"Αθήνα 2020. Ένα σκληρό και απάνθρωπο καθεστώς απλώνεται πάνω από την χώρα. Κανείς δεν είναι ελεύθερος να μιλήσει, να αντιδράσει, να σκεφτεί έξω από τους κανόνες και τα όρια. Οι δυνάμεις καταστολής βρίσκονται παντού, τα μέσα αποχαύνωσης εκπέμπουν στην συνηθισμένη τους συχνότητα, ενώ με την βοήθεια της τεχνολογίας, ειδικά μεταλλικά κολάρα χρησιμοποιούνται για να συνετίσουν τους πλέον απείθαρχους.
Μέσα σε όλη αυτή την αδιέξοδη δυστοπία, μια ομάδα νέων ανθρώπων - στην καρδιά της πρωτεύουσας- αποφασίζει να αντισταθεί. Το κίνημα αντίδρασης απλώνεται και όλα προμηνύουν πως μια μεγάλη εξέγερση ετοιμάζεται να ξεσπάσει. Μαζί με την επανάσταση όμως και ένας μεγάλος έρωτας γεννιέται, δίπλα στις φλόγες και τα χαλάσματα.
Και ενώ το σύστημα πασχίζει να κρατήσει τα κεκτημένα, δείχνοντας για μια τελευταία φορά τα ''δόντια'' του, η απέναντί πλευρά ετοιμάζει να θυσιάσει τα πάντα για την ελευθερία και την αγάπη. Ίσως τα πάντα να μην αρκούν όμως αυτή την φορά..."
Μια συναρπαστική περιγραφή ενός δυσοίωνου μέλλοντος, όχι πολύ μακριά από εδώ που στεκόμαστε σήμερα. Ένα άγριο παραμύθι ενηλίκων, που μιλά για τον πόθο της απαλλαγής από κάθε είδους δεσμά και της ανάγκης για την ελευθερία.
Στην Αθήνα του 2020 επικρατεί ένα απολυταρχικό καθεστώς. Οι πολίτες τελούν υπό αυστηρό κρατικό έλεγχο φορώντας μάλιστα συσκευές εντοπισμού και καταστολής.
Αντλώντας έμπνευση από φαινόμενα της σύγχρονης ιστορίας, το βιβλίο επιδιώκει να δημιουργήσει μία πραγματικότητα όπου η ιστορία επαναλαμβάνεται.
Το δυστοπικό αυτό ανάγνωσμα φαντάζει απρόσμενα επίκαιρο στην εποχή που θα μείνει στην ιστορία ως Κορωνοϊός, ιδωμένο ως μία αλληγορία που υποδεικνύει πόσο ανήμπορος μπορείς να αισθανθείς για κάτι που ξεπερνά την ανθρώπινη υπόσταση, ενώ παράλληλα υπογραμμίζει τη σημαντικότητα της συλλογικής δράσης, τις επιπτώσεις της αλυσιδωτής αντίδρασης και τελικά τη σπουδαιότητα της ιδιωτικής αυτονομίας για την επίτευξη του ύψιστου αγαθού για τον άνθρωπο- την ελευθερία.
Η γοργή γραφή και η σύντομη έκταση του κειμένου δημιουργούν ένα αναμφισβήτητα γρήγορο ανάγνωσμα.
Το μυθιστόρημα είχε φαινομενικά όλα τα στοιχεία του πεζογραφήματος- εσωτερικός μονόλογος, διάλογος, ρομάντζο, πολιτική ίντριγκα- χωρίς το επαρκές δέσιμο μεταξύ τους.
Πιστεύω πως η πρωτοπρόσωπη αφήγηση θα εξυπηρετούσε την ιστορία και θα επέδιδε στο βιβλίο τη συναισθηματική φόρτιση που μου έλειψε.
Η γραφή του, ωστόσο, μου στέρησε τη συνοχή ενός μυθιστορήματος, μιας και προσιδιάζει περισσότερο σε ποίημα με ελεύθερο στίχο παρά σε πρόζα. Επιπλέον, ο συγγραφέας αρκέστηκε στο να μας πει ότι οι πολίτες ήταν καταπιεσμένοι, χωρίς να μας το δείξει. Πέρα από τη βαναυσότητα που επιδεικνύουν τα κρατικά όργανα, δεν μας εξήγησε τι προκάλεσε αυτή τη συμπεριφορά, ποιες είναι οι καθημερινές ελευθερίες που στερούνται όλοι οι βασανισμένοι και ταλαιπωρημένοι άνθρωποι. Ο διάλογος απεκδυόταν της φυσικότητας του προφορικού λόγου μοιάζοντας άκαμπτος και ελαφρώς αφύσικος.
Οι πρωταγωνιστές μάχονται ενάντια στο καθεστώς χωρίς να υπολογίζουν οι ίδιοι την ανθρώπινη ζωή, ούτε τη δική τους αλλά ούτε και συνανθρώπων τους. Το τίμημα της ελευθερίας είναι βέβαια ακριβό, αλλά οι πρωταγωνιστές που επαναστατούν κάνουν τα ίδια λάθοι με τους εχθρούς τους. Κι άραγε ποιοι είναι οι εχθροί, τελικά; Ποιο είναι το πραγματικό μήνυμα της ιστορίας; Αυτά αναρωτήθηκα διαβάζοντας τις τελευταίες σελίδες του βιβλίου, καθώς οι χαρακτήρες εντοπίζουν την καταπίεση στα όργανα που την επιβάλλουν, αλλά όχι στα πρόσωπα που τη θεσμοθετούν, αρκούμενοι σε "αξίες, ιδέες, θεσμούς, αναρχία και αποδιοπομπαίους τράγους" και θεωρώντας πως η μάχη τελειώνει εκεί. Αλλά ο δράκος τους είναι απλώς το μέσο για την επίτευξη μιας δέσμιας κοινωνίας.
Δεν επήλθε πραγματική λύτρωση για εμένα, αν και νομίζω ότι ο συγγραφέας αυτή ακριβώς την κάθαρση επιθυμούσε να κατορθώσει.
Ο Γιώργος μένεις στην Αθήνα και συγκεκριμένα στα Εξάρχεια ενώ η Χριστίνα μένει στην Θεσσαλονίκη με τον πατέρα της. ο οποίος αποφάσισε σε μεγάλη ηλικία να γίνει αστυνομικός πάρα της αντιδράσεις τις οικογένειας . Η Χριστίνα δεν μπορούσε να ζει υπό το καθεστώς του πατέρα της και ήθελε από καιρό να αλλάξει, αλλά δεν το έπαιρνε απόφαση ώσπου ένα βράδυ είδε από το μπαλκόνι τις να γίνεται ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Έτσι πήρε την μεγάλη απόφαση να φύγει από το πατρικό τις με όποιο μέσω μπορούσε να φύγει και να πάει στην Αθήνα . Ήθελα να ενταχθεί σε αυτή τη περίεργη ομάδα τον αναρχικών στα Εξάρχεια που παλεύανε για την ελευθερία τους, και σε αυτή την ομάδα ήταν και ο Γιώργος .
Ένα πρωινό ο Γιώργος αποφάσισε να προσκαλέσει τον κόσμο για να κάνει μια εξέγερση και για να δείξει τα δόντια του ο αναρχικός κόσμος της Αθήνας στους αστυνομικούς. Έτσι για μπορέσει να το κάνει υπήρχε ένα ιδιαίτερο μέρος θα μπορούσε να το κάνει το προσκάλεσμα και έπρεπε να είναι πολύ προσεκτικός. για να μην το πιάσουν οι αστυνομικοί. Τα πράγματα όμως δεν πήγαν και τόσο καλά αν και δεν τον έπιασαν το τραυμάτισαν και γύρισε πίσω στο καταφύγιο χτυπημένος και γελούσε σαν τρελός. Η εξέγερση ήταν την επόμενη μέρα και φυσικά έγινε αλλά κανένας δεν περίμενε αυτό το αποτέλεσμα.
Τι συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα βιβλίο που εμένα μου θύμησες κάτι από τα παλιά που γίνονταν . Είναι ένα καλογραμμένο βιβλίο που το διαβάζεις πολύ εύκολα και σου δίνει να καταλάβεις τη μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος για την ελευθερία του . Είναι ένα ανάγνωσμα ξεχωριστό εγώ προσωπικά δεν είχα διαβάσει ξανά κάτι τέτοιο και πραγματικά θα πω ότι για πρώτη επαφή ήταν αρκετά καλή ! Σίγουρα ο συγγραφέας του βιβλίου θα μας ανησυχήσει στο μέλλον και θα διαβάσουμε κι άλλα έργα !
«Η Απελευθέρωση θα αρχίσει σήμερα, η δική μας επανάσταση, η δική μας φωνή θα ακουστεί σήμερα πιο δυνατά και ηχηρά από κάθε άλλη φορά»
Με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου μέσα από τη δράση του FancyOwl.gr έλαβα το βιβλίο από τον συγγραφέα σε ηλεκτρονική μορφή προς ανάγνωση αφήνοντας στο τέλος την ειλικρινή μου κριτική.
Η “Απελευθέρωση στο κλουβί” είναι εάν δυστοπικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στην Αθήνα. Σε πρώτο πλάνο στην ιστορία τοποθετείται η αναρχία που αγωνίζεται για την ελευθερία των υποδουλωμένων πολιτών της χώρας από το νέο-χουντικό καθεστώς. Απέναντί της, βρίσκεται μια στυγερή αστυνομική δύναμη η οποία δρα με αποτρόπαιο τρόπο ενάντια σε κάθε πολίτη που δεν ακολουθεί τη νέα τάξη πραγμάτων.
Η μάχη ανάμεσα τους, πάντα άνιση, συνεχίζεται για χρόνια. Μέχρι που το πείσμα και η θέληση του Γιώργου, μέλος μιας αναρχικής ομάδας των Εξαρχείων, γίνεται η κινητήριος δύναμη όλων να αντεπιτεθούν για να ρίξουν το καθεστώς και να πάρουν πίσω την ελευθερία τους. Θα την αποκτήσουν τελικά; Ίσως ναι, αλλά με τι κόστος;
Μέσα σε λιγότερο από 100 σελίδες ξετυλίγεται ένα τρομακτικό σκηνικό που όλοι μας, ως πολίτες, φοβόμαστε να ζήσουμε. Ο συγγραφέας με εξαιρετικά παραστατικό τρόπο, και γλαφυρή αφήγηση πέτυχε στο μέγιστο την ατμόσφαιρα που η ιστορία απαιτεί. Οι αναφορές σε τοποθεσίες και οδούς της Αθήνας, γνωστές στους περισσότερους από εμάς, έκαναν ακόμα πιο πιστευτή, ακόμα πιο πραγματική την υπόθεση. Έγιναν ελάχιστες περιγραφές στο γύρω τοπίο της πρωτεύουσας, μα αναγκαίες για την εξέλιξη της.
Κάτι που απόλαυσα ήταν πως μέσα από τη συνεχή δράση και την εναλλαγή των σκηνών, βίωσα ως αναγνώστης, έστω και για λίγη ώρα, την απόγνωση, τον φόβο ακόμα και το μίσος. Κι ανάμεσά τους, ένα διαφορετικό συναίσθημα, εκείνο της νέας αγάπης, όχι πολύ απτό στα δικά μου μάτια μα δυνατό παρόλα αυτά, ήταν εκείνο που έφερε την ελπίδα πως ίσως τα πράγματα τελικά να έχουν μία διαφορετική κατάληψη.
Κάτι που έλειπε τρανταχτά από την ιστορία ήταν η παρουσία της κυβερνήσεως, αφήνοντας κενά και δημιουργώντας εύλογες απορίες σχετικά με τη θέση στην οποία είχε ταχθεί απέναντι στα γεγονότα. Επίσης, η απουσία της οικογένειας, ως θεσμός, ειδικά σε μια χώρα όπως τη δική μας (ακόμα και ως δυστοπική), ήταν κάτι που μου έλειψε. Παρόλα αυτά, η ιστορία με κέρδισε από την πρώτη σελίδα και κράτησε το ενδιαφέρον μου μέχρι το τέλος. Εάν σου αρέσει να διαβάζεις δυστοπικά τότε συνιστώ να το διαβάσεις.
Μέχρι την επόμενη βιβλίο "κριτική"... καλές αναγνωστικές αποδράσεις!! Βιβή
Το ''Η Ελευθερία Στο Κλουβί'' είναι ένα βιβλίο που διάβασα στα πλαίσια της προώθησης του (book tour). Θα ήθελα, αρχικά να ευχαριστήσω τον συγγραφέα και την Βιβή από το fancyowl, για την ευκαιρία που μου έδωσαν, και μου έστειλαν να διαβάσω αυτό το βιβλίο. Ακολουθούμε την πορεία μια παρέας νέων στην Αθήνα. Η χρονική περίοδος είναι το παρόν, αλλά ένα παρόν που δεν ξέρουμε και δεν θέλουμε να μάθουμε. Η Ελλάδα βρίσκεται υπό νέο χουντικό καθεστώς, με δεδομένα και καταστάσεις που θυμίζουν παρελθόν. Σε 80 σελίδες, ο συγγραφέας μας παραθέτει τα γεγονότα που είχαν τον μεγαλύτερο αντίκτυπο σε αυτήν την ομάδα νέων, οι οποίοι αποφάσισαν να πάρουν την Ελευθερία τους πίσω. Η δράση είναι στην σωστή ταχύτητα για το βιβλίο, οι πληροφορίες παρατίθενται όταν χρειάζονται και η περιγραφή γίνεται με τόση παραστατικότητα που κάποια σημεία τα νιώθεις. Οι χαρακτήρες έχουν πρόσωπο και διαφοροποιούνται ο ένας από τον άλλον. Αυτό που μου άρεσε περισσότερο είναι το οτι ο συγγραφές μας υπενθυμίζει πως μέσα σε όλο αυτόν τον βούρκο, το σκοτάδι και τον θάνατο, υπάρχει χώρος για την ελπίδα, την φιλία και την αγάπη.
Ένα ανάγνωσμα δυστοπικής φαντασίας γεμάτο δράση και άμεσο τρόπο γραφής. Η πλοκή κινείται γοργά δίχως να κουράζει και οι εξελίξεις είναι συνεχείς. Αν και σύντομη η ιστορία είναι περιεκτική και σαφής ως προς το μήνυμα που θέλει να μεταδώσει, χωρίς πλατειασμούς και άσκοπη φλυαρία.