Toon Tellegen maakte voor deze bloemlezing zelf een keuze uit zijn allermooiste gedichten. Vanaf zijn eerste bundel tot aan zijn recentste dicht hij over ons, de mens, over het leven, de liefde, de twijfel en de dood. Soms zijn die gedichten ingetogen en melancholisch, dan weer spreken ze met uitroeptekens van hoop, verlangen en geluk. En steeds gaan ze over herkenbare gedachten en gevoelens, van het verdrietigste treurgedicht tot de gloedvolste liefdespoëzie.
Ik zal je vergeten en weer ontmoeten. Ik zal je vergeten, ontmoeten en weer vergeten. En ik zal je weer ontmoeten.
Ik zal je vergeten en weer vergeten en weer vergeten, ik zal wandelen door dozijnen parken, lichtgroene, violette en roze parken, onopvallend, in de regen.
’s Avonds zal ik je weer vergeten.
(3,5. Ofwel waren ze prachtig, ofwel eerder flauw)
Toon Tellegens proza vind ik heel goed, maar zijn poëzie heeft mij teleurgesteld. Hoewel het niet per se slecht is, vind ik het onder gemiddeld. Vanaf nu hou ik het lekker bij de dierenverhalen.
Sommige gedichten waren heel goed, anderen wat minder en die waren ook behoorlijk flauw (de meesten). Als ik de goede en slechte bij elkaar op zou tellen zou ik op 3 sterren uit komen. Maar de goede waren soms zo allemachtig goed en stonden zo uit. Dus ik moet het natuurlijk wel weer een 4/5 geven.
Zo schoon. Maakt niet op welk moment of op welke pagina, als ik dit boekje open sla, weet ik dat er een pagina gevuld met troost verpakt in mooie woorden op me wacht.
Een typisch Toon Tellegen boek. Zijn gedichten zijn als zijn dierenverhalen. Verassend met mooie wendingen en gedachtes. Het letterlijk nemen van woorden of de betekenis van een woord of het aanschouwen van een woord als zijnde een levende entiteit, geeft een andere wijze om tegen zaken aan te kijken. Dit kan leiden tot een lach op je gezicht of het nogmaals lezen van het gedicht. Wat staat er nu eigenlijk? hoe moet ik hier tegenaan kijken? het oproepen van vragen (een eigenschap van een goed gedicht?).
Ik kende zijn gedichten niet en heb dit boek gekocht omdat het een verzameling was door de jaren heen. Niet alles vond ik goed en heb ook stukken overgeslagen. Hou je van zijn verhalen? Dan is deze bloemlezing een aanrader om te lezen en naast zijn andere boeken te zetten.
(TIP : bij twijfel, blader in de boekhandel door het boek. lees 2 a 3 gedichten op een willekeurige bladzijde, dan weet je meteen of het wel of niet iets voor je is)
Oei. Een dichtbundel waar ik geen enkel gedicht van heb overgeschreven. En dat van Toon. Zijn dierenverhalen vind ik altijd nog wel toegankelijk, dit snapte ik gewoon niet helemaal.
Er zaten veel leuke, mooie of lieve gedichten tussen, maar ook een hoop die naar mijn smaak te vaag waren of te veel van hetzelfde (hij gebruikt behoorlijk wat personificaties bijv.)
Wat mij betreft een heel wisselende bloemlezing. Sommige gedichten tappen precies in op de goede magisch realistische beelden om de juiste snaar te raken, maar vaak blijft het ook aan de oppervlakte.