ناخدا عباس دریانورد که زندگی و خدمات دریایی او در این کتاب مورد بحث و بررسی قرار میگیرد، از جمله بنیانگذاران نیروی دریایی جدید ایران و یکی از دریانوردان بزرگی است که به نوشته اسماعیل رائین، خدمات بزرگی در شناسایی راههای آبی و سواحل ایران و راه دریایی خور موسی تا بندر «معشور» ایفاء نمود.
این دریانورد بوشهری که از سن بیست سالگی به همراه پدر به بنادر هند تا حدود جزیره سیلان (سریلانکای فعلی) و آفریقای شرقی تا حدود جزایر زنگبار و ماداگاسکار و دریای سرخ و بندر جده سفر نمود، پس از خدمت در نیروی دریایی، سالها وظیفه کاپیتانی کشتی مظفری، پرسپولیس، مازندران و آذربایجان را عهدهدار بود و از آنجایی که تا سالهای آغازین حکومت رضا شاه همچنان گمرکات ایران و اداره امور دریایی ایران در اختیار مامورین بلژیکی و انگلیسی بود؛ کاردانی، مدیریت و انضباط کاری ناخدا عباس همیشه مورد تایید آنان بوده و آنگونه که از گزارشهای سفرنامه دریایی او برمیآید، همواره ماموریتهای خطیری به او واگذار میشد.