What do you think?
Rate this book
浪蕩江湖之藥師 #2
ยุทธจักรเริงรมย์ ตอน พิษโอสถ เล่ม 2
เพราะสุราดอกท้อของอาจารย์ไหเดียวแท้ๆ
‘เสี่ยวชุน’ จึงต้องระหกระเหินออกจากหุบเขาเทพเซียนพร้อมภารกิจตามศิษย์พี่ใหญ่กลับสำนัก
แต่ภารกิจก็มีอันต้องชะงักเมื่อเขาได้พบกับคนงามท่ามกลางฝูงทรชน!
หนำซ้ำคนงามของเขายังถูกพิษ และเป็นพิษที่หมอผู้เก่งกาจอย่างเขาไม่เคยพบเคยเจอเสียด้วย
เขาผู้ถือคติ ‘ช่วยคนได้ต้องช่วย’ จึงช่วยคนงามจากทั้งทรชน และช่วยถอนพิษให้
แต่ไปๆ มาๆ จากการช่วยถอนพิษแบบถึงเนื้อถึงตัวบ่อยครั้งเข้า คนงามผู้นี้ก็ชักจะทำให้เขาติดพิษไปด้วยเสียแล้ว
หรือนี่จะเป็นอย่างที่เขาว่าหมองูตายเพราะงู! ไม่นะ เสี่ยวชุนยังอยากอยู่ดูโลกอีกนานขอรับ!
‘เสี่ยวชุน’ จึงต้องระหกระเหินออกจากหุบเขาเทพเซียนพร้อมภารกิจตามศิษย์พี่ใหญ่กลับสำนัก
แต่ภารกิจก็มีอันต้องชะงักเมื่อเขาได้พบกับคนงามท่ามกลางฝูงทรชน!
หนำซ้ำคนงามของเขายังถูกพิษ และเป็นพิษที่หมอผู้เก่งกาจอย่างเขาไม่เคยพบเคยเจอเสียด้วย
เขาผู้ถือคติ ‘ช่วยคนได้ต้องช่วย’ จึงช่วยคนงามจากทั้งทรชน และช่วยถอนพิษให้
แต่ไปๆ มาๆ จากการช่วยถอนพิษแบบถึงเนื้อถึงตัวบ่อยครั้งเข้า คนงามผู้นี้ก็ชักจะทำให้เขาติดพิษไปด้วยเสียแล้ว
หรือนี่จะเป็นอย่างที่เขาว่าหมองูตายเพราะงู! ไม่นะ เสี่ยวชุนยังอยากอยู่ดูโลกอีกนานขอรับ!
311 pages, Paperback
First published August 8, 2006
1 person is currently reading
14 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
May 27, 2019
จบลงด้วยดี ถึงตอนก่อนจบมันจะปวดใจมากก็เหอะ ชอบบบบบ แอบอยากให้ศิษย์พี่ใหญ่มีคู่นะ แต่เหมือนเค้าจะมีเมียแล้ว หรืออะไรยังไง ไม่แน่ใจ คู่หานหานกับมู่เซียงก็ลุ้นอยู่เหมือนกัน
July 4, 2019
ต้องบอกว่าชอบเล่ม 1 มากกว่า
ครึ่งแรกของเล่ม 2 น่าเบื่อมากกกก จะบทรักอะไรเยอะแยะ แม้เล่ม 1 จะดราม่าบ้างตลกบ้างสลับไปมาแต่มันยังสนุกอ่ะ ควรตัดครึ่งแรกของเล่ม 2 ออกแล้วมาโปะกับเล่ม 1 เรื่องนี้จะสนุกกว่านี้ ขนาดเราชอบเล่มแรกมาเจอเล่มสองยังเบื่ออ่ะ
แต่โดยรวมก็ยังชอบนะ คงหาภาคสองอ่านต่อแบบไม่รีบ
ไม่ชอบปกเท่าไหร่นะเรื่องนี้
ครึ่งแรกของเล่ม 2 น่าเบื่อมากกกก จะบทรักอะไรเยอะแยะ แม้เล่ม 1 จะดราม่าบ้างตลกบ้างสลับไปมาแต่มันยังสนุกอ่ะ ควรตัดครึ่งแรกของเล่ม 2 ออกแล้วมาโปะกับเล่ม 1 เรื่องนี้จะสนุกกว่านี้ ขนาดเราชอบเล่มแรกมาเจอเล่มสองยังเบื่ออ่ะ
แต่โดยรวมก็ยังชอบนะ คงหาภาคสองอ่านต่อแบบไม่รีบ
ไม่ชอบปกเท่าไหร่นะเรื่องนี้
March 21, 2020
สนุกกว่าที่คิดนะ ตอนแรกนึกว่าจะไม่รอดตั้งแต่เล่มแรกแล้วเพราะว่ามีรีบะแต่ก็อ่านได้เรื่อยๆเลย ชอบนิสัยนายเอกมาก เล่าเรื่องที่มันดราม่าได้ตลกแบบที่คนอ่านสะอึกเลยเหมือนกัน แต่ละคนก็มีปมเป็นของตัวเองมันเลยทำให้เราอยากรู้ว่าปมของแต่ละคนจะเป็นยังไงต่อไป เรื่องจะเดินไปทางไหน เอาเป็นว่าสนุก น่าจะตามต่อ
January 21, 2020
เล่ม 2 :
เสี่ยวชุนออกมาจากวังตวนอ๋องล่อจิ้งอ๋อง เพื่อให้อวิ๋นชิงรอกำลังเสริมมาช่วย สุดท้ายเสี่ยวชุนยอมให้จับไปเพราะบอกว่าเป็นญาติกันทั้งนั้น ไปหาจักรพรรดิชราก็จะรู้ว่านางหน้าตาเหมือนหนิงอ๋องเพราะว่านางเป็นลูกของตงฟางหลัวฉี พอไปถึงก็พบว่าจักรพรรดิถูกหลันชิ่งฆ่าตายแล้ว เพราะว่านี่คือวันที่ครอบครัวของหลันชิ่งตายนั่นเอง จากนั้นอวิ๋นชิงก็ตามมาทำให้เสี่ยวชุนคิดว่าอวิ๋นชิงหลอกนางทุกอย่าง แต่นางก็ยังทำเพื่ออวิ๋นชิง แกล้งเข้าข้างหลันชิ่งแต่สุดท้ายคือเป็นการพาหลันชิ่งจากไป ก่อนไปเสี่ยวชุนได้พูดตัดความสัมพันธ์กับอวิ๋นชิง ทำให้อวิ๋นชิงเสียใจมาก และวางยาสลบกับกองทหารหลวงทั้งหมด
เสี่ยวชุนพาหลันชิ่งมุ่งลงใต้เพื่อกลับหุบเขาเทพเซียน ระหว่างทางทั้งสองทะเลาะกันไป จนทำให้เสี่ยวชุนรู้ว่าหลันชิ่งวางแผนเอาไว้ นางเข้าใจอวิ๋นชิงผิดจริงๆ อวิ๋นชิงไม่ได้เป็นคนฆ่าพ่อของตน ก็เสียใจ ส่วนหลันชิ่งในตอนนั้นกลับจำเรื่องราวได้มากมายจนเกิดธาตุไฟเข้าแทรกเพราะคิดว่าเสี่ยวชุนก็ไม่สนใจตนอีกต่อไป พอเสี่ยวชุนฟื้นขึ้นมา หลันชิ่งก็เป็นศิษย์พี่ใหญ่สือโถว จำตัวเองที่เป็นจอมมารเนรเทศมือพิษ เจ้าสำนักภูษานิลไม่ได้ เรียกเสี่ยวชุนเป็นเสี่ยวฉางน้องชายที่ตายไป เพราะใจในก็เห็นเสี่ยวชุนเป็นน้องชายมาตลอด
เดินทางลงใต้ไปเรื่อยๆ เพื่อจะกลับหุบเขาเทพเซียน ส่วนอวิ๋นชิงที่คิดถึงเสี่ยวชุนตอนแรกก็ยังกินยาตามเวลาดีอยู่จนคิดถึงมาก ถึงขนาดนึกว่าถ้าไม่กินยาเสี่ยวชุนจะมาปรากฏตัวป้อนยาให้กินทันที ถึงขนาดโยนยาทิ้งไปในสระบัว รอจนพิษกำเริบ และเริ่มคิดได้ ว่าตัวเองเป็นฝ่ายไปตามหาเสี่ยวชุนก็ได้ก็สั่งให้คนไปหายาคืนมา แต่จากการที่ขาดกินยาไปหนึ่งครั้งทำให้พิษกำเริบขึ้นบ่อยๆ เมื่อเจอเสี่ยวชุนก็ไม่บอกความจริงแต่แกล้งถามว่าถ้าไม่กินยาจะเป็นอย่างไร เสี่ยวชุนบอกว่าพิษก็จะย้อนกลับไม่มีทางรักษา นอกจากเลือดหัวใจจากมนุษย์ยาเท่านั้น ตอนที่อวิ๋นชิงตามมาเจอเสี่ยวชุน เสี่ยวชุนก็ก่อนเรื่องขึ้นเพราะเมาเหล้าไปแล้วครั้งหนึ่ง เสี่ยวชุนต้องพาทั้งอวิ๋นชิงและหลันชิ่งไปพร้อมกัน ตอนนี้ก็มีเหตุการณ์ค้างคาวเหินฟ้าอาละวาด ปล้นสวาทไปทั่ว แถมยังหมายตาอวิ๋นชิง เสี่ยวชุนคิดเล่นสนุกอยากจับค้างคาวเหินฟ้า เลยหลอกศิษย์พี่ใหญ่ปลอมตัวเป็นหญิงสาวล่อค้างคาวเหินฟ้า จากเรื่องนี้ทำให้หลันชิ่งจำเรื่องราวตอนจักรพรรดิชราได้ ความจำฟื้นคือ ส่วนคนทั้งหมดโดนพิษยาปลุกกำหนัดของค้างคาวเหินฟ้า เสี่ยวชุนช่วยไว้เหลือเพียงตัวเอง สุดท้ายนางก็ลืมตัวปลดปล่อยกับอวิ๋นชิงอย่างหนัก
อวิ๋นชิงพิษกำเริบเป็นระยะแต่ไม่ให้เสี่ยวชุนรู้ ส่วนเสี่ยวชุนก็อยากจะคืนกระบี่ให้ท่านตาเลยขออวิ๋นชิงไปหนึ่งวัน ที่ไหนได้พอไปถึงปราสาทเขาเพลินภิรมย์กับเจอเรื่องเดือดร้อน ซือถูเคียดแค้นที่สำนักภูษานิลทำลายสำนักตน เลยจับเสี่ยวชุนทรมานให้บอกว่าหลันชิ่งอยู่ที่ไหน เสี่ยวชุนถูกขังจนเลยเวลากินยาของอวิ๋นชิง คิดจะบุกออกไป ส่วนอวิ๋นชิงก็รู้แล้วว่าเสี่ยวชุนเกิดเรื่องพอมาถึงก็โดนทั้งพิษเก่าพิษใหม่ เสี่ยวชุนรู้ว่าทางเดียวที่จะช่วยอวิ๋นชิงได้คือตัวเอง ตอนนี้รอแค่หลันชิ่งมาเท่านั้น เมื่อหลันชิ่งมาก็ขอร้องให้ช่วยดูแลอวิ๋นชิงโดนตัวเองยอมตายแทงกริชเข้าหัวใจเพื่อเอาเลือดหัวใจให้อวิ๋นชิง
เสี่ยวชุนสู้จนถูกซัดตกหน้าผา ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่สาม ศิษย์พี่ห้า ศิษย์พี่หก ที่ตามมาตลอดทางมาช่วยไม่ทันจึงพาเสี่ยวชุนกลับหุบเขาเทพเซียนไปพบอาจารย์แบบนั้น
อวิ๋นชิงบุกมาที่หุบเขาเทพเซียนเพื่อขอเสี่ยวชุนคืน ช่วงนี้ยังหลอกตัวเองว่าเสี่ยวชุนยังไม่ตาย จนมาเจอต่อหน้า ก็คิดจะคืนเลือดหัวใจให้ อาจารย์ของเสี่ยวชุนจึงบอกว่าให้ใช้ชีวิตให้ดี เพื่อเสี่ยวชุนต่อไป
แต่เสี่ยวชุนเป็นมนุษย์ยา ฟื้นตัวเองอย่างช้าๆ ในที่สุดศิษย์พี่สามก็สังเกตเห็นเส้นผมที่กลายเป็นหงอกขาวของเสี่ยวชุน อาจารย์มาดูจึงรู้ว่าเสี่ยวชุนยังไม่ตาย ชีพจรอ่อนมาก
เสี่ยวชุนหลับไปสองปีครึ่ง พอฟื้นขึ้นมาพักฟื้นหนึ่งเดือนก็จะแอบลงจากเขาเพราะคิดถึงอวิ๋นชิง ทั้งสองจะเป็นยังไงต่อไป เรื่องราวความรักของอวิ๋นชิงและเสี่ยวชุน จะลงเอยแบบไหนต้องตามอ่านกันต่อไป
หลังอ่านเล่มสอง :
เรื่องหลักอยู่ที่ความรักของเสี่ยวชุนและอวิ๋นชิง การเข้าใจผิดในตอนแรก ในที่สุดจะเป็นอย่างไร สุดท้ายแล้ว เสี่ยวชุนและอวิ๋นชิงจะได้อยู่ด้วยกันอย่างสุขหรือไม่ ยังต้องคอยติดตาม พร้อมทั้งเรื่องราวการเสียสละของเสี่ยวชุนที่มีให้อวิ๋นชิง และหลันชิ่งที่ถึงแม้ภายนอกจะดูโหดเหี้ยม แต่ความจริงก็รัก และดูแลศิษย์น้องอย่างเสี่ยวชุนในแบบของนาง คอยปกป้องในแบบของนาง แบบจิตๆของนาง เข้มข้นกว่าเล่มหนึ่ง แต่เฉลยปมต่างๆที่มาที่ไปของตัวละคร และแสดงถึงความรักลึกซึ้งของตัวละครได้จริงๆ บทจะฮานี่ขำมาก บทซึ้งนี่ต่อมน้ำตาแตกเลยทีเดียว แนะนำๆเลยค่ะ
เสี่ยวชุนออกมาจากวังตวนอ๋องล่อจิ้งอ๋อง เพื่อให้อวิ๋นชิงรอกำลังเสริมมาช่วย สุดท้ายเสี่ยวชุนยอมให้จับไปเพราะบอกว่าเป็นญาติกันทั้งนั้น ไปหาจักรพรรดิชราก็จะรู้ว่านางหน้าตาเหมือนหนิงอ๋องเพราะว่านางเป็นลูกของตงฟางหลัวฉี พอไปถึงก็พบว่าจักรพรรดิถูกหลันชิ่งฆ่าตายแล้ว เพราะว่านี่คือวันที่ครอบครัวของหลันชิ่งตายนั่นเอง จากนั้นอวิ๋นชิงก็ตามมาทำให้เสี่ยวชุนคิดว่าอวิ๋นชิงหลอกนางทุกอย่าง แต่นางก็ยังทำเพื่ออวิ๋นชิง แกล้งเข้าข้างหลันชิ่งแต่สุดท้ายคือเป็นการพาหลันชิ่งจากไป ก่อนไปเสี่ยวชุนได้พูดตัดความสัมพันธ์กับอวิ๋นชิง ทำให้อวิ๋นชิงเสียใจมาก และวางยาสลบกับกองทหารหลวงทั้งหมด
เสี่ยวชุนพาหลันชิ่งมุ่งลงใต้เพื่อกลับหุบเขาเทพเซียน ระหว่างทางทั้งสองทะเลาะกันไป จนทำให้เสี่ยวชุนรู้ว่าหลันชิ่งวางแผนเอาไว้ นางเข้าใจอวิ๋นชิงผิดจริงๆ อวิ๋นชิงไม่ได้เป็นคนฆ่าพ่อของตน ก็เสียใจ ส่วนหลันชิ่งในตอนนั้นกลับจำเรื่องราวได้มากมายจนเกิดธาตุไฟเข้าแทรกเพราะคิดว่าเสี่ยวชุนก็ไม่สนใจตนอีกต่อไป พอเสี่ยวชุนฟื้นขึ้นมา หลันชิ่งก็เป็นศิษย์พี่ใหญ่สือโถว จำตัวเองที่เป็นจอมมารเนรเทศมือพิษ เจ้าสำนักภูษานิลไม่ได้ เรียกเสี่ยวชุนเป็นเสี่ยวฉางน้องชายที่ตายไป เพราะใจในก็เห็นเสี่ยวชุนเป็นน้องชายมาตลอด
เดินทางลงใต้ไปเรื่อยๆ เพื่อจะกลับหุบเขาเทพเซียน ส่วนอวิ๋นชิงที่คิดถึงเสี่ยวชุนตอนแรกก็ยังกินยาตามเวลาดีอยู่จนคิดถึงมาก ถึงขนาดนึกว่าถ้าไม่กินยาเสี่ยวชุนจะมาปรากฏตัวป้อนยาให้กินทันที ถึงขนาดโยนยาทิ้งไปในสระบัว รอจนพิษกำเริบ และเริ่มคิดได้ ว่าตัวเองเป็นฝ่ายไปตามหาเสี่ยวชุนก็ได้ก็สั่งให้คนไปหายาคืนมา แต่จากการที่ขาดกินยาไปหนึ่งครั้งทำให้พิษกำเริบขึ้นบ่อยๆ เมื่อเจอเสี่ยวชุนก็ไม่บอกความจริงแต่แกล้งถามว่าถ้าไม่กินยาจะเป็นอย่างไร เสี่ยวชุนบอกว่าพิษก็จะย้อนกลับไม่มีทางรักษา นอกจากเลือดหัวใจจากมนุษย์ยาเท่านั้น ตอนที่อวิ๋นชิงตามมาเจอเสี่ยวชุน เสี่ยวชุนก็ก่อนเรื่องขึ้นเพราะเมาเหล้าไปแล้วครั้งหนึ่ง เสี่ยวชุนต้องพาทั้งอวิ๋นชิงและหลันชิ่งไปพร้อมกัน ตอนนี้ก็มีเหตุการณ์ค้างคาวเหินฟ้าอาละวาด ปล้นสวาทไปทั่ว แถมยังหมายตาอวิ๋นชิง เสี่ยวชุนคิดเล่นสนุกอยากจับค้างคาวเหินฟ้า เลยหลอกศิษย์พี่ใหญ่ปลอมตัวเป็นหญิงสาวล่อค้างคาวเหินฟ้า จากเรื่องนี้ทำให้หลันชิ่งจำเรื่องราวตอนจักรพรรดิชราได้ ความจำฟื้นคือ ส่วนคนทั้งหมดโดนพิษยาปลุกกำหนัดของค้างคาวเหินฟ้า เสี่ยวชุนช่วยไว้เหลือเพียงตัวเอง สุดท้ายนางก็ลืมตัวปลดปล่อยกับอวิ๋นชิงอย่างหนัก
อวิ๋นชิงพิษกำเริบเป็นระยะแต่ไม่ให้เสี่ยวชุนรู้ ส่วนเสี่ยวชุนก็อยากจะคืนกระบี่ให้ท่านตาเลยขออวิ๋นชิงไปหนึ่งวัน ที่ไหนได้พอไปถึงปราสาทเขาเพลินภิรมย์กับเจอเรื่องเดือดร้อน ซือถูเคียดแค้นที่สำนักภูษานิลทำลายสำนักตน เลยจับเสี่ยวชุนทรมานให้บอกว่าหลันชิ่งอยู่ที่ไหน เสี่ยวชุนถูกขังจนเลยเวลากินยาของอวิ๋นชิง คิดจะบุกออกไป ส่วนอวิ๋นชิงก็รู้แล้วว่าเสี่ยวชุนเกิดเรื่องพอมาถึงก็โดนทั้งพิษเก่าพิษใหม่ เสี่ยวชุนรู้ว่าทางเดียวที่จะช่วยอวิ๋นชิงได้คือตัวเอง ตอนนี้รอแค่หลันชิ่งมาเท่านั้น เมื่อหลันชิ่งมาก็ขอร้องให้ช่วยดูแลอวิ๋นชิงโดนตัวเองยอมตายแทงกริชเข้าหัวใจเพื่อเอาเลือดหัวใจให้อวิ๋นชิง
เสี่ยวชุนสู้จนถูกซัดตกหน้าผา ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่สาม ศิษย์พี่ห้า ศิษย์พี่หก ที่ตามมาตลอดทางมาช่วยไม่ทันจึงพาเสี่ยวชุนกลับหุบเขาเทพเซียนไปพบอาจารย์แบบนั้น
อวิ๋นชิงบุกมาที่หุบเขาเทพเซียนเพื่อขอเสี่ยวชุนคืน ช่วงนี้ยังหลอกตัวเองว่าเสี่ยวชุนยังไม่ตาย จนมาเจอต่อหน้า ก็คิดจะคืนเลือดหัวใจให้ อาจารย์ของเสี่ยวชุนจึงบอกว่าให้ใช้ชีวิตให้ดี เพื่อเสี่ยวชุนต่อไป
แต่เสี่ยวชุนเป็นมนุษย์ยา ฟื้นตัวเองอย่างช้าๆ ในที่สุดศิษย์พี่สามก็สังเกตเห็นเส้นผมที่กลายเป็นหงอกขาวของเสี่ยวชุน อาจารย์มาดูจึงรู้ว่าเสี่ยวชุนยังไม่ตาย ชีพจรอ่อนมาก
เสี่ยวชุนหลับไปสองปีครึ่ง พอฟื้นขึ้นมาพักฟื้นหนึ่งเดือนก็จะแอบลงจากเขาเพราะคิดถึงอวิ๋นชิง ทั้งสองจะเป็นยังไงต่อไป เรื่องราวความรักของอวิ๋นชิงและเสี่ยวชุน จะลงเอยแบบไหนต้องตามอ่านกันต่อไป
หลังอ่านเล่มสอง :
เรื่องหลักอยู่ที่ความรักของเสี่ยวชุนและอวิ๋นชิง การเข้าใจผิดในตอนแรก ในที่สุดจะเป็นอย่างไร สุดท้ายแล้ว เสี่ยวชุนและอวิ๋นชิงจะได้อยู่ด้วยกันอย่างสุขหรือไม่ ยังต้องคอยติดตาม พร้อมทั้งเรื่องราวการเสียสละของเสี่ยวชุนที่มีให้อวิ๋นชิง และหลันชิ่งที่ถึงแม้ภายนอกจะดูโหดเหี้ยม แต่ความจริงก็รัก และดูแลศิษย์น้องอย่างเสี่ยวชุนในแบบของนาง คอยปกป้องในแบบของนาง แบบจิตๆของนาง เข้มข้นกว่าเล่มหนึ่ง แต่เฉลยปมต่างๆที่มาที่ไปของตัวละคร และแสดงถึงความรักลึกซึ้งของตัวละครได้จริงๆ บทจะฮานี่ขำมาก บทซึ้งนี่ต่อมน้ำตาแตกเลยทีเดียว แนะนำๆเลยค่ะ
This entire review has been hidden because of spoilers.
May 21, 2019
ยุทธจักรเริงรมย์ ตอน พิษโอสถ
จ้าาาาา
ให้รูปมันเล่าเรื่อง5555555555555
คือเราบังเอิญไปรู้มาว่าเรื่องนี้ตัวเอกไม่ fix position ในฉากอัศจรรย์ ประกอบกับเป็นจีนโบราณท่องยุทธภพอะไรงี้ด้วย ก็โอเค กำลังอยากอ่านแนวนี้พอดี เลยไปรับมือสองมา ได้อ่านในที่สุด
ตอนแรกคิดว่าปกมันไม่ดึงดูดตาเท่าไหร่ แต่พออ่านจบแล้วรุ้สึกว่า เออ มันต้องปกนี้แหละที่เหมาะ
คาร์แรกเตอร์ทั้งสองคนตรงในเรื่องมากๆ
คนงามเขาจะยอมให้เข้าไปนัวเนียได้ไง มันต้องยืนยิ้มกรุ้มกริ่มใส่กันไปก่อน
นายเอก(คนฝั่งขวา - เขารับบ่อยกว่าอีกคน ประกอบกับนิยายวายส่วนใหญ่ดำเนินเนื้อเรื่องจากมุมมองนายเอกเนอะ เอาเป็นว่าคนนี้เป็นนายเอกละกัน)
พระเอกคือคนสวยชุดขาวฝั่งซ้ายนั่น
นายเอกเป็นมนุษย์ยา(คือคนที่ถูกจับแช่ยา หลอมรวมกับยาไปแล้ว มีเลือดพิเศษที่เป็นยามหัศจรรย์รักษาทุกโรคอะไรงี้) สมัยก่อนจักพรรดิ์จะเลี้ยงมนุษย์ยาไว้กินให้ตัวเองอายุยิน(กินแบบ กินจริงๆนะ แบบว่า เอามาต้มกินน่ะ ไม่ใช่กินที่หมายถึงเซ็กส์)
แต่พวกขุนนางเห็นว่าเป็นเรื่องโหดร้าย พากันคัดค้าน พอยุคหลังก็ยกเลิกทำเนียมนี้ไป
มนุษย์ยาที่ยังมีชีวิตอยู่ในยุคนั้นก็ถูกปล่อยตัว
แต่ต้องหลบหนีไปอยู่ในสถานที่ลับแห่งหนึ่ง
เพราะอยุ่ข้างนอกคนจะแย่งตัวกัน ตามล่าหาไปกิน
สถานที่นี่ว่าคือหุบเขาเทพเซียนที่นายเอกอยู่กับอาจารย์และศิษย์พี่ทั้งหลายของฮี
เป็นที่สันโดษ สงบโคตรๆ คนธรรมดาเข้ามาไม่ได้
วันดีคืนดีนายเอกขโมยกินเหล้าเมาแล้วคุมสติไม่ได้ ลงเขามา สร่างเมาอีกทีคืออยุ่ในเมืองแล้ว
แต่คิดว่าก็ไม่เป็นไร ไหนๆก็เข้าเมืองมาแล้ว ดีเหมือนกัน จะได้ไปสัมผัสโลกภายนอกที่คิดถึงมานาน แล้วถือโอกาสตามหาศิษย์พี่ที่หายตัวไปหลายปีก่อนด้วย
ยังไม่ทันไปไหนไกล ดันไปเจอคนงามถูกรังแก
เห็นแล้วรู้สึกว่าต้องช่วย จะปล่อยคนสวยตายไม่ได้เด็กขาด!
นายเอกก็สอดมือเข้าไปช่วย
คนงามที่ว่าคือพระเอกนี่แหละ(งามแบบ หยดย้อย งามล่มเมือง นายเอกก็แพ้คนงาม บางทีก็ก็ไปจ้องเขาน้ำลายไหล5555)
จริงๆแล้วพระเอกมันเก่งนะ ไม่ได้เสียเปรียบอะไรเลย พอเห็นมีคนมาสอดไม่เข้าเรื่องก็ซัดเข็มพิษใส่
นายเอกเป็นมนุษย์ยา ต้านพิษได้เลยไม่เป็นไร
แถมไม่สนสี่สนแปดพระเอกที่กำลังหัวร้อนใส่
กลัวคนสวยจะบาดเจ็บ รีบจับชีพจรให้ เลยรู้ว่าพระเอกโดนยาพิษบางอย่าง
ก็อ้างตัวเป็นหมอเทวดา ช่วยทำยาประคองอาการให้อีก
เรื่องมันเยอะ เล่าแค่นี้พอ อยากให้ไปอ่านเอง
เรื่องนี้รู้สึกจะมีสามภาค ภาคละสองเล่ม
เรากำลังรอภาคต่ออยู่อย่างใจจดใจจ่อ
มันมีเรื่องบัลลังก์ เรื่องยุทธจักร บุญคุณ ความแค้น อุดมการณ์
แต่เน้นที่ความสัมพันธ์คน(อารมณ์แบบอ่านหนึ่งคำมั่นอ่ะ แต่หนักกว่าหน่อย)
นายเอกเป็นคนซื่อประเภทที่เราชอบอ่ะ
รักคือรัก ไม่มีบ่ายเบี่ยงปฏิเสธ ทำตลกกลบเกลื่อน
แล้วก็เป็นคนดี ไม่คิดว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับตัวเอง และถึงจะมีเรื่องเกิดขึ้นแล้วก็ยังไม่คิดว่ามันแย่
บางทีเขาก็ทำเรื่องโง่ๆ แต่อ่านไปก็แบบ โกรธไม่ลง55555
ส่วนตัวพระเอกคนงามก็คาร์แรกเตอร์แบบ wounded บิดเบี้ยวหน่อยๆ
เข้าทางมาอีก เราชอบคนที่ไม่เพอร์เฟคอยู่แล้ว
อ่านแล้วเอาใจช่วย สงสารตาม
น้ำตาซึมมาตั้งแต่ท้ายเล่มหนึ่งยันเล่มสอง
พออ่านจบแล้ว จะว่ามัน 'ไม่ fix บทบาทเลย' ก็ไม่ถึงขนาดนั้น
จริงๆเราว่าโพสิชั่นหลักก็คือคนงาม×มนุษย์ยา
พอมีสลับกัน หลังจากนั้นมันจะเทิร์นกลับมาที่โพสิชั่นนี้แหละ
คนงามผัวมาก แต่ก็เมียมากเช่นกัน ชอบเขา รักเขา
เราอ่านรวดเดียวจบเลย
พวกเธอต้องได้อ่านนะ
จ้าาาาา
ให้รูปมันเล่าเรื่อง5555555555555
คือเราบังเอิญไปรู้มาว่าเรื่องนี้ตัวเอกไม่ fix position ในฉากอัศจรรย์ ประกอบกับเป็นจีนโบราณท่องยุทธภพอะไรงี้ด้วย ก็โอเค กำลังอยากอ่านแนวนี้พอดี เลยไปรับมือสองมา ได้อ่านในที่สุด
ตอนแรกคิดว่าปกมันไม่ดึงดูดตาเท่าไหร่ แต่พออ่านจบแล้วรุ้สึกว่า เออ มันต้องปกนี้แหละที่เหมาะ
คาร์แรกเตอร์ทั้งสองคนตรงในเรื่องมากๆ
คนงามเขาจะยอมให้เข้าไปนัวเนียได้ไง มันต้องยืนยิ้มกรุ้มกริ่มใส่กันไปก่อน
นายเอก(คนฝั่งขวา - เขารับบ่อยกว่าอีกคน ประกอบกับนิยายวายส่วนใหญ่ดำเนินเนื้อเรื่องจากมุมมองนายเอกเนอะ เอาเป็นว่าคนนี้เป็นนายเอกละกัน)
พระเอกคือคนสวยชุดขาวฝั่งซ้ายนั่น
นายเอกเป็นมนุษย์ยา(คือคนที่ถูกจับแช่ยา หลอมรวมกับยาไปแล้ว มีเลือดพิเศษที่เป็นยามหัศจรรย์รักษาทุกโรคอะไรงี้) สมัยก่อนจักพรรดิ์จะเลี้ยงมนุษย์ยาไว้กินให้ตัวเองอายุยิน(กินแบบ กินจริงๆนะ แบบว่า เอามาต้มกินน่ะ ไม่ใช่กินที่หมายถึงเซ็กส์)
แต่พวกขุนนางเห็นว่าเป็นเรื่องโหดร้าย พากันคัดค้าน พอยุคหลังก็ยกเลิกทำเนียมนี้ไป
มนุษย์ยาที่ยังมีชีวิตอยู่ในยุคนั้นก็ถูกปล่อยตัว
แต่ต้องหลบหนีไปอยู่ในสถานที่ลับแห่งหนึ่ง
เพราะอยุ่ข้างนอกคนจะแย่งตัวกัน ตามล่าหาไปกิน
สถานที่นี่ว่าคือหุบเขาเทพเซียนที่นายเอกอยู่กับอาจารย์และศิษย์พี่ทั้งหลายของฮี
เป็นที่สันโดษ สงบโคตรๆ คนธรรมดาเข้ามาไม่ได้
วันดีคืนดีนายเอกขโมยกินเหล้าเมาแล้วคุมสติไม่ได้ ลงเขามา สร่างเมาอีกทีคืออยุ่ในเมืองแล้ว
แต่คิดว่าก็ไม่เป็นไร ไหนๆก็เข้าเมืองมาแล้ว ดีเหมือนกัน จะได้ไปสัมผัสโลกภายนอกที่คิดถึงมานาน แล้วถือโอกาสตามหาศิษย์พี่ที่หายตัวไปหลายปีก่อนด้วย
ยังไม่ทันไปไหนไกล ดันไปเจอคนงามถูกรังแก
เห็นแล้วรู้สึกว่าต้องช่วย จะปล่อยคนสวยตายไม่ได้เด็กขาด!
นายเอกก็สอดมือเข้าไปช่วย
คนงามที่ว่าคือพระเอกนี่แหละ(งามแบบ หยดย้อย งามล่มเมือง นายเอกก็แพ้คนงาม บางทีก็ก็ไปจ้องเขาน้ำลายไหล5555)
จริงๆแล้วพระเอกมันเก่งนะ ไม่ได้เสียเปรียบอะไรเลย พอเห็นมีคนมาสอดไม่เข้าเรื่องก็ซัดเข็มพิษใส่
นายเอกเป็นมนุษย์ยา ต้านพิษได้เลยไม่เป็นไร
แถมไม่สนสี่สนแปดพระเอกที่กำลังหัวร้อนใส่
กลัวคนสวยจะบาดเจ็บ รีบจับชีพจรให้ เลยรู้ว่าพระเอกโดนยาพิษบางอย่าง
ก็อ้างตัวเป็นหมอเทวดา ช่วยทำยาประคองอาการให้อีก
เรื่องมันเยอะ เล่าแค่นี้พอ อยากให้ไปอ่านเอง
เรื่องนี้รู้สึกจะมีสามภาค ภาคละสองเล่ม
เรากำลังรอภาคต่ออยู่อย่างใจจดใจจ่อ
มันมีเรื่องบัลลังก์ เรื่องยุทธจักร บุญคุณ ความแค้น อุดมการณ์
แต่เน้นที่ความสัมพันธ์คน(อารมณ์แบบอ่านหนึ่งคำมั่นอ่ะ แต่หนักกว่าหน่อย)
นายเอกเป็นคนซื่อประเภทที่เราชอบอ่ะ
รักคือรัก ไม่มีบ่ายเบี่ยงปฏิเสธ ทำตลกกลบเกลื่อน
แล้วก็เป็นคนดี ไม่คิดว่าจะมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับตัวเอง และถึงจะมีเรื่องเกิดขึ้นแล้วก็ยังไม่คิดว่ามันแย่
บางทีเขาก็ทำเรื่องโง่ๆ แต่อ่านไปก็แบบ โกรธไม่ลง55555
ส่วนตัวพระเอกคนงามก็คาร์แรกเตอร์แบบ wounded บิดเบี้ยวหน่อยๆ
เข้าทางมาอีก เราชอบคนที่ไม่เพอร์เฟคอยู่แล้ว
อ่านแล้วเอาใจช่วย สงสารตาม
น้ำตาซึมมาตั้งแต่ท้ายเล่มหนึ่งยันเล่มสอง
พออ่านจบแล้ว จะว่ามัน 'ไม่ fix บทบาทเลย' ก็ไม่ถึงขนาดนั้น
จริงๆเราว่าโพสิชั่นหลักก็คือคนงาม×มนุษย์ยา
พอมีสลับกัน หลังจากนั้นมันจะเทิร์นกลับมาที่โพสิชั่นนี้แหละ
คนงามผัวมาก แต่ก็เมียมากเช่นกัน ชอบเขา รักเขา
เราอ่านรวดเดียวจบเลย
พวกเธอต้องได้อ่านนะ
Displaying 1 - 5 of 5 reviews