Eva geniet van de eerste gezinsvakantie met haar vriend Leon en hun zes maanden oude baby Max. Hoewel ze dol is op Max vindt ze haar leven sinds zijn komst wel erg druk geworden en daardoor heeft ze het gevoel dat zij en Leon een beetje langs elkaar heen zijn gaan leven. In het vakantiehuisje van Eva's ouders in Drenthe hebben zij en Leon eindelijk weer eens echt alle tijd voor elkaar, en voor Max. Ze ontmoeten Ron en Nienke, hun oude vrienden, die nu de camping beheren. Met elkaar halen ze herinneringen op aan vroeger, en aan Saskia, het meisje dat in hun jeugd spoorloos van het vakantiepark verdween. De eerste week is het een onbezorgde en zonovergoten vakantie, en er lijkt geen vuiltje aan de lucht. Tot Eva op een ochtend wakker wordt en haar ergste nachtmerrie waarheid is geworden.
She was always writing stories, but never thought of publicing them until she read a book from the Dutch author "Suzanne Vermeer." Now people compare her to other Dutch thriller writers like Esther Verhoef, Saskia Noort and of course Suzanne Vermeer.
Een gezin, een vakantie, en heel wat later in het boek verdwijnt het kind. Ik moet zeggen dat voor een groot deel van het boek ik een beetje verveeld was. Tot pagina 139 gebeurd er nou niet veel. Ruzie, vakantie, ruzie, ruzie, en vakantie. Leon vond ik echt compleet waardeloos voor een flink stuk van het boek. Sorry, als mijn man zo'n klootzak was en zo deed over de opvoeding (zoals 's avonds weigeren op te staan en zijn vrouw afwijzen toen zij naar de dokter wilde en boos doen als vrouwlief een andere opinie heeft) was ik niet bij hem gebleven. Hij is zo vaak boos voor geen reden, sorry ik had medelijden met die vrouw. Alles wat ze deed was blijkbaar niet goed in zijn ogen en oh wee als ze haar mondje open deed om er wat over te zeggen, dan was het allemaal helemaal haar fout. Later zag ik ook nog wel een andere Leon, maar lekker hoor zo'n type. Alleen heel jammer dat wat in de blurb aan het einde staat pas op pagina 139/140 gebeurde. Kom op, ik zat maar te wachten en te wachten en ik vroeg me maar af wanneer er eens iets spannends ging gebeuren. En tja, tegen de tijd dat het gebeurde wist ik al heel goed waar Max kon zijn en wie de dader was. Beetje jammer. Ik was wel blij met het einde. Eindelijk is dat ook opgelost.
Ergens halverwege komt het verhaal (die je al kunt afleiden uit de achterflap) er pas echt in. Tot dan is het pijnlijk herkenbaar voor vele jonge ouders, wat op zich ook 'geruststellend' is. Hoewel dit boek soms wat voorspelbaar is, is het enorm spannend. Hierdoor blijf je doorlezen.
Een lekker makkelijke vakantie thriller, die gewoon makkelijk je meevoert en lekker wegleest. Wat deze schrijfster gewoon goed doet.
Mijn minpunt was dat er driekwart van het boek niks gebeurde. Vervolgens zat alles actie en spanning op grofweg 50 pagina's en was het allemaal alweer voorbij. Nog twintig pagina's losse eindjes aan elkaar knopen en klaar.
Maar het voelt een beetje afgeraffeld. Ook een cold case die er nog aan de haren wordt bijgegrepen, een motief wat volledig uit de lucht komt vallen... nee, niet mijn favoriete verhaal.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Dit is echt een easy read en leuk voor tussendoor. De spanning in het boek kwam wel pas laat op gang en de spanning was ook niet enorm hoog.
Wel vind ik het knap dat Van Rijn dit verhaal heeft geschreven in relatief weinig pagina's, ik was er dan ook zo doorheen. Leuk puntje is ook dat ik dacht dat de dader iemand was dus dat ik er weer een keer naast zat!
Het duurde lang voor er eindelijk wat gebeurde maar het is een vermakelijk boek. Hij leest makkelijk weg en is prima voor even tussendoor. Helaas heb je wel snel door wie de dader zou kunnen zijn maar omdat het zo vlot en fijn weg las , was dat voor dit boek niet zo erg.
Het gedeelte waarover de thriller echt gaat begint pas rond pagina 140. Dit is echt spijtig, want het gedeelte ervoor gaat gewoon over hun vakantie. En dan is het nog eens in bijna 50 pagina's opgelost. Je hebt zelf ook snel door wie het gedaan heeft.
Een tussendoortje, lekker maar ongezond. Niet al te veel calorieën gelukkig, maar helaas ook weinig voedingswaarde. Linda Van Rijn schrijft vlot maar mist een degelijke redactie. Het gevolg is dat de verhoudingen in dit boek scheef zitten. Het 'thriller' aspect beslaat misschien 30 bladzijden van de (sowieso al magere) 230. De eerste 130 geven een enorme aanloop naar het spanningsmoment en zijn bijgevolg wat langdradig. Je vraagt je af waar het verhaal naartoe gaat. Ook vond ik veel 'dubbele woorden' terug, dus twee keer hetzelfde woord in een zin of in zinnen die mekaar kort opvolgen. Een synoniemen woordenboek zou daar soelaas kunnen bieden, weer een punt voor de redactie/uitgever. Positief punt: je leest het zo snel uit dat het ideaal is om een inhaalbeweging te maken in je Goodreads Challenge ;)
[RECENSIE: http://www.readabook.nl/2017/06/recen...] Een klein minpuntje: ik had de dader al vrij snel in de gaten en daardoor was de spanning er voor mij een beetje af. Het is een ideaal boek om te lezen op vakantie, al zou het verhaal je niet lang bijblijven. Maar wat mij betreft maakt de fijne schrijfstijl een hoop goed.
Als fan van zowel Linda van Rijn als Suzanne Vermeer, besloot ik na een periode van Vermeer weer eens een boek van Linda op te pakken. Mijn (deels virtuele) boekenkast puilde uit met boeken van beide auteurs en aangezien ik mezelf had verboden om impulsief boeken te kopen totdat ik mijn kast leeg had gelezen, moest Zomerhuis eraan geloven.
Helaas was dit boek een grote teleurstelling. De schrijfstijl van Linda van Rijn is natuurlijk vlot, maar het verhaal zelf vond ik ongelooflijk saai en langdradig. Het kwam zó langzaam op gang dat ik er bijna mee was gestopt. Pas rond pagina 90 begon er eindelijk iets van spanning te komen, maar tegen die tijd had ik al flink mijn interesse verloren. De personages kwamen niet echt tot leven. De relatie tussen de hoofdpersonen, Eva en Leon, voelde naar mijn mening ook erg geforceerd. Als dit mijn relatie was geweest, was ik er allang uitgestapt. Het was voor mij moeilijk om te geloven dat ze überhaupt met elkaar door zouden gaan.
De spanning laat op zich wachten en, toen het eindelijk kwam, had ik al snel door wie de dader was. Het ‘plot’ was voorspelbaar en het einde voelde haast afgeraffeld. Voor mij voelde dit meer als een mislukte poging tot een 'zomerthriller' dan het luchtige boek dat ik had gehoopt. Ik had er meer van verwacht. Op naar het volgende boek!
Aardige thriller. Volgens de kaft is het boek ook literair, dus dat zal wel. Ik heb de indruk, dat die titel tegenwoordig aan ieder spannend boek wordt gegeven. Eva, haar man Leon en haar zoontje Max gaan hun vakantie doorbrengen in het vakantiehuisje van de ouders van Eva, op een camping in Drenthe. Leon was liever naar Spanje gegaan en is humeurig. Eva is lichtelijk hysterisch en obsessief de jonge moeder aan het spelen. Op de camping ontmoeten ze Nienke en Ron, campingvrienden van vroeger, toen ze allemaal hun zomervakantie in Drenthe doorbrachten. De vakantie lijkt toch nog gezellig te worden, maar dan gaat er iets vreselijk mis. De plot is nogal voorspelbaar en echt heel spannend werd het niet. Toch, zoas gezegd, aardig en snel te lezen boek
Voor mij het eerste boek van Linda van Rijn: Zomerhuis. Een jong gezin vertrekt naar een huisje in Drenthe in plaats van Spanje, wat de eerste frustraties binnen het gezin met zich meebrengt. Vader Leon, een drukke advocaat, was graag naar Spanje gegaan, maar moeder Eva durft dat met hun eerste kindje Max dat zes maanden oud is niet aan.
De vakantiewoning is voor beiden bekend van vroeger en brengt dan ook de nodige herinneringen met zich mee. Onder andere over de verdwijning van Saskia, een leeftijdsgenoot van vroeger. Na het drinken van een paar wijntjes met oude vrienden, komen de herinneringen boven en lijken er ook deze zomer wat vreemde zaken te gebeuren.
Af en toe word je een beetje op het verkeerde been gezet, stelt Eva zich aan of gebeuren er echt vreemde dingen met Max? Is hij zomaar ziek of is er iets gebeurd? Uiteindelijk, ligt het heel erg voor de hand wat er is gebeurd. Persoonlijk vond ik het dan ook helemaal niet spannend. Het vakantiesfeertje was oké, voor veel mensen waarschijnlijk herkenbaar, maar veel meer dan dat was het voor mij niet. Of ik meer ga lezen van Linda van Rijn? Ik denk van niet.
Heel simpel verhaal en voordat er ook maar iets 'boeiends' gebeurde was ik 100 pagina's en 70% van het boek verder... daarnaast stoorde ik me enorm aan de, naar mijn mening, veel te uitgebreide beschrijvingen van de ruzies en dagelijkse sleur van Eva en Leon. Prima weg te lezen maar om nou te zeggen dat het echt boeiend was of een sterk verhaal? Naar mijn mening zeker niet... Dit kan je zeker geen literaire thriller noemen zoals de voorkant van het boek wel beweert.
Prima boek voor tussendoor, maar zoals andere reviews ook al zeggen: In de eerste helft van het boek gebeurt er vrij weinig naast ruzie en drama. Wat is die Leon een verschrikkelijke vent. Doet niets, is alleen maar boos en is totaal niet meedenkend of lief. Vanaf het moment dat de spanning komt is het wel oprecht een fijn boek om te lezen. Sowieso was dit overal een boek waar je snel doorheen gaat :)
Wat zijn Nederlands thrillers toch vaak slecht. Echte spanning op 2/3e van het boek. Personages waar je geen band mee krijgt. Dusdanig geschreven zinnen dat je weet wat er gebeurd is en gaat gebeuren.
Het boek leest vlot weg. Nieuwsgierig naar hoe het ook kan gaan tussen net geworden ouders. De struggles die daar bij kunnen horen, sommige herkenbaar, veel niet herkenbaar gelukkig! Einde ging wat snel. Maar het was wel even spannend. Leuk boek voor mee op vakantie. :)
Vanaf de eerste bladzijde weet je in principe al wel ongeveer hoe het eindigt, enorm voorspelbaar dus.
Leest wel lekker makkelijk weg dus een lekkere thriller voor in de vakantie. Als je echter op zoek bent naar diepgang of iets dergelijks, ga je dat in dit boek niet kunnen vinden.
Echt zo'n niemendalletje dat ik heel snel uit had, maar waarvan ik waarschijnlijk morgen al niet meer weet waar het over ging. Heeft weinig indruk gemaakt.
Boek leest lekker weg. Dader was eigenlijk al duidelijk voordat de gebeurtenis zelf plaatsvindt. Ondanks dat toch voor elkaar gekregen om de spanning en emotie erin te houden.