รุ่งอรุณหลังวันสิ้นโลก เล่ม 2

绝处逢生 #2

by Jiao Tang Dong Gua, 焦糖冬瓜, เจียวถังตงกวา

เซียวเหยียน นักศึกษาระดับบีของสถาบันวิทยาศาสตร์กลางถูกส่งไปปฏิบัติงาน แต่ยานบินที่โดยสารไปเสียการควบคุมจนตกอยู่ในวงล้อมของซอมบี้ จากนั้นก็ได้รับการช่วยเหลือจากกองกำลังพิเศษที่ถูกขนานนามว่า "มือสังหารเลือดเย็น" ซึ่งหัวหน้าคือ ไฮน์ เบอร์ตัน เจอกันครั้งแรกเซียวเหยียนก็ตะลึงงัน เพราะภาพของไฮน์ เบอร์ตันที่ตัวเองเคยร่างไว้ในจินตนาการกับตัวจริงแตกต่างราวกับคนละคน ใครเล่าจะคิดว่าวีรบุรุษของกองกำลังพิเศษจะหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาปานเทพบุตรแบบนี้

"เจ้าคนซื่อบื้อ คราวหน้าอย่าทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก ฉันเกือบฆ่านายแล้ว" ถ้าคุณกลัวผมจะเจ็บ คุณก็ไม่ต้องทำอะไร ผมจะเป็นฝ่ายเข้าไปใกล้คุณเอง"

Genres: Yaoi, China, Novels, Boys Love, Fantasy

386 pages, Paperback

Published March 1, 2019

About the author

Associated Names:
* 焦糖冬瓜 (Chinese)
* Jiao Tang Dong Gua (English)
* Tiêu Đường Đông Qua (Vietnamese)
* เจียวถังตงกวา (Thai)

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

ความตั้งใจเดิมคือรีวิวทีเดียว 3 เล่ม แต่เล่ม 3 ออกเดือน พฤษภาคม ก็กลัวจะลืมเลยต้องมารีวิวเอาไว้ก่อน รู้สึกว่าตัวเองเข้าสู่สายวายเต็มตัวยังไงไม่รู้ ฮา กลับมาเข้าเรื่องกันค่ะ นิยายเรื่องนี้ออกแนวไปทางวิทยาศาสตร์ บู๊ แอคชั่นบอกเลยว่า มันสนุกมาก แค่คิดว่าถ้าได้สร้างเป็นหนังคงจะมันส์มากๆ ด้วยตัวเนื้อเรื่องปี 2020 (ปีหน้าเอง) ที่โลกโดนอุกาบาศพุ่งชนทำให้เกิดเชื้อประหลาด คนติดเชื้อกลายเป็นซอมบี้ นอกจากซอมบี้แล้วยังมีองค์กรฝ่ายศัตรูที่คอยจะทำลาย และสร้างซอมบี้ใหม่ๆอีกด้วย แต่ฝ่ายของพระเอกเองก็มีการพัฒนายาฉีดขึ้นมา เรียกว่า x ที่เมื่อฉีดเข้าไปแล้วจะไปพัฒนาร่างกายให้มีความสามารถสูงกว่าคนทั่วไป ทว่ามีข้อจำกัดอยู่ที่ว่า เมื่อฉีดเข้าร่างกายแล้วจะมีอายุขัยเพียงแค่ 10 ปี หลังจากที่ฉีดเข้าไปแล้วนั่นเอง

เซียวเหยียน นายเอกของเรื่อง เป็นนักวิทยาศาสตร์+ วิทยาการ เป็นคนคมในฝัก แต่ไม่ได้ทะเยอทะยาน เลยทำให้ตัวเองอยู่แค่ระดับบี ทั้งที่ความสามารถมันเกินไปกว่านั้น ขีดจำกัดของความสามารถเลยยังไม่แน่ชัด โดยเฉพาะสมองที่ดีมากๆจนคนอยากได้ จิตใจเข้มแข็ง อ่อนนอกแข็งใน รู้จักเอาตัวรอด ไม่งอแง ไม่เรื่องมาก (รู้สึกถ้าเป็นผู้ชายหญิงก็ชอบนั่นหละ) จริงๆแล้วนายเอกเราชอบผู้หญิง แต่...เจอพระเอกเข้าไปเกณฑ์ความชอบก็เอนเอียงไปซะอย่างนั้น มีความซุ่มซ่าม เฟอะฟะนิดหน่อย

ไฮต์ เบอร์ตัน พระเอกของเรา หล่อมากกกกกกก เก่งมากๆในทางการทหาร มีแต่คนเกรงกลัวในความเก่งกาจ ที่สำคัญโหดไม่สนใจใคร ไม่ชอบให้คนมาจับตัว แอบชอบนายเอกของเรื่อง แต่ทำเป็นไม่สนใจ (ซึน) ที่สำคัญทำร้ายนายเอกซะไหล่กระดูกแตกจ้า ฮา ส่วนทำร้ายยังไงไปดูในเรื่องค่ะ พระเอกของเราแอบชอบไปเข้าจิตใต้สำนึกนายเอกด้วย ไปทำมิดีมิร้ายใส่เขาเฉย จนนายเอกของเราสับสนไปหมดว่าทำไมเกิดจินตนาการแบบนั้น (พระเอกมันร้ายยยยย)

ขออธิบายเพิ่มเติม: X เป็นอะไรที่พิเศษนอกจากสามารถรักษาตัวเองได้เร็ว มีความสามารถมาก ยังสามารถแพร่ความพิเศษนี้ด้วยการจูบคนที่บาดเจ็บ เมื่อได้รับน้ำลายก็จะสามารถฟื้นฟูร่างกายคนที่บาดเจ็บได้ นอกจากนี้ถ้าหากรับเจ้าสาร x นี้มากเกินไปก็ทำให้เสพติดได้อีกด้วยนะจ๊ะ (เวอร์ซะไม่มี ฮา)

กลับมาที่ส่วนของเนื้อเรื่อง ไม่อยากเล่าเยอะค่ะ อยากให้อ่านกันเอง มันจะมีความซับซ้อนในเรื่องของการเข้าสู้จิตสำนึกนิดหน่อย อย่าอ่านข้ามเท่านั้นเองค่ะ ส่วนตัวอ่านแล้วไม่ได้ติดอะไร รู้สึกมันสนุกดี ด้วยความที่ตัวละครนายเอกพยายามหายาแก้มาช่วยกลุ่มคนที่ฉีดเชื้อ x เข้าร่าง กลุ่มศัตรูที่อยากได้ความสามารถของนายเอก ซอมบี้ การหักหลัง ซ้อนในซ้อน ทำให้เรื่องสนุกและน่าติดตามมากๆ จนวางไม่ลง แถมยังบรรยายได้ดี เห็นภาพชัดเจนมาก คนก็แปลก็เก่ง ถ้าจำได้คนแปลคือคนเดียวกับที่แปลเรื่องรัชศกฯ ค่ะ

สุดท้ายก็ต้องมานั่งรอเล่ม 3 T_T รัดทดจริงๆ ใครไม่อยากอ่านค้างก็รอเล่ม 3 ก่อนได้ค่ะ แต่ก็อยากให้ลองอ่านกันดู ถ้าใครชอบแนวไซไฟนะคะ มันดีจนอยากแนะนำให้อ่าน

ปล. ฉากรักมีความรุนแรงเหมือนกันนะคะ แต่ส่วนตัวให้ความสำคัญกับเนื้อเรื่องมากกว่าฉากอย่างว่า เลยไม่ได้ให้ความสนใจตรงนี้เท่าไหร่

[Ning · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นช่วงเพิ่มเลเวลให้นายเอก ยังคงอ่านได้สนุกค่ะ แหมบางทีจะมีความรู้สึกว่าความฉลาดของนายเอกมันไม่ว้าว
สมมติฐานที่เค้าสร้าง มันไม่ได้ซับซ้อนเลย ไม่ควรผ่านมาแล้ว 200 กว่าปีแล้วถึงมีคนคิดได้

พระเอก ยังคงซึนอยู่ นายเอกก็ซื่อบื้อเกิ๊น ยังไม่ยอมเชื่อว่าพระเอกรักอยู่ดี (จริงๆ คนอ่านก็ไม่ค่อยเชื่อ รักง่ายเกิ๊น)

แต่ในส่วนอื่น ๆ คือสนุก ตื่นเต้น เร้าใจ

พระรอง น่าเบื่อ .. แรก ๆ ยังชอบอยู่ แต่หลังๆ คือไม่ละ เวิ่นเกิน แต่ไม่แน่ ถ้ามีบอกเบื้องหลัง เบื่องลึกอาจจะเปลี่ยนใจอีกได้

ต่อเล่ม 3 อย่างว่อง

[Saicharot · Rating 4 out of 5]

ชอบฉากบู๊ และประเด็นพัฒนาตัวเองของตัวเอกมาก
คือเซียวเหยียนพยายามเป็นคนที่ดีขึ้นเพือไฮน์อ่ะ
ไม่ใช่ในแง่กดดันตัวเองต่ำต้อยหรืออะไรนะ

แต่เป็นแง่ ปกป้องตัวเองได้เพื่อให้เธอไม่ต้องห่วงกังวลน่ะ
เนื้อเรื่องเปรียบเปรยส่วนนี้ได้ดีและทัชมาก

สิ่งที่ไม่ค่อยชอบคืออินเซปชั่น ซ้อนในซ้อน แทรกแซงจิต เล่มนี้เพลาๆลงกว่าเล่ม1 แล้ว แต่ก็ยังเป็นส่วนที่ไม่ชอบอยู่ดี..

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เล่ม 2 พิมพ์ครั้งที่ 1 : มีนาคม 2562

โปรยปกหลังเล่ม 2 :
เซียวเหยียน นักศึกษาระดับบีของสถาบันวิทยาศาสตร์กลางถูกส่งไปปฏิบัติงาน แต่ยานบินที่โดยสารไปเสียการควบคุมจนตกอยู่ในวงล้อมของซอมบี้ จากนั้นก็ได้รับการช่วยเหลือจากกองกำลังพิเศษที่ถูกขนานนามว่า "มือสังหารเลือดเย็น" ซึ่งหัวหน้าคือ ไฮน์ เบอร์ตัน เจอกันครั้งแรกเซียวเหยียนก็ตะลึงงัน เพราะภาพของไฮน์ เบอร์ตันที่ตัวเองเคยร่างไว้ในจินตนาการกับตัวจริงแตกต่างราวกับคนละคน ใครเล่าจะคิดว่าวีรบุรุษของกองกำลังพิเศษจะหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาปานเทพบุตรแบบนี้

"เจ้าคนซื่อบื้อ คราวหน้าอย่าทำเรื่องอันตรายแบบนี้อีก ฉันเกือบฆ่านายแล้ว"
ถ้าคุณกลัวผมจะเจ็บ คุณก็ไม่ต้องทำอะไร ผมจะเป็นฝ่ายเข้าไปใกล้คุณเอง"

เล่ม 2 :
เจน วอลลิสแย่งเซียวเหยียนกับไฮน์ เบอร์ตัน โดยการจะหักคอเซียวเหยียน เจนไม่ได้ล้อเล่นแม้แต่น้อย สุดท้ายไฮน์เลยยอมให้เซียวเหยียนไปกับเจน ทั้งสองกลุ่มแยกกันไปสองทางซ้ายขวา เซียวเหยียนใช้เทอมินัลจนกระทั่งสมองถูกรบกวน จากนั้นก็ถูกซอมบี้ที่องค์กรริปเปิลดัดแปลงโจมตี ห้องเก็บตัวอย่างของฐานบัญชาการมีซอมบี้ดัดแปลงมากมาย เซียวเหยียนใช้ปืนแช่แข็งที่ปรับปรุงแล้ว แต่มันยังไม่สมบูรณ์เพราะยิงได้แค่สองนัดเท่านั้น ในที่สุดทั้งสองทีมก็มาเจอกันเซียวเหยียนได้ไฮน์ช่วยไว้อีกครั้ง ด้านทีมของไฮน์ก็ไม่ง่ายเหมือนกัน เพราะหายไปหลายคนทีเดียว ชั้นนี้เป็นศูนย์ควบคุมหลักของฐานบัญชาการแล้ว
ไฮน์เน้นย้ำกับเซียวเหยียนคือภารกิจเพียงอย่างเดียวของเซียวเหยียนคือต้องมีชีวิตอยู่ ซอมบี้ออกมาอย่างไม่ขาดสายเซียวเหยียนไม่อยากเป็นภาระของไฮน์และเจน จึงหยิบไวรัสมาร์กเกอร์ที่คิดค้นขึ้นที่ยังไม่ผ่านการทดลองกับมนุษย์มาใช้กับตัวเอง และมันก็ใช้ได้ผลเพราะซอมบี้วิ่งผ่านตัวเซียวเหยียนไปเหมือนไม่มีคนอยู่ที่นั้น เซียวเหยียนคิดว่าจะเอาอีกเข็มไปใช้กับไฮน์แต่ชารอนที่เกือบโดนซอมบี้จัดการล้มมาอยู่ข้างหน้า จึงต้องใช้ช่วยชารอนก่อน จากนั้นก็มีมือสังหารออกมาอีก
ลิฟและชารอนจึงไปกับเซียวเหยียน ซึ่งเซียวเหยียนสามารถเจาะระบบเปิดประตูได้อย่างรวดเร็มที่สุดเท่าท���่ชารอนเคยเห็นมา ในห้องวิจัยมีเครืองผสมยีนที่ผสมสัตว์ประหลาดพวกนั้นออกมา ดีแลนนักวิจัยขององค์กรริปเปิลก็ออกมาจะจัดการกับเซียวเหยียนแต่ชารอนขวางไว้ และโดนฉีดสารกระตุ้นไวรัสX เซียวเหยียนต้องรีบวิจัยสารล้างฤทธิ์ของไวรัสX เซียวเหยียนใช้เครื่องเทอมินัลจนเครื่องเทอมินัลรับไม่ไหว คิดเร็วเท่าไรก็ยังไม่สามารถช่วยชารอนได้ เซียวเหยียนบอกว่าตัวเองโง่เกินไป ดีแลนก็บอกว่านายไม่ได้ผิดอะไรแต่ท้ายที่สุดนายตามความเร็วของไวรัสX ไม่ทัน
เซียวเหยียนทำใจไม่ได้กับการจากไปของชารอน จนกลับถึงฐานบัญชาการหมายเลขสิบสามไฮน์ก็มาคุยกับเซียวเหยียน บอกว่าอยากให้เซียวเหยียนเป็นผีเสื้อในบัตเตอร์ฟลายเอฟเฟ็กต์ ที่พอขยับปีกก็ทำให้โลกเกิดความเปลี่ยนแปลง และเป็นครั้งแรกที่ไฮน์เป็นฝ่ายจูบเซียวเหยียนก่อน เซียวเหยียนรู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ทั้งสองจูบกัน คุณอยากให้ผมเป็นผีเสื้อผมก็จะเป็น
เมื่อกลับถึงนครไชร์ พลตรีเกาเติงบอกว่าจะใช้ชื่อไวรัสมาร์กเกอร์เป็นชื่อเซียวเหยียนแต่เซียวเหยียนบอกว่าให้ใช้ชื่อชารอน และเจนถูกส่งไปทำภารกิจอีกครั้ง
ในที่สุดเซียวเหยียนก็บอกมายะว่าภาพหลอนทั้งหมดที่เกิดขึ้น เค้าเห็นพันเอก เบอร์ตัน ในจินตนาการ มายะก็คิดว่าเพราะหัวหน้าอยากได้นาย แต่เซียวเหยียนก็ยังคิดว่ามีเวลาที่ไฮน์ไม่ได้อยู่ใกล้ตัวเองก็เห็นภาพหลอน แต่นี่คือความลับไม่บอกหรอกว่าเวลาเข้าเทอมินัลยังฝันเห็น ฮ่าๆๆๆ
เซียวเหยียนไม่รู้หรอกว่าไฮน์ดูแลเซียวเหยียนแค่ไหน ตอนนี้นักวิจัยทุกคนต้องฝึกซ้อมตามหลักสูตรของกองทัพ เพื่อให้ปกป้องตัวเองได้ คนที่จะเป็นครูฝึกคือพันตรี วินน์ ผู้ใต้บังคับบัญชาของพันเอกไฮน์ เบอร์ตัน ที่มาเป็นผู้ช่วยแทนพันตรี มายะ คราวนี้กองทัพบอกพวกนักวิจัยว่าสิ่งที่องค์กรริปเปิลอยากได้คือสมองของนักวิจัย
การฝึกแรกคือการวิ่งหนึ่งชั่วโมง ไฮน์ก็ยังมาคอยสอน คอยดูแลเซียวเหยียนว่าต้องยกเท้ายังไง วิ่งแบบไหน วินน์ถึงขนาดตกใจเลยที่เห็นไฮน์ดูแลเซียวเหยียนขนาดนั้น มาร์คนี่เฉยๆไปแล้ว
ต่อไปคือการปีนผา ไฮน์ก็มาสอน มาดูแลเซียวเหยียนอีก แล้วเซียวเหยียนก็ทำได้ดีเกินนักวิจัยคนไหนๆ เสร็จแล้วยังดูแลป้อนข้าวป้อนน้ำ โอ๊ย...เซียวเหยียนยังไม่รู้เรื่องอีก ดูแลขนาดนี้เลยนะ
สองสัปดาห์ต่อมาเซียวเหยียนก็ปีนผาได้ด้วยตัวเอง และยังดีใจมากด้วย ตอนนี้เซียวเหยียนไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้นแล้ว ตอนกลางคืนยังสามารถเข้าเทอมินัลเล่มเกมออนไลน์ หรือทำงานวิจัยได้ เซียวเหยียนยังคงไม่ระวังออกจากห้องพักโดยไม่ระวัง ก็ถูกไฮน์ต่อว่าว่าให้ดูดีดีก่อนจะออกมา เซียวเหยียนเลยขอใช้เลือดของไฮน์ในการวิจัยห้ามิลลิลิตร ไฮน์ตกลงด้วย
จากนั้นเซียวเหยียนก็ไม่เจอไฮน์เลย ถึงได้รู้ว่าไฮน์ไปทำภารกิจ วินน์กับมาร์คเป็นคนบอก เพราะหน่วยของเจนที่ไปยึดฐานคืนจากองค์กรริปเปิลเสียทหารจากการขาดออกซิเจนตายไป ทำให้เซียวเหยียนคิดอะไรได้เกี่ยวกับไวรัสตัวนี้
เซียวเหยียนได้รับเลือดจากไฮน์จึงทำการวิจัยโดยเชื่อมต่อกับเทอมินัลสามเครื่องในทีเดียวแล้วก็เผลอหลับไปและฝันถึงไฮน์อีกแล้ว จนตัวเองสงสัยตัวเองว่าเป็นพวกเสพความเจ็บปวดหรือเปล่าเนี่ย อีกหลายวันเซียวเหยียนก็เอาเลือดของไฮน์มาวิเคราะห์ร่วมกับของมาร์คและลิฟ จนไฮน์กลับมา และบอกว่าอยากลองวิจัยตัวอย่างเลือดของทหารที่ตายดู ไฮน์ก็ตามใจเซียวเหยียนอีกตามเคย
พลตรี เซติแห่งหน่วยสอบสวนจะทำการประเมินไฮน์ ไฮน์ก็ตอบตามตรงว่าตั้งแต่ตอนที่เห็นเขานอนจมกองเลือด ไฮน์ก็เริ่มกลัว นึกว่าตัวเองจะตาย ตั้งแต่นั้นถ้าเขาไม่อยู่ในที่ๆไฮน์มองเห็น ไฮน์ก็เริ่มกลัว กลัวจะเสียเขาไป พลตรี เซติประเมินไห้ผ่านกับไฮน์
การทดสอบสมรรถภาพทางกายของนักวิจัยสิ้นสุดลง เซียวเหยียนผ่านการทดสอบ พลตรี เกาเติงให้พวกเซียวเหยียนหยุดหนึ่งวัน มาร์คมาคุ้มกันเซียวเหยียน ความจริงคือล่อองค์กรริปเปิลอีกแล้ว ในที่สุดเซียวเหยียนก็รู้ตัว แต่มาร์คก็โดนทำร้ายโดยการฉีดยาที่ทำให้ขาดออกซิเจนเข้าซะแล้ว ไฮน์เป็นคนมารับเซียวเหยียนและมาร์ค มาร์คเหลือเวลาไม่ถึงสามชั่วโมง พวกนักวิจัยยังไม่สามารถหายาถอนพิษได้ วินน์ก็บอกว่าเซียวเหยียนยังคิดได้แล้วเลย ไฮน์เลยถามว่าทำยังไง เซียวเหยียนก็บอกว่าสร้างเอนไซม์ย่อยสลายชนิดหนึ่ง ให้มันช่วยย่อยสลายยาชนิดนั้น แต่ยังไม่เคยทดลองกับคน แล้วไฮน์ก็ให้เซียวเหยียนทำการทดลองช่วยมาร์ค และมาร์คก็ปลอดภัยโดยไม่รู้ว่าเป็นเซียวเหยียนเพราะคนที่รู้กลัวว่าองค์กรริปเปิลจะหมายตาเซียวเหยียนเกินไป
ต่อไปคือการฝึกการต่อสู้ วินน์เป็นครูฝึกของเซียวเหยียนและมาร์ค แต่วินน์ใจร้อน เซียวเหยียนไม่มีทักษะต่อสู้จึงทำอะไรไม่ได้ สุดท้ายไฮน์ก็มาเป็นซอมบี้ให้เซียวเหยียนฝึกบอกว่าให้เหยียนเตะหัวเข่าให้ได้แต่ทำยังไงเซียวเหยียนก็ทำไม่ได้ และก็ทำให้วินน์อึ้งไปอีกครั้งที่ไฮน์มาสอนเซียวเหยียนด้วยตัวเอง สุดท้ายวินน์ก็ยอมรับว่าพื้นฐานสำคัญที่สุด เริ่มจากพื้นฐานก่อน แล้วมายะก็มาบอกให้เซียวเหยียนคิดว่าทำไมไฮน์ถึงทำแบบนี้กับเซียวเหยียน ต้องทดสอบขีดความอดทนของพันเอกกับเซียวเหยียนว่ามีแค่ไหนซะแล้ว
วันเกิดของพลตรี เกาเติง มายะก็เตรียมการเรียบร้อย เซียวเหยียนโดนมอมเหล้าจนเมา มายะพามาจนถึงห้องฝึกซ้อมยิงปืนและเจอไฮน์ เซียวเหยียนเมามากจนเข้าห้องผิดเป็นห้องของไฮน์แล้วยังบอกว่าไม่ชอบมองแผ่นหลังของไฮน์ ระบายออกมาซะหมด ไฮน์บอกว่ารอนายวิจัย X- ได้เมื่อไหร่ ฉันจะกอดนาย ต่อให้นายอ้อนวอนให้หยุด ฉันก็จะไม่หยุด แล้วเซียวเหยียนก็จูบฝ่ามือของไฮน์ที่มากันทำให้ไฮน์อดจูบเซียวเหยียนไม่ได้ ในที่สุดก็ถามว่าใครสอนให้ทำแบบนี้ เซียวเหยียนก็ยอมรับว่ามายะอีก มายะซวยแล้ว เพราะไฮน์บอกว่ามายะต้องได้บทเรียน
ไฮน์รอจนเซียวเหยียนตื่นบอกว่าถ้าทำแบบนี้อีกจะทำจนนายขาดใจ โอ้วๆๆๆ เซียวเหยียนแย่แล้ว พอเจอมายะก็เห็นว่าตัดผมสุดรักไปแล้ว โดนทำโทษสินะเนี่ย พอมายะเตือนเซียวเหยียนก็รู้ใจตัวเองจนได้
เซียวเหยียนเริ่มคิดวิเคราะห์รูปแบบการต่อสู้กับซอมบี้แล้ว และวินน์กับมาร์คยังให้เซียวเหยียนสู้กับคนที่เคยมาหาเรื่องเซียวเหยียนอีก ซึ่งเซียวเหยียนก็จัดการซะหมอบเลยทีเดียว แล้วเซียวเหยียนก็ขอร้องให้วินน์เป็นแบบจำลองในการวิเคราะห์ของเซียวเหยียน หลังจากที่เซียวเหยียนจัดการซอมบี้ด้วยตัวเองได้แล้ว
ตอนนี้เซียวเหยียนสามารถทำงานวิจัยตอนกลางคืนได้ วันนี้ก็ได้พบกับไฮน์ พอไฮน์เห็นหน้าเซียวเหยียนและรู้ว่าเพราะสู้กับพวกทหารกองกำลังมาก็จูบซะเลย บาดแผลก็หายไปหมด ทำให้เซียวเหยียนนึกว่าไฮน์จูบเพราะจะรักษาบาดแผล อันนี้มันผลพลอยได้ ที่จริงคืออยากจูบต่างหาก
ไฮน์มาทดสอบเซียวเหยียนด้วยตัวเอง ทำเอาวินน์กับมาร์คบอกว่าหัวหน้าไม่เคยสอนใครแบบนี้เลย แล้วเซียวเหยียนก็เอาไวรัสX-2 ของตัวเองไปลองต่อสู้กับซอมบี้ดู ไฮน์มาเห็นเข้าก็ต่อว่าเซียวเหยียนที่ฉีดไวรัสXเข้าไป เซียวเหยียนบอกว่าไม่ใช่ไวรัสX แต่เป็นไวรั���X-2 ที่ยังไม่สมบูรณ์ ฤทธิ์ของมันอยู่ได้แค่สั้นๆ ไฮน์เลยให้เซียวเหยียนรับปากว่าเวลาใช้ต้องมีเขาอยู่ด้วย และห้ามบอกใครทั้งนั้น
การทดสอบก่อนจบหลักสูตรเซียวเหยียนทำได้ดี พลตรี เกาเติงบอกว่าในฐานะตัวแทนพลโท เอวิลแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์กลาง ประกาศให้เซียวเหยียนสำเร็จการศึกษาแต่งตั้งเป็นร้อยตรีอย่างเป็นทางการ
เซียวเหยียนยังฝึกกับไฮน์อยู่ และไฮน์ก็สอน���ซียวเหยียนทุกอย่าง เซียวเหยียนได้แนวคิดจากคำพูดของเคย์ซีเลยติดต่อเคย์ซีทางเทอมินัล ครั้งนี้ก็เหมือนกัน แต่ยังไม่ทันออกจากเทอมินัลก็เห็นไฮน์คร่อมตัวเองอยู่ในห้องซ้อม เซียวเหยียนเลยบอกว่าคุณเคยเข้ามาในจิตใต้สำนึกของผม ผมเลยอดจินตนาการถึงคุณไม่ได้ ไฮน์บอกว่าอยากให้เป็นจินตนาการมากเลยเหรอ เซียวเหยียนทนไม่ไหวจู่โจมจูบไฮน์ซะเลย แล้วไฮน์ก็บอกว่านี่คือเหตูผลที่เข้ามาในจินตนาการของเซียวเหยียนเพราะอยากให้เซียวเหยียนรู้สึกเจ็บ รู้สึกถึงตัวตน รู้ว่าถูกครอบครองแต่ในโลกของความจริงเซียวเหยียนยังสมบูรณ์เหมือนเดิม ไฮน์บอกว่าอยากกอดเซียวเหยียนในชีวิตจริง เซียวเหยียนถามว่าทำไม ไฮน์ตอบว่าเพราะฉันอยากครอบครองนาย ได้คำตอบแล้วสินะเซียวเหยียน เมื่อเซียวเหยียนตื่น เซียวเหยียนก็รู้ว่าตัวเองหลงรักไฮน์ เบอร์ตันเข้าให้แล้ว เซียวเหยียนตัดสินใจแล้วว่าอยากแข็งแกร่งกว่านี้
เซียวเหยียนฝึกซ้อมกับไฮน์ครั้งนี้เจน วอลลิสมาพบเข้าและคาดคั้นถามว่าเซียวเหยียนใช้ไวรัสXใช่หรือไม่ เซียวเหยียนบอกว่าไม่ได้ใช้ และขอเวลาหนึ่งเดือน แล้วเจน วอลลิสก็รู้ว่าเซียวเหยียนรักไฮน์ เบอร์ตัน ความลับเปิดเผยซะแล้ว แต่เซียวเหยียนก็ไม่ลืมเรื่องที่เจนเคยช่วยเอาตัวรับเซียวเหยียนไว้จนตัวเองกระดูกแตกหักหรอกนะ
ฐานบัญชาการขั้วโลกใต้ที่เป็นฐานบัญชาการที่เก็บไวรัสดาวหางต้นแบบเอาไว้ถูกองค์กรริปเปิลโจมตี ต้องอพยพคนทั้งหมด พลตรี เกาเติงให้ไฮน์รับภารกิจ และจะให้ส่งนักวิจัยไปเก็บข้อมูลครั้งสุดท้าย ไฮน์บอกชื่อเซียวเหยียนทันที ตอนนี้เซียวเหยียนวิจัยไวรัสX-2 ก็กำลังอยากได้ไวรัสดาวหางมาทำการวิจัยเพราะเป็นไวรัสดั้งเดิมที่สุดพอดี ไฮน์ก็เข้ามาบอกให้เซียวเหยียนออกทำภารกิจและช่วยเก็บอุปกรณ์ต่างๆใส่ในตำแหน่งต่างๆให้อย่างคุ้นเคยและรู้ใจ เซียวเหยียนยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไปไหนก็พร้อมตามไป
จนมารู้เมื่อออกเดินทางว่าจะไปที่ฐานบัญชาการขั้วโลกใต้ พันเอก ลูเธอร์ตอนแรกยังไม่ยอมรับเซียวเหยียนแต่พอเห็นการเชื่อมต่อของสมองกับความเร็วในการประมวลผลของเทอมินัลก็ต้องตกใจ และยอมรับ ตอนนั้นเองที่ฐานบัญชาการโดนโจมตี ไฮน์ให้พันเอก ลูเธอร์ถอนตัวก่อน ตัวเองรอจนถึงนาทีสุดท้ายค่อยถอนตัวพร้อมเซียวเหยียน และระหว่างที่กลับขึ้นมาน้ำแข็งก็พังถล่ม ไฮน์กับเซียวเหยียนสามารถต่อสู้กับมือสังหารขององค์กรริปเปิลที่ส่งมาได้ พอไฮน์ได้รับบาดเจ็บเซียวเหยียนตกใจมาก สุดท้ายทั้งสองก็ขึ้นยานได้สำเร็จ
ยานบินยังถูกองค์กรริปเปิลโจมตีไฮน์พาเซียวเหยียนมาที่ห้องนักบินและทำการบังคับยานกับเซียวเหยียนทั้งสองรู้ใจกันมาก เซียวเหยียนป้องกันส่วนไฮน์ต่อสู้ สุดท้ายกำจัดองค์กรริปเปิลได้ทั้งหมด ตอนนี้ต้องไปช่วยพันเอก ลูเธอร์ที่ดีดตัวออกมาพร้อมกับห้องนิรภัย ไฮน์กับเซียวเหยียนก็ช่วยเหลือพันเอก ลูเธอร์เอาไว้ได้ จนกระทั่งพันเอก เสิ่นปิงส่งยานมารับจากฐานบัญชาการหมายเลขสอง และก็เห็นว่าไฮน์ดูแลเซียวเหยียนขนาดไหน เซียวเหยียนก็เกิดความคิดใช้ไวรัสX-2 หลอดสุดท้ายกับตัวเองจูบกับไฮน์จนตัวเองหมดแรงหลับไปเลย จนกระทั้งกลับถึงนครไชร์ ไฮน์ก็ยังดูแลเซียวเหยียนและเซียวเหยียนก็บอกว่าไฮน์จากนี้ไปเรายังมีเวลาอีกมาก
ตอนนี้เซียวเหยียนกลับมาอยู่ภายใต้การคุ้มกันของหน่วยภารกิจพิเศษอีกครั้งและให้วิจัยลำพังแยกเป็นเอกเทศ หลายวันนี้เซียวเหยียนสร้างไวรัสชนิดใหม่ได้ที่ใช้ข้อมูลจากไวรัสดาวหาง ถ้าสำเร็จจะเป็นไวรัสX-2 ที่อยู่ในร่างกายมนุษย์ได้นานที่สุด เวลานั้นเองที่องค์กรริปเปิลได้เจาะระบบอีกครั้ง และเป้าหมายคือเซียวเหยียน แต่เซียวเหยียนที่อยู่ในห้องวิจัยกลับคิดว่าถ้าถูกขังในห้องปิดตายอาจโดนยาพิษจึงใช้เทอมินัลเชื่อมต่อหาทางปล็ดล็อกประตูและเซียวเหยียนก็ถูกผู้ขัดขวางโจมตีทางสมองทันที เซียวเหยียนทีไม่เคยฝึกต่อต้านผู้ขัดขวางทำอะไรไม่ถูก จนกระทั่งไฮน์มาช่วยเอาไว้ได้
หลังจากวันนั้นเซียวเหยียนก็ไม่กล้าใช้เทอมินัลอีกเลย ส่วนไฮน์ก็มีหน้าที่คุ้มกันเซียวเหยียนตลอดเวลารวมถึงคุ้มกันสมองของเซียวเหยียนด้วย เรื่องที่ถูกผู้ขัดขวางทำเอาเซียวเหยียนฝันร้าย ฝันเห็นสมองของตัวเองถูกใช้งานจนตายทีเดียว เซียวเหยียนไม่มีความกล้าที่จะใช้เทอมินัลเชื่อมต่อกับสมองอีกเลย ไฮน์รอเวลาจนบอกว่าถึงเวลาที่ต้องเริ่มวิจัยต่อได้แล้ว และสอนเซียวเหยียนว่าจะจัดการกับผู้ขัดขวางได้ยังไงโดยการให้เข้ามาในสมองของตัวเอง หลักสูตรสุดท้ายไฮน์บอกว่า สิ่งที่ฉันอยากทำกลับไม่สามารถยาวนานจนชั่วชีวิตของนาย นายต้องแข็งแกร่ง ทำให้เซียวเหยียนคิดได้ว่าเวลาของไฮน์เหลือน้อยเกินไป เซียวเหยียนไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น จึงทุ่มเทสมองคิดไวรัสX-2 เพื่อให้ไฮน์
นครไชร์ถูกโจมตีทางอากาศ เป้าหมายคือเซียวเหยียนแต่กลับหลอกล่อให้ตึกบัญชาการหน่วยพิเศษว่างเปล่า ไฮน์คุ้มกันเซียวเหยียนออกมาพร้อมด้วยมาร์คและลิฟ ระหว่างทางพบแม่มอแคลร์มือสังหารอันดับต้นขององค์กรริปเปิล ไฮน์ให้มาร์คกับลิฟจัดการ ระหว่างทางผ่านถึงห้องของเคย์ซี เซียวเหยียนเห็นเคย์ซีบาดเจ็บอยู่ในห้องแต่สุดท้ายเป็นกลลวง เคย์ซีฉีดสารกระตุ้นไวรัสXใส่ไฮน์ ทำให้เซียวเหยียนคิดได้ว่าวันนั้นผู้ขัดขวางที่ขโมยข้อมมูลจากสมองของเขาต้องเป็นเคย์ซีแน่นอน เคย์ซีกล่อมให้เซียวเหยียนไปด้วยกัน เซียวเหยียนสู้เคย์ซีและหนีไปได้ ทั้งยังฉีดไวรัสX-2ให้ไฮน์ จากนั้นก็ซ่อนตัวเขาเอาไว้แล้วคิดจะฆ่าตัวตาย แต่เจนมาทัน เซียวเหยียนดีใจได้ไม่นานก็รู้ว่าเจนคือหัวหน้าที่แท้จริง แต่ยังมีความจริงบางอย่างซ่อนลึกกว่านั้น เพราะเคย์ซีกับเจอรี่พูดกันสารกระตุ้นเป็นผลพลอยได้งานวิจัยของเคย์ซีคือสารยับยั้งที่เคอร์แอบรายงานองค์กรริปเปิล แล้วเจนถือโอกาสกำจัดทิ้งซะ และพูดถึงพลโท เอวิล ว่าเป็นพ่อในอุดมคติของเคย์ซี เคย์ซีทำเพื่อเอวิล เคย์ซีบอกว่าจะกลับมา ส่วนเจนทำเพื่อใช้ชีวิตที่เหลือได้ตามอำเภอใจยิ่งขึ้น แล้วฉันเข้าร่วมทำไมเพราะนายเป็นครอบครัวของเรา
เจนพาเซียวเหยียนมาที่เกาะแห่งหนึ่ง เซียวเหยียนยังคงพูดเรื่องเอาชีวิต เอาสมองทำให้เจนโกรธจนพาไปดูสมองที่เก็บเอาไว้เพื่อข่มขู่เซียวเหยียนซะเลย แต่เจนชอบเซียวเหยียนจริงๆ เกือบทำอะไรเซียวเหยียนแล้วสุดท้ายก็ตัดใจไม่ได้ เคย์ซีบอกกับเซียวเหยียนว่าเราไม่เหมือนวาเลนไทน์ เซียวเหยียนฟังไม่เข้าใจแต่รอเวลาหาโอกาสหนีตลอดตามที่ไฮน์เคยสอนไว้
ในที่สุดไฮน์ก็ถูกพบและช่วย พลโท เอวิลตรวจดูไฮน์ด้วยตัวเองและรู้ว่าเคย์ซีกับเซียวเหยียนฉีกยาให้ไฮน์ ไวรัสX-2ที่เซียวเหยียนฉีดจะต้องทำให้ไฮน์ฟื้นกลับมาได้ เพราะเข้ากับยีนของไฮน์ ในที่สุดไฮน์ก็ฟื้น พลังก็กล้าแข็งขึ้น เรื่องแรกคือต้องตามหาเซียวเหยียน ไฮน์เลยเจาะระบบประสาทของแม่มดแคลร์ที่ว่าเก่งกาจสุดท้ายก็ได้ข้อมูลที่ต้องการ
ข่าวของไฮน์ถูกส่งมาถึงเจน ทำให้รู้ว่าไฮน์ถล่มฐานบัญชาการขององค์กรริปเปิลไปแล้วสามแห่งที่อยู่ใกล้ทะเลทั้งหมด คราวนี้ต้องมาที่นี่แน่จึงทำการย้ายเซียวเหยียนออกไปก่อนที่ไฮน์จะมาถึงหนึ่งชั่วโมง ไฮน์มาช้าไป แต่อีกไม่นานต้องหาเจอแน่นอน
ส่วนเซียวเหยียนถูกพามาที่ใต้ทะเลและตอนนี้เพิ่งฟื้นมาพบคนคนหนึ่งที่หน้าตาคล้ายเจนมาก แต่ลักษณะท่าทางต่างกันอย่างสิ้นเชิง

หลังอ่านเล่ม 2 :
เนื้อเรื่องสนุก ครบรสมากค่ะ เซียวเหยียนนี่กว่าตะรู้ใจตัวเอง กว่าจะรู้ว่าพันเอก เบอร์ตันดู��ลตัวเอง สนใจตัวเองขนาดไหนนี่ คนอื่นเค้ามองออกกันตั้งนานแล้ว ส่วนทางด้านองค์กรริปเปิลเรื่องราวก็เปิดเผยออกมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ ไฮน์ กับเซียวเหยียนจะทำยังไงกันต่อไปมาติดตามในเล่มจบเลยค่ะ อ่านได้แบบไม่วางเลยทีเดียว บอกได้คำเดียวสนุกมากกกกกก

[MangPor Kreemaha · Rating 4 out of 5]

อุแงงงง จบแล้ววว เล่มนี้ใช้เวลาอ่านนานมาก5555555 ช่วงแรกๆจะอืดหน่อย มาพีคๆก็คือใกล้จบแล้ว ก็รู้สึกตั้งแต่เริ่มแล้วแหละว่าเคย์ซีต้องไม่ธรรมดา แต่ไม่คิดว่าเจนก็จะเป็นด้วย555555 เห้อ จบได้แบบค้างมาก cliffhanger สุดๆไพเรย

[Rada Chalapipat · Rating 5 out of 5]

อ่านเล่มแรกไปนานจนเกือบจะลืมเนื้อหาไปแล้ว แต่นับว่าเล่มสองยังมีการเกริ่นสั้นๆให้เราต่อเรื่องได้ทัน เปิดเล่มด้วยภารกิจบุกฐานค้นคว้าซอมบี้กลายพันธุ์ที่ #ผู้พันเจน หนุ่มหล่อเพลย์บอยจอมเจ้าชู้ดึงดันจะเป็นคนดูแล #เซียวเหยียน นักศึกษาทหารเทคนิคที่ถูกค้นพบว่าเป็นอัจฉริยะด้วยความเร็วสมองในการประมวลผลเกินสามร้อยล้านเมกะบิท แต่ท้ายที่สุด #พันเอกเบอร์ตันหรือไฮน์ พระเอกผมทองตาสีฟ้ามาดขรึมก็เป็นคนที่อุ้มนายเอกกลับยานหลังจากเซียวเหยียนจิตตกเพราะต้องมาเห็นเพื่อนทหารหญิงที่ช่วยชีวิตตัวเองมาตายต่อหน้าเพราะโดนฉีดยาเร่งไวรัสX ซึ่งเป็นไวรัสที่เหล่านักรบพิเศษต่างก็รู้ว่าทำให้ตัวเองมีอายุขัยได้ 10ปี

เราชอบเล่มนี้มากเพราะเห็นพัฒนาการที่ชัดเจนของนายเอก จากอัจฉริยะที่รักความเป็นอิสระซ่อนตัวเองไม่เปิดเผยความสามารถกลายเป็นคนที่ฝ่ายร้ายต้อวการตัวและสมองมากที่สุด นายเอกที่รู้สึกผิด รู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอเป็นภาระมีแรงฮึดที่จะฝึกร่างกายและเร่งงานวิจัยที่จะต่ออายุเหล่านักรบพิเศษด้วยความช่วยเหลือทั้งทางตรงและทางอ้อมจากพระเอก เรียกว่าทีมลูกน้องและคนรอบข้างเค้ารู้กันหมดว่านายเอกคือคนพิเศษที่พระเอกจอมอนามัยจะดูแลใกล้ชิด สอนทุกอย่างให้ตัวต่อตัว แต่อย่าคิดว่าพระเอกจะตามใจนายเอกแบบสามีสายเปย์ซะทุกอย่าง แม้ว่าพระเอกจะหลงเมียหนักมากแค่ไหนก็ต้องปิดบังให้มากที่สุดเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่านายเอกคือจุดอ่อน อีกทั้งเจ้าตัวรู้ว่าตัวเองอาจจะมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงปีก็ยิ่งต้องเร่งให้นายเอกแข็งแกร่งทั้งร่างกายและจิตใต้สำนึก แม้ว่าการจูบกันจะทำให้นายเอกขาดสติเพราะไวรัสX แต่คู่นี้เค้าผ่านอะไรด้วยกันมามากทั้งการสูญเสียเพื่อนร่วมงาน การร่วมรบฉุกเฉินที่กลายเป็นคู่หูที่หาคนอื่นเทียบได้ยาก หรือการเข้าถึงจิตใต้สำนึกในสมองที่ไม่ใช่ว่าทุกคนจะทำได้จนเรามองว่าพระเอกหลบเลี่ยงนายเอกในที่รโหฐานเพราะเกรงจะยั้งแรงตัวเองไม่อยู่มากกว่าที่จะคิดว่านายเอกไม่ได้รักตัวเองจากใจจริง ฉากนายเอกปักเข็มฉีดยากระตุ้นให้ร่างกายแข็งแกร่งเพื่อให้ได้ deep kiss กับพระเอกเลยเป็นซีนประทับใจที่ขอเวลาความสุขไม่กี่นาทีก็ยอม

ช่วงการฝึกจะมีฉากให้ฟินเล็กๆน้อยๆ เราชอบเรื่องนี้ที่เขียนฉากรักให้ดูเร่าร้อนรุนแรงสมเหตุผลแต่ไม่อนาจาร แม้แต่ฉากนายเอกเกือบเสียท่าตัวร้ายสายลับซึ่งเดาทางได้ตั้งแต่กลางเล่มก็ยังพอรับได้ ความตื่นเต้นและฉากบู๊มีเข้ามาเป็นระยะสลับกับฉากเคร่งเครียดและแอบฮาของเหล่าลูกน้องพ่อสื่อแม่สื่อทั้งหลาย ช่วงท้ายยังคงเป็นซีนซาบซึ้งที่คู่รักเค้าพร้อมจะสละชีวิตเพื่ออีกฝ่ายได้เสมอ เปิดตัวคนร้าย #วาเลนไทน์ ในบทสุดท้ายที่ดูจะมีความหลังยาวนานซับซ้อนกว่าที่คิด สรุปว่าเราชอบทั้งพล็อตทั้งตัวละครหลักและความสมดุลของบู๊ แอคชั่น แฟนต้า ดราม่า การแปลก็โอเคอ่านได้ไม่ติดขัด

[Tippy Chee · Rating 5 out of 5]

เหนื่อย … เป็นเล่มที่มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะมากก เดินเรื่องเร็วเว่อร์ มันดีตรงนี้แหละ เล่าเรื่องแบบชึบชับฉับไว แต่เก็บรายละเอียดครบ ทั้งเรื่องการพัฒนาตัวละคร การพัฒนาความสัมพันธ์ ความขัดแย้งที่เป็นประเด็นหลักของเรื่อง ทุกอย่างคือเนื้อเน้นๆ ไม่อ้อยอิ่ง ไม่มีส่วนที่เกินจำเป็น ไม่มีหลุดเฟรม ไม่มีออกทะเล การออกทะเลเพียงอย่างเดียวของเรื่องนี้ คือเพื่อน้องเหยียนคนเดียวเท่านั้น ฮาๆ

แม้แต่ซีนที่ดูเหมือนเป็นการพักผ่อนหย่อนใจ ก็ยังมีการพัฒนาความสัมพันธ์ตัวละครอยู่ด้วย ฉากบู๊ที่ยังมันส์สะเด็ดเหมือนเดิม เรียกว่ายังคงความอ่านสนุกตลอดไม่มีแผ่วเลย ยิ่งตอนที่น้องเหยียนบู๊เก่งขึ้น สู้ซอมบี้เองได้แล้วยิ่งสนุกขึ้นมาก ลูกแม่มันยอดนักสู้จริมๆ

จบเล่มสองเฉลยตัวลาสต์บอสแล้ว เร็วเกินคาด ว่าแต่มันหงายไพ่กันหมดแล้วหรือยังเนี่ย ยิ่งอ่านยิ่งระแวง คนทรยศเต็มเมืองไปหมด เราแอบเดาถูกตัวนึงด้วย อันนี้นับว่าเล่าเรื่องได้ดี คือให้คนอ่านตามทันบ้าง เดาออกบ้างไม่ออกบ้าง เราจะได้รู้สึกมีกำลังใจ ไม่ใช่ทิ้งๆ ขว้างๆ เรา ฮาๆ

ติดตามกันต่อไป อีกเล่มจะจบแล้วว ว่าแต่เราจะได้เห็นน้องเหยียนพัฒนารสชาติขนมปังกรอบมั้ยนะ นี่รออยู่นะเนี่ย จะมีมั้ยย xD

[Kamonwan Keawkram · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มที่ทั้งน่าโมโห ทั้งน่าหงุดหงิด แต่ก็สะใจมากในเวลาเดียวกันกับการพัฒนาทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจของเหล่าคุณนักวิจัยที่ปกติเอาแต่สิงอยู่ในห้องแล็บซะจริงๆ ชอบความรังแกคนอ่อนแอของคุณทหารหน่วยรบพิเศษ นี่ทุกคนเก็บกดกันมานานสินะคะ ปกติก็รังแกกันแต่ทหารใหม่ ตอนนี้ได้รังแกนักวิจัยที่พลังงานร่างกายติดลบอีกอย่าง สนุกกันน่าดู
พ่อหนุ่มเซียวเหยียนของเรานี่ก็เหลือเกิน ปกติเห็นฉลาดเป็นกรด เรื่องถูกพระเอกจับกดในจิตใต้สำนึกนี่กว่าจะรู้ตัวนานแท้ๆ นี่ถ้าตอนบทสุดท้ายโดนตานั่นกดก่อนพระเอกนี่มีปาหนังสือทิงแน่ๆ คุณพระเอกนี่ก็รู้ดี แค่จับเตียงก็รู้เหรอคะเขายังไม่มีอะไรกัน เอ๊ะ หรือไม่รู้แต่สติแตกไปแล้ว รอไม่ได้แล้วค่ะเปิดเล่ม 3 ต่อเลยดีกว่า

[Mali Zhan · Rating 5 out of 5]

จากใจคนที่อ่านพีเรียดมาตลอดและเสพติดความเป็นพีเรียดมาก บอกได้คำเดียวเลยค่ะว่า สนุก! สนุกมาก แอคชั่น บู้ ล้างผลาญ จัดเต็ม คือถ้าถูกเอามาสร้างเป็นหนังคนดูก็คือไม่มีเวลาให้พักหายใจเลยค่ะ
พระเอกเป็นพวกอยากมีชีวิตเรียบง่ายสงบสุข เลยไม่พยายามจะสอบเลื่อนขั้นเป็นนักสิจัยระดับเอสักที แต่ความจริงคือฉลาดมาก มีสมองที่ประมวลผลเร็วมากและเป็นคนดีค่ะ
ส่วนพระเอกคือมาดเข้มดุดัน เปิดมาฉากแรกที่ทำภารกิจด้วยกันคือบีบคอนายเอกละหนึ่ง นายเอกโดนใช้เป็นแป้นกระโดดโดนเหยียบจนกระดูกไหล่แตกละสอง แต่ก็นั่นแหละค่ะเค้าแค่ยังไม่รู้จักกันไง พอได้รู้จักกันแล้วพระเอกคือดูแลปกป้องนายเอกดีมาก แต่ก็ยังคงคอนเซ็ปท์เย็นชาตามเคย
เหล่าบรรดาเพื่อนๆ พวกพ้องตัวประกอบทั้งหลายนั้นไม่ต้องพูดถึงค่ะ จัดเต็มกันมาทุกคนเลย
ไปตำค่ะ

[Kamons · Rating 4 out of 5]

เล่ม 2 รู้สึกสนุกน้อยกว่าเล่มแรกนิดนึง นิดเดียวค่ะ คงเพราะเล่มนี้ส่วนใหญ่จะอยู่แต่ในนครไชร์ เป็นเล่มที่ให้เซียวเหยียนตัวเอกของเราอัพเกรดตัวเอง พัฒนาไวรัส อยู่ในห้องทดลอง มันเลยไม่ค่อยบู๊อะไรเท่าไหร่ ส่วนความสัมพันธ์กับตัวละครอื่นๆ ก็มีอยู่ไม่กี่ตัวต่างกับเล่ม 1 ที่ตัวละครเยอะแยะ ครึกครื้นมาก แต่กระนั้นก็ยังตบมุกกันกระจายให้เราขำกันได้จังหวะเหมาะเจาะเหมือนเดิม ส่วนจังหวะบีบคั้นหัวใจระหว่างคู่เอกก็มีไม่เยอะ แต่มาอย่างเหมาะสมเร่งๆ ให้เปิดใจกันดี

[Wkd · Rating 4 out of 5]

ชอบความสัมพันธ์คู่นี้ คนนึงก็พยายามจะเคี่ยวกรำให้อีกฝ่ายอยู่ได้ตอนตัวเองไม่อยู่
อีกคนก็พยายามจะดีขึ้นๆ เพื่อจะให้อยู่เคียงข้างได้

โคว้ตออฟเดอะเล่ม: ต้องมีสักวันที่คุณมองจากที่สูงแล้วไม่เห็นเงาของผม เพราะผมยืนอยู่ข้างหลังคุณแล้ว

[Artnimiaf · Rating 3 out of 5]

ลดไปอีก 1 ดาวเพราะเบื่อพระรอง55555 นายเอกก็ซื่อจนบื้อพระเอกก็ซึนเกิน กลายเป็นงงว่ารักกันได้ไงก่อนนนนนน อ่านแล้วไม่ได้รู้สึกว่านายเอกอัจฉริยะอย่างที่ปูมา มองว่าเป็นเรื่องที่คนอื่นควรคิดได้ คิดไม่ได้อยู่รอดมาได้ไง งงจริง ย้อนแย้ง ไม่สมเหตุสมผล

[Lunae Enciel · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เริ่มขมวดปมเข้าสู่conflictแล้ว ก็สนุกดี แต่ไม่ถึงกับวางไม่ลง มีความslice of lifeปนๆไปกับlive action ฉากบู๊ก็เขียนได้ละเอียดดีเลยล่ะ ฉากNCก็รู้สึกเหมือนดูละครที่พิศาลกำกับชอบกล

[Faelyn · Rating 5 out of 5]

ก็ว่าอยู่ว่าสองคนนั้นทะแม่งๆ แล้วก็ใช่จริงๆด้วย ฮึ่ยยย แต่ก็เหมือนยังมีซัมติงอยู่อะ เดี๋ยวรออ่านเฉลยเล่มจบก่อน

[Xuemei Liao · Rating 5 out of 5]

สนุก ลุ้นระทึก ตื่นเต้น ว้าว น่ารัก เขิล เศร้า
เนื้อเรื่องน่าติดตาม หยุดอ่านไม่ได้

[Chanyaku · Rating 5 out of 5]

นายเอกโชว์สกิลความเทพเรื่อยๆ เลย ชอบอ่ะ มันส์

[Nattapan · Rating 4 out of 5]

Still engrossing.