Bu kitap Latife Tekin’in üslubundan biraz farklı. Alışık olduğumuz roman formuna daha uygun bir anlatım var. Arada geri dönüşler, hatırlamalar var ama yine de sıralı bir yol izliyor. Daha önceki romanlarında kahramanlar küçük kentlerden büyük şehre göç etmiş, tutunmaya çalışan, eğitim seviyesi düşük profillerken bu sefer daha kentli iki baş karakterin hikayesini okuyoruz. Yasemin ve Emin iki yakın arkadaş, her ikisi de aşkın zor yollarından geçmiş, farklı deneyimler yaşamışlar. Emin daha kendi içine kapanmış, Yasemin biraz daha konuşup anlatmaya, paylaşmaya meyilli. İkisinin ormana yaptıkları yürüyüşle bir doğayla birleşme, orada huzur bulma, yaşama bağlılık konusunda ağaçlardan feyz alma gayretleri var. Bu deneyim sırasında aralarında yaptıkları aşka, ilişkilere, hayata dair sohbetler çok doyurucu. O diyalogları keyifle okudum. Karakterlerin kentli oluşu daha yakın hissettirdi, sanırım o yüzden bu kitabı şimdiye kadar okuduklarım arasında daha çok sevdim.
3,5/5