What do you think?
Rate this book
De Taak
De Europese ambtenaar Christine en haar collega Steffen zijn door de Raad van Europa naar Sint-Petersburg uitgezonden om de dood van een Russische advocaat te onderzoeken. Hij is in een gevangeniscel overleden. Een voormalig cliënt van de advocaat, de Russisch-Amerikaanse zakenman Zachov, lobbyt in Washington DC voor gerechtigheid. Hoe meer dirt er over de Russische overheid naar buiten komt, hoe beter.
Dan overlijdt een getuige onder verdachte omstandigheden en komt Steffen in contact met De Taak, een ondergrondse organisatie die zich met de bestrijding van overheidscorruptie bezighoudt. Als daardoor de officiële missie in gevaar komt, heeft Steffen geen andere keus dan Christine alles te vertellen. Maar is deze informatie bij Christine wel in veilige handen?
Dan overlijdt een getuige onder verdachte omstandigheden en komt Steffen in contact met De Taak, een ondergrondse organisatie die zich met de bestrijding van overheidscorruptie bezighoudt. Als daardoor de officiële missie in gevaar komt, heeft Steffen geen andere keus dan Christine alles te vertellen. Maar is deze informatie bij Christine wel in veilige handen?
352 pages, Paperback
Published June 1, 2019
2 people are currently reading
93 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
October 4, 2020
3 sterren
Had dit verhaal wellicht beter zelf kunnen lezen ipv te beluisteren. Door de veelheid aan (Russische) namen was het wat ingewikkeld om goed te kunnen volgen. Verder een ok verhaal en ook ok voorgelezen door Ad Knippels (3 sterren).
Had dit verhaal wellicht beter zelf kunnen lezen ipv te beluisteren. Door de veelheid aan (Russische) namen was het wat ingewikkeld om goed te kunnen volgen. Verder een ok verhaal en ook ok voorgelezen door Ad Knippels (3 sterren).
October 17, 2019
Sterk plot, zo gebeuren zaken achter de schermen echt denk ik, maar wel een boek dat je achter elkaar uit moet lezen anders raak je de draad kwijt, ook door alle Russische namen.
May 20, 2020
Tot 2012 heeft Robert Pollack, een pseudoniem van de jurist Rob Polak, bijna vijfentwintig jaar als advocaat gewerkt. In dat jaar nam hij ontslag om meer tijd voor andere dingen te hebben. Een van die dingen is schrijven, een activiteit waar hij altijd al belangstelling voor had. Zo schreef hij op zijn achttiende al een novelle, maar daar heeft hij niets meer mee gedaan. In 2019 verscheen dan ‘eindelijk’ zijn debuut, de thriller De Taak en waarvoor hij zich heeft laten inspireren door de Magnitski-affaire.
Tijdens zijn gevangenschap overlijdt de Russische advocaat Igor Mazovski. De Raad van Europa stuurt twee van zijn mensen, Christine Lavergne en Steffen Rittershaus, naar Rusland om te onderzoeken of zijn rechten zijn geschonden. Nadat ze met een getuige hebben gesproken komt deze ook te overlijden, onder verdachte omstandigheden. Tijdens hun verblijf wordt Steffen benaderd door De Taak, een ondergrondse organisatie en blijkt dat Christine in de gaten wordt gehouden door de Russische geheime dienst. Beiden moeten nu alle zeilen bijzetten om hun onderzoek in goede banen te leiden.
Na het eerste hoofdstuk dat zich in 2010 afspeelt, maakt het verhaal een flashforward naar drie jaar later en vervolgens verloopt het chronologisch. Het is gesitueerd op diverse internationale locaties en daarvan is Sint-Petersburg de belangrijkste. Want daar voeren Christine en Steffen immers hun onderzoek uit. Vaak zorgt een soortgelijke opzet, het wisselt dan namelijk ook van perspectief, ervoor dat een verhaal spanning krijgt, maar op dat eerste hoofdstuk na is daar geen enkele sprake van. Na het begin, dat zonder meer nieuwsgierig maakt, zakt het verhaal drastisch in en ontbeert het iedere vorm van spanning. De minimaal voorkomende plotwendingen hebben niet het gewenste effect, eerder het tegendeel want het verhaal kabbelt in een gezapig tempo voort.
Het uitgangspunt van het verhaal, de dood van een gevangene in een Russische gevangenis, is in principe niet verkeerd. Dat dit voorval vervolgens onderzocht wordt, is aannemelijk, want Mazovski had toch enig aanzien en zijn overlijden is uiteindelijk verdacht. Het probleem is echter dat het verhaal te weinig spektakel heeft, de auteur doet wel enkele pogingen, maar het blijft over het algemeen erg netjes. En als er dan een keer wat gebeurt, lijkt het net even te mooi op zijn plaats te vallen, alsof Pollack het niet aandurft zijpaden in te slaan. Blijkbaar moest het niet te ingewikkeld worden. De personages Christine en Steffen spreken niet tot de verbeelding, ze moeten deskundig zijn in hun vakgebied, maar wekken die indruk niet. Daarnaast blijken ze ook nog een eigen agenda te hebben, dat kan en mag, maar er wordt iets te weinig mee gedaan.
De schrijfstijl van de auteur is vaak nogal zakelijk en formeel, bij vlagen is het taalgebruik ambtelijk. Het verhaal heeft op die momenten veel weg van een opsomming van feiten en de dialogen komen onnatuurlijk over. Dit wordt versterkt doordat met regelmaat gebruikgemaakt wordt van niet alledaagse bewoordingen. Want wie heeft het in het dagelijkse leven tijdens een gesprek nou over poids en apaiseren? In plaats van de (overbodige) lijst van de belangrijkste personages had de auteur er beter aan gedaan achter in het boek een verklarende woordenlijst op te nemen. Wat Pollack vrij goed laat overkomen is de houding van Rusland. Die was altijd al tegendraads en gesloten, en anno 2013 is er niet veel veranderd, coöperatief en open zijn blijkbaar woorden die hen vreemd zijn.
Pollack toont in zijn debuut aan dat hij het beheerst om een verhaal te schrijven. Hij heeft echter nog wel wat werk te verzetten om een goed verhaal te schrijven. Als personages beter worden uitgewerkt, als plotwendingen vaker voorkomen en verrassender zijn, maar ook als het taalgebruik speelser wordt, zal hij een enorme vooruitgang boeken. In De taak is dit het allemaal net niet.
Tijdens zijn gevangenschap overlijdt de Russische advocaat Igor Mazovski. De Raad van Europa stuurt twee van zijn mensen, Christine Lavergne en Steffen Rittershaus, naar Rusland om te onderzoeken of zijn rechten zijn geschonden. Nadat ze met een getuige hebben gesproken komt deze ook te overlijden, onder verdachte omstandigheden. Tijdens hun verblijf wordt Steffen benaderd door De Taak, een ondergrondse organisatie en blijkt dat Christine in de gaten wordt gehouden door de Russische geheime dienst. Beiden moeten nu alle zeilen bijzetten om hun onderzoek in goede banen te leiden.
Na het eerste hoofdstuk dat zich in 2010 afspeelt, maakt het verhaal een flashforward naar drie jaar later en vervolgens verloopt het chronologisch. Het is gesitueerd op diverse internationale locaties en daarvan is Sint-Petersburg de belangrijkste. Want daar voeren Christine en Steffen immers hun onderzoek uit. Vaak zorgt een soortgelijke opzet, het wisselt dan namelijk ook van perspectief, ervoor dat een verhaal spanning krijgt, maar op dat eerste hoofdstuk na is daar geen enkele sprake van. Na het begin, dat zonder meer nieuwsgierig maakt, zakt het verhaal drastisch in en ontbeert het iedere vorm van spanning. De minimaal voorkomende plotwendingen hebben niet het gewenste effect, eerder het tegendeel want het verhaal kabbelt in een gezapig tempo voort.
Het uitgangspunt van het verhaal, de dood van een gevangene in een Russische gevangenis, is in principe niet verkeerd. Dat dit voorval vervolgens onderzocht wordt, is aannemelijk, want Mazovski had toch enig aanzien en zijn overlijden is uiteindelijk verdacht. Het probleem is echter dat het verhaal te weinig spektakel heeft, de auteur doet wel enkele pogingen, maar het blijft over het algemeen erg netjes. En als er dan een keer wat gebeurt, lijkt het net even te mooi op zijn plaats te vallen, alsof Pollack het niet aandurft zijpaden in te slaan. Blijkbaar moest het niet te ingewikkeld worden. De personages Christine en Steffen spreken niet tot de verbeelding, ze moeten deskundig zijn in hun vakgebied, maar wekken die indruk niet. Daarnaast blijken ze ook nog een eigen agenda te hebben, dat kan en mag, maar er wordt iets te weinig mee gedaan.
De schrijfstijl van de auteur is vaak nogal zakelijk en formeel, bij vlagen is het taalgebruik ambtelijk. Het verhaal heeft op die momenten veel weg van een opsomming van feiten en de dialogen komen onnatuurlijk over. Dit wordt versterkt doordat met regelmaat gebruikgemaakt wordt van niet alledaagse bewoordingen. Want wie heeft het in het dagelijkse leven tijdens een gesprek nou over poids en apaiseren? In plaats van de (overbodige) lijst van de belangrijkste personages had de auteur er beter aan gedaan achter in het boek een verklarende woordenlijst op te nemen. Wat Pollack vrij goed laat overkomen is de houding van Rusland. Die was altijd al tegendraads en gesloten, en anno 2013 is er niet veel veranderd, coöperatief en open zijn blijkbaar woorden die hen vreemd zijn.
Pollack toont in zijn debuut aan dat hij het beheerst om een verhaal te schrijven. Hij heeft echter nog wel wat werk te verzetten om een goed verhaal te schrijven. Als personages beter worden uitgewerkt, als plotwendingen vaker voorkomen en verrassender zijn, maar ook als het taalgebruik speelser wordt, zal hij een enorme vooruitgang boeken. In De taak is dit het allemaal net niet.
October 9, 2019
De Taak van Robert Pollack is zijn debuut als thriller schrijver. Zeker een geslaagd debuut. Het is zeker geen doorsnee thriller, dit boek heeft meer. Het heet je welkom in de wereld van de diplomatie, spionage, intriges, geheimen, kortom alles voor een spannende thriller.
Het boek speelt zich af in Rusland, een ingewikkeld land, vol geheimen en doofpot affaires. Het boek is fictie, maar toch zijn de onderwerpen nog steeds actueel in Rusland. Menig politiek tegenstander en journalisten zijn door verdachte omstandigheden om het leven gekomen.
In het boek maken we kennis met Steffen en Christine, beide worden naar Rusland gestuurd om daar onderzoek te doen naar de dood van een advocaat in een Russische gevangenis. Er overlijdt een getuige. Toeval of speelt er meer? Steffen komt in aanraking met organisatie De Taak, die tot doel heeft de overheidscorruptie aan de kaak te stellen. Nog meer geheimen en spanning…
Pollack heeft een prettige manier van schrijven, lekker vlot, niet al te lange hoofdstukken. De Hoofdstukken geven stuk voor stuk aan waar en wanneer het zich afspeelt. De personages Steffen en Christine zijn boeiend en goed uitgewerkt. Ieder met hun eigen karakter, Steffen die wel van risico nemen houdt en Christine die meer berekend is. Dat gaat niet altijd goed samen en dat geeft een extra spannende dementie aan het verhaal.
Kort samengevat, een debuut dat het waard is om te lezen, goede dosis spanning waardoor je als lezer geboeid blijft.
Het boek speelt zich af in Rusland, een ingewikkeld land, vol geheimen en doofpot affaires. Het boek is fictie, maar toch zijn de onderwerpen nog steeds actueel in Rusland. Menig politiek tegenstander en journalisten zijn door verdachte omstandigheden om het leven gekomen.
In het boek maken we kennis met Steffen en Christine, beide worden naar Rusland gestuurd om daar onderzoek te doen naar de dood van een advocaat in een Russische gevangenis. Er overlijdt een getuige. Toeval of speelt er meer? Steffen komt in aanraking met organisatie De Taak, die tot doel heeft de overheidscorruptie aan de kaak te stellen. Nog meer geheimen en spanning…
Pollack heeft een prettige manier van schrijven, lekker vlot, niet al te lange hoofdstukken. De Hoofdstukken geven stuk voor stuk aan waar en wanneer het zich afspeelt. De personages Steffen en Christine zijn boeiend en goed uitgewerkt. Ieder met hun eigen karakter, Steffen die wel van risico nemen houdt en Christine die meer berekend is. Dat gaat niet altijd goed samen en dat geeft een extra spannende dementie aan het verhaal.
Kort samengevat, een debuut dat het waard is om te lezen, goede dosis spanning waardoor je als lezer geboeid blijft.
December 30, 2019
Wat doen jullie meestal als je een boek een halve ster extra waard vindt? Ik vind dit boek 2,5 sterren waard, maar dat kan niet en dus zijn het er hier toch 2.
Steffen en Christine zijn ambtenaren bij de Raad van Europa. Daarvoor gaan ze op pad naar Rusland en interviewen ze velen betrokkenen. Ze moeten een verdacht overlijden onderzoeken. Hoewel dit boek fictie is, staat in het boek beschreven dat het enigszins geïnspireerd is door een sterfgeval van een Rus in 2009.
Dit boek heeft alles in zich wat ik op zich wel interessant vindt. Ik houd van fictie, maar ben ook altijd wel geïnteresseerd in hoe verschillende organen werken. En je volgt twee mensen wat het best overzichtelijk maakt. Alleen kunnen deze mensen totaal niet samenwerken. En het boek was een stuk sneller uit geweest als ze dat wel hadden gedaan. Het is voor mij ook onvoldoende gemotiveerd waarom ze dat niet doen. En dat komt omdat je pas stukje bij beetje iets te weten komt over hun persoonlijke leven.
Dit zou spannend kunnen zijn, maar in plaats daarvan komt het op mij over als onnodig het verhaal rekken. De omgeving was goed beschreven overigens, ik waande me echt in Rusland en het idee vond ik ook heel spannend, maar de personages waren erg eendimensionaal allemaal.
Steffen en Christine zijn ambtenaren bij de Raad van Europa. Daarvoor gaan ze op pad naar Rusland en interviewen ze velen betrokkenen. Ze moeten een verdacht overlijden onderzoeken. Hoewel dit boek fictie is, staat in het boek beschreven dat het enigszins geïnspireerd is door een sterfgeval van een Rus in 2009.
Dit boek heeft alles in zich wat ik op zich wel interessant vindt. Ik houd van fictie, maar ben ook altijd wel geïnteresseerd in hoe verschillende organen werken. En je volgt twee mensen wat het best overzichtelijk maakt. Alleen kunnen deze mensen totaal niet samenwerken. En het boek was een stuk sneller uit geweest als ze dat wel hadden gedaan. Het is voor mij ook onvoldoende gemotiveerd waarom ze dat niet doen. En dat komt omdat je pas stukje bij beetje iets te weten komt over hun persoonlijke leven.
Dit zou spannend kunnen zijn, maar in plaats daarvan komt het op mij over als onnodig het verhaal rekken. De omgeving was goed beschreven overigens, ik waande me echt in Rusland en het idee vond ik ook heel spannend, maar de personages waren erg eendimensionaal allemaal.
August 1, 2020
In De Taak gaan twee westerse onderzoekers een onderzoek verifiëren in Rusland. Het boek bestaat vooral uit dialoog tussen meerdere personen en dit spreekt me echt niet aan. Het verhaal pakte mij totaal niet en heb daarom na 200 blz besloten dit boek niet uit te lezen. De basis van het boek is duidelijk maar de rest is vaag, onduidelijk, weinig structuur. De personages gaan voor mij niet leven. Er is geen verbinding met de lezer en het is vooral veel informatie die voor mij nergens heen gaat.
June 30, 2020
Het boek wordt gepresenteerd als een literaire thriller, maar eerlijk gezegd heb ik het geen moment spannend gevonden. Een dun verhaaltje zonder noemenswaardig einde. Geen aanrader, behalve als je een voortkabbelend verhaaltje wil lezen.
January 1, 2021
Eenmaal je vertrouwd bent met de namen van de personages - ze worden achteraan het boek samengevat- word je een spannend verhaal voorgeschoteld. Het gaat om intrige in de wereld van de Russische ambtenarij / politiek. Niet uitzonderlijk maar in alles gewoon goed. Geloofwaardig en onderhoudend.
March 14, 2022
De setting (Raad van Europa) is leuk, maar de twee onderzoekers voor deze Raad zijn tamelijk ongeloofwaardig en wie iets wil weten over de Magnitzky-zaak (de moeite waard!) wil weten, kan veel beter bij Ben Browder (Red Notice) te rade gaan. En dat heeft deze auteur waarschijnlijk ook gedaan.
December 12, 2022
Vrij ongeloofwaardig en bovendien verwarrend boek. Er waren teveel personages en de macht van het mandaat van Steffen en Christine is wel heel erg overdreven. Het idee was aardig origineel, maar de uitvoering vond ik een stuk minder geslaagd.
October 9, 2019
Niet mijn ding, helaas.
October 11, 2019
Niet mijn ding. Veel te zakelijk en onpersoonlijk.
October 20, 2019
Het is een leuk boek, maar de hoofdpersonen maken soms keuzes waarvan ik me niet kan voorstellen dat professionals die maken. En dat maakt het verhaal jammer genoeg wel ongeloofwaardig.
May 1, 2020
Niks aan de hand triller. Leest lekker weg. De vele namen maken het lastig om bij te blijven. Dan ook nog Russische namen.
August 11, 2020
Je blijft lezen en de spanning bouwt goed op.
De hoeveelheid namen en personages maakt het echter lastig om alles bij te houden.
De hoeveelheid namen en personages maakt het echter lastig om alles bij te houden.
May 14, 2023
Een literaire thriller die vrij vlot leest. Interessant plot al is het einde wat lauwtjes vandaar 3 sterren.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews