Een van ons zal omkijken

by Toon Tellegen

Toon Tellegen maakte voor deze bloemlezing zelf een keuze uit zijn allermooiste gedichten. Vanaf zijn eerste bundel tot aan zijn recentste dicht hij over ons, de mens, over het leven, de liefde, de twijfel en de dood. Soms zijn die gedichten ingetogen en melancholisch, dan weer spreken ze met uitroeptekens van hoop, verlangen en geluk. En steeds gaan ze over herkenbare gedachten en gevoelens, van het verdrietigste treurgedicht tot de gloedvolste liefdespoëzie.

Genres: Poetry

312 pages, Hardcover

Published March 1, 2019

Reviews

[Marthe Debyser]

Ik zal je vergeten en weer ontmoeten.
Ik zal je vergeten, ontmoeten en weer vergeten.
En ik zal je weer ontmoeten.

Ik zal je vergeten en weer vergeten en weer vergeten,
ik zal wandelen door dozijnen parken,
lichtgroene, violette en roze parken, onopvallend,
in de regen.

’s Avonds zal ik je weer vergeten.

(3,5. Ofwel waren ze prachtig, ofwel eerder flauw)

[Astrid Inge]

Dikke bundel met overwegend mooie gedichten. Heldere taal zoals we van Tellegen gewend zijn, no nonsense poëzie. Ik mis wel de dieren.

"Zij keek naar mij.
Waar heb je dát uit, vroeg ik.
Uit zee, zei zij.
En streelde mij.

Zij streelde mij.
Hoe wist je dít, vroeg ik.
Ineens, zei zij.
En kuste mij.

Zij kuste mij.
Hoe kom je dáár aan, vroeg ik.
Vanzelf, zei zij.
En lachte om mij.

Zij lachte om mij.
Mijn god, zei ik.
Niet waar, zei zij.
En ze keek naar mij.

[Frauke]

ik wil in de wereld leven die Toon Tellegen met zijn woorden maakt

[Michael]

Niet om het oordeel van de auteur teniet te doen, maar ik vond het niet zijn allerbeste werk.

[Anna Meijer]

Toon Tellegens proza vind ik heel goed, maar zijn poëzie heeft mij teleurgesteld. Hoewel het niet per se slecht is, vind ik het onder gemiddeld. Vanaf nu hou ik het lekker bij de dierenverhalen.

[Els]

"BREKEN

Ik brak,
ik was dus breekbaar
-dat wist ik niet

ik werd gelijmd en tilde mijzelf op,
ik wilde zeker weten dat ik breekbaar was en liet mijzelf vallen
-ik brak opnieuw

je wordt nog één keer gelijmd, zeiden ze -ik werd gelijmd en bekeek mijzelf in een spiegel,
zag de scheuren en barsten in mij, ging er met mijn vinger langs,
krabde er wat verf vanaf

je mag jezelf nu nooit meer optillen, zeiden ze -ik tilde mijzelf op, hoog, steeds hoger en hoger
en nog hoger,
ik wilde iets zeker weten.


MIJN MOEDER

Verscheurde vitrages, verscheurde verantwoordelijkheden, ze hebben mijn moeder neergestoken,
ze richt zich op:
'ben jij een van hen?

maar ik was aan het ontlopen, ontvluchten, ontbreken
tussen jakhalzen en leeuwen

ik wou dat ik sterker was en haar leed op mijn schouders had kunnen nemen -waarom wil mijn moeder nog altijd iets van mij weten?

het is winter, ze staat voor het raam, tussen de vitrages, ik kijk haar aan, glas tussen ons en schaamte, mijn moeder.




In de lente,
met zijn appelbloesems en geheime vredesonderhandelingen
en plotseling vernietigend uithalende schuchterheid,

twee vrouwen
die niet begrijpen waarom ze van elkaar houden

ze zullen het pas begrijpen
als ze niet meer van elkaar houden,
in de zomer, in het begin daarvan."

[Emily]

3,5 sterren

Mijn favoriete gedichten:

Een gesprek P56
Ik werd geboren P76
Ik trok een streep P131
Een gevangene P151
Stemmen P204
Zelfreflectie P302

[Jonne]

Sommige gedichten waren heel goed, anderen wat minder en die waren ook behoorlijk flauw (de meesten). Als ik de goede en slechte bij elkaar op zou tellen zou ik op 3 sterren uit komen. Maar de goede waren soms zo allemachtig goed en stonden zo uit. Dus ik moet het natuurlijk wel weer een 4/5 geven.

[Dreamingdara]

Zo schoon. Maakt niet op welk moment of op welke pagina, als ik dit boekje open sla, weet ik dat er een pagina gevuld met troost verpakt in mooie woorden op me wacht.

[Hv2go]

Een typisch Toon Tellegen boek. Zijn gedichten zijn als zijn dierenverhalen. Verassend met mooie wendingen en gedachtes.
Het letterlijk nemen van woorden of de betekenis van een woord of het aanschouwen van een woord als zijnde een levende entiteit, geeft een andere wijze om tegen zaken aan te kijken. Dit kan leiden tot een lach op je gezicht of het nogmaals lezen van het gedicht. Wat staat er nu eigenlijk? hoe moet ik hier tegenaan kijken? het oproepen van vragen (een eigenschap van een goed gedicht?).

Ik kende zijn gedichten niet en heb dit boek gekocht omdat het een verzameling was door de jaren heen. Niet alles vond ik goed en heb ook stukken overgeslagen.
Hou je van zijn verhalen? Dan is deze bloemlezing een aanrader om te lezen en naast zijn andere boeken te zetten.

(TIP : bij twijfel, blader in de boekhandel door het boek. lees 2 a 3 gedichten op een willekeurige bladzijde, dan weet je meteen of het wel of niet iets voor je is)

[Kaat]

Toon Tellegen staat op nummer 1 op mijn lijstje van favoriete dichters: hij goochelt moeiteloos met woorden. Ik kon niet anders dan nostalgisch terugdenken aan de lessen voordracht bij deze bloemlezing.

[Erin]

3,5

[Meira]

Het is Toon Tellegen, het is een verzamelbundel. Dikke vijf sterren. Mijn favoriete schrijver, zowel gedichten als verhalen ! <3

[Carlijn Van Der Hart]

Oei. Een dichtbundel waar ik geen enkel gedicht van heb overgeschreven. En dat van Toon. Zijn dierenverhalen vind ik altijd nog wel toegankelijk, dit snapte ik gewoon niet helemaal.

[Lena_that_me]

leuke collectie van toon's serieuzere gedichten

[Marlies]

Er zaten veel leuke, mooie of lieve gedichten tussen, maar ook een hoop die naar mijn smaak te vaag waren of te veel van hetzelfde (hij gebruikt behoorlijk wat personificaties bijv.)

[Tom van der Stelt]

Wat mij betreft een heel wisselende bloemlezing. Sommige gedichten tappen precies in op de goede magisch realistische beelden om de juiste snaar te raken, maar vaak blijft het ook aan de oppervlakte.

[Lianne]

Oef? Het voelt een beetje alsof dit vreemd is, maar het deed me niet zo veel (op een handje vol gedichten na)...

[annelien]

ik hou gewoon van een gedichtje van toon voor of na het slapengaan

[Marit]

3,5