Ένας νέος φανατικός για γράμματα, γεννημένος στο Βόλο το 1979, έφερε το 2007 τα ποιήματά του στον εκδοτικό οίκο και άντεξε την πενταετία που κύλησε μέχρι να εκδοθούν. Ποιήματα που κατορθώνουν μέσα από δρόμους φαινομενικά πατημένους (όπως η σεβαστική στάση του Οδυσσέα Ελύτη προς το φίλο του καπετάνιο-ποιητή Δ. Ι. Αντωνίου, ο εξωτισμός του Καββαδία, ο μοντερνισμός του Σεφέρη) να χαρτογραφήσουν μια εσωτερική περιπέτεια στον αντίποδα του λυρισμού. Οι γνωστοί κύβοι που συνθέτουν τη θεματολογία και την ψυχολογία της Γενιάς του '30 αναδομούνται και ανατοποθετούνται, οι λέξεις είναι αυτές που ξέρουμε, αλλά ο αιώνας γύρισε, τα μάτια έχουν δει άλλες εικόνες και το αίσθημα ανετράπη: η ποσόστωση της ελπίδας στον ορίζοντα είναι πολύ μειωμένη.
Το τραμ προχωρεί. / Ο δρόμος αναγγέλλει / Μια πορεία / Απέραστη. Ενώ / Τρεις επιβάτες κλαίνε. / Τους ακούγαμε / Να λένε για τη ζωή / Ότι κι αυτούς / Έριξε χάμω εκείνος / Που πήγαν και ψήφισαν.
Ο Δημήτρης Καρακίτσος γεννήθηκε στον Βόλο το 1979. Έχει εκδώσει τα βιβλία: Οι γάτες του ποιητή Δ.Ι. Αντωνίου (Το Ροδακιό, 2012), Βένουσμπεργκ (Αντίποδες, 2015), Παλαιστές (Ποταμός, 2016), Ιστορίες του Βαρθολομαίου Ολίβιε (Ποταμός, 2017), Ζαχαρίας Σκριπ (Ποταμός, 2019), Ιστορίες της Μάντσας (Θράκα, 2020), Ο δον υπαστυνόμος (Αντίποδες, 2020), Για να μην αποτύχουμε όπως οι Μπιόρλινγκ και Καλστένιους (Ποταμός, 2022).