In augustus 1957 maakt een filmploeg opnames in San Francisco voor Vertigo van Alfred Hitchcock. De Nederlandse uitwisselingsscholier Vincent van Zandt raakt als manusje-van-alles betrokken bij de crew en raakt diep onder de indruk van de filmwereld. Hij is bereid daar zijn schoolcarrière voor op het spel te zetten. Maar uiteindelijk loopt alles anders dan hij hoopt en wordt hij op beschuldiging van vandalisme en spionage de Verenigde Staten uitgezet.
Pas na zijn pensionering en de dood van zijn vrouw durft Van Zandt terug te keren naar de stad die zijn leven heeft getekend. Zijn er nog sporen te vinden van zijn verblijf? En niet slaagt hij erin zijn vriendin van destijds terug te vinden?
Het idee dat een uitwisselingsstudent op zijn 17e toevallig betrokken raakt bij de opnamen van Hitchcock's film Vertigo wekte hoge verwachtingen. t'Hart heeft veel research gepleegd en geeft een mooi beeld van de sfeer van San Francisco in 1957. Hoewel wat uitgerekt met veel herhalingen was ik in eerste instantie toch wel benieuwd waar het heen ging met de zoektocht naar een oude liefde. Dat de hoofdpersoon zichzelf de hele tijd vragen stelt ging me op een gegeven moment enorm storen. Maar het laatste hoofdstuk zorgt pas echt voor een kater. Het kluchtige "eind-goed-al-goed" is zo gezocht, zoetsappig en ongeloofwaardig dat er direct een ster af ging. Zelfs als persiflage op een Hollywoodfilm (wat het waarschijnlijk niet is) is de eindscene niet geslaagd.
Ik vond dit een heel bijzonder boek. Vanaf het begin voelde het intrigerend aan zonder dat ik wist waarom. Er werden heel veel puzzelstukjes aangedragen die ogenschijnlijk niet veel met elkaar te doen hadden maar langzaamaan werd het grotere plaatje duidelijker. Daardoor kwamen er steeds andere vragen op, en die vragen... daar wilde ik het antwoord op hebben. Pas aan het eind van de rit kreeg ik die dus ben ik blij dat ik doorgezet heb. Op sommige momenten had ik namelijk de neiging om het boek weg te leggen omdat er geen of amper schot in het verhaal zat. Dat is de reden dat ik 4 sterren geef.
Uit schrijfoogpunt vind ik dat veel zinnen nogal ad libitum aan elkaar zijn geregen met komma's. Ik zou het niet doen maar zo heeft iedereen zijn eigen stijl. Het verhaal gaat over een jongen die in 1957 via een uitwisselingsprogramma in San Francisco terecht komt en verzeild raakt bij een filmploeg voor de film "Hotel Vertigo" van Hitchcock. Vanaf het begin was het duidelijk dat er in die tijd voor de jongen iets mis was gegaan maar dat komt heel laat pas aan het licht. Misschien probeert de schrijfstijl de filmstijl te benaderen (ik ken de film niet). Dan kan het een betekenis hebben.
Ik zat effe in een leesdipje en dit boek is ideaal om weer zin in meer te krijgen. Leest lekker weg, maar is niet memorabel. Ik heb dit boek gekozen omdat in een Hitchcock fan ben, en in dat opzicht is dit boekje wel leuk omdat je perfect weet waarover hij het heeft, maar voor iemand die deze film niet gezien hebben... ik weet niet of het dan nog zo interessant is.
Misschien komt het omdat ik zo goed als nooit nederlandse literatuur lees, maar deze stijl ligt mij totaal niet. De seksscenes en verwijzingen lijken er vooral ingeplaatst te zijn om sensatie te creeeren en schokkend te zijn. Het einde is nogal teleurstellend; hij komt iedereen tegen die hij tegen wilt komen...
Ik waardeer zijn typische eigen stijl en de vele interessante details. Het boek mist wel wat van de beklemming die zo goed zou passen. Daarnaast eindigt het zeer teleurstellend. Het boek maakt daarmee de zelf geschapen verwachting niet waar.