Höllu líst illa á að fara í sveit í sumarfríinu, en áhuginn kviknar þegar Þórey og Kári finna eldgamalt bréf. Það gefur til kynna að langafi þeirra hafi átt kærustu í næsta nágrenni, á bæ sem nú er kominn í eyði. Halla ákveður að fara vestur og grafast fyrir um leyndarmálið, en þegar gruflað er í fortíðinni kemur ýmislegt óvænt og spennandi í ljós. Það er með nokkrm söknuði sem Halla kveður fólkið á Ytra-Vallholti eftir viðburðaríkt sumar og tif klukkunnar Kassíópeiu í gamla skipsflainu minnir hana á að tíminn er dýrmætur og hverfull.
Það var bara býsna gaman að lesa þessa bók sem minnir á leyndardómsfullu sögurnar sem maður las sem krakki. Ég veit reyndar ekki hversu vel bókin hefur elst og hvernig krakkar í dag tengja sig við hana en margt í þessu er í raun tímalaust svo ég sé ekkert því til fyrirstöðu að krakki um 11 eða 12 ára hefði gaman af bókinni. Það sem helst er öðruvísi en í nútímanum er það að engir farsímar eru í sögunni.