What do you think?
Rate this book
Meester dood
nan
278 pages, Paperback
Published February 1, 2019
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
July 5, 2019
Ik mocht het boek Meester Dood van Maes en Wade lezen voor de leesclub van Thrillzone.
Meteen als je het boek ziet, krijg je hoge verwachtingen. Het begint al bij de cover met de afbeelding van een zakhorloge met gebroken glas en een bloedvlek. De wijzers zijn blijven stilstaan rond 11u10, of is het 23u10? Is er op dat moment iemand gestorven? Verder zien we ook nog een aantal radertjes, die doorlopen op de achterzijde.
Op de achterflap wordt de lezer aangesproken door de dood.
Wij kennen elkaar, jij en ik.
Vrees mij niet, maar aanvaard mijn komst.
De korte inhoud (ook achterflap) laat je vermoeden dat het voornamelijk Tom Beckx is die de hoofdrol zal spelen. Niets is minder waar. Al gauw zal blijken dat de verhaallijn rond Stan minstens even belangrijk is.
Het verhaal start in 1218 in Bagdad. Akram ontmoet op de markt iemand die hij liever niet had gezien. Geduld is een schone zaak, want de betekenis hiervan wordt pas naar het einde toe duidelijk.
Daarna verplaatst het verhaal zich naar het heden.
We maken kennis met Stan Schoeters, rond wie een hele verhaallijn draait. Dankzij het harde werken heeft hij ervoor kunnen zorgen dat het zijn gezin aan niets ontbreekt. Maar alles heeft zijn prijs.
Tom Beckx, de wetsdokter, is in behandeling van een psychiater. Hier blijkt dat niet alleen de gebeurtenissen bij de zaak Pan (zie vorig boek), maar ook enkele zaken uit zijn jeugd, moeilijk te verwerken zijn. Via cursieve stukjes krijgen we hier meer over te weten.
Dit keer is het geen aaneensluitend verhaal. Wel eerder losse gebeurtenissen waarin een groot aantal personages de revue passeren. Je moet goed bij de les blijven om te kunnen volgen en te begrijpen waarom dit alles gebeurt.
Zelfs rechercheur Raoul en zijn nieuwe collega Alexandra hebben moeite om die bizarre ongevallen te snappen. Maar uiteindelijk blijkt alles wel met elkaar verband te houden en vallen alle losse stukjes mooi in elkaar.
Het boek eindigt zoals het (op de achterflap) is begonnen. Meester Dood spreekt je als lezer nogmaals aan en je beseft dat het wel klopt. Zodra je geboren wordt, komt je dood al dichter bij. (Best wel heftig als je daar aan denkt)
Ik ben bij u, overal, altijd.
Eens het boek uit, laat het verhaal je niet meteen los. Je gaat nadenken over een en ander en dan ga je beseffen waarom deze slachtoffers werden gekozen.
Maes en Wade zijn er weerom in geslaagd om mijn hersenen op volle toeren te laten werken, en mij enkele aangename uurtjes leesplezier te bezorgen.
Ja uurtjes…..want het boek was op recordtempo uitgelezen.
Laat maar komen dat volgende boek.
Meteen als je het boek ziet, krijg je hoge verwachtingen. Het begint al bij de cover met de afbeelding van een zakhorloge met gebroken glas en een bloedvlek. De wijzers zijn blijven stilstaan rond 11u10, of is het 23u10? Is er op dat moment iemand gestorven? Verder zien we ook nog een aantal radertjes, die doorlopen op de achterzijde.
Op de achterflap wordt de lezer aangesproken door de dood.
Wij kennen elkaar, jij en ik.
Vrees mij niet, maar aanvaard mijn komst.
De korte inhoud (ook achterflap) laat je vermoeden dat het voornamelijk Tom Beckx is die de hoofdrol zal spelen. Niets is minder waar. Al gauw zal blijken dat de verhaallijn rond Stan minstens even belangrijk is.
Het verhaal start in 1218 in Bagdad. Akram ontmoet op de markt iemand die hij liever niet had gezien. Geduld is een schone zaak, want de betekenis hiervan wordt pas naar het einde toe duidelijk.
Daarna verplaatst het verhaal zich naar het heden.
We maken kennis met Stan Schoeters, rond wie een hele verhaallijn draait. Dankzij het harde werken heeft hij ervoor kunnen zorgen dat het zijn gezin aan niets ontbreekt. Maar alles heeft zijn prijs.
Tom Beckx, de wetsdokter, is in behandeling van een psychiater. Hier blijkt dat niet alleen de gebeurtenissen bij de zaak Pan (zie vorig boek), maar ook enkele zaken uit zijn jeugd, moeilijk te verwerken zijn. Via cursieve stukjes krijgen we hier meer over te weten.
Dit keer is het geen aaneensluitend verhaal. Wel eerder losse gebeurtenissen waarin een groot aantal personages de revue passeren. Je moet goed bij de les blijven om te kunnen volgen en te begrijpen waarom dit alles gebeurt.
Zelfs rechercheur Raoul en zijn nieuwe collega Alexandra hebben moeite om die bizarre ongevallen te snappen. Maar uiteindelijk blijkt alles wel met elkaar verband te houden en vallen alle losse stukjes mooi in elkaar.
Het boek eindigt zoals het (op de achterflap) is begonnen. Meester Dood spreekt je als lezer nogmaals aan en je beseft dat het wel klopt. Zodra je geboren wordt, komt je dood al dichter bij. (Best wel heftig als je daar aan denkt)
Ik ben bij u, overal, altijd.
Eens het boek uit, laat het verhaal je niet meteen los. Je gaat nadenken over een en ander en dan ga je beseffen waarom deze slachtoffers werden gekozen.
Maes en Wade zijn er weerom in geslaagd om mijn hersenen op volle toeren te laten werken, en mij enkele aangename uurtjes leesplezier te bezorgen.
Ja uurtjes…..want het boek was op recordtempo uitgelezen.
Laat maar komen dat volgende boek.
July 16, 2019
Zo af en toe vind ik het heel leuk om mee te doen aan de leesclubs van Thrillzone. En dan uiteraard met name als er een titel voorbij komt die mij aanspreekt. Dit was nu het geval met ‘Meester Dood’, een thriller geschreven door het schrijversduo Maes & Wade. Hun eerdere titel ‘Pan’ is behoorlijk populair in de leeswereld maar is aan mij voorbij gegaan. Gevalletje van te druk, te weinig tijd, teveel boeken die ik graag wil lezen enzovoort. Dus toen de uitnodiging voor de leesclub ‘Meester Dood’ binnenkwam en ik even wat ruimte had om mee te doen dacht ik laat ik mij inschrijven en kijken hoe dit boek mij bevalt.
De cover vond ik er gelijk tof uitzien toen ik het boek ontving. Het enige wat het beeld op de kaft enigszins verstoort is het rood gekleurde vakje links bovenin. Hierin staat “van de bestsellerauteur van de dagboeken van Sara”. Nu denk ik hartstikke leuk maar dit staat ook op de achterzijde vermeld en het boek is door twee schrijvers geschreven. Maar goed ieder zijn smaak en ik snap dat dit wellicht verkoop bevorderend is. Waarom ik dit nu specifiek zo zonde vind is dat je op de cover een afbeelding ziet van een beschadigt, bloederig zakhorloge en op de achtergrond diverse tandwielen ziet. Het is een donkere, ietwat duistere cover waarbij de titel, schrijversnamen en uitgeverij in zuiver wit zijn opgedrukt. Het rode vlakje past op geen enkele manier bij het geheel. Maar zoals ik al zei smaken verschillen.
Het inhoudelijke verhaal leest gelijk vanaf de eerste pagina gemakkelijk weg. Soms wat te gemakkelijk vind ik echter, waardoor het hier en daar wat te kort door de bocht gaat. Op sommige plekken wordt het hierdoor voorspelbaar voor mij. Persoonlijk vind ik dat er te oppervlakkig wordt ingegaan op de personages en dan met name had het hoofdpersonage sterker neergezet kunnen worden. Want eerlijk gezegd was het mij nu enigszins onduidelijk wie nu het daadwerkelijke en belangrijkste hoofdkarakter is in dit verhaal. Door deze lichte verwarring was het voor mij lastiger om volledig mee te leven met de heftige gebeurtenissen die plaatsvinden en die vooral betrekking hebben op wetsdokter Tom. Misschien is dit in mijn geval te verklaren doordat ik ‘Pan’ niet gelezen heb. In dit verhaal wordt namelijk soms terug gerefereerd aan ingrijpende gebeurtenissen die Tom Beckx hebben gevormd tot wie hij nu is.
Nu vraag je je misschien af waarom ik dan zo warrig ben over wie het hoofdpersonage is maar ook het rechercheurs duo Alexandra & Raoul spelen een belangrijke rol in dit verhaal. En ook bij hen lees je soms over hun achtergrond en eerdere ervaringen. Dus zij hadden net zo goed hoofdpersonages kunnen zijn. Wellicht is dit ook het geval en zijn zij alle drie hoofdkarakters maar dan had er meer aandacht aan karakterbouw besteed kunnen worden denk ik.
Uiteindelijk vond ik het zeker wel een vermakelijk verhaal alleen zet het mij niet per se aan tot het lang onthouden van dit boek. Ik ben ook minder geneigd om het voorgaande ‘Pan’ te lezen of de hierop volgende verhalen van Maes & Wade. Dit is puur mijn smaak op dit moment maar kan zomaar weer veranderen in de toekomst. Want het lezen van boek en hoe het bevalt is toch ook altijd nog heel erg afhankelijk van mijn gevoel en gemoedstoestand op dat moment.
De cover vond ik er gelijk tof uitzien toen ik het boek ontving. Het enige wat het beeld op de kaft enigszins verstoort is het rood gekleurde vakje links bovenin. Hierin staat “van de bestsellerauteur van de dagboeken van Sara”. Nu denk ik hartstikke leuk maar dit staat ook op de achterzijde vermeld en het boek is door twee schrijvers geschreven. Maar goed ieder zijn smaak en ik snap dat dit wellicht verkoop bevorderend is. Waarom ik dit nu specifiek zo zonde vind is dat je op de cover een afbeelding ziet van een beschadigt, bloederig zakhorloge en op de achtergrond diverse tandwielen ziet. Het is een donkere, ietwat duistere cover waarbij de titel, schrijversnamen en uitgeverij in zuiver wit zijn opgedrukt. Het rode vlakje past op geen enkele manier bij het geheel. Maar zoals ik al zei smaken verschillen.
Het inhoudelijke verhaal leest gelijk vanaf de eerste pagina gemakkelijk weg. Soms wat te gemakkelijk vind ik echter, waardoor het hier en daar wat te kort door de bocht gaat. Op sommige plekken wordt het hierdoor voorspelbaar voor mij. Persoonlijk vind ik dat er te oppervlakkig wordt ingegaan op de personages en dan met name had het hoofdpersonage sterker neergezet kunnen worden. Want eerlijk gezegd was het mij nu enigszins onduidelijk wie nu het daadwerkelijke en belangrijkste hoofdkarakter is in dit verhaal. Door deze lichte verwarring was het voor mij lastiger om volledig mee te leven met de heftige gebeurtenissen die plaatsvinden en die vooral betrekking hebben op wetsdokter Tom. Misschien is dit in mijn geval te verklaren doordat ik ‘Pan’ niet gelezen heb. In dit verhaal wordt namelijk soms terug gerefereerd aan ingrijpende gebeurtenissen die Tom Beckx hebben gevormd tot wie hij nu is.
Nu vraag je je misschien af waarom ik dan zo warrig ben over wie het hoofdpersonage is maar ook het rechercheurs duo Alexandra & Raoul spelen een belangrijke rol in dit verhaal. En ook bij hen lees je soms over hun achtergrond en eerdere ervaringen. Dus zij hadden net zo goed hoofdpersonages kunnen zijn. Wellicht is dit ook het geval en zijn zij alle drie hoofdkarakters maar dan had er meer aandacht aan karakterbouw besteed kunnen worden denk ik.
Uiteindelijk vond ik het zeker wel een vermakelijk verhaal alleen zet het mij niet per se aan tot het lang onthouden van dit boek. Ik ben ook minder geneigd om het voorgaande ‘Pan’ te lezen of de hierop volgende verhalen van Maes & Wade. Dit is puur mijn smaak op dit moment maar kan zomaar weer veranderen in de toekomst. Want het lezen van boek en hoe het bevalt is toch ook altijd nog heel erg afhankelijk van mijn gevoel en gemoedstoestand op dat moment.
May 3, 2019
Meester Dood is het tweede deel in de reeks met wetsdokter Tom Beckx.
Na de zaak Pan en zijn duistere verleden worstelt Tom erg met zichzelf en ziet alles niet meer zo helder zowel privé als in zijn werk.
Hij moet psychologische hulp inroepen ook al wil hij dat zelf liever niet.
Verder zijn er nog de nodige verhaallijnen, die van kapper Stan en zijn gezin.
Rechercheur Raoul die een nieuwe collega en partner krijgt, Alexandra, die hij al snel probeert te versieren.
En intussen wordt Antwerpen geteisterd door een aantal sterfgevallen, die in eerste instantie worden beschouwd als natuurlijke doodsoorzaken.
Het duurt even door alle verhaallijnen, maar langzamerhand wordt het wel duidelijk wat het verband is, wanneer alle puzzelstukjes in elkaar worden gelegd.
Toen ik het eerste deel Pan las, moest ik even wennen aan de schrijfstijl van het duo Maes en Wade. Er zat ook leek het wel meer Vlaams in dan in Meester Dood.
Dit tweede deel vond ik een stuk beter en vlotter lezen en erg origineel door de dood de lezer toe te laten spreken.
Het boek begint met een verhaal over de bediende Akram in 1218 die de dood wilde ontvluchten, dat mij al gelijk deed denken aan het gedicht, de tuinman en de dood.
Tijdens het lezen van het boek wordt die betekenis van deze proloog wel duidelijk.
Het plot zit erg goed in elkaar en de spanning wordt langzaam opgebouwd.
Nog niet alle personages zijn goed uitgediept maar dat zal in het volgende deel wel gebeuren.
Ik heb dit deel met plezier gelezen en ik wil zeker nog meer lezen van het duo Maes en Wade.
Na de zaak Pan en zijn duistere verleden worstelt Tom erg met zichzelf en ziet alles niet meer zo helder zowel privé als in zijn werk.
Hij moet psychologische hulp inroepen ook al wil hij dat zelf liever niet.
Verder zijn er nog de nodige verhaallijnen, die van kapper Stan en zijn gezin.
Rechercheur Raoul die een nieuwe collega en partner krijgt, Alexandra, die hij al snel probeert te versieren.
En intussen wordt Antwerpen geteisterd door een aantal sterfgevallen, die in eerste instantie worden beschouwd als natuurlijke doodsoorzaken.
Het duurt even door alle verhaallijnen, maar langzamerhand wordt het wel duidelijk wat het verband is, wanneer alle puzzelstukjes in elkaar worden gelegd.
Toen ik het eerste deel Pan las, moest ik even wennen aan de schrijfstijl van het duo Maes en Wade. Er zat ook leek het wel meer Vlaams in dan in Meester Dood.
Dit tweede deel vond ik een stuk beter en vlotter lezen en erg origineel door de dood de lezer toe te laten spreken.
Het boek begint met een verhaal over de bediende Akram in 1218 die de dood wilde ontvluchten, dat mij al gelijk deed denken aan het gedicht, de tuinman en de dood.
Tijdens het lezen van het boek wordt die betekenis van deze proloog wel duidelijk.
Het plot zit erg goed in elkaar en de spanning wordt langzaam opgebouwd.
Nog niet alle personages zijn goed uitgediept maar dat zal in het volgende deel wel gebeuren.
Ik heb dit deel met plezier gelezen en ik wil zeker nog meer lezen van het duo Maes en Wade.
April 30, 2021
Wat een thriller van formaat weer. Een waardige opvolger van hun eerste boek Pan. De schrijvers hebben er een mysterieus verhaal van gemaakt. Plot zit weer zeer goed in mekaar. Ik kijk reikhalzend uit naar een derde boek ! Ik ben fan !
April 29, 2019
Wetsdokter Tom Beckx heeft na de zaak “Pan” in het vorig boek, veel moeite met zichzelf en zijn duistere verleden. Hij lijkt de grip op zijn leven te verliezen en dan wordt er van hogerhand ingegrepen. Tom moet psychiatrische hulp zoeken en doet hij dat niet dan zal zijn carrière eindigen. Door het graven in zijn verleden is Tom’s blik vertroebeld waardoor hij geen patroon ontdekt in de recente moorden die zijn gepleegd.
“Meester dood” is het vervolg van “Pan” waarin we de wetsdokter Tom Beckx leerden kennen. In “Meester dood” gaan de auteurs Maes & Wade een stapje verder met het uitwerken van het personage van de wetsdokter. Tom Beckx komt in de knoop met zichzelf en de psychiatrische hulp maakt het er niet beter op.
De tekst op de achterflap is ondertekend met Meester dood laat je even mijmeren over je gedachten over de kern van de boodschap. Het boek begint met een verhaal uit 1218 en dit sluit goed op de tekst op de achterflap. Maar de vraag rijst wat dit met het verhaal in het heden heeft te maken Deze onduidelijkheid wordt gaandeweg verduidelijkt.
De auteurs hebben duidelijk voor ogen gehad hoe het verhaal moest verlopen en dat merk je aan het verloop van het plot. Doordat er verschillende moorden worden gepleegd zonder enig verband met elkaar, als een dikke mist die maar niet opklaart. Alle puzzelstukjes dragen erbij aan dat het plot zich opbouwt , evenals de spanning De climax en de plot leiden tot een ontknoping die mij heeft verrast.
De schrijfstijl van Maes & Wade heb ik eerder beschreven als makkelijk, vlot en toegankelijk, maar in “Meester dood” hebben ze een duidelijke groei doorgemaakt. Het heeft ervoor gezorgd dat het verhaal een stuk geloofwaardiger is geworden en is ook realistischer.
Maes & Wade hebben met het vervolg op “Pan” bewezen dat hun gebundelde krachten zijn gegroeid en met als resultaat dat “Meester dood” een zeer sterk verhaal is geworden, dat diepgang heeft die je pas ervaart als het boek uit is.
“Meester dood” is het vervolg van “Pan” waarin we de wetsdokter Tom Beckx leerden kennen. In “Meester dood” gaan de auteurs Maes & Wade een stapje verder met het uitwerken van het personage van de wetsdokter. Tom Beckx komt in de knoop met zichzelf en de psychiatrische hulp maakt het er niet beter op.
De tekst op de achterflap is ondertekend met Meester dood laat je even mijmeren over je gedachten over de kern van de boodschap. Het boek begint met een verhaal uit 1218 en dit sluit goed op de tekst op de achterflap. Maar de vraag rijst wat dit met het verhaal in het heden heeft te maken Deze onduidelijkheid wordt gaandeweg verduidelijkt.
De auteurs hebben duidelijk voor ogen gehad hoe het verhaal moest verlopen en dat merk je aan het verloop van het plot. Doordat er verschillende moorden worden gepleegd zonder enig verband met elkaar, als een dikke mist die maar niet opklaart. Alle puzzelstukjes dragen erbij aan dat het plot zich opbouwt , evenals de spanning De climax en de plot leiden tot een ontknoping die mij heeft verrast.
De schrijfstijl van Maes & Wade heb ik eerder beschreven als makkelijk, vlot en toegankelijk, maar in “Meester dood” hebben ze een duidelijke groei doorgemaakt. Het heeft ervoor gezorgd dat het verhaal een stuk geloofwaardiger is geworden en is ook realistischer.
Maes & Wade hebben met het vervolg op “Pan” bewezen dat hun gebundelde krachten zijn gegroeid en met als resultaat dat “Meester dood” een zeer sterk verhaal is geworden, dat diepgang heeft die je pas ervaart als het boek uit is.
May 13, 2019
Het boek begint met een verhaal in Bagdad. Lezers die het gedicht : De tuinman en de dood kennen, zullen dat gedicht terugvinden in dit verhaal. Trouwens een zeer mooi gedicht dat over de dood gaat, net zoals dit boek. Het is een thriller maar een zeer speciale vorm van thriller. In dit boek gaat het ook vooral over de dood. Hebben veel moorden met weinig oplossingen. Sommige zijn een weerspiegeling van gebeurde voorvallen. Het gaat ook over speciale mensen. Tom, wetsdokter, heeft ook een vreemd verleden. De nieuwe inspecteur, een vrouw, is ook iemand anders dan dat zij zich voor doet.
Spannend tot het einde.
Besluit: zeer goed.
Spannend tot het einde.
Besluit: zeer goed.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews