วังเดียวดาย เล่ม 3

孤城闭 #3

by 米兰lady, มี่หลันเลดี้, เกาเฟย (Translator)

เรื่องราวความรักเรื่องหนึ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในซอกหลืบแห่งราชวงศ์ซ่ง.. ส่งกลิ่นหอมกำจายมาจากกองม้วนกระดาษเก่าแก่.. เดิมทีเขา "เหลียงไหวจี๋" ควรได้เป็นหนุ่มน้อยที่สง่างาม สามารถเลือกเข้าสอบเป็นขุนนาง และสามารถเลือกใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี แต่แล้วโชคชะตากลับทำให้เขาต้องมาติดอยู่ในวังหลวง กลับกลายเป็นขันทีคนหนึ่ง.. โชคดีที่ในชีวิตอันเงียบเหงา ยังพอจะมีความหวานชื่นเล็กน้อยให้เขาได้อาวรณ์หา เขาเฝ้าดูนางตั้งแต่ยังเป็นเด็กน้อย จนเติบใหญ่เป็นกุลสตรีที่สง่างาม เฝ้าดูนางมีรักครั้งแรก และได้ลิ้มรสกับความขมขื่น นางยึดถือเขาเป็นที่พึ่งหนึ่งเดียว เขาก็ยินดีมอบความอบอุ่นให้นางไปทั้งชีวิต สำหรับเหลียงไหวจี๋ นี่คือความรักที่ไม่เกี่ยวข้องใดกับผู้อื่น..

สำหรับคนทั้งใต้หล้า นี่กลับเป็นความชั่วช้าใหญ่หลวง นี่คือเรื่องราวรักแท้ไม่อาจก้าวข้ามจารีตประเพณี นี่คือความรักที่ไม่สมควรดำรงคงอยู่บนโลก..

456 pages

First published November 1, 2008

Reviews

[Patrawan Dear]

#วังเดียวดาย (เล่ม 3/3)

ต้องบอกว่าเล่มสามนี่พีคตั้งแต่ต้นเล่ม และคงระดับความหน่วงระดับสาหัสไว้ได้ตลอดเล่ม จนต้องอ่านจบไปทั้งน้ำตา

คิดว่าเล่มนี้ดีงามทั้งผู้เขียนที่เลือกเล่าเรื่องด้วยมุมมองและเทคนิคที่แตกต่าง ทำให้เรื่องราวถูกผลักไปอยู่ในแนวสุดเอื้อม ยิ่งรู้ว่าหมดหวัง ก็ยิ่งเพิ่มความรันทด ทุกตัวละครถูกกระจายบทให้มีการกระทำที่สมเหตุสมผลจนน่าเห็นใจ แม้จะพยายามทำส่วนของตนอย่างเต็มที่ แต่ผลที่ได้กลับไม่เป็นแบบที่คิดไว้ ด้วยมีกรอบอะไรบางอย่างครอบอยู่ เรื่องราวจึงจบได้โศก...แบบเดียวดายสมชื่อเรื่อง

ด้านผู้แปลก็ต้องขอยกเครดิตให้ เพราะนอกจากจะแปลคำกลอนได้สละสลวยจับใจแล้ว การเลือกใช้คำที่เรียบง่ายแบบเล่าไปเรื่อย ๆ กลับสามารถดึงอารมณ์ให้เราดิ่งลึกลงไปได้แบบดิ่งแล้วดิ่งอีก ไม่รู้จะสงสารใครดี ตัวละครแทบทุกตัวเป็นสีเทา และมีชะตากรรมเป็นสีเดียวกันก็ว่าได้

โดยรวมแล้ว เราชอบมากค่ะ นานแล้วไม่ได้อ่านเรื่องที่ทำให้คุมอารมณ์แทบไม่อยู่ได้แบบนี้ เหมือนถูกกักขังอยู่ในวังเดียวดายไปพร้อมกับตัวละคร ต้องอ่านไปกดหัวใจไป

ใครไม่กลัวหน่วง โหยหาดราม่าหนัก ๆ และไม่มีปัญหากับตัวละครเยอะ รายละเอียดแยะ...ขออนุญาตแนะนำเลย :)

[Hammu · Rating 2 out of 5]

เล่มนี้บทจะบรรยายยืดยาวก็ย้วย พอจะกระชับก็รวบรัดเกินไป

เรื่องนี้เหมือนอ่านไดอารี่ของขันที ทุกสิ่งที่เขาเห็น ความรู้สึก สิ่งที่ได้ยิน จะบอกเล่าผ่าน เหลียงไหวจี๋ ทั้งหมด

ถ้าสรุปง่ายๆ วังเดียวดาย เรื่องนี้เหมือนเป็นเรื่องเล่าผ่านมุมมแงของขันทีคนนหนึ่ง ที่เคยอยู่ในตำแหน่งต่ำสุด จนขึ้นตำแหน่ง และกลับไปตกต่ำใหม่ โดยมีตัวแปรสำคัญคือ องค์หญิง

เอาตรงๆ ตอนที่อ่านรู้สึกไม่ชอบอุปลักษณะนิสัยขอองค์หญิงเลย ดูเห็นแก่ตัว เอาแต่ใจ ทิฐิสูง ไม่รู้จักโอนอ่อนผ่อนตาม อาจจะเป็นเพราะได้รับการเอาใจมาจนเคยตัว แต่ก็พยายามจะเข้าใจส่วนนึงที่ผู้เขียนต้องการสื่อคือ อยากให้องค์หญิงก็เหมือนสตรีธรรมดาๆ คนหนึ่ง มีรัก โลภ โกรธ หลง ออกนอกลู่นอกทางบ้าง แต่นิสัยขององค์หญิงเรื่องนี้ก็ค่อนข้างสุดโต่งเกินไปหน่อย

ยังไม่รวมถึงเรื่องความรักต้องห้ามระหว่างองค์หญิงกับขันทีที่ไม่ควรเกิดขึ้นได้เลย แต่มันก็เกิดขึ้นและไม่สามารถแก้ไขอะไรได้

[Ploy · Rating 4 out of 5]

Tearful as expected but pleasing enough. Living in a royal family is not that easy. It comes with full of rules, traditions, and responsibilities. Sometimes, causing a miserable life.