นัยน์มาร

by ลอยชาย

เมื่อดวงตา 'มองเห็นวิญญาณ' และความตายคือ 'ของขวัญจากนรก!'

หากดวงตาของมนุษย์สามารถรับรู้และมองเห็นในสิ่งที่ไม่ควรเห็นได้
มันจะนำมาซึ่งสิ่งใด และนำพาไปสู่สิ่งใด...
สิ่งที่เห็นนั้นมีจริงหรือ แล้วที่ไม่เห็นนั้นไม่มีจริงหรือ ใครเล่าจะให้คำตอบ ?

เทวกานต์ ได้รับดวงตาที่สามารถมองเห็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่สามารถมองเห็น
บางคนเรียกมันว่า ‘พรสวรรค์’ แต่สำหรับเขา...มันคือ ‘คำสาป’
คำสาปที่ไม่มีวันเลือนรางจนกว่าเขาจะสิ้นลมหายใจในชาตินี้
แม้กระนั้น เทวกานต์ก็มีความแน่วแน่อันมีแรงบันดาลใจจากปมในอดีต
เขาเลือกเปลี่ยนให้มันเป็นพรสวรรค์ และหาทางใช้มันเพื่อผู้อื่นเท่าที่จะทำได้
ชายหนุ่มเลือกเส้นทางอาชีพตำรวจซึ่งเป็นงานที่เขาใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก
ไม่นานนัก หลังจากก้าวเข้าสู่วงการนี้ เรื่องราวแปลกๆ เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น
ดวงตาที่มองเห็นวิญญาณ’ ทำให้ชีวิตของเขาไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
คดีปริศนา...การตายที่พิสดารเกินกว่ามนุษย์จะจินตนาการไหว
ยิ่งตาม ‘สืบ’ ยิ่งได้ ‘กลิ่นเหม็นเน่าของความวิปริต’ โชยรุนแรง
แต่ไม่ว่ามันจะเลวร้ายสักแค่ไหน เทวกานต์ก็ตัดสินใจที่จะหาคำตอบให้พบ
โดยไม่รู้เลยว่า การก้าวเข้าไปสู่วังวนแห่งความดำมืดนั้น
จะนำมาซึ่งลางร้ายแห่งชีวิตที่เขาไม่อาจต่อต้านหรือหลีกหนี!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

มนุษย์...มิควรรู้เห็นซึ่งดินฟ้า
มนุษย์...มิควรหลงมายาอันหอมหวาน
มนุษย์...มิควรก้าวล่วงสู่บ่วงมาร
มนุษย์...มิอาจต้านทาน ‘เวลาตาย!’

264 pages, Paperback

Published March 1, 2019

Reviews

[notvalentineisreading · Rating 4 out of 5]

4.5 ⭐
สืบสวนที่มีเรื่องไสยศาสตร์เข้ามาเกี่ยวข้อง แล้วเข้มข้นครบรสมาก ดำเนินเรื่องไม่ยืด หลายตอนที่เกือบน้ำตาไหลก็มี
ตอนอ่านเรื่องนี้บอกเลยว่าต้องเปิดไฟอ่านจนจบ 555 เพราะฉากบรรยายรายละเอียดผีค่อนข้างทำให้จิตนาการบรรเจิดดีมากค่ะ

[Mook Woramon · Rating 4 out of 5]

เว่อวัง อ่านสนุก ม่วน ๆ จอย ๆ

นาน ๆ ทีเจอนิยายสืบสวนไทยผสมไสยศาสตร์ แต่พออ่านแล้วดันคล้ายกับเรื่องฤกษ์สังหารเลยสนุกไม่สุดซักเท่าไหร่ 🥹🥹

จริง ๆ เรื่องนี้เขียนเป็นซีรี่ส์ต่อเนื่องได้เลยนะ คุณตำรวจเทวกานต์ (ทะ-เว-กาน) ผู้มีดวงตาพิเศษสามารถมองเห็นวิญญาณคนตายได้ ต้องมาสืบสวนคดีลึกลับ สภาพศพสยอง แถมมองไม่เห็นวิญญาณคนตาย
คุณตำรวจก็สู้สุดใจพยายามสู้ด้วยความวิทยาศาสตร์ตรงไปตรงมา แต่เจออิทธิฤทธิ์หมอผีทีไรก็แพ้ทุกที ตรูล่ะเพลีย ลุ้นจนเหนื่อย กว่าจะจบ

[Namtarn Chawanrat · Rating 4 out of 5]

เป็นสืบสวนไทยชายแท้หลังอาน ที่ขอสุมาเต๊อะเจ้าว่า first impression คิดถึงยาคุโมะค่ะ แต่เอาก็เอา อ้ะมา พระเอกเป็นตำรวจไทย ตำแหน่งสารวัตรเทวกานต์ ( อ่านว่า เท-เว-กาน) มีสกิลมองเห็นผีได้ มีญาณทิพย์ พอญาณรู้ว่าบอดี้นี้ตายยังไง vs ฆาตกรต่อเนื่องนักเล่นของ
เมื่อเจอคดีฆ่าต่อเนื่องที่สภาพตายไม่ปกติ วิญญาณเจ้าของร่างก็หาย ยิ่งสืบก็ยิ่งอ่าาาา…. ท่าจะสิบหายกันหมด พีกขึ้นเรื่อยๆ

มันสนุกนะ ไม่ค่อย cringe ติดวายอยู่นิดๆ สำนวนภาษาเล่าอ่านเพลินถูกจิตค่ะ ชอบกิมมิคการผสมนิติวิทยาศาสตร์เข้ามาด้วย พ่วงเรื่องลี้ลับไสยศาสตร์ รวมแบบเป็นนิยายไทยที่เท่มากๆค่ะ ยิ่งตัวร้ายนี่ส่วนตัวคิดว่า badass ดีนะ นางไม่กลัวทีมพระเอก😂

ยอมรับผู้เขียนรีเสิร์ชมาดีจริงค่ะ เป็นนักเขียนคนแรกทีอ่านแล้วคิดว่านี่เขาเข้าใจอาชีพพระเอกจริงๆนี่นา ไม่ได้มั่วซั่วไปเรื่อย อ้ะ พลอตโฮลที่คิดว่าเพ้อเจ้อ แต่อ่านไปแล้วก็ อ๊ออออ มันจำเป็นต้องมีความพลอตโฮลไม่สมจริงตรงนี้

[Reader · Rating 3 out of 5]

เอ่อ มีทั้งเรื่องที่ชื่นชมและเรื่องที่ดี มันปูเรื่องค่อนข้างเยอะมาก
กว่าจะเข้าจุดที่มันจะคลายปนคลายอะไร มันทำอะไรลูปเดิมซ้ำเยอะการเล่ามันเป็นแบบย้อนความ
•ด้วยมุมมองของพระเอก 'เทวกานต์' ไม่ได้อ่านว่า เท-วะ-กาน แต่อ่านว่า ทะ-เว-กาน ชื่นชมด้านการรีเชิร์ช ค้นคว้าหาข้อมูลแนวไสยศาสตร์มาดีมาก รายละเอียดทางการแพทย์และวงการตำรวจก็โอเค ตัวร้ายบทแม่งอย่างเทพนะเอาตรงๆ มีตัวร้ายสองแบบคือคนบงการ กับคนจัดการ คนจัดการมันห้าว มันรู้ว่ามันเก่งก็เลยเปิดตัวกับพระเอกตั้งแต่ครึ่งเล่มแรกแม่งเลย แล้วอ่านๆไปมันก็เดาตัวคนบงการได้ไม่ต้องรอเฉลยอะ เอะใจคนไหนก็คนนั้นแหละ เหตุจูงใจของตัว
ร้ายทั้งคู่แม่งปัญญาอ่อนอะไร้สาระ แล้วเสียดายตัวละครตัวหนึ่งบทเด่นมาก มาตีคู่กับพระเอกเลยตั้งแต่ช่วงแรกๆ โผล่ชื่อโผล่หน้ามาตั้งแต่ต้นเรื่อง มีเล่าตอนไปปฏิบัติการให้ลุ้นระทึก แต่ตาย โง่ ไอ้เวร คืออ่านจนผูกพันธ์กับตัวละครในระดับนึงแล้ว แต่มันเป็นระดับหนึ่งที่เราผูกพันธ์ด้วยมากกว่าพระเอก ไม่โอเคที่เอามาตัดบทให้ตายเพื่อให้พระเอกมีตัวช่วยในการตามล่าตัวร้ายต่อในอนาคต ถ้าดึงเชิงให้มันหน่วงกว่านี้ ให้นานกว่านี้ ให้ทรมานกว่านี้อาจจะร้องไห้ตอนเขาตายได้นะ ไม่ชอบความรู้สึกที่ทุกคนเชื่อฟัง จงรักภักดีกับพระเอกม๊ากจนเหมือนวัวเหมือนควาย ตัวละครไม่ค่อยมีมิติเท่าไหร่ในด้านความคิด การโดนช่วยชีวิตครั้งหนึ่งจากพระเอกไม่มีน้ำหนักมากพอจะเอามาให้พระเอกเป็นเจ้าชีวิตคนจำนวนมากได้ บางอย่างแม่งก็ยัดๆมาช่วงท้ายเรื่องแบบที่ไม่เคย
มีการพูดถึงมาก่อน แต่มาเล่าตอนบุทสุดท้าย เหมือนคนเขียนลืมอะ
•ช่วง80%แรก รู้สึกสนุกอยู่นะ ก่อนที่เราจะมาอ่าน20%สุดท้าย พออ่านเท่านั้นแหละไอ้20% มันเบี้ยวๆอะถึงขนาดที่ทำให้คะแน่นในในใจของ80%แรกลดฮ้วบ ภาษาบรรยายทำออกมาอ่านง่ายย่อยง่าย ใช้ถ้อยคำที่เป็นภาษาปากแต่ก็ยังคงความสวยงามได้ดี แต่น่าเสียดายที่ความสนุกที่สะสมมามันต้องมาหดหายไปตอนรู้เหตุจูงใจของตัวร้าย เพน

[GIFFACHOE · Rating 4 out of 5]

เรื่องราวของตัวเอก สารวัตรเทวกานต์ ที่สามารถมองเห็นวิญญาณได้
ตอนอ่านจิตนาการภาพสารวัตรคือ ณเดช (คาแรคเตอร์แนวๆ พี่ยักษ์ในธี่หยด) บรรยายฉากผีต่างๆ บรรยากาศ สภาพศพได้น่ากลัว อ่านตอนกลางคืนถึงกับต้องปิดหนังสือ ไปอ่านเล่มอื่นก่อน ด้วยความที่เซตติ้งต่างๆ มีความเป็นไทย เลยอินง่ายมากๆ เคยอ่านนิยายผีของญี่ปุ่น แต่ไม่รู้สึกลัวขนาดนี้ แอบรู้สึกว่าสารวัตรเทวกานต์ มีความเหมือนนักสืบโรเบิร์ต ฮันเตอร์

ถึงเนื้อเรื่องจะไม่ได้มี plot twist เหมือนเรื่องอื่นๆ
เพราะเฉลยฆาตกรมาตั้งแต่ตน แต่ก็ไม่ทำให้รู้สึกเบื่อเลยค่ะ
ยังติดตาม อ่านติดมือได้เรื่อยๆ

รวมๆ แล้วรู้สึกติดใจนิยายไทย เพราะอ่านแล้วอินตาม รู้สึกขอบคุณที่สำนักพิมพ์เอานิยายไทยมา Reprint เปลี่ยนปกใหม่ เพราะนิยายไทยปกเก่าๆ น่ากลัวมาก จนไม่กล้าซื้อ ไม่กล้าวางไว้ในบ้าน รอติดตามผลงาน reprint เล่มอื่นๆ อีกนะคะ

[Middle of July · Rating 3 out of 5]

ชอบพล็อตนะ ความสืบสวนไสยศาสตร์น่าสนใจมาก ๆ มันไทยแบบไท๊ยไทยยย

100 หน้าแรกไม่ตื่นเต้นเลยยยย แบบ เลยยยย ออกจะน่าเบื่อไปด้วยซ้ำถ้าเทียบกับพล็อตที่ปูมาใหญ่โตขนาดนี้ อ่านไปสัปหงกไป ช่วงครึ่งหลังถึงจะมีความตื่นเต้นเข้ามา แต่รู้สึกว่ามันก็ยังไม่สุดเท่าไหร่

ขึ้นชื่อว่านิยายสืบสวน เราก็คาดหวังฉากการสืบสวน ลงพื้นที่ ฯลฯ แต่เนื้อเรื่องส่วนใหญ่กลับอยู่ในรถ โรงบาล บ้าน ไม่มีการออกไปสืบหาเบาะแสตามที่เราคาดหวังไว้ ในส่วนของความระทึกขวัญด้วยพล็อตไสยศาสตร์ก็ไม่ได้ว้าวอะไร คิดว่าสามารถไปได้ไกลและดีมากกว่านี้

ตอนจบก็งง ๆ ว่าอ้าว แค่นี้อะนะ? ปูเรื่องมาซะใหญ่โต

รู้สึกว่าความสามารถของพระเอกไม่ได้ถูกเอามาใช้ประโยชน์อะไรเลย ไม่มีการเอาออกมาแสดงหรืออะไร แถมบางทีอ่าน ๆ อยู่ก็ลืมว่านางมีความสามารถนี้

[MoMae Johsuntorn · Rating 2 out of 5]

ความสามารถของพระเอกนี่ระดับบอสเลยนะ ทำไมพระเอก��ึงไม่เอาความสามารถของตัวเองออกมาใช้ให้มันเร็วกว่านี้ จะจบเรื่องแล้วเพิ่งหยิบความสามารถออกมา แถมทั้งเรื่องก็ให้ลูกน้องไปสืบ ส่วนตัวเองก็ไปนอนบ้านมั่ง ไปนอนโรงพยาบาลมั่ง เหมือนไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่เลย ลูกน้องดันเก่งกว่าซะอีก แถมเบาะแสก็ดันได้มาจาก Last Boss ที่พยายามหลอกล่อให้พระเอกมาติดกับ ส่วนหมอผีตัวร้ายโคตรเก่ง เก่งมาตลอดทั้งเรื่อง เอายังไงก็ไม่ลง ทั้งปืนทั้งคาถา แต่บทจะตายก็ตายได้ง่ายๆเลย งง

ไม่ค่อยขายการสืบสวนเท่าไหร่ มิติของตัวละครก็บางตัวก็แบนราบ มีภูมิหลังก็มีนิดเดียว ไม่เข้าใจแรงจูงใจเลย ส่วนตัวให้ 2 ดาว เพราะว่าผีในเรื่องทำงานหนักก็แล้วกัน

[Pandan · Rating 3 out of 5]

แนวไสยศาสตร์ผีสางผสมอาชญากรรม แต่ไม่ควรเรียกสืบสวนเพราะแทบไม่สืบอะไรเลย สืบแบบผิวเผินมาก

พลังพระเอกทำให้เรื่องน่าสนใจอยู่นะ แต่วิธีการเล่าทื่อไปนิด มันไม่หักมุมและไม่ค่อยมีอะไรเหลือให้ลุ้นเลย แล้วชอบเมนชั่นข้อมูลที่ผุดขึ้นมาแบบปุบปับ แต่ดันไม่ขยายความต่อ มาและไปแบบงงๆ เลยทำให้บางช่วงเอื่อยเกินไปหน่อย ตอนจบก็รวบรัดตัดตอนเกินจนแอบขัดใจ

[Shusri · Rating 3 out of 5]

ส่วนตัวคือstruggled กับการอ่าชื่อ พระเอกให้ถูกมากค่ะ อินช่วงท้ายๆ ทั้งอึ้งปนขนลุก สมกับที่ปูมาทั้งเรื่อง แล้วก็ respect forพ่อหนุ่มนนทการ แอบเอ๊ะหลายจุด ไม่ได้สืบสวนจําขนาดนั้น แนวๆเล่นของ แอ็คชั่นซะเยอะ แต่ตีรันฟันแทงธรรมดาไม่ค่อยเข้า พระเอกเห็นผี ใครชอบไสยศาสตร์เหนือธรรมชาติก็หยิบเลยค่ะ

[หมูพักใจ ชอบอ่านฟีลกู๊ด · Rating 4 out of 5]

สนุกอ่านได้เพลินๆ อาจจะขัดใจบางอย่างแต่ก็ไม่แย่ขนาดนั้น
ฟีลเหมือนละครช่อง7เลยอ่ะ แค่ไม่น้ำเน่า
เฉลยปม บอกชีวิตหลังจากนั้นทั้งหมด ชอบอะไรแบบนี้มาก เพราะนี้ไม่ค่อยชอบปลายเปิด เลยให้คะแนนตรงนี้เยอะหน่อย

[Nattawan Teeraneaw · Rating 4 out of 5]

สนุก น่าติดตาม มีช่วงที่เบื่อๆเล็กน้อย แต่ตั้งแต่ต้นจนจบถือว่าผ่าน