Muinar

by Latife Tekin

Kim kimin hayatını yaşıyor belli mi bu, adaletiniz adalet olsa yapacağımı bilirdim ya, neyse... Hepinize sahte kimlik davası açardım, düşerdiniz topluca içeri, yeterince iyi olsan anlardın ne söylediğimi, yaşadığı hayata inanarak benim diyebilecek kaç kişi çıkar aranızdan acaba?

Muinar, kendisine ses verdiği Elime sayesinde, başka zamanlarda başka başka insanların hikayelerini dillendiren bir ruh, bir iç ses. Dayak yiyenler, hor görülenler, köleler, tanrılara kurban edilenler kimler yok ki ses verdiği bu insanlar arasında. Ancak ortak noktaları, elbette hepsinin birer kadın olması…

Bunu yankılarcasına iki büyük derdi var Muinar’ın: insanın doğaya, erkeğin kadına hükmetmesi… Ya da daha genel anlamda iktidar üzerine kurulu ilişkiler… Kim bilir, tarihin derinlerine inerek bu iki izleği gün yüzüne çıkaran Muinar, binlerce yıldır süregiden bir kültürü alaşağı etmeye kararlı mı kararlı, yerkürenin ölmeye pek niyeti olmayan dişil ruhudur belki de. Kimi zaman ağzı bozuk, kimi zaman dediğim dedik ve hayli ters. Gelgelelim alabildiğine sevgi dolu, duyarlı ve canlı…

Bir nesir şiir, kısa, parçalı öykülerle örülen çetin bir anlatı ya da dişil dilin hakim olduğu ekofeminist bir roman olarak da okunabilen Muinarilk olarak 2006’da yayımlanmıştı. Latife Tekin, yüzyıllardır kabul edegeldiğimiz tabuları hedefe aldığı bu benzersiz metinde, gerek insanlar gerekse doğayla ilişkimizin hükmetmeyi değil uyumu esas alması gerektiğini gösteriyor.

Genres: Fiction

248 pages, Paperback

First published December 1, 2006

About the author

Latife Tekin is one of the most influential Turkish female authors. She was born in 1957 in Kayseri, Turkey. She continued her education in Istanbul. In 1983, her famous novel Sevgili Arsız Ölüm (Dear Shameless Death) was published. The magic realism in the book was drawn from the Anatolian folklore and traditions. Latife Tekin's childhood in Kayseri, a multicultural city at a central point in Anatolia, influenced both her first book and the others in this aspect.

Reviews

[Nazoryan Kapuvski]

zor bir roman zor bir hikaye. konusundan değil zorluğu. iki kişi bile sayılamayacak az karakterinden. iki kişi bile sayılamayacak dedim hatta saymayın bir iç konuşması diğeri, ve hatta bazen karışsın istemiş tekin bunları yazarken, şimdi söz sırası hangisindeydi anlamak için tek çift sayım yapıyorsunuz. tekin zaten diyalog yazmaz akar gider dil her şeyi anlatırdı, ya dirmitin gözünden ya da çöpün rüzgarının gözünden, burada bir diyalog zorlaması insan bir türlü giremiyor romana. romanın sonu aslında tüm romanın derdini anlatma derdinin ne olduğunu anlatan hayır bir açıklama beklemeyin öyle bir şey yok ama der ki; en çok konuşan en olmayandı.

bu roman da böyle bir şey işte olmayanın diyalogları. en çok kendinizle konuşmaz misiniz ? kafanızı dağılmadan verebilirseniz okuyacağınız bir roman. öyle metroda çıkartayım 10 dakika okuyayım her gidiş gelişte diyeceğiniz romanlardan değil.

[Elçin Arabacı · Rating 2 out of 5]

Deli saçması, içim çatladı bitiresiye... Latife Tekin'in ortası yok. Ya ilginç bir gerçekçilikte size gerçeği harikulade bir masalsı dilde anlatıyor, ya da sizi bayıltana kadar saçmalıyor. Bu ikinci cinsten.

[Serap · Rating 3 out of 5]

Off ne okumaydı, ne zorlayıcıydı. Elime’nin zihnini, bedenini yuva edinip adeta bir iç ses gibi sürekli onunla konuşan bir karakter Muinar. Binlerce yıl yaşamış, bilge bir koca karı. Elime’yle sürekli konuşuyor. Bazen uzun yaşamında yuva bellediği başka kadınların deneyiminlerinden, bazen günlük yaşama dair durumları, güncel olayları konuşuyor Elime’yle. Ama Muinar bayağı huysuz, aksi bir ihtiyar gibi, hep öfkeli, hep söyleniyor. Başka kadınlarla olan deneyimlerini anlattığı kısımları baz alırsak aslında içinde bir sürü kadın hikayelerinin olduğu bir kitap bu diyebiliriz. Ama kadınların hayatları da hiç kolay değilmiş, hep bir derdi olan kadınları yuva edinmiş Muinar. Bu yönüyle bana çok sevdiğim Mine Söğüt’ün Deli Kadın Hikayeleri’ni anımsattı. Güncel olarak da küresel ısınma, çarpık yapılaşma, doğaya verilen zararlar gibi konularda epey sağlam dialoglar var. Bu yönüyle ekofeminist bir roman olarak değerlendiriliyor. Latife Tekin’e başlangıç kitabı olarak kesinlikle seçilmemesi gereken, olur da seçerseniz koşarak kaçacağınız ve yazık edeceğiniz bir kitap.

[Safa Furkan · Rating 3 out of 5]

Şu ana kadar okuyup en az keyif aldığım Latife Tekin kitabı. İlerde bir kez daha şans vereceğim.

[mert · Rating 2 out of 5]

zor bir metin, sayıklamaya benziyor, içinden anlamı çekmek çok gayret isteyen bir iş,... ayrıca çok fazla yazım hatası ve typo vardı, editör belli ki hiç çalışmamış.

[Cansu · Rating 4 out of 5]

İç sesi iyi anlatan, sonu baş mı yoksa başı son mu belli olmayan, özetle bir sonuca varmayan sonuca varsa kısmını size bırakan bir kitap. orta yaş döneminde bir daha okunmalı.

[Nevra Arslanturk · Rating 2 out of 5]

Elime ve onunla birlikte ona yol göstermesi düşünülen iç ses yaşlı kadın Muinar’ın (Fu) diyalogları. Elime yazarın kendisini temsil ettiğini düşündüm, Muinar’ın yazarken konuştuğu iç sesi.

Kurtlarla Koşan Kadınlar’da olduğu gibi bilge kadın Muinar, ancak öyle dırdırcı ve sürekli söylenme halinde olan bir kadın ki-yaşlı teyze tipolojisine daha uygun. Muinar, “Ölmene daha çok var, görevim seni yaşlılığa hazırlamak”diyor. Diyor da bilgeliğe daha çok yol var. Elime’ye de sürekli benimle iyi geçin minvalinde yarı tehditkar cümleler kuruyor sürekli. Elime de bir yerde söylüyor Muinar’a; “o kadından o kadına gezinip, laf taşıyorsun boyuna...”

Zor bir kitap, sürekli dağılıyor diyaloglar, kimin ne söylediği belli değil. Masallar da bana geçmedi. Yer yer güzel cümleler bölümler var yine de. Kadınlar Ülkesi’ne götürmesini bekliyor Muinar’ın elime sürekli, gidemiyoruz.

[Seda · Rating 5 out of 5]

içimizdeki o derin öfkenin anlatıcısı muinar. biz kadınların öfkesi bu. bütün derdi doğa olan, kadın olan bir kocakarı muinar. uyuyup uyanıyor kadınların içinde. en son da elime’nin içinde uyanıp onunla konuşuyor. ona anlatıyor bütün öfkesini. onunla yürüyüp ona yol gösteriyor.

bir olay yok, bir akış yok. parçalı bir anlatım ve gerçeküstü her şey. biraz da şiirsel. sadece muinar’ın öfkesi var kitapta. doğayı, hayvanı, insanı katleden bu eril topluma.

birçok kişi, zor okunuyor, demiş. olabilir. sevmeyeni de çok, yarıda bırakanı da. latife tekin işte. yine ancak o yazardı bunları. çok sevdim ben. bu dönemde, bu öfkenin anlatılmasına ihtiyacım vardı. içimdeki bütün öfkeyi anlattı muinar. ve bu bana iyi geldi. dinmedi elbette. yalnızca birisi dillendirdi.

[Esril Bayrak · Rating 4 out of 5]

Latife Tekin okumak zor ama keyifli. Muinar hepimizin içine kaçması gereken bir cin ya da rüyamızda başka mümkünlerin ruhumuza üflemesi elzem olan bir nefes. Angel in the House’u hatırlattı bana, tersine olarak tabii ki. Muinar ve Angel in the House’un düellosunu izlemek isterdim. (ki izliyoruz da belki, her gün, her bir kadının yaşantısında)

[Sümeyye Biçici · Rating 1 out of 5]

Kitabı okumakta o kadar zorlandım ki sonunu getiremedim. Belki sorun bendedir, kitap bir süre sonra açılıyordur diye çok zorladım kendimi ama olmadı. Yorucu, uzun ve anlamsız cümleler bir süre sonra okuma isteğini öldürüyor.

[Melis]

zor kitap. çok daldan dala, çok karakterli. çok dolu. ama zor kitap.

[Fatma Alkan · Rating 1 out of 5]

Sonunda bitti dedirten, iç sesli kitap... Zor bir kitap, geçmiş yüzyıllarda yaşamış kadınlar ve onların ilginç ama tam olarak anlatılmamış hayatları, çekilen çileler... Çeşitli dünya görüşleri, doğanın katledilişi, baş örtüsü, siyaset, uzak yakın diyarlar... Yine ilginç beddular, cinler, büyü... Dünyanın var olması ile ilgili bölüm, insanın aza olan ilgisi bölümündeki fikir çok ilginç...

[Medea · Rating 2 out of 5]

yazarın ne yapmak istediğini tahmin edebiliyorum ama kesinlikle olmamış. boşa harcanmış bir potansiyel.