Het moest maar eens gaan sneeuwen

by Tjitske Jansen

In haar debuutbundel Het moest maar eens gaan sneeuwen (2003) dicht Tjitske Jansen op parlando wijze over grote thema's als liefde, dood en verbondenheid. In verschillende vormen - miniaturen, maar ook prozagedichten - schrijft ze over een ochtendvogel die een ijzerzaagje nadoet, over een idioot op het dak, over het nadeel van er nog niet zijn, en over een pas aangeschafte Elvis-bril. De gedichten getuigen van originaliteit en gevoeligheid, zonder sentimenteel te worden. De bundel werd sinds verschijning vele malen herdrukt. Ze las haar gedichten voor op onder meer Poetry International, Lowlands en Literatuurfestival De Wintertuin.

Genres: Poetry, Dutch Literature, 21st Century

44 pages, Paperback

First published September 1, 2003

Reviews

[Ceren]

Misschien is het gewoon een kwestie van smaak, maar ik vond 'Koeriekoeloem' gewoon veel beter. En scherper. En met die norm schoot deze een beetje tekort. Ik vond het wel ontzettend fijn dat er een CD bijzat die ik gewoon kon opzetten naast het lezen, ingesproken door Tjitske Jansen zelf. Maar toch. Maar toch, maar toch, maar toch.

[Kyo]

Hands down my favourite Dutch poetry collection!

[Izzy]

3 ⭐
Not really my thing, but still good poetry. I don't think I got everything that was given.

[Willemien Schouten]

Gekregen, en wat een cadeautje. Het gedicht ‘Liefste’ kan ik elke dag wel lezen. Heerlijk om bij je te hebben.

[Yente]

Onverwachts naar herkenbaar. Kindertijd naar seks met ijskoude mannen.

[Nike]

Ik wil graag wat meer poëzie lezen en iemand tipte me Tjitske Jansen. Ik haalde haar bundel in huis en las ze in één adem uit. Heb ik alle gedichten begrepen? Nee, zeker niet. Heb ik genoten van de beelden die ze oproepen en er zo mijn eigen verhaal van gemaakt? Oh ja!

Zeg nu zelf. Een ochtendvogel die een ijzerzaagje nadoet. Dagen zo grijs als haring. Ruiters die galopperen op het plafond. Twee fietsen die tegen elkaar en de muur slapen. Een hond met oren als opgevouwen beukenbladeren. Tegeltenen (voetafdrukken op de droge tegels van het zwembad) die verdwijnen in de zon. Om van te smullen toch?

[Laura Koopman]

Zo goed dat ik er niks over te zeggen heb behalve dat ik elk gedicht zo goed vond

[Céleste]

2e keer. Ontzettend.

[Kim]

https://wordpress.com/post/eenkraaiva...

[Laurens]

Ik heb het opgegeven
te zijn zoals ik ben.
Ik groei maar mee
met wie ik worden zal.
Af en toe hoor ik
dat iemand zegt
hoe mooi ik ben.
In mijn schaduw
gebeuren dingen
die de moeite waard zijn.

Uit: Als iemand mij nou maar, Het moest maar eens gaan sneeuwen, p. 26-27

[Lore Van Humbeeck]

Mooi! Ik wil meer.

[Eulalie]

Als je groot bent
wil je dan niet meer spelen
of mag het dan niet meer?

Is er een leeftijd waarop iemand je komt vertellen:
‘Vanaf heden is spelen verboden,’ en wie
zou degene zijn die mij dat kwam vertellen?

Toen ik weer de zon in liep, zag ik de buurvrouw
met een gieter achter mijn vader aanrennen.
Het mocht dus nog! Opgelucht

ging ik vissen in de beek. Ik nam mee:
een emmer en een tak met daaraan een touw.
Een haakje had ik niet nodig.

[Laura]

De eerste bundel die ik ooit zelf kocht. Ik vind het nog steeds ontzettend mooi.

[Job van der Kooij]

3.5*

Een paar gruwelijk mooie gedichten ('Het was de keuze van mijn ouders', 'Dit is een brief aan vaders en moeders'). Ook wat werk waar ik (nu nog) niets bij voel.

[Mattijs Deraedt]

En net wanneer je de laatste pagina's leest, sneeuwt het wel niet zeker?

[G]

Als je groot bent
wil je dan niet meer spelen
of mag het dan niet meer?

Is er een leeftijd waarop iemand je komt vertellen:
'Vanaf heden is spelen verboden,' en wie
zou degene zijn die mij dat kwam vertellen?

Toen ik weer de zon in liep, zag ik de buurvrouw
met een gieter achter mijn vader aanrennen.
Het mocht dus nog! Opgelucht

ging ik vissen in de beek. Ik nam mee:
een emmer en een tak met daaraan een touw.
Een haakje had ik niet nodig

Tjitske Jansen / Het moest maar eens gaan sneeuwen blz. 13

Afwisselende bundel met leuke, lieve gedichten, daarnaast enkele kleine verhaaltjes.

[Tess]

Tjitske Jansen is zonder twijfel mijn favoriete vrouwelijke dichter. Haar schrijfstijl heeft een kinderlijke bevlogenheid en verwondering in zich die we op onze weg naar volwassenheid allemaal kwijt lijken te zijn geraakt. Haar werk inspireert om op zoek te gaan naar die verloren eigenschappen.

[Justine]

Tranen, met tuiten.

[Remco Sleiderink]

Een fijn tussendoortje, deze bundel van Tjitske Jansen uit 2003. De gedichten zijn glashelder en ontroerend. Blije momenten waarin het leven stil blijft staan (Ik ga wat aan mijn moeder denken / hoeveel zij van mij houdt) worden afgewisseld met humorvolle, ook wrange, verhalen waarin de liefde niet wil beklijven:

Nog een keer geboren worden
omdat één keer niet genoeg is
om te weten dat iemand je wilde,
wilde dat jij er was.
Iemand anders dan je moeder,
want je moeder gaf je leven,
maar het nog eens aan je geven,
dat kunnen de meeste moeders niet.

Het is een bundel vol verlangen naar ‘iemand’, naar iemand die mans is, iemand die naam heeft (Ik heet Paul zegt hij), iemand die blijft slapen, je in de ogen kijkt en zegt: ‘Niet zeuren, blijf!’

[Iris]

I was a little disappointed. I went to a reading by Tjitske Jansen, and it was amazing. I adored how she told her poems and I was fascinated by one in particular: the one about the chestnut. I loved how the chestnut didn't want to become a tree, but did anyways. It made me think about a lot of things. So when I bought the book it was in, I was expecting tons of things from the other poems as well. Unfortunately these -maybe too high- expectations weren't met. Maybe it was the magic of Jansen's voice that made me like them, maybe she only read the really good ones. I'll check her other books as well.

[Wendy]

Bundel met hele mooie stukjes (waaronder De stad is nog stil, Icarus en De kastanje), maar ook teksten die me minder aanspraken of die ik niet meteen begreep. En ik was gewoon ook meer onder de indruk van Koerikoeloem en Voor altijd voor het laatst.

[Femke Zwiep]

jajajajajajaja. (het is laat ik heb geen tijd meer voor een goed onderbouwde recensie maar ik praat er graag eens met je over als je dat echt wilt)

[Goedele Billen]

Lees zeker: De idioot op het dak.
S U B L I E M


Of beter nog beluister het, https://www.youtube.com/watch?v=ucUia...

[Livette]

De treffende eenvoud en heldere taal veroveren je ✨

[Sara Debusschere]

Geen fan!

[TienD]

Prachtig hoe deze dichteres het leven weet te verwoorden.

[Meira]

Prachtige fijne bundel die ik door de brievenbus te leen kreeg toen ik ziek was. Toevallig stond mijn lievelingsgedicht (Liefste,) in deze bundel maar eigenlijk is dat dus geen toeval, toch?

[Hannah Lbrecht]

Nostalgie naar een kindertijd die niet de mijne is.

[Margriet Minnema]

‘Door de stad desnoods.
In dit land is ieder landschap goed.
Een draak verslaan.
Alleen de poging al.

En wij houden van elkaar
zoveel, dat het niet erg is
als we niet winnen.’

[Simonh]

Gedichten om een arm omheen te slaan, op een parkbankje in de lente.