ხელოვანი გოგონასა და წარმატებული საქმიანი კაცის სასიყვარულო ურთიერთობა ძლიერ ვნებაზეა დამყარებული. ამ ორი ადამიანიდან ერთისთვის მთავარია თავისუფლება და ძლიერი, რომანტიკული გრძნობა, ხოლო მეორესთვის _ საკუთარი ბიზნესინტერესები. როგორი გაგრძელება შეიძლება ჰქონდეს ასეთ სიყვარულს? სასწორის მეორე მხარეს კი არის ურთიერთობა, დამყარებული სულიერ სიახლოვეზე, მზრუნველობასა და უანგარო სიყვარულზე. ძალიან რთულია, გააკეთო სწორი არჩევანი, ძნელია, გაუძლო ცდუნებას...
ნათია ჯაგოდნიშვილი დაიბადა 1997 წლის 15 იანვარს, თბილისში, საქართველოში. დაამთავრა თბილისის N153 საჯარო სკოლა და თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ბიზნესის ფაკულტეტი.
ავტორი გახდა გამომცემლობა "პალიტრა L"-ის მიერ ორგანიზებული კონკურსის, "გახდი ბესტსელერის ავტორი" 2018 წლის გამარჯვებული, რის შედეგადაც დაიბეჭდა მისი სადებიუტო რომანი - "ცდუნება". წიგნის პრეზენტაცია 2019 წლის 10 იანვარს გაიმართა და გამოცემისთანავე დაიკავა ადგილი "ბიბლუსის" ტოპ 10 ყველაზე გაყიდვად წიგნს შორის.
მეორე წიგნი - "შეცდომა" გამოიცა 2022 წლის თებერვალში, მისი პრეზენტაცია კი ამავე წლის 19 აპრილს გაიმართა. "შეცდომა" ასევე აღმოჩნდა "ბიბლუსის" ტოპ 10 ყველაზე გაყიდვად წიგნს შორის და გამოცემიდან არასრულ ერთ წელში მოხვდა ონლაინ წიგნების პორტალი "საბა"-ს ტოპ 10 ყველაზე გაყიდვად და წაკითხვად წიგნთა შორის.
მესამე წიგნი - "გადამწვარი ხიდები" გამოიცა 2023 წლის მაისში, პრეზენტაცია 19 მაისს გაიმართა. წიგნი წინამორბედებივით დიდი პოპულარობითა და გაყიდვების მაღალი მაჩვენებლით გამოირჩევა. "გადამწვარი ხიდები" გახდა "ბიბლუსის" 2023 წლის ტოპ 10 ყველაზე გაყიდვადი წიგნიდან ერთ-ერთი და 2024 წელს დაიბეჭდა მისი ლიმიტირებული გამოცემა, განახლებული ყდით და შესაბამისი აქსესუარებით. ლიმიტირებულ გამოცემაში მკითხველი ნაცნობ ისტორიასთან ერთად დამატებით, "ბონუს ეპიზოდს" გაეცნობა.
I am speechless... This book made me cry a lot. And the end... the end got me sobbing. I love it a lot. I finished reading it yesterday, and all I think about is the book. My heart is broken into pieces and at the same time I am happy he is back. I wish there was one more chapter of them. The only thing I didnt like in this book is that sometimes things were happening really fast. But the book is really good. And defenitely emotional.
This entire review has been hidden because of spoilers.
თითქოს თავიდან საინტერესოდ დაიწყო,მაგრამ მთელი წიგნი ისე გაიწელააა და თან ამავდროულად ისე სწრაფად განვითარდა მოვლენები,რეალურად ვერაფერი შევიგრძენი + ამას ემატება ძალიან “პროგნოზირებადი” plot. “შეცდომა” ბევრად უკეთესი იყო,მაგრამ არც ამით დავრჩი უკმაყოფილო !! ირაკლი>>>>>>>>
"ზოგჯერ რაღაც ზუსტად იმიტომ არის მიმზიდველი, რომ მიუღწეველია... გგონია, ვერასდროს მიხვალ მასთან ახლოს. გგონია, ვერასდროს შეეხები. გგონია, ვერასდროს აისრულებ. გგონია, მიახლოებითაც კი გააფუჭებ მის იდეალურობას. უყურებ შორიდან და სუნთქვა გეკვრის, იმდენად სრულყოფილია შენი წარმოსახვა. უვლი გარშემო და ფიქრობ, ვერასდროს ნახავ მისნაირს. ერთ ნაბიჯს თუ წინ დგამ, ორით უკან იხევ, სურვილის მიუხედავდ, იმდენად გეშინია მასთან მიახლოების. ზოგჯერ რაღაც ზუსტად იმიტომ არის მიმზიდველი, რომ მიუღწეველია... ასრულებისას კი ისეთი ჩვეულებრივი ხდება, ისეთი მიწიერი...მიკარებაც აღარ გინდა მასთან. შენივე წარმოდგენების ნამსხვრევებში იმარხები და ხვდები, ჯობდა, საერთოდ არ გაკარებოდი. ზოგჯერ რაღაც ზუსტად იმიტომ არის მიმზიდველი, რომ მიუღწეველია... გარეალურებით გამოწვეული იმედგაცრუება კი - ყველაზე მწარე."
გახდი ბესტსელერის ავტორის შეჯიბრიდან ცდუნება მეორე წიგნია,რომელიც მომეწონა,მიუხედავად იმისა რომ ხარვეზები ჰქონდა მაინც სასიამოვნო და ერთი ამოსუნთქვით წასაკითხია :) აზრს გამოიტანს ადამიანი. ამ წიგნში შეხვდებით ღალატს და უფრო დააფასებთ იმ ადამიანებს ვინც გვერდში გყავთ და გიყვართ,მაგრამ ამას რომ ვერ ამჩნევთ რადგან ყურადღება სულ სხვა ადამიანზე გაქვთ მიქცეული <3
აი, რომ ამბობენ ხოლმე ემოციების ზღვა-ო, ზუსტად ეს წიგნია! წიგნის პირველ "ნახევარში" განცდილი სითბო, მეორე "ნახევარმა" გადაფარა და გააქრო. საბოლოოდ კითხვის პროცესში მართლაც ბევრი ემოცია განვიცადე. ერთადერთი, რასაც "დავუწუნებ" ისაა, რომ რაღაც მომენტებში ძალიან იწელებოდა და ერთ მომენტში კითხვაც კი მომბეზრდა, პლუს ღალატის დიდი მოყვარულიც არ ვარ წიგნებში...
თავიდან ჩამთრევი სიუჟეტი ჰქონდა, მაგრამ მოვლენები ძალიან სწრაფად ვითარდებოდა, რამაც ცოტა არ იყოს დამაბნია ... თითქოს ზღაპარს ვკითხულობდი, არადა რაღაც განსაკუთრებულს ველოდი. ისე ჩანდა თითქოს ჯერ სათაური დაიწერა და შემდეგ წიგნი, ეს გოგო საერთოდ არ იყო ირაკლის ღირსი! ჩამოუყალიბებელი სულელი იყო.
ავტორს კარგი თხრობის სტილი აქვს. წარმატებები ❤️
This entire review has been hidden because of spoilers.
არსებობს წიგნები,რომლებშიც მარტივად პოულობ საკუთარ თავს,პერსონაჟები კი იმაზე მეტად გიყვარს ვიდრე ადამიანები შენ გარშემო და გინდა წიგნში შეცხოვრდე)))ცოტაა წიგნი,რომელიც ხელმეორედ წამიკითხავს, ცდუნება კი ერთ-ერთია<3 ძალიან რეალური.. ძალიან ნამდვილი... ძალიან ახლო.. თითქოს ყველა ჩემი ფიქრი თუ ნააზრევი გააცოცხლა ავტორმა<3 ეს არის წიგნი,რომელიც დაწყებიდანვე შემიყვარდა და დასრულებისთანავე მენატრებოდა საშინლად..<3 ბედნიერ ფრენას გისურვებთ "ცდუნებაში"<3
ემოციური და კარგი წასაკითხია. რაღაც დეტალები, დიალოგები ბანალურია, მაგრამ საერთო ჯამში მაინც სასიამოვნოდ იკითხება. ჩემს ემოციებს პერსონაჟებზე კი თავზე არ მოგახვევთ 😊 წარმატებები ავტორს
აივი არ მომწონდა. მთელი კითხვის განმავლობაში მაღიზიანებდა. არ იმსახურებდა ირაკლის,არანაირად. ჩემთვის ის პრინციპები და ღირებულებები არ ჰქონდა,რომელიც გოგოს,ძლიერ ქალს უნდა ჰქონოდა. იმსახურებდა ანდროს,მისნაირ ტოკსიკურ ბიჭს. ასეთი გამაღიზიანებელი არცერთი მთავარი პერსონაჟი არ ყოფილა , როგორიც ანდრო და აივი იყვნენ ლოლ
მოკლედ, ეს წიგნი სადღაც ერთი თვის წინ დავასრულე და ისეთი უინტერესო იყო, რომ თითქმის არაფერი დამამახსოვრდა და გვერდებისთვის ნაჩქარევი გადახედვა მომიხდა, სიუჟეტის გასახსენებლად ;დ
დავიწყებ იქიდან, რომ წერის სტილი არის ნული. ზუსტად ასე ვწერდი 15-16 წლის რომ ვიყავი და სიტყვების მარაგი რომ არ მქონდა. არ მინდა ვიფიქრო, თუ რა უნდა ყოფილიყო სხვა წიგნები, ეს რომ გახდა გამარჯვებული. არ ვიცი ამ წიგნის კითხვისას ხალხი როგორ ვერ დაიტანჯა, როცა არანაირი ესთეტიური სილამაზე არ აქვს ნაწერს და არასასიამოვნო წასაკითხია.
ახლა პერსონაჟებს რაც შეეხება. ნუ, ყველა ერთმანეთზე უარესია და რომლით დავიწყო არც კი ვიცი. ჯერ ხომ ძალიან მეცინება იმ ფენომენზე, რასაც ხშირად ვხვდები თანამედროვე ქართულ წიგნებში. ვგულისხმობ, რომ აბსოლუტურად ყველა მეორეხარისხოვან პერსონაჟს ჰქვია ჩვეულებრივი სახელები: ნიკა, ანი, მარი, ლალი და სხვა, როდესაც წიგნის მთავარ გმირს რატომღაც რაღაც ძალიან ორიგინალური და უცხო სახელი აქვს ;დ
ჰოდა, როგორც ვახსენე, ცდუნებასაც, როგორც მოველოდი, უაზრო პერსონაჟები ჰყავს, რომლებსაც არანაირი სიღრმე არ გააჩნიათ. არც ერთი მათგანი არ იყო დასამახსოვრებელი ჩემთვის, პირიქით, ყველა მაღიზიანებდა თავისი ქცევებით. საინტერესო პერსონაჟების შექმნაშიც ერთი ძალიან დიდი ნული ამ წიგნს.
აივიზე საერთოდ ისე ვიქრინჯებოდი, რომ მეტი არ შემიძლია. განსაკუთრებით კი მაშინ, ანდროს ხელმეორედ რომ შეხვდა და რომ ჩაუწვა ;დ აი, საერთოდ ვერ ვხვდები ეგ ან როგორ მოხდა, ან კიდევ რა საჭირო იყო. თუ დრამა უნდოდა ავტორს, რამე უფრო ნორმალურად ასახსნელი მაინც გამოეძებნა და არა არასაჭირო ღალატი, რომელიც ანდროს ,,მანიპულირებას" მიეწერა მხოლოდ ;დ გოგო ვითომ მივიდა სასტუმროში სალაპარაკოდ და ბოლოს მის საწოლში აღმოჩნდა. ანუ, კარგი?!
ან ეს სიყვარულის ბუშტის წამში გასკდომა რა იყო საერთოდ არ ვიცი ;დ ერთი-ორჯერ ილაპარაკეს, აქა-იქ შეხვდნენ ერთმანეთს და მორჩა, თავდავიწყებით შეუყვარდათ ერთმანეთი. ირაკლის გავრცელებულ სიტყვებზე კი, აივის რომ ეუბნება —შენი კაკაო მოგიტანე რძით, რეალურად კი რძის გარეშე-ო, ისე დავიქრინჯე, მეტი რომ არ შეიძლება. ეს არის მთელი რომანტიკა? სერიოზულად?
დედის წამიერი გამოჩენა, აივისთვის საკმაო თანხის ჩუქება და უკვალოდ გაქრობა ხომ საერთოდ ცაკლე მოვლენაა, მხოლოდ იმისთვის შექმნილი, რომ აივის ეგ კაფე თუ ბარი ეყიდა ;დ
საბოლოო ჯამში, წიგნი კი არა უბრალო მაკულატურაა, რომელიც პატარა ბავშვებზე საღდება.
This entire review has been hidden because of spoilers.
არ ვიცი რით დავიწყო, რა ვთქვა. მოდი იმას ვიტყვი პირველს, რომ ეს წიგნი არ მომეწონა. ავტორის სხვა წიგნი "შეცდომა" ძალიან კარგი ჩამთრევი, ამავდროულად ცოტა გადაჭარბებულად საინტერესო იყო და ხანდახან ისეთ მომენტებს იპოვიდი იქაც, რომ კითხვის სურვილს გიკლავდა. მაგრამ შეცდომა მართლაც კარგი იყო. და დადგა დრო ცდუნების წაკითხვისაც. არ ჩამითრია, კიდევ წავიკითხე, ვცადე გამეგო, პერსონაჟების განცდები. ვერაფერი ვერ ვგებულობდი. თანაც ხან სწრაფად, ხან ნელა განვითარებული მოვლენები. ერთ პერსონაჟს კი გამოცანებით საუბარი და ასევე გრძელი, დაუსრულებელი, გაწელილი საუბარი უყვარს (ჭანტურია). აი და აივიზე ხომ ვერაფერს ვიტყვი, დამძიმებული, ტრაგიკოსი, ყველაფერს ისეთ ელფერს ფენდა, რომ უნდა ეტირა ყველას მასთან ერთად, ყველას უნდა გაეგო მისი. რაც სუსტს აჩენდა. არმინდა ავტორის შეურაწყოფად ჩამეთვალოს ეს და არც არანაირად ვგულისხმობ ამას. ავტორს მოსწონს მენტალურად სუსტი პერსონაჟების წერა. (გოგონების). ჭანტურია კი არ ვიცი სხვა დონეა, ხან კარგი იყო ხან ცუდი. ან ის დედის წამიერად გამოჩენა და გაქრობა, არ მესმის რა საჭირო იყო, მხოლოდ ბარი გახსნეს. კარგი, მაგრამ აქიდან გამომდინარე დედის გამოჩენის იმედი მქონდა, მეგონა რომ მხოლოდ წერილი არ იქნებოდა. თუმცა შევცდი. არც ეს იყო. და ის რაზეც დედამის ასე გაუბრაზადა მიტოვებასთან ერთად, ღალატი. დედას ამის შემდეგ ვერც გაუგო? ან ანდრიას ხელები აკავებდა, რომ მისგან გაქცეულიყო და არ შემცდარიყო? სრული გაუგებრობაა, ნებისმიერს შეეძლო გაქცევა ეს თუარუნდოდა, თუმცა აივის სურდა ეს, ისევე როგორც ვაჯბატონ ანდროს. წიგნის დასასრული იყო ის რამაც ორი ვარსკვლავი მიცა თუმცა, საკმაოდ დრამატიზებულად იყო გაწერილი ბოლო გვერდები. თუმცა ავტორი მაინც მიყვარს, ყოველთვის მივყვები და საინტერესოა, ველოდები მის მესამე წიგნს. და დიდ იმედებსაც ვამყარებ😍
This entire review has been hidden because of spoilers.
ლამაზად აღწერილი მოვლენების განვითარება ამ ავტორის მთავარი საყრდენი ღერძია რომლის გარშემოც ის ისტორიას აგებს. ცდუნებაც არაა გამონაკლისი. ის არის წიგნი ისტორიაზე სადაც მთავარი პერსონაჟი ანტაგონისტიცაა და პროტაგონისტიც. თუმცა განა ვინმეს რამეს უშავებს, საკუთარი თავის გარდა, ამიტომ სრულად ბოროტმოქმედად ვერ შევრაცხავთ. ყველაზე მნიშვნელოვანი ის არის რომ ის არ არის გამოყვანილი ლოგიკურად მოაზროვნე უგრძნობ ადამიანად, გოგონა სრულებით ემოციებს ჰყვება და გრძნობებში ეფლობა. არც ვამტყუვნებ ავტორს მისი ასე წარმოჩენისთვის, რადგან ეს უფრო რეალისტურია და ადამიანები ასეთ პერსონაჟებს უფრო ამსგავსებენ თავს, რადგან ყველანი ადამიანები ვართ და გულს ხშირად ყურს იმდენად ვუგდებთ რომ სხვა აღარც არაფერი გვესმის. ამ მიზეზის გამო არ გამიჩნდა მთავარი პერსონაჟისადმი ზიზღი, ვინაიდან არ ვიცი მე როგორ მოვიქცეოდი, სავარაუდოდ იგივენაირად. ისტორია დიდ ტკივილს თუ ანერვიულებად იტევს ამიტომ მისი წ��კითხა ერთ დღეშია შესაძლებელი. დასასრულზე არ ვისაუბრებ დიდად, მხოლოდ იმას ვიტყვი რომ საუკეთესოდ დასრულდა როგორც შეიძლებოდა ეს ისტორია დასრულებულიყო
ერთხელ ოტიამ თქვა თუ წიგნი თუ კარგია რა დაგაძინებსო.. მე კი იმიტომ არ დავიძინე რომ მალე გამქრალიყო ჩემი დღის წესრიგიდან ეს წიგნი. აქ მარტივად და უბრალოდ არის გადმოცემული ადამიანის სისუსტისა და ამაოების ჩვეულებრივობა. მკითხველს მთავარი პერსონაჟის მიმართ დიდი მოლოდინი არ უჩნდება, თუმცა ყოველი გადაფურცვლისას მაინც რჩება პატარა იმედი რომ ის მეტი იქნება, ის შეძლებს.. ან პირიქით, ის არ გადაიტანს, ის დაასრულებს.. ამგვარი გამეორებით ცდილობს ავტორი ეფექტის მოხდენას, რაც, ჩემთვის, მეტისმეტი იყო; ფრაზა, წინადადება, გვერდი, ამბავი.. ასევე უხეში იყო მისგან მცდელობა განყენებული ჰო პერსონაჟებისაგან მათი „კაცი“ და „გოგონად" მოხსენიებით. ავტორი მკითხველში ამბივალენტური გრძნობების გაღვიძებით ინარჩუნებს მას და მიუხედავად შეგრძნებისა „როგორი არაფრის მომცემია თითოეული წუთი“ არ ვტოვებთ წიგნს.
და მაინც, როგორი ეგოისტია ადამიანი თავისი არსით.. როგორი მწარე თუმცა ადვილი აღმოჩნდა სხვისთვის მიტევება და როგორი გარდაუვალი თავის დასჯა ..
აქ მთავარი პერსონაჟები არიან აივი ირაკლი ჭანტურია ანდრო
ესეიგი აქ ორ წყვილზე იყო საუბარი აივიზე და ანდროზე ხოდა ანდრო იყო მდიდარი ადამიანი აივი კიდევ უბრალო სულ იმაზე ქონდათკამათი ყურადღებაზე და აივის სულ არ მოწონდა ეს კაბები და რაღაცები ხოდა დაშორდნენ ანდრო დაშორდა ფულიც შესთავაზა ფულიკიარა რაღაც ფილიალი
აივიმ ბევრი დალია და შეხვდა ირაკლისაც ირაკლი შეუყვარდა ნელნელა ერთადაც იყვნენ დაქორწინდნენ მარა ანდრო გამოჩნდა ისევ და აივიმ ცდუნებას ვერ გაუძლო უღალატა ირაკლის აივი ცუდად იყო ამის გამო ირაკლის უთხრა და დიდიხანია არ გამოჩენლია ირაკლი პროსტა მერე ბოლოს ირაკლი გამოჩნდა მის გამოფენაზე ორი ჭიქით ხელში ნორმალურად დასრულდა
საერთოდ ამ თაობის ქართველ მწერლებზე კარგა ხანია ხელი ავიღე, ერთ-ერთი მათგანი აღმოჩნდა ნათიაც. წიგნი ყველაფრისგან დაცლილი ნაწარმოებია, თითოეული ფურცლის წაკითხვისას თავში ერთი ფრაზა მიტრიალებდა, თუ როდის დასრულდებოდა. არც პერსონაჟებს აქვთ სიღრმე, არც ისტორიას, საერთოდ არაფერს, გასართობადაც კი ვერ წაიკითხავ ისეთი წიგნია. ნათიას წარმატებები, დიდი იმედი მაქვს მომავალში უკეთეს რამეს დაწერს. ერთი კი ვიცი, მის წიგნებს არასდროს მივუბრუნდები.
მართლაც, ერთი ამოსუნთქვით წასაკითხი წიგნია. ემოციებით დატვირთული, კიტხვისას ფურცლიდან ფურცელზე გადადიხარ და წერის მანერაც ისეთი განსხვავებულია, უბრალოდ შეუძლებელია მოსწყდე. ყოველი ფურცელი საინტერესო და სასიამოვნოა. მომეწონა, რომ ის პრობლემა წამოჭრა, რომელზეც ბევრს არ საუბრობენ და ყველა ადამიანის გადმოსახედიდან ღალატი და სიყვარული განსხვავებულად აღიქმება.
ავტორის სხვა ორი წიგნი მომეწონა და ამიტომ გადავწყვიტე ამის წაკითხვაც, მაგრამ დიდად ვერ მოვიხიბლე. ძალიან სუსტია. წერის მანერამაც ცოტა დამღალა. არც გმირებზე გადავირიე, რადგან ვერ გავიცანი ბოლომდე. მიუხედავად ამისა, ავტორს წარმატებები და კიდევ წავიკითხავ მის ნაშრომს, თუ გამოიცემა რამე.
რომანი არა უფრო ზღაპარი. ძალიან სწრაფად განვითარდა მოვლენები, მკითხველი ვერ აასწრებს აყოლას მოვლენების განვითარებას და არალეალურობის შეგრძნება გამიჩინა მე პირადად. შუაში შევწყვიტე კითხვა, იმდენად ზღაპარი რაღაცეები წერია, რელობას მოკლებული.
საშინლად არ მომეწონა. უფრო მეტს ველოდი ამ წიგნისგან. ძალიან საყვარელი წყვილი იყვნენ აივი და ირაკლი, მაგრამ აივის ღალატზე ძალიან გავბრაზდი და სიმართლე გითხრათ მომეწონა მიღებული კარმა
This entire review has been hidden because of spoilers.