What do you think?
Rate this book
Διηγήματα & Νουβέλες
Από τα πολύ σύντομα διηγήματα-μπονσάι (πρώιμα, αλλά και πρωτοποριακά, δείγματα του σύγχρονου flash fiction) έως τις πιο εκτενείς αφηγήσεις που εισχωρούν, ως προς την έκταση, τη φόρμα και το βάθος, στην κατηγορία της νουβέλας, ο παρών τόμος περιλαμβάνει μια πανοραμική εικόνα της διηγηματογραφίας του Αντόν Τσέχοφ, αυτού του μετρ της συμπύκνωσης, της οικονομίας και της ανθρώπινης τραγικωμωδίας. Άγνωστα, παραγνωρισμένα και λησμονημένα μικρά διαμάντια συνυπάρχουν με τα πιο δημοφιλή, αρχετυπικά του διηγήματα, και έργα της νιότης συνδυάζονται με εκείνα της ωριμότητας σε μια εξαιρετική αντιπροσωπευτική συλλογή.
Φέτες ζωής, στιγμές και επεισόδια από την καθημερινότητα των ανθρώπων, από τις μικρές και μεγάλες κρίσεις τους, ηθικά διλήμματα, δισταγμοί και αποφάσεις που κρίνουν τα πάντα, κωμικές πτυχές, ακόμα και εν μέσω των πιο δραματικών εντάσεων, αστραπιαίες σπίθες και αδηφάγες φλόγες, όπως είναι οι ανθρώπινες ψυχές – τα πάντα δυιλίζονται αριστοτεχνικά από την πένα του Τσέχοφ. Ο έγγαμος βίος, οι σχέσεις, η επαγγελματική ζωή και οι σκοτούρες της, η νιότη και το γήρας, ο έρωτας και η παρόρμηση, η ελπίδα και η αίσθηση του μάταιου, όλα μετατρέπονται κάτω από το μικροσκόπιο του γιατρού-συγγραφέα σε κορυφαίες σελίδες της παγκόσμιας γραμματολογίας.
Η παρούσα έκδοση, εκτός από την εισαγωγή της μεταφράστριας Αλεξάνδρας Ιωαννίδου και συνοπτικό χρονολόγιο της ζωής του Τσέχοφ, εμπλουτίζεται με ένα δοκίμιο του μεγάλου Τόμας Μαν για τον κλασικό Ρώσο διηγηματογράφο και θεατρικό συγγραφέα.
Φέτες ζωής, στιγμές και επεισόδια από την καθημερινότητα των ανθρώπων, από τις μικρές και μεγάλες κρίσεις τους, ηθικά διλήμματα, δισταγμοί και αποφάσεις που κρίνουν τα πάντα, κωμικές πτυχές, ακόμα και εν μέσω των πιο δραματικών εντάσεων, αστραπιαίες σπίθες και αδηφάγες φλόγες, όπως είναι οι ανθρώπινες ψυχές – τα πάντα δυιλίζονται αριστοτεχνικά από την πένα του Τσέχοφ. Ο έγγαμος βίος, οι σχέσεις, η επαγγελματική ζωή και οι σκοτούρες της, η νιότη και το γήρας, ο έρωτας και η παρόρμηση, η ελπίδα και η αίσθηση του μάταιου, όλα μετατρέπονται κάτω από το μικροσκόπιο του γιατρού-συγγραφέα σε κορυφαίες σελίδες της παγκόσμιας γραμματολογίας.
Η παρούσα έκδοση, εκτός από την εισαγωγή της μεταφράστριας Αλεξάνδρας Ιωαννίδου και συνοπτικό χρονολόγιο της ζωής του Τσέχοφ, εμπλουτίζεται με ένα δοκίμιο του μεγάλου Τόμας Μαν για τον κλασικό Ρώσο διηγηματογράφο και θεατρικό συγγραφέα.
352 pages, Paperback
First published January 1, 1903
2 people are currently reading
30 people want to read
About the author
Anton Chekhov
5,964 books9,781 followers
Antón Chéjov
(Spanish)
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.
Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.
"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.
In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.
Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.
Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.
In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.
The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.
Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
April 24, 2019
Υπέροχη μετάφραση, εξαιρετικά διηγήματα, πολύ καλό επίμετρο του Τόμας Μαν.
April 18, 2022
Για να πω την αλήθεια έχασα αρκετές φορές το ενδιαφέρον μου. Η πρώτη και η τελευταία ιστορία πολύ δυνατές με επαναστατικές ιδέες για την εποχή! Και το “μια βαρετή ιστορία” μόνο βαρετή δεν ήταν τελικά. Αλλά ναι, δεν είναι ελαφρύ διάβασμα.
Δεν είχα ξαναδιαβάσει Τσέχωφ, τον βρήκα διαφορετικό από άλλους Ρώσους συγγραφείς όπως ο Τουργκένιεφ, ο Μπουλγκάκοφ ή ο Ντοστογιέφσκι. Μου άρεσε, αν και ομολογώ ο Τσέχωφ που τόσο απολαμβάνω στο θέατρο και θαυμάζω ως άνθρωπο, δεν θα τον προτείνω για ανάγνωση. Έχει ορισμένα άριστα αποφθέγματα, αλλά είναι θεωρώ για πιο hardcore αναγνώστες από εμένα.
Το επίμετρο του Τόμας Μαν αρκετά διδακτικό.
Δεν είχα ξαναδιαβάσει Τσέχωφ, τον βρήκα διαφορετικό από άλλους Ρώσους συγγραφείς όπως ο Τουργκένιεφ, ο Μπουλγκάκοφ ή ο Ντοστογιέφσκι. Μου άρεσε, αν και ομολογώ ο Τσέχωφ που τόσο απολαμβάνω στο θέατρο και θαυμάζω ως άνθρωπο, δεν θα τον προτείνω για ανάγνωση. Έχει ορισμένα άριστα αποφθέγματα, αλλά είναι θεωρώ για πιο hardcore αναγνώστες από εμένα.
Το επίμετρο του Τόμας Μαν αρκετά διδακτικό.
March 6, 2022
Μου πήρε καιρό να το τελειώσω. Στεκόταν δίπλα στο κρεβάτι μου, κάτω από την «Άννα Καρένινα». Δυο μεγάλοι Ρώσοι του 19ου αιώνα. Ο Τσέχοφ μάστορας της μικρής φόρμας κι ο Τολστόι μάστορας του χειμαρρώδους μυθιστορήματος.
Όταν έφτασα περίπου στη μέση του βιβλίου, έχοντας διαβάσει περίπου 10 μικρά διηγήματα, κάτι άλλαξε. Σαν να είχα πάρει πλέον αρκετή δόση από τη λεπτή ειρωνεία ανακατεμένη με πίκρα και λίγες σταγόνες πάθος - υλικά που βρίσκει κανείς στα περισσότερα έργα του Τσέχοφ. Από κει και μετά, το υπόλοιπο μισό βιβλίο βγήκε κ σε 3 μέρες. Απλώς δεν μπορούσα να το αφήσω.
Τρία μεγάλα διηγήματα, νουβέλες μάλλον, καταλαμβάνουν το δεύτερο μισό. «Ο θάλαμος αρ. 6», «Ο μαύρος μοναχός» και η περίφημη «Κυρία με το σκυλάκι». Αριστουργήματα!
Η ιατρική ιδιότητα του Τσέχοφ του επιτρέπει να περιγράφει πρόσωπα και καταστάσεις ψυχοπαθολογίας με ασύγκριτη ευκρίνεια και βάθος, χωρίς να χάνεται η λογοτεχνική διάσταση. Κριτική τόσο στον ξεπεσμό του ατόμου που αρνείται να ξεφύγει από τη ζωώδη φύση, όσο και στην κοινωνία του καιρού του που επιμένει στην εκμετάλλευση του αδύναμου και στην αμεριμνησία του προνομιούχου.
Στη τελευταία νουβέλα του βιβλίου, υπάρχει μέσα σε λίγες σελίδες όλο το πάθος, η απόγνωση και το αδιέξοδο ενός παράνομου έρωτα. Υπάρχει επίσης και ένα θαυμάσιο τέλος, το οποίο δε θα αποκαλύψω.
Διαβάστε Τσέχοφ. Ένα μικρό διήγημα 5-10 σελίδων κάθε βράδυ, πριν τον ύπνο - σαν φάρμακο. Θα αλλάξει η ζωή σας.
Όταν έφτασα περίπου στη μέση του βιβλίου, έχοντας διαβάσει περίπου 10 μικρά διηγήματα, κάτι άλλαξε. Σαν να είχα πάρει πλέον αρκετή δόση από τη λεπτή ειρωνεία ανακατεμένη με πίκρα και λίγες σταγόνες πάθος - υλικά που βρίσκει κανείς στα περισσότερα έργα του Τσέχοφ. Από κει και μετά, το υπόλοιπο μισό βιβλίο βγήκε κ σε 3 μέρες. Απλώς δεν μπορούσα να το αφήσω.
Τρία μεγάλα διηγήματα, νουβέλες μάλλον, καταλαμβάνουν το δεύτερο μισό. «Ο θάλαμος αρ. 6», «Ο μαύρος μοναχός» και η περίφημη «Κυρία με το σκυλάκι». Αριστουργήματα!
Η ιατρική ιδιότητα του Τσέχοφ του επιτρέπει να περιγράφει πρόσωπα και καταστάσεις ψυχοπαθολογίας με ασύγκριτη ευκρίνεια και βάθος, χωρίς να χάνεται η λογοτεχνική διάσταση. Κριτική τόσο στον ξεπεσμό του ατόμου που αρνείται να ξεφύγει από τη ζωώδη φύση, όσο και στην κοινωνία του καιρού του που επιμένει στην εκμετάλλευση του αδύναμου και στην αμεριμνησία του προνομιούχου.
Στη τελευταία νουβέλα του βιβλίου, υπάρχει μέσα σε λίγες σελίδες όλο το πάθος, η απόγνωση και το αδιέξοδο ενός παράνομου έρωτα. Υπάρχει επίσης και ένα θαυμάσιο τέλος, το οποίο δε θα αποκαλύψω.
Διαβάστε Τσέχοφ. Ένα μικρό διήγημα 5-10 σελίδων κάθε βράδυ, πριν τον ύπνο - σαν φάρμακο. Θα αλλάξει η ζωή σας.
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 18, 2024
Η ρωσική όψη του Maitre των μικρών διηγημάτων
Παραμένει για μένα πιο ελκυστικός ο Saunders
Τώρα πρέπει να διαβάσω και Μοπασάν
5💥💥💥💥💥για το επίμετρο του Τόμας Μαν
Παραμένει για μένα πιο ελκυστικός ο Saunders
Τώρα πρέπει να διαβάσω και Μοπασάν
5💥💥💥💥💥για το επίμετρο του Τόμας Μαν
Displaying 1 - 4 of 4 reviews