Hoe bepaalt onze manier van kijken ons beeld van het landschap? Eric Brinckmann gaat in dit boek op stap met meester Li. Vanuit de westerse filosofie, met filosofen als Spinoza, Kant en Heidegger, en dichters als Goethe stelt hij vragen aan Li over natuur en landschap, waarop de klassieke Tao praktische antwoorden geeft. Vooral de eigenzinnige raswandelaar Friedrich Nietzsche loopt mee en blijkt gaandeweg veel van Zhuang Zi weg te hebben, een van de grondleggers van het taoïsme. Hoe steekt onze gangbare manier van kijken eigenlijk in elkaar en hoe kan het anders? Li geeft oefeningen in kijken, lopen, mijmeren en het stimuleren van de intuïtie. Dit levert een verrassend ander landschap op! "Taoïstisch wandelen in harmonie met de natuur: hoe kan je het westerse denken: het verklaren loslaten en overgaan tot het ervaren? Serieuze filosofische kost, smakelijk opgediend in verschillende hapklare brokjes." - op vrije voeten "Hoe kijken wij naar natuur en kan het ook anders? Meester Li geeft ons handvatten om het landschap in al zijn schakeringen te inhaleren. Het Chinese taoïsme leert: probeer niet te verklaren maar te ervaren. Dit levert schaarse geluksmomenten op." - vogeldagboek "Waarnemen alsof je alles voor het eerst ziet, hoort, voelt, ruikt. ‘Wandelen met meester Li’ beschrijft een concreet aantal wandeltochten in Nederland die na gezworven kunnen worden… een heerlijk vakantieboek"
Probleem is denk ik dat ik dit boek niet taoïstisch heb gelezen. Gewoon een hoofdstuk per keer. En als je er echt wat van wilt begrijpen, in praktische zin, dan moet je stukken herlezen en dan met name tijdens een wandeling. Uiteindelijk draait het er volgens mij om dat je je intuïtie volgt tijdens het wandelen, dat je de ruimte waarneemt, dat je niet per se een pad volgt, dat je niet alleen in je hoofd vertoeft. Soms heb ik wel eens dat idee: dat al het geschrevene ertoe dient om hoofdmensen hart en handen te geven. Het zou overigens fijn zijn als er een televisie- of youtubeserie zou komen gebaseerd op dit boek, of misschien zou het nog beter zijn eens een wandeling met de auteur of met meester Li of een andere taoïst te maken. Soms heb je meer aan beeld dan aan schrift, ook al is dit boek een heel fijn boek. Verder zou 'Het landschap ervaren met meester Li' denk ik een betere titel zijn. Want er wordt voornamelijk stilgestaan en geslenterd;)
Een heerlijk geschreven boek, soms nuchter en grappig, soms diep en filosofisch. Er wordt niet alleen gewandeld met meester Li, maar ook veel geluisterd naar meester Li en anders ervaren door meester Li. Gaandeweg leert de lezer niet alleen veel over het taoïsme maar ook over Chinese cultuur en kunst, als ook over westerse filosofen als Nietzsche en Spinoza.