Είμαι από τους ανθρώπους που αναζητώ πάντα τα κείμενα της Τριανταφυλλου στα διάφορα πολιτικά fora και στον τύπο. Η Τ. είναι μοναδικός παρατηρητής ανθρώπων και καταστάσεων ανά τα έτη και η περιήγηση και διαμονή της σε Ελλάδα, Αγγλία, Γαλλία και Αμερική της έχουν προσδώσει εκείνο το βλέμμα του παρατηρητή των καιρών, που μπορεί και διαβάσει μια κατάσταση, πολιτική, κοινωνική οικονομική, απ έξω, περιμετρικά και ώριμα! Το παρόν έργο αποτελεί για μένα το magnus opus της Τ. αντάξιο των αναγνωσματων και αναζητήσεων της συν τω χρόνω.
Με μια βιβλιογραφία που παρατίθεται σε πολλές σελίδες, δείγμα της κοπιωδους προσπάθειας, και με μια γραφή που δεν κουράζει, η Τ. διασχίζει ΟΛΗ την ευρωπαϊκή λογοτεχνία με κριτήριο την στάση των γνωστότερων (κ μη) Ευρωπαίων συγγραφέων απέναντι σε αυτό που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε "αντιαμερικανισμος" της Παλαιάς Ηπείρου για τις ΗΠΑ. Και δεν φειδεται να περιλάβει όλη σχεδόν την γκάμα των έργων, των συγγραφέων και των ιδεών που γέννησε αυτή τάση ανά τις δεκαετίες μέχρι και σήμερα, αλλάζοντας μας την εικόνα για κάθε βιβλίο, όπως το ξέραμε μέχρι στιγμής!
Πραγματικά η Τ. τους αναφέρει όλους, αγγίζει όλες τις εικόνες του Ευρωπαίου συγγραφέα για τον Άλλο - όπου ο άλλος ο Αμερικανός ως πολιτιστικό προϊόν - και τις αλληλεπιδράσεις - πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικες, θρησκευτικές, ηθικές, πολιτισμικές τα πάντα! Από τον φόβο των Ευρωπαίων για την νέα χώρα που εξοντώνει σωματικά και πνευματικά τον άνθρωπο μέχρι την απογοήτευση για τον πολιτισμό (το κύριο στοιχείο στο οποίο εδραζεται ο ευρωπαϊκός αντιαμερικανισμος), την ζωή και τα ήθη, την πολιτική και κοινωνική διαφορά των Αμερικανών, την στάση των γυναικών και την πολλαπλή έκφραση της θρησκευτικοτητας του νέου κράτους!
Αν και μέχρι τις αρχές του εικοστού αιώνα η στάση των Ευρωπαίων είναι ενδεικτική της ελιτιστικης αντιπάθειάς τους για τον δολλαριοκτονο Αμερικανό που φτύνει ταμπακο παντού και πάντοτε, η οικονομική ανάπτυξη των ΗΠΑ και η στρατιωτική παντοδυναμία του 20ου αιώνα οδήγησαν την Ευρώπη να μισήσει τις ΗΠΑ γι αυτή την εμφανή πλέον απώλεια του κέντρου βάρους της, ως αποικία και ως δύναμη. Τόσο αυτή η απώλεια του κέντρου βάρους όσο και η εν γένει στάση των ΗΠΑ στον Ψυχρό Πόλεμο γέμισαν τις καρδιές των Ευρωπαίων πίκρα, έκδηλη και στεγνή για την νέα μειονεκτική θέση τους στο κόσμο, για την απώλεια της πρωτοκαθεδριας για την ανάγκη ευγνωμοσύνης στους Αμερικανούς που έσωσαν την παρτίδα στον ΒΠΠ.
Ο αντιαμερικανισμος είναι τελικά όμοιος αριστερά και δεξιά σε σημείο παρεξήγησης και το αγκάλιασμα του Σοβιετικου και Μαοικου κομμουνισμου ως αντίδραση περισσότερο κακό έκανε, αν και αυτή την εικόνα ούτε οι ίδιοι οι Αμερικανοί φρόντισαν να αλλάξουν με την ιεραποστολικη στάση των " εκ Θεού σωτηρων του Πλανήτη".
Σημαντικό σημείο ο ελληνικός αντιαμερικανισμος δείγμα της πολύ καλής δουλειάς στο κομμάτι αυτό των νεότερων ιστορικών μας, από τους οποίους η Τ. αντλεί τα μέγιστα.