What do you think?
Rate this book
De laatste getuige: Hoe ik Breendonk en Buchenwald overleefde
In 1942 sluit de negentienjarige Louis Boeckmans zich aan bij de weerstand. Hij doet aan spionage en helpt onderduikers, maar in 1944 wordt hij verraden. De Duitsers arresteren hem zonder enig bewijs. Samen met zijn broer belandt hij in Breendonk, waar hij zwaar mishandeld wordt en medegevangenen ziet sterven. Vervolgens worden de broers naar Buchenwald gevoerd. Ze ruilen er hun naam en kledij in voor een nummer en gestreept concentratiekampuniform. Later wordt Louis gedwongen om in Blankenburg een ondergrondse fabriek voor V-bommen te bouwen. Een half jaar lang ondergaat hij daar vernederingen en geweld van de Duitse SS’ers. In april 1945 wordt een uitgeputte Louis op dodenmars gestuurd. Uiteindelijk kan het Zweedse Rode Kruis hem redden.
Een jaar na zijn arrestatie is hij terug thuis bij zijn grote liefde Germaine.
Jarenlang heeft hij gezwegen, maar sinds enkele jaren doet de 95-jarige Louis zijn verhaal als een van de laatste getuigen van de verschrikking in de kampen. Historicus Pieter Serrien tekende zijn oorlogsherinneringen op en geeft duiding bij dit trieste, maar dappere relaas.
Een jaar na zijn arrestatie is hij terug thuis bij zijn grote liefde Germaine.
Jarenlang heeft hij gezwegen, maar sinds enkele jaren doet de 95-jarige Louis zijn verhaal als een van de laatste getuigen van de verschrikking in de kampen. Historicus Pieter Serrien tekende zijn oorlogsherinneringen op en geeft duiding bij dit trieste, maar dappere relaas.
224 pages, Paperback
First published April 19, 2019
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
April 14, 2019
Nog twee weken en mijn zevende boek ligt in de winkel! Markeer het nu al als to-read in Goodreads!
August 1, 2022
Aangrijpende getuigenis over gruwelijke periode die we nooit mogen vergeten,
March 8, 2020
Persoonlijk, pakkend en historisch goed omkaderd. Interessant om te zien hoe de twee vertelperspectieven worden gecombineerd. Mooi werk broer!
March 19, 2025
Indrukwekkend verhaal. Interessant om eens een ervaringsverhaal vanuit het Belgische perspectief te lezen. De twee perspectieven geven extra diepgang.
February 8, 2020
Vaak kippenvel en een bekropte keel gehad tijdens het lezen van de overlevingstocht van Louis Beckmans. Prachtig opgetekend door Pieter Serrien geedt dit boek je een persoonlijke blik op de hel in de concentratiekampen. Aangevuld met steeds een kleine historische kantekening geeft dit boek een compleet verhaal aan de lezer. Een echte aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in WW2 of gewoon een droevig maar interessant verhaal wil lezen.
May 17, 2026
Pfff. Ik kon niet stoppen met lezen.
We hebben al zo veel dingen gelezen en gehoord over de oorlog. We hebben er talloze films over gezien. En toch: dit kwam binnen!
Het persoonlijke relaas van Louis Boeckmans.
We krijgen stukje bij beetje het gedetailleerde verhaal van Louis te horen, telkens gevolgd door de teksten van Pieter Serrien, die meer duiding geven en het in een breder kader plaatsen.
Wat een ongelooflijk verhaal, en wat een mooie mens, die Louis, die in zijn verdere leven nog zo vergevingsgezind is geweest voor velen.
Hulde aan Pieter Serrien, die er een duidelijk en overzichtelijk verhaal van maakte.
Het boek leest als een roman.
We hebben al zo veel dingen gelezen en gehoord over de oorlog. We hebben er talloze films over gezien. En toch: dit kwam binnen!
Het persoonlijke relaas van Louis Boeckmans.
We krijgen stukje bij beetje het gedetailleerde verhaal van Louis te horen, telkens gevolgd door de teksten van Pieter Serrien, die meer duiding geven en het in een breder kader plaatsen.
Wat een ongelooflijk verhaal, en wat een mooie mens, die Louis, die in zijn verdere leven nog zo vergevingsgezind is geweest voor velen.
Hulde aan Pieter Serrien, die er een duidelijk en overzichtelijk verhaal van maakte.
Het boek leest als een roman.
November 26, 2019
Een beklijvend boek over verschrikkelijke gebeurtenissen dat je vanaf de eerste pagina bij je nekvel grijpt. De menselijke insteek zorgt ervoor dat je echt geraakt wordt, iets wat andere boeken van deze soort soms nalaten te doen, en de gepaste en boeiende duidingen na elk hoofdstuk zorgen voor een interessant en coherent beeld van het hele verhaal.
Laat de volgende maar komen!
Laat de volgende maar komen!
August 19, 2020
Een heel goed boek hierin wordt de belevenis en het overleven in menselijke taal met voldoende feiten beschreven. Zonder echt heel erg gruwelijk te zijn maar toch de ernst van de feiten vast te leggen. Ik lees graag dit soort van verhalen en dit is zeker één van de betere. Een aanrader voor iedereen !
April 26, 2025
Na veel verhalen te hebben gelezen over deze historische onderwerp blijft dit verhaal toch wel bij mijn hart. Het is duidelijk dat wilskracht en veel moed deze man hebben gedreven om door te vechten. Het is een mooie les, emotionele read.
May 17, 2020
Een zeer pakkende getuigenis van een gruwelijke periode en enorm realistisch neergeschreven. Een echte aanrader!
February 19, 2020
Kippenvel... Wat een moedige man. Een boek dat je moet lezen om onze geschiedenis nog wat meer een plaats te kunnen geven.
May 6, 2020
Verhalen die nooit mogen verloren gaan.
June 23, 2019
Vlot leesbaar, aangrijpend verhaal. Fijn om telkens de versie van Louis te lezen aangevuld met de geschiedkundige versie.
November 28, 2019
Louis Boeckmans, geboren in 1923, is een jaar jonger dan mijn grootvader. Mijn grootouders woonden in Willebroek, niet ver van het Fort van Breendonk. Ik groeide ook zelf op in Willebroek en woonde er tot mijn 28ste.
In januari 2000, ik was toen 19, bezocht ik als student op reis met de hogeschool het concentratiekamp Sachsenhausen. Ik moet toegeven: na 20 jaar weet ik niet quasi niets meer van dat bezoek aan Sachsenhausen. Pas daarna heb ik ook het Fort van Breendonk voor het eerst bezocht.
Ik weet iets, maar heel weinig over de oorlogsjaren van mijn grootvader, die 18 was op 10 mei 1940 en 22 bij de bevrijding in 1944. Ook mijn grootvader zweeg over de oorlog en nam zijn oorlogsverhaal mee in zijn graf, toen hij in 2012 overleed.
Als (toenmalig) journalist voor Het Nieuwsblad had ik zelf de eer om, bijna 10 jaar geleden, in Niel het verhaal van Jos Corbeel te mogen optekenen. Ook Jos overleefde, als lid van de verzetsbeweging De Zwarte Hand, de concentratiekampen. Ook Jos had jarenlang gezwegen en is intussen overleden.
Ook Jos vertelde me toen: "Al die ellende (opnieuw) herbeleven en vertellen, is moeilijk en doet pijn. Maar het moet, want ik ben één van de laatste overlevenden.
Daarom, ook aan Louis. Eindeloos veel respect voor je moed om je verhaal te blijven vertellen, zo lang het nog kan. Ook al is dat zeer vermoeiend. Oneindige dankbaarheid voor alles wat je, samen met je verzetsmakkers, tijdens de oorlogsjaren deed. Hoe jullie streden voor de vrijheid waarin w vandaag leven!
Dank ook aan Pieter Serrien, om het verhaal van Louis te willen optekenen. Het is van een onschatbare historische waarde. Want Louis en zijn lotgenoten mogen nooit worden vergeten. Lessen uit het verleden, die ook vandaag nog (jammer genoeg) brandend actueel blijven! Dit boek is een must-read!
In januari 2000, ik was toen 19, bezocht ik als student op reis met de hogeschool het concentratiekamp Sachsenhausen. Ik moet toegeven: na 20 jaar weet ik niet quasi niets meer van dat bezoek aan Sachsenhausen. Pas daarna heb ik ook het Fort van Breendonk voor het eerst bezocht.
Ik weet iets, maar heel weinig over de oorlogsjaren van mijn grootvader, die 18 was op 10 mei 1940 en 22 bij de bevrijding in 1944. Ook mijn grootvader zweeg over de oorlog en nam zijn oorlogsverhaal mee in zijn graf, toen hij in 2012 overleed.
Als (toenmalig) journalist voor Het Nieuwsblad had ik zelf de eer om, bijna 10 jaar geleden, in Niel het verhaal van Jos Corbeel te mogen optekenen. Ook Jos overleefde, als lid van de verzetsbeweging De Zwarte Hand, de concentratiekampen. Ook Jos had jarenlang gezwegen en is intussen overleden.
Ook Jos vertelde me toen: "Al die ellende (opnieuw) herbeleven en vertellen, is moeilijk en doet pijn. Maar het moet, want ik ben één van de laatste overlevenden.
Daarom, ook aan Louis. Eindeloos veel respect voor je moed om je verhaal te blijven vertellen, zo lang het nog kan. Ook al is dat zeer vermoeiend. Oneindige dankbaarheid voor alles wat je, samen met je verzetsmakkers, tijdens de oorlogsjaren deed. Hoe jullie streden voor de vrijheid waarin w vandaag leven!
Dank ook aan Pieter Serrien, om het verhaal van Louis te willen optekenen. Het is van een onschatbare historische waarde. Want Louis en zijn lotgenoten mogen nooit worden vergeten. Lessen uit het verleden, die ook vandaag nog (jammer genoeg) brandend actueel blijven! Dit boek is een must-read!
November 29, 2022
Net als het verhaal van Eva Fastag heb ik dit boek in één adem uitgelezen. In een helder, duidelijk en makkelijk te lezen verhaal wordt een belangrijk stuk geschiedenis toegankelijk gemaakt voor het grotere publiek.
Fantastisch dat de getuigenissen op deze manier bewaard kunnen blijven voor 'het nageslacht'.
Fantastisch dat de getuigenissen op deze manier bewaard kunnen blijven voor 'het nageslacht'.
October 22, 2019
Aangrijpend relaas over Louis Boeckmans gedurende WOII. Een aanrader voor al wie de groenten in de supermarkt een evidentie vindt...
February 28, 2024
Beklijvende getuigenis over oorlogsgruwel
Pieter Serrien is historicus en verteller. In zijn licentiaatsthesis bestudeerde hij het leven met bombardementen tijdens de Tweede wereldoorlog.
In 2008 verscheen zijn eerste boek Tranen over Mortsel. Hierin werd het bombardement op Mortsel van 5 april 1943 beschreven, de dodelijkste ramp uit onze geschiedenis. Daarna schreef hij verschillende andere boeken over de wereldoorlogen, waarin hij persoonlijke verhalen altijd centraal zet en deze kadert in een groter geheel.
Zo tekende hij in 2019 het oorlogsverhaal van Louis Boeckmans op:
Als negentienjarige sloot Louis Boeckmans uit Tessenderlo zich aan bij het verzet. Nadat hij werd verklikt, werd Louis zwaar mishandeld in het SS-kamp van Breendonk. Dat bleek slechts het begin van de gruwel die hij hierna doorstond in de concentratiekampen van Buchenwald en Dora en tenslotte ook tijdens de dodenmarsen.
Van de vele duizenden mensen die via Breendonk in een concentratiekamp zijn beland, bleef Boeckmans als laatste over om over deze ervaringen te getuigen. Hij deed dat tijdens lezingen op scholen en bij verenigingen, waarbij hij steevast betoogde dat‘vrede en verdraagzaamheid’ de remedie zijn tegen ‘oorlog en haat’.
Voor zijn verdienste voor het vaderland werd Louis Boeckmans in 2019 gehuldigd als ereburger van Laakdal. In hetzelfde jaar verscheen het boek Hoe ik Breendonk en Buchenwald overleefde.
Pieter Serrien verklaarde bij het overlijden van Louis Boeckmans in juli 2021:
“Voor mij was het een ongelofelijke eer om het dappere relaas van Louis te mogen optekenen. Ik bewonder zijn moed, zijn kracht om te vertellen, zijn levenslust. Mijn gedachten gaan uit naar zijn familieleden, die hun Va ontzettend zullen missen.”
Pieter Serrien is historicus en verteller. In zijn licentiaatsthesis bestudeerde hij het leven met bombardementen tijdens de Tweede wereldoorlog.
In 2008 verscheen zijn eerste boek Tranen over Mortsel. Hierin werd het bombardement op Mortsel van 5 april 1943 beschreven, de dodelijkste ramp uit onze geschiedenis. Daarna schreef hij verschillende andere boeken over de wereldoorlogen, waarin hij persoonlijke verhalen altijd centraal zet en deze kadert in een groter geheel.
Zo tekende hij in 2019 het oorlogsverhaal van Louis Boeckmans op:
Als negentienjarige sloot Louis Boeckmans uit Tessenderlo zich aan bij het verzet. Nadat hij werd verklikt, werd Louis zwaar mishandeld in het SS-kamp van Breendonk. Dat bleek slechts het begin van de gruwel die hij hierna doorstond in de concentratiekampen van Buchenwald en Dora en tenslotte ook tijdens de dodenmarsen.
Van de vele duizenden mensen die via Breendonk in een concentratiekamp zijn beland, bleef Boeckmans als laatste over om over deze ervaringen te getuigen. Hij deed dat tijdens lezingen op scholen en bij verenigingen, waarbij hij steevast betoogde dat‘vrede en verdraagzaamheid’ de remedie zijn tegen ‘oorlog en haat’.
Voor zijn verdienste voor het vaderland werd Louis Boeckmans in 2019 gehuldigd als ereburger van Laakdal. In hetzelfde jaar verscheen het boek Hoe ik Breendonk en Buchenwald overleefde.
Pieter Serrien verklaarde bij het overlijden van Louis Boeckmans in juli 2021:
“Voor mij was het een ongelofelijke eer om het dappere relaas van Louis te mogen optekenen. Ik bewonder zijn moed, zijn kracht om te vertellen, zijn levenslust. Mijn gedachten gaan uit naar zijn familieleden, die hun Va ontzettend zullen missen.”
May 14, 2019
Ik denk, ben er zeker van, dat iedereen dit boek moet lezen. Minstens één keer en misschien wel meerdere keren om alles ten volle te begrijpen en te laten bezinken.
Erg knap en moedig om je verhaal toch te laten optekenen, om alles weer boven te halen en na elk hoofdstuk volgens nog enkele feiten van de schrijver Pieter Serrien.
Ik bezoek het fort van breendonk binnenkort nog een keer, met dit boek in mijn achterhoofd.
Een ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard.
Erg knap en moedig om je verhaal toch te laten optekenen, om alles weer boven te halen en na elk hoofdstuk volgens nog enkele feiten van de schrijver Pieter Serrien.
Ik bezoek het fort van breendonk binnenkort nog een keer, met dit boek in mijn achterhoofd.
Een ⭐️⭐️⭐️⭐️-waard.
July 16, 2024
De laatste getuige Louis Boeckmans vertelt achtereenvolgens zijn verschillende ervaringen van vooral Breendonk en Buchenwald. De historicus Pieter Serrien plaatst daarna telkens de historische context. Dit geeft het boek een wetenschappelijke waarde.
Uiteindelijke vraagt de lezer zich af: hoe is het mogelijk dat eigenlijk zovelen die vreselijke tijd onder bestiale en sadistishce leiders hebben kunnen overleven.
Om nooit te vergeten. A must have read. Ook voor onze jongeren.
Uiteindelijke vraagt de lezer zich af: hoe is het mogelijk dat eigenlijk zovelen die vreselijke tijd onder bestiale en sadistishce leiders hebben kunnen overleven.
Om nooit te vergeten. A must have read. Ook voor onze jongeren.
December 17, 2020
Zeer pakkend verhaal met een duidelijke tijdlijn van gebeurtenissen. Enorm veel respect.
February 15, 2021
Goed en duidelijk geschreven met na elk hoofdstuk een duiding door Pieter Serrien.
Een echte aanrader!
Een echte aanrader!
July 13, 2022
Als je ooit Breendonk hebt bezocht is dit echt een verhaal om te lezen...
November 2, 2022
Op school leert men over de 2 wereldoorlogen. In grote lijnen althans.
Getuigenissen zoals deze geven een extra inzicht over wat er daadwerkelijk gebeurde, hoe de gewone mens alles beleefde en onderging tijdens hun gevangenschap.
Het boek is goed opgebouwd. Het verhaal van Louis Boeckmans geeft de harde realiteit weer. De gebeurtenissen worden ook verder uitgelegd met historische beschouwingen door Pieter Serrien.
Voor mensen die graag over de oorlog lezen geef ik mee dat dit boek zeker een aanrader is om te lezen, net als het verhaal van Eva Fastag.
Getuigenissen zoals deze geven een extra inzicht over wat er daadwerkelijk gebeurde, hoe de gewone mens alles beleefde en onderging tijdens hun gevangenschap.
Het boek is goed opgebouwd. Het verhaal van Louis Boeckmans geeft de harde realiteit weer. De gebeurtenissen worden ook verder uitgelegd met historische beschouwingen door Pieter Serrien.
Voor mensen die graag over de oorlog lezen geef ik mee dat dit boek zeker een aanrader is om te lezen, net als het verhaal van Eva Fastag.
June 30, 2026
Hoewel dit niet het type boek is dat ik doorgaans lees, ben ik erg “blij” dat ik het heb gelezen. Het is een enorm aangrijpend verhaal dat mooi is geschreven/verteld.
June 17, 2026
Iedereen zou dit (en de andere boeken in deze reeks) moeten lezen. Het is zo enorm belangrijk om deze getuigenissen niet te laten verdwijnen in archieven en herinneringen, zeker in de tijden waarin we nu leven.
Displaying 1 - 25 of 25 reviews