Iris

by Caja Cazemier

Iris heeft het gevoel dat iedereen tegen haar is. Haar moeder besteedt totaal geen aandacht aan haar, op school gaat het slecht en haar vriend doet ook nog eens moeilijk. Ze loopt weg van huis. Maar van haar problemen kan ze niet weglopen. Omdat ze tegen alles en iedereen aanschopt, werkt ze zichzelf dieper en dieper in de put. Tot ze uiteindelijk beseft dat er maar één iemand is die haar eruit kan halen, en dat is zij zelf.

176 pages, Kindle Edition

First published January 1, 1994

Reviews

[Juf Cindy]

Het verhaal van Iris gaat over een meisje dat zich thuis niet meer welkom voelt. Sinds de komst van haar babybroertje en -zusje lijkt haar moeder alleen nog maar aandacht voor hen te hebben. Iris voelt zich buitengesloten en raakt steeds bozer en verdrietiger. Ze loopt weg en komt uiteindelijk in een leefgroep terecht, waar ze moet wennen aan nieuwe mensen en regels.

Iris laat weinig van zichzelf zien. Ze doet vaak kattig of boos, terwijl ze zich vanbinnen juist heel onzeker en verdrietig voelt. Ze denkt dat niemand haar echt aardig vindt. Toch zijn er mensen in de leefgroep die haar proberen te helpen.

Soms gaat het beter met haar, bijvoorbeeld als ze mag zingen in een band of als ze goed contact heeft met Bart haar vriend. Maar bij tegenslagen valt ze ook weer terug in haar oude gedrag. Dat laat zien hoe moeilijk het is om jezelf te veranderen als je niet gewend bent om vertrouwen te hebben in jezelf of anderen.

Dit verhaal maakt duidelijk hoe belangrijk het is dat jongeren zich gehoord en gezien voelen. Als volwassenen en begeleiders geduldig blijven, echt luisteren en blijven geloven in iemand, kan dat het verschil maken. Iris leert dat ze fouten mag maken, en dat het niet te laat is om opnieuw te beginnen. Dat is een boodschap waar veel jongeren zich in kunnen herkennen.

[Iris Schuller]

I dont really liked this book to be honest. I love drama but this was overdramatic. It was a little boring to read, I don't recommend it.

[Maya]

Why do endings always feel so rushed?

[Esther]

A dark, slightly depressing book. I loved this book because I recognized some parts of my own life in it, and maybe it helped me cope a little.
One of my favorite parts of the book is at the end, when the main character Iris starts putting on some colored clothing instead of her constant black. It's a very easy form of symbolism of course, but when you're 12 years old you don't care about things like that. :p Iris is very obviously a girl in puberty, but she has to deal with a very tough situation, and you see her growing up in the course of the book.

[Gerard]

Geschreven met een behoorlijk inzicht in de psyche van de jeugd, met name dat deel dat balanceert op de rand van een depressie en worstelt met zichzelf en alles om hen heen.

[Lieve Vermunt]

Ik vond het boek leuk, ik weet niet precies meer waar het over ging omdat ik het boek niet kon vinden op goodreads ;).

[Noa]

liefde, weglopen. Het boek speelt zich af in het heden.

[Mehsi]

Niet echt een leuk boek. Best saai en Iris was soms echt heel irritant.