ผมจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เห็นความตาย

by Naoki Hyakuta

บางที… การเห็นความตายก็ทำให้เข้าใจความหมายของการมีชีวิต

เทพีฟอร์จูน่า เทพีแห่งโชคชะตาในตำนานของโรมัน สามารถมองเห็นความเป็นความตายของมนุษย์ได้ สำหรับเทพแล้ว ความสามารถนั้นอาจจะจำเป็น แต่สำหรับมนุษย์อย่างเราๆ มันเป็นความสามารถที่หาประโยชน์อะไรไม่ได้เลย แต่แล้วจู่ๆ ชินอิจิโร่ ก็ได้รับความสามารถนั้นมา เขามองเห็นร่างกายของคนโปร่งใสราวกับพลาสติกใสๆ เลยทีเดียว แลได้รู้ในเวลาต่อมาว่าคนร่างโปร่งใสนั้นมี “ชะตากรรมแห่งความตาย” รออยู่ไม่ไกล จากชายหนุ่มผู้แสนโดดเดี่ยว ที่ชีวิตในแต่ละวันหมดไปกับการขัดเคลือบสีรถในอู่เล็กๆ แห่งหนึ่ง ไร้ทักษะในการเข้าสังคม และใช้ชีวิตในแต่ละวันไปอย่างไม่มีเป้าหมาย กลับได้พานพบ “ความรัก” “มิตรภาพ” และความหมายของการมีชีวิตอยู่ของมนุษย์อันแสนสั้น แต่ต้องแลกกับดวงตาที่เห็นความตายของคนรอบข้าง เขาจะทำอย่างไร จะเลือกช่วยชีวิตคนเหล่านั้นไว้ หรือจะเลือกชีวิตตนเองที่กำลังมีความสุข อย่างที่เพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรกต่อไป…

Genres: Japanese Literature, Fiction

373 pages, Paperback

First published September 25, 2014

About the author

Associated Names:
* Naoki Hyakuta
* 百田 尚樹 (Japanese)
* 百田尚樹 (Chinese)

Naoki Hyakuta is a Japanese novelist and television producer. He is known for his right-wing political views and denying Japanese war crimes prior to and during World War II. He is particularly known for his 2006 novel The Eternal Zero, which became a popular 2013 film, his controversial period as a governor of government broadcaster NHK, as well as his support of Nanjing Massacre denial. Hyakuta has written a number of other books, several of which have been turned into films, such as Bokkusu and Monsuta.

Reviews

[ไม้ไต่คู้ · Rating 3 out of 5]

แอบลำไยคาแรคเตอร์พระเอกนิดหน่อย เพราะตลอดเรื่องพี่แกจะมีอารมณ์น้อยใจประมาณว่า

"ต่อจากนี้กูจะโหดละนะ กูจะไม่สนใจพวกมึงละ ช่างหัวพวกมึงให้หมด!!"

เป็นแบบนี้อยู่ประมาณ 2 หน้า จากนั้นคนเขียนก็จะเคาะ Enter 2 ที ขึ้นย่อหน้าใหม่ แล้วพระเอกก็จะเกิดอาการ 'เส้นประสาทพ่อพระกระตุก' และเกิดความรู้สึกว่า

"เอ๊ะ หรือเราไม่ควรจะทำอย่างงั้นกันนะ?"

แล้วพี่แกก็ตัดสินใจทำในสิ่งที่จะทำให้เรื่องเดินหน้าต่อไปได้ จนกระทั่งมีปัญหาใหม่เข้ามา ลูปนรกนี้ก็จะเกิดขึ้นอีกครั้ง



หนังสือหนา 370 หน้า แต่ทั้งๆ แบบนั้นผมกลับรู้สึกว่าหนังสือไม่ได้พาเราไปสำรวจ conflict ของการเห็นความตายล่วงหน้าเท่าที่ควร หนังสือพาเราไปแตะแค่ผิวเผิน และไม่ได้เล่นประเด็นที่ลึกซึ้งอะไรมากมาย

จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมรู้สึกว่านิยายเรื่องยาว (โดยเฉพาะไอ้พวกที่เล่มหนาๆ) มักจะชอบใช้การ 'เดินอ้อม' เพื่อพาเราไปสำรวจ conflict ของเรื่องในหลายๆ แง่มุม และแม้ว่าการเดินอ้อมอาจจะทำให้เรื่องไม่เดินและต้องย่ำอยู่กับที่บ้าง แต่มันก็มีประโยชน์และความสนุกของมัน

แต่กับเรื่องนี้ ผมคิดว่าเนื้อหาส่วนหนึ่งมันถูกอุทิศให้การ 'เดินวน' มากกว่าจะเป็นการ 'เดินอ้อม' (เพราะไอ้นิสัยเป็นคนดีที่แอบน้อยใจของพระเอกนั่นแหละ) ซี่งโดยส่วนตัวมองว่าการเดินวนนี่มันเปลืองพื้นที่กระดาษโดยใช่เหตุ และไม่ได้ช่วยขับเน้นเรื่องราวสักเท่าไหร่

[bubblemustard · Rating 3 out of 5]

เราให้เล่มนี้ 3⭐️ เพราะเดินเรื่องเอื่อยมากกกกกกก ไม่ค่อยสนุกเลย เรารู้สึกคนเขียนยังสื่อสารออกมาได้ไม่ทัชใจเท่าไหร่ ทั้งๆ ที่พล็อตโอเคเลยนะ หนังสือค่อนข้างหลายหน้า แต่มันดูเล่าวนๆ เราคิดว่าถ้าเล่าเรื่องกระชับดีๆ น่าจะกินใจกว่านี้

[Kin · Rating 4 out of 5]

ตอนจบเศร้าดีจังเลย ประเด็นหลักเหมือน trolley problem แต่เป็นขนาดใหญ่กว่า และซับซ้อนกว่า สนุกๆ

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

Interesting enough but quite predictable.

An inspirational quote from this book:
"...มนุษย์น่ะไม่รู้หรอกว่าตัวเองจะตายเมื่อไร...คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ไปวัน ๆ ทุกคนล้วนมีความฝันกันทั้งนั้น แต่คนที่จะมุ่งมั่นทำให้ได้จริง ๆ นั้นมีน้อย เพราะอะไรรู้มั้ย เพราะส่วนใหญ่เชื่อว่าตัวเองมีเวลาถมเถยังไงล่ะ" (คุโรกาว่า)

Source: นาโอกิ เฮียคุตะ, เนตรนภัส ศิลป์เจริญ (แปล), ผมจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เห็นความตาย, น. 193

[Bighead_Monster · Rating 4 out of 5]

#ผมจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่เห็นความตาย เล่มหนาแต่อ่านไปเอาใจช่วยไป ร่วมลุ้นไปกับเหตุการณ์ที่ผกผัน จากชีวิตเรียบง่ายจนมีจุดหักเหได้พลังพิเศษเพื่อช่วยคนได้ วรรณกรรมในธีมคนที่มองเห็นความตายของผู้อื่นได้ ร่างโปร่งใสคือคนใกล้ตาย แต่ยิ่งช่วยยิ่งเข้าตัว จึงเป็นการเดิมพันชะตากรรมแห่งความตาย
.
เรื่องราวของชายหนุ่มที่ชื่อชินอิจิโร่ ผู้ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ไม่มีความมั่นใจในการเข้าสังคม เขาสูญเสียครอบครัวไปในกองเพลิง เติบโตมาอย่างโดดเดี่ยวในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า โตมากลายเป็นช่างขัดเคลือบสีรถที่ทำงานไปวัน ๆ แต่อยู่มาวันหนึ่งกลับได้รับความสามารถพิเศษให้สามารถมองเห็นความตายของคนอื่นได้

ความสามารถที่ว่า คือเห็นคนโปร่งใสตัวใสซึ่งหมายถึงว่าคนคนนั้นกำลังจะตาย เป็นแบบนั้นแล้วเขาจึงสังเกต และเริ่มได้เข้าไปช่วยเหลือคนเหล่านั้น ซึ่งต่อมาชินอิจิโร่ก็ได้รู้ว่ายิ่งช่วยคนอื่น ยิ่งใช้มากยิ่งมีผลกระทบ เพราะตัวเองจะใกล้ความตายขึ้นมาแทน สิ่งนี้จึงทำให้เขาเริ่มฉุกคิดกับชะตากรรมต่าง ๆ ขึ้นมา

ถ่ายทอดจิตสำนึกแห่งความถูกต้องของตัวเอกที่ลึก ๆ เป็นคนจิตใจดี เห็นแก่ผู้อื่นอยู่เสมอ แต่กลับมีชีวิตอยู่อย่างโบยตีตนจนหาความสุขได้ยาก และเขาก็เริ่มมีพัฒนาการเจอคนที่เขารักและอยากปกป้อง จึงทำให้อยากเอาใจช่วยไปตลอดเล่ม แต่หากใครไม่ชอบความเวิ้นก็คงรำคาญได้เพราะย้ำคิดย้ำทำตามบริบทเจแปนสไตล์

เล่าวนสำรวจจิตใจ นำเสนอเหตุการณ์ในเรื่องโดยหลายแง่มุม มีจุดทำให้เรื่องดำเนินเอื่อยไปนิด ทั้งที่พล็อตโอเคแต่คิดว่าคอนเซ็ปต์เขียนขยี้ให้กินใจได้มากกว่านี้ ความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครนั้นมีแต่การนำเสนออาจจะไม่ลึกเท่าที่ควร กว่าจะไปมีอีโมชั่นร่วมด้วยแบบหนัก ๆ ก็เล่นเอาสามสี่หน้าสุดท้ายเอาเสียเลย

แปลดี ศัพท์แสง+สำนวนอ่านง่าย(มีคำว่ากระผีกเดียวด้วย) เล่าเรื่องผ่านมุมมองที่สาม พล็อตคอนเซ็ปต์ค่อนข้างดีแต่การดำเนินเรื่องยังไม่ฉับไวเพียงพอให้พึงใจและยังสามารถเดาได้ แต่สำหรับเราก็รู้ว่าสนุกนะ แต่เป็นสนุกในแบบเอื่อย ๆ ด้วยเพราะหนังสือมีความหนา ยังดีที่ช่วงท้ายเป็นบทสรุปที่ดี(แต่เศร้านะ)

อาจเรียกได้ว่าเป็นComing of life คือมีความฟีลกู๊ด+โรแมนติกหน่อย ๆ แต่เศร้าเสียส่วนใหญ่ ภาพรวมเหมือนให้ตกตะกอนคิดเกี่ยวกับชีวิต จากชีวิตเรียบง่าย ไร้แก่นสาร จนมีจุดหักเหได้พลังพิเศษเพื่อช่วยคนได้ และการที่พลังเห็นความตายนี้กลับทำให้เขามีชีวิตที่มีความหมายและเข้าใจมันมากขึ้น

วรรคที่ชอบ

- "ทั้งที่น้องสาวตายตั้งแต่สองขวบ แต่ผมกลับอยู่มาได้นานขนาดนี้แล้วมีความสุข"
"คนที่มีชีวิตรอดมีสิทธิ์ที่จะมีความสุขนะ"

- มนุษย์น่ะไม่รู้หรอกว่าตัวเองจะตายเมื่อไรคนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอยู่ไปวัน ๆ ทุกคนล้วนมีความฝันกันทั้งนั้น แต่คนที่จะมุ่งมั่นทำให้ได้จริง ๆ นั้นมีน้อย เพราะอะไรรู้ไหม เพราะส่วนใหญ่เชื่อว่าตัวเองมีเวลาถมเถยังไงล่ะ

[BaiLing · Rating 3 out of 5]

自幼雙親和妹妹葬身火窟的青年慎一郎，學歷平凡，生活平凡，每天的活動只是在住處和工作的汽車廠往返而已。一天，發現電車內拉著吊環的男子的手變成透明，不多久該名男子便發生意外死亡。倍覺恐懼的慎一郎甚至到醫院去探勘，發現只要是身體呈現透明狀態的人，依照透明部分的大小，就可以預知此人死期的近遠。

不論是視他如子的車廠老闆，還是路上偶遇的陌生人，慎一郎出手了幾次扭轉他人的命運，雖都成功阻止了死神的降臨，但同時，自己的心臟也因此遭受極大的損傷。就在他首次有了兩情相悅的對象，並準備要共度未來人生時，慎一郎卻發現年底時會發生一樁電車大意外，將會造成無數的死傷。陷入「追求個人幸福」和「拯救無辜眾生」兩難的慎一郎，苦惱了許���後，還是下決心犧牲自己。

這是個善良的人卻不得善終的故事。鋪陳了許多慎一郎的誠信勤樸，最後的結局竟是捨身為人，說實在的，這可不怎麼出乎意料之外，反而是最末兩頁寫在《尾聲》的安排，著實達達到耳目一新的效果。原來，慎一郎的結婚對象也是「同道中人」…。這樣的收尾，把這個可預期的平淡故事，整個給「光彩」了起來。

我會用小愛換取大愛嗎？

不會的。

不會的。

絕對不會啊~~~


Ps. 《福爾圖娜》：是羅馬神話中的幸運女神，以及運氣的擬人化形象。福爾圖娜一詞源自「Ferre」，意為「多產」、「增殖」。因此，她最初並非幸福女神，而是豐收女神，母親、婦女的保護神。她的形象為一個少女，手握聚寶角，正在撒落金幣，有時蒙著雙目，站在象徵禍福無常的球體和車輪上。她常常出現在錢幣、印章、辟邪物和各種藝術品上。~~維基百科~~

[Jason · Rating 5 out of 5]

I watched the film of this fiction, it's sooo touching. So, I decided to read the book as well.

[Kacha · Rating 3 out of 5]

เรื่อยๆมาเรียงๆ ย่อยง่าย เดาตอนจบได้ อ่านข้ามไปร้อยหน้าก็ยังรู้เรื่องได้ เหมือนเล่าเรื่องผ่านมุมมองที่สามอ่า ไม่รู้สึกถึงความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเลย

[Lewis Lin · Rating 5 out of 5]

結構面白い本です。読んだばかりだったから、読後感なんかちょっと整理してあげる。でも、この本は大推薦だよ！