祖訓

祖訓 #3

by 雨久花

Genres: China

320 pages

First published August 20, 2014

About the author

Associated Names:
* 雨久花 (Chinese Profile)
* อวี่จิ่วฮวา (Thai Profile)

Reviews

[Saicharot · Rating 2 out of 5]

เป็นความรู้สึกแบบอ่านไปด่าไป แต่ก็อยากรู้เรื่องต่อออ่ะ 😂😂😂

[Ning · Rating 3 out of 5]

เลิกจริงแล้วใช่มั้ย .. ตอนจบดันสลบกันไปอีก

คนสมัยก่อน สลบกันง่ายเนอะ นี่ชื่อเรื่องเทพสมุนไพร นะจ๊ะ
ยาดม ยาลม ยาหม่อง น่ะ ไม่ทำกันเรอะไง

แหม่ะ โป๊ยเซียนย้อนกลับไปได้ คงรวยเละ หรือจะส่งห้าเจดีย์ไป..

นี่ก็ลุ้นให้หย่า .. เรื่องร้าวฉานของชาวบ้าน คือความสำราญของเรา ...

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

Review 18.3/2562
เรื่อง : ยอดญิงเทพสมุนไพร (5เล่มจบ)
ผู้แต่ง : อวี่จิ่วฮวา
ผู้แปล : เม่นน้อย
เล่ม3 พิมพ์ครั้งที่ 1 : เมษายน 2562

โปรยปกเล่ม3 :
สายตาห่างเหิน และคำขอหย่าที่เอื้อนเอ่ยออกมา กำลังบีบหัวใจเซียวจวิ้นไว้แน่น...

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไรที่ในสายตาเขา หลี่เมิ่งซีไม่ได้ดูร้ายกาจอย่างที่เขาเคยนึกฝังหัวเอาไว้
ทว่าในวันที่เขาเริ่มมองเห็นความงดงามของนาง
สิ่งที่เขาได้รับมานั้นกลับมีเพียงความเย็นชาเหินห่าง และความพยายามที่จะหย่ากับเขา
เซียวจวิ้นจึงหนีหน้านางลงใต้ไปดูแลกิจการเหมือง แต่ยิ่งห่างกลับกลายเป็นยิ่งคิดถึง
เห็นทีการกลับมาครั้งนี้เขาจำต้อง ‘ผูกไมตรี’ กับนางให้เต็มที่เสียแล้ว
จากนี้หากหลี่เมิ่งซีคิดรังแกคนอื่น ต่อให้เป็นอี๋เหนียง เขาก็จะช่วยนางรังแกด้วย
ตอนที่ก่อเรื่องจนรู้ไปถึงหูมารดา เขาก็จะคอยช่วยนางปิดบัง
หากนางเอาแต่ใจตนจนพอแล้ว เขาก็จะรับผิดชอบในการตามเช็ดล้างให้จนสะอาด
นอกจากเขียนหนังสือหย่าให้แล้ว ในเรือนเซียวเซียงแห่งนี้เขาอนุญาตให้นางอาละวาดได้เต็มที่!

คำนำสำนักพิมพ์เล่ม3 :
"ยอดหญิงเทพสมุนไพร" ดำเนินมาถึงเล่ม 3 แล้วนะคะ ถึงครึ่งทางพอดิบพอดี ท่านนักอ่านคงกำลังหงุดหงิดกับความสัมพันธ์ของพระ-นางที่แสนจะดูเหินห่างแยกกันกินแยกกันนอน ทั้งยังมีความไม่ลงรอยระหว่างแม่สามีกับลูกสะใภ้ที่นับวันยิ่งรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ใช่ไหมคะ มาถึงเล่มนี้หลี่เมิ่งซีจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้วค่ะ เพราะเซียวจวิ้นรู้ใจตนเองชัดเจนแล้วว่าเขารักภรรยาตัวน้อยมากเพียงใด เขาย่อมหาหนทางที่จะรักษาความสัมพันธ์ในครั้งนี้เอาไว้

หลี่เมิ่งซีเองก็มุ่งมั่นในการทำร้านยาอี๋ชุน ซึ่งตอนนี้กำลังไปได้ดี นางถึงกับสร้างร้านสาขาขึ้นมา มีรัชทายาทคอยสนับสนุนอยู่เบี้องหลัง ทุกสิ่งพร้อมแล้วสำหรับการออกไปใช้ชีวิตอิสระข้างนอกดังหวัง ทว่าการจะได้ใบหย่าจากผู้เป็นสามีนั้นช่างยากเย็นจริงๆ

มาดูกันค่ะว่าสามีที่กำลังถูกภรรยาขอหย่าหลายครั้งหลายคราจะสร้างความรักขึ้นมาใหม่ได้อย่างไร หรือต่อให้หลี่เมิ่งซีไม่อาจหย่าได้ แล้วคำสอนของบรรพบุรุษสกุลเซียวที่ได้ลิขิตไว้แล้วว่าลูกอนุไม่อาจเป็นภรรยาเอกของประมุขสกุลได้นี้จะลงเอยเช่นไร เชิญท่านนักอ่านพลิกหน้าต่อไปได้เลยค่ะ

สำนักพิมพ์แจ่มใส

เล่ม3 :
เซียวจวิ้นให้หมอมาดูอาการของหลี่เมิ่งซี ทำให้รู้ว่านางร่างกายอ่อนแอ จนใจที่นางไม่ชอบยาขม เซียวจวิ้นถามท่านหมอว่ามีวิธีใดบ้าง ท่านหมอคิดแล้วก็บอกว่าตอนนี้มีร้านยาอี๋ชุนเปิดมียาลูกกลอนที่เหมาะสมกับฮูหยินมาก และถ้าพาออกไปพักผ่อนนอกสถานที่ทำให้จิตใจเบิกบานได้จะยิ่งดี เซียวจวิ้นได้ฟังก็ตกรางวัลให้ท่านหมอและหาซื้อยามาให้หลี่เมิ่งซี
จากนั้นก็มีคำสั่งเหล่าไท่จวินให้ไปกราบไหว้ขอพรที่วัดจิ้งอวิ๋น ทำให้เซียวจวิ้นได้พาหลี่เมิ่งซีออกไปนอกคฤหาสน์ ที่วัดหลี่เมิ่งซีได้เสี่ยงเซียมซีและได้พบกับท่านเจ้าอาวาสจิ้งอวิ๋นต้าซือ ต้าซือมองเห็นว่าหลี่เมิ่งซีมีชะตาเกี่ยวข้องกับรัชทายาทและเยียนอ๋องจึงอยากจะกล่าวตักเตือน แต่พอพบหน้ากลับมองไม่เห็นอะไร ทั้งยังบอกกับหลี่เมิ่งซีว่าไม่ได้เป็นคนต้าฉีใช่หรือไม่ มาจากที่ใด หลี่เมิ่งซีกลัวว่าต้าซือจะรู้ความจริงว่านางมาจากศตวรรษ ที่ยี่สิบเอ็ดจึงถามถึงเรื่องเซียมซี ทำให้ได้คำตอบว่าไม่ต้องตามหาสิ่งที่จะเกิด เมื่อจะเกิดมันก็เกิด ทำให้หลี่เมิ่งซีคิดได้ไม่จิตตกกังวลถึงอนาคตอีก พอออกมาก็พบเซียวจวิ้น ได้พูดคุยกันด้วยดี เซียวจวิ้นสงสัยว่าเรื่องง่ายๆอย่างการไหว้พระทำไมซีเอ๋อร์ถึงไม่รู้เรื่องแต่เป็นคนเรียนรู้เร็ว จากนั้นก็ขอเดินชมตลาด ได้ไปร้านหยกอยากได้หยกที่เหมือนกับที่ท่านย่าเคยให้ไว้แต่ไม่ได้นำเงินมาหลงจู๊ที่คิดว่ามีกับเซียวจวิ้นพอรู้ว่าพลาดการค้าใหญ่ก็กล่าวดูถูก ทำให้เซียวจวิ้นโกรธ พอออกมารอนอกร้านเซียวจวิ้นยังไม่กลับแต่แสดงท่าทางให้ตามเข้าไปดูภาพในร้านภาพเขียน ในร้านหลี่เมิ่งซีได้ยินเสียงพิณทำนองเพลงยิ้มเย้ยยุทธจักรคิดว่าเป็นรัชทายาทแต่ฟังอีกทีกลับไม่ใช่ ก็นึกว่าเป็นคนจากโลกอนาคตเหมือนกัน พอขึ้นไปพบถึงรู้ว่าเป็นคุณชายเถาจวิ้นตงหนึ่งในสี่คุณชายของเมืองผิงหยางร่วมกับเซียวจวิ้น และได้รู้ว่าเพลงนี้เป็นเพลงที่เซียนปรุงยาแต่งขึ้น ตอนแรกนางยังนึกว่าเป็นใคร อยากได้ฉายามาบ้าง ที่ไหนได้สุดท้ายก็คือตัวนางเอง ทั้งยังได้วิจารณ์ภาพหญิงสาวของคุณชายหน้าเย็นที่แท้ก็เป็นภาพของเซียวจวิ้นที่มีฉายาว่าพญายมหน้าเย็น จากนั้นก็รู้ว่าหลี่จั้นจะมาจึงรีบหลบออกไปเซียวจวิ้นก็ไม่อยากเจอเช่นกันจึงหาข้ออ้างได้
กลับถึงคฤหาสน์เซียวจวิ้นก็โดนนายหญิงใหญ่เรียกตัวไปพบ ซึ่งทำให้ยิ่งไม่ชอบจางซิ่วอยากส่งกลับบ้านซะที เรื่องราวต่างๆดำเนินไปเซียวจวิ้นกำจัดหูตาบ่าวไพร่ของเรือนต่างๆออกไปจากเรือยเซียวเซียง สุดท้ายก็มาถึงเรื่องลงใต้จัดการเหมืองแร่ทองแดงเขาฟู่ลี่ และโยกย้ายกิจการในนามสกุลเซียวมาอยู่ในมือเซียวจวิ้นที่ใช้ชื่อซั่งกวนจวิ้นที่ฮ่องเต้และพระชายาจิ้งเฟยสนับสนุน จึงตัดสินใจลงใต้ทันที และคิดจะพาหลี่เมิ่งซีไปด้วย แต่หลี่เมิงซีไม่รู้ใจเลยซักนิดคิดว่าเอาชุ่ยอี๋เหนียง หรือหงอวี้ไป ทั้งสองคนเป็นคนที่เซียวจวิ้นไม่ชอบคนหนึ่งไม่อยากเห็นหน้าส่วนอีกคนรังเกียจ ภรรยาตัวน้อยไม่รู้ใจเอาซะเลย
คืนนั้นเซียวซย่ากลับมาด้วยเรื่องด่วนเกี่ยวกับหลี่เมิ่งซีในที่สุดก็สืบรู้ว่าหลี่เมิ่งซีเป็นลูกอนุ ตอนอยู่สกุลหลี่โดนกลั่นแกล้งมากมาย ที่แท้เป็นตัวเองที่เข้าใจหลี่เมิ่งซีผิดไปจะหาทางแก้ไขได้อย่างไร และให้ปิดบังความจริงเรื่องนี้เอาไว้เพราะรู้ว่าเป็นคำสอนบรรพบุรุษเส้นทางไม่อาจมาบรรจบจึงจากไปทั้งอย่างนั้นพร้อมกับป่วยกลางทางก็ไม่ยอมกลับมารักษาตัวหมายจะบุกเบิกกิจการทางใต้เอาไว้เพื่ออนาคตของตน จึงจากไปเพียงลำพัง หนึ่งปีครึ่งผ่านไป เรื่องที่โด่งดังสองเรื่องในต้าฉีคือร้านยาอี๋ชุนมีสาขามากมายแต่ทำการค้าอย่างมีคุณธรรมรักษาชาวบ้านมากมาย ส่วนเรื่องที่สองคือซั่งกวนจวิ้นที่ช่วงช��งกิจการค้าทางใต้มาได้หลายอย่างทำลายกฎสี่สกุลใหญ่กุมอำนาจการค้าของต้าฉีลง
เซียวจวิ้นจัดการงานทางใต้เสร็จในที่สุดก็ได้เวลากลับผิงหยาง อีกทั้งรีบเดินทางเพราะคิดถึงภรรยาตัวน้อยของตน กลับมาครั้งนี้เซียวจวิ้นเปลี่ยนกฎที่เดิมควรมีก็เริ่มกลับมาใช้อีกครั้ง อย่างการนั่งเกี้ยวไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ทั้งสองคนนั่งเกี้ยวคนละหลังครั้งนี้พอมาถึงเห็นเกี้ยวสองหลังก็คิดในใจว่าข้าจะต้องกำจัดเกี้ยวสองหลังนี้ไปซะ ส่วนพวกอี๋เหนียงมาเรียกร้องความสนใจเซียวจวิ้นก็ไม่สนใจ พอบอกว่าป่วยก็ให้หลี่เมิ่งซีไปด้วย แต่นี่เป็นแผนยั่วยวน หลี่เมิ่งซีโดนบังคับไป อย่างนั้นข้าจะทำลายเรื่องดีของท่าน พอเห็นเช่นนี้หลี่เมิ่งซีเริ่มคิดได้ว่าหรือนางจะมองเซียวจวิ้นผิดไป ทำไมยอมทำโทษอนุรักขนาดนี้
เรือนปีกตะวันออกกลายเป็นขีดจำกัดของหลี่เมิ่งซีทุกคนล้วนรู้ว่าเข้าไปไม่ได้ แต่เซียวจวิ้นเป็นเจ้านาย เข้าไปจึงเห็นหลี่เมิ่งซีทำตัวตามสบาย อิสระไร้กฎเกณฑ์ก็ให้นึกรักยิ่งนัก คราวนี้จะต้องทำให้ซีเอ๋อร์หันมาสนใจตนอีกครั้งให้ได้ ตอนที่หลี่เมิ่งซีแต่งตัว เซียวจวิ้นนึกสนุกจะช่วยประดับผมเพิ่มที่ไหนได้ เครื่องประดับผมกลับหายไปหมด ในเมื่อซีเอ๋อร์ไม่บอกอย่างนั้นข้าสืบเองก็แล้วกัน และก็ได้ความว่าหลี่เมิ่งซีอยู่ในคฤหาสน์สกุลเซียวถูกพ่อบ้านอันรังแกมากมาย ข้าวของไม่เคยครบจนต้องเอาสินเจ้าสาวไปจำนำ ที่จำนำแบบขายขาดคงเพราะหมดใจกับการแต่งงานครั้งนี้แล้ว เซียวจวิ้นจึงสั่งให้เซียวซย่าตามเครื่องประดับกลับมาทุกชิ้น เหมือนกับคิดว่าถ้าได้ของคืนจะยังรักษาการแต่งงานครั้งนี้ได้
ส่วนพ่อบ้านอัน เซียวจวิ้นไม่เอาไว้แน่นอนต้องการล้างแค้นคืนให้ซีเอ๋อร์ของตน สืบพบการยักยอกเงินการซ่อมแซมที่พักตากอากาศสามแห่งเป็นเงินสองหมื่นกว่าตำลึง คิดแล้วว่าต้องมีมารดาตนหนุนหลังเลยจัดการก่อน ทำให้ต้องเลือกระหว่างกตัญญูกับความรัก แต่มารดาปกป้องคนผิดยังไงคิดแล้วต้องแก้แค้นแทนซีเอ๋อร์ให้ได้ สุดท้ายพ่อบ้านอันถูกไล่ออกจากคฤหาสน์ เซียวจวิ้นก็ได้รับโทษโบยตามกฎบ้านไป ตอนที่หลี่เมิ่งซีมาเยี่ยมยังกลัวนางเห็นอีกว่าตนบาดเจ็บ พอตอนเช้าอีกวันรู้ว่าหลี่เมิ่งซีไปปรนนิบัติมารดาแทนตนทั้งที่บาดเจ็บอยู่ก็จะรีบไปช่วยเหลือดีที่หลี่เมิ่งซีกลับมาก่อน ตอนนี้เซียวจวิ้นรักหลี่เมิ่งซีและสงสารนางที่สุด แต่ตัวนางเองยังคิดแต่หนังสือหย่าเพื่อจะออกจากสกุลเซียวให้ได้
รัชทายาทซั่งกวนหงฮุยเชิญหลี่เมิ่งซีมาหลายครั้งวันนี้ในที่สุดก็ได้พบ ที่แท้ไม่ใช่เพื่อแก้ไขความเข้าใจผิดระหว่างร้านยาอี๋ชุนและสกุลเซียวเท่านั้นและยังต้องการให้ทั้งสองเป็นพันธมิตรกับตนด้วย ตอนกลับจากออกจากคฤหาสน์สาวใช้ของจางซิ่วเห็นหลี่เมิ่งซีทำให้คิดว่าวันนี้ยังไงก็หนีไม่พ้น ตอนไปรับโทษ แม่สามีที่เกลียดชังก็อยากจัดการหลี่เมิ่งซีแต่เหตุผลยังไม่เพียงพอ กับพอดีเซียวจวิ้นกลับมาช่วยพูดแทนและบอกว่าไปกับตนแต่ให้กลับมาก่อนเพราะเสียหน้าที่หลี่เมิ่งซีเอาแต่แทนตัวเองว่าภรรยาผู้น้อยทั้งที่ตัวเองเป็นภรรยาเอก ให้เปลี่ยนคำเรียกขาน สุดท้ายก็ได้ช่วยหลี่เมิ่งซีและจือชิวกลับมาได้ก่อนถูกโบยจนตาย หลี่เมิ่งซีเริ่มมีความรู้สึกอบอุ่นกับการช่วยเหลือของเซียวจวิ้นขึ้นเรื่อยๆแล้ว
ตอนนี้อย่างเดียวที่หลี่เมิ่งซีต้องการคือหนังสือหย่าเพื่อจะได้ออกจากคฤหาสน์สกุลเซียว คราวที่แล้วพอพูดเรื่องนี้เซียวจวิ้นอาละวาดใหญ่โต คราวนี้ฟังจนจบแต่ก็ไม่ยอมหย่า หลี่เมิ่งซีเลยคิดแผนใหม่ทำตัวเกาะติดวุ่นวายให้เซียวจวิ้นหย่า เซียวจวิ้นไม่หย่ากลับชอบซะอีกที่หลี่เมิ่งซียอมแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมาต่อหน้าไม่มีการเสแสร้ง
เพียงแต่ยังมีอีกคนที่ร้อนใจคือจางซิ่วที่หลงรักปักใจเชื่อว่าถ้าหลี่เมิ่งซีหย่าไปได้ พี่ชายก็จะแต่งงานกับตน และตอนนี้จางอี๋ไท่ก็กำลังใช้จางซิ่วเป็นเครื่องมือมาบอกว่าได้ข่าวเรื่องตลกเกี่ยวกับสำใภ้รอง สุดท้ายจางซิ่วก็รู้ว่าหลี่เมิ่งซีเป็นลูกอนุจนได้
หลี่เมิ่งซีสังเกตเห็นความผิดปกติจึงสร้างเรื่องให้จือชิวกับจือชุนออกจากคฤหาสน์สกุลเซียวไปก่อน เรื่องนี้ขนาดสาวใช้ข้างกายยังไม่เข้าใจความคิดนาง แต่พอเซียวจวิ้นได้ฟังก็รู้ว่าหลี่เมิ่งซีเตรียมการจะออกจากคฤหาสน์สกุลเซียวแล้ว แล้วก็กลัวจะสูญเสียคนรักไปที่สุด
ในที่สุดเรื่องก็มาเปิดเผย หลี่เมิ่งซีก็ยอมรับพร้อมทั้งสาบานว่าจะไม่แต่งงานใหม่ไปชั่วชีวิต แต่เซียวจวิ้นกลับไม่ยอมขอสละตำแหน่งประมุขสกุลคนต่อไปออกไปใช้ชีวิตกับซีเอ๋อร์ยังไงก็ไม่ยอมหย่า สุดท้ายก็โดนลงโทษให้คุกเข่าสำนึกผิดในศาลบรรพชนหนึ่งวันหนึ่งคืนจนล้มป่วยก็ไม่ยอมถอนคำพูด

หลังอ่านเล่ม3 :
เล่มนี้เซียวจวิ้นยิ่งรู้ใจตัวเองมากกว่าเดิม อยากจะได้ความรัก เอาใจใส่จากภรรยาตัวน้อยกลับมาเหมือนกับตอนแรกแต่งงาน หลังจากรู้ความจริงเรื่องที่หลี่เมิ่งซีเป็นลูกอนุขัดต่อคำสอนของบรรพบุรุษก็จากไปบุกเบิกกิจการทางใต้เพียงลำพังนานถึงหนึ่งปีครึ่งกลับมาก็เปลี่ยนเป็นคนละคน แสดงออกชัดเจนว่าต้องการเปลี่ยนกฎในเรือนตัวเองต่างๆทิ้งไป ต้องตามติดภรรยาตัวน้อยเอาไว้ หาทางทวงคืนหัวใจของนางมาให้ได้ นางทำผิดก็ไม่ต้องกลัวอะไรมีเขาคอยปกป้องอยู่เสมอ หลี่เมิ่งซีตอนแรกยังไม่รู้ก็เริ่มสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลง การกระทำต่างๆของเซียวจวิ้น แต่หนังสือหย่ายังไงก็ต้องเอามาให้ได้ นางจะใจอ่อนไม่ได้ในเมื่อยังไงระหว่างนางกับเซียวจวิ้นก็เป็นไปไม่ได้ คนหนึ่งยึดถือความกตัญญูเป็นอันดับหนึ่งส่วนอีกคนนั้นทุกคนเท่าเทียมกันและรักชีวิตอิสระเสรีเป็นที่สุด เซียวจวิ้นและหลี่เมิ่งซีจะทำยังไงต่อไปตามอ่านต่อไปในเล่ม 4

[M · Rating 4 out of 5]

อ่านเพลินเชียว
ทั้งๆ ที่ทั้งเล่มไม่มีไรเลยนะ 555
พระเอกกะนางเอกห่างกันไปเกือบ 2 ปี ระหว่างนั้น นางเอกเหมือนเดิม แต่พระเอกบ่มเพาะความรักระยะไกลไว้นานเชียว
กลับมาก็พยายามแก้ธรรมเนียมที่ตัวเองสร้างระยะทางกับเมียไว้ ให้ใกล้ชิดกว่าเดิม

ตัวร้ายที่เล่มที่แล้วมาระราน เล่มนี้เหมือนถูกตัดเวลาออกอากาศ มาน้อยเหลือเกิน
ทางเราก็ได้เพลิดเพลินไปกับการเจอกันของพระ-นางเป็นระยะๆ มีการเจ็บใจแทนนางเอกของพระเอก
แล้วก็ลุ้นรายทางกับการวางแผนออกจากตระกูลของนางเอก ว่าจะยังไงดี ตอนนี้พี่เซียวจวิ้นเค้าไม่ให้ไปแน่ๆ
เมิ่งซีจะออกยังไง จะจากไปยังไง จะโดดกำแพงหนีเลยมั้ย ก็ยังลุ้นอยู่

ที่ขัดใจสุดเล่มนี้เคือสาวใช้คู่กายเมิ่งซี จือชิว
คือน่ารำคาญมาก เล่มแรกๆ บอกเป็นลูกบัณฑิตตกยากนิ ทำไมเล่มนี้ดูเป็นคนไร้หัวคิด
เดี๋ยวก็เกลียดพระเอก ยุยงไม่ให้รักชอบ แต่พอเมิ่งซีพูดเรื่องหย่า ก็คือไม่อยากให้หย่า
เวลาโดนหาเรื่องจะหย่าๆ อีนี่ก็ไปอ้อนวอนไม่ให้หย่าตลอด เฮลโหลววว นี่คือรับใช้นายแล้ว? หรือยังไง? ไม่รู้ใจเจ้านายเลย
อันนี้ไม่เข้าใจ

ที่ไม่เข้าใจอีกคือหลายครั้งที่นางเอกจะโดนหย่าก็ได้ ทำไมไม่ทำเรื่องให้โดนหย่าไป
อ่ะ แต่ก็ข้ามๆ ไป ถือว่าให้โอกาสพี่เซียวจีบเมียต่อไป

อย่างไรก็ตาม เล่มนี้นางเอกแทบไม่ได้ใช้ความสามารถการเป็นยอดหญิงเทพสมุนไพรใดๆ
เอ๊ะ แล้วชั้นอ่านอะไรทำไมหยุดอ่านไม่ได้
วันๆ อีนางเอกเอ้อระเหยลอยชาย เตรียมนู่นนี่ 5555 อ้าว แต่เราอ่านเพลินมาก ยังไงงซิ

[Fonfoniny · Rating 3 out of 5]

ยอดหญิงเทพสมุนไพร 3

เล่มนี้เนื้อหาไม่ได้ไปไหนเลยนอกจาก นางเอกอยากหย่า พระเอกไม่ยอม แม่สามี+ญาติผู้น้องหาเรื่องนางเอกให้ถูกหย่า เหล่าไท่จวินเห็นแก่สุด อยากหย่านางเอกแต่ไม่ให้ไปจากตระกูล

นางเอกจะโดนหย่าทั้งที่ไม่ความผิดก็แย่ล่ะ ยังมีบุญคุณเคยช่วยชีวิต แต่สกุลเซียวก็คือสกุลเซียว เห็นแก่ตัวไม่มีที่สิ้นสุด

[4e3a · Rating 4 out of 5]

รีวิวเล่ม 3

นางร้ายเรื่องนี้ขายขำมาก ไม่ว่าจะเป็นบรรดาอี๋เหนียงของพอ. แม่พอ. แต่ที่อาการหนักสุดก็อิจางซิ่วจ้า เพ้อเจ้อมั่นหน้ามั่นโหนก เอกมโนโทจินตนาการขั้นสุดอ่ะ อ่านไปขำไปถึงความเพ้อเจอ คิดเองเออเองแบบไม่สนใดๆว่าเค้ารักเค้าชอบตัวเอง ส่วนอิพอ.ก็สมน้ำหน้ามากที่เมียไม่รัก นอ.ก็ใจอ่อนง่ายจัง ง้อแป๊บเดียวเองก็เริ่มหวั่นไหวและ ตื่นค่ะหญิงเจ็บแล้วต้องจำค่ะ ให้ผช.ง้อนานๆหน่อยเอาให้ปางตายค่อยใจอ่อนสิหญิง
ครอบครัวพอ.นี่เลว+เห็นแก่ตัวขั้นสุด อุบาทว์ยกครอบครัวเลย เอาแต่ประโยชน์ตัวเอง นอ.ยอมหย่าแล้วแม่งก็จะให้ไปเฝ้าอารามอยู่นั่นและ นี่ขนาดนอ.มีบุญคุณที่ข่วยพอ.กะลูกสาวนะ ไม่รู้จะสรรหาคำอะไรมาด่าจริงๆ สมน้ำหน้าอิย่ามากกกก ตอนนี้มาทำเป็นเสียดายนอ. แหม่ตอนเค้าอยู่โดนแกล้งสาระพัดไม่เห็นจะสนใจ แถมยังแทงกั๊กอิจางซิ่วไว้เป็นตัวสำรองรอเสียบแทนนอ.ด้วย ส่วนอิพอ.กว่าจะหายโง่ตื่นรู้ก็ปาครึ่งเรื่องแล้วจ้า หวังว่าจากนี้ไปจะฉลาดให้สมกับเป็นพระเอกสักทีนะ ทนดูพระเอกโง่มาครึ่งเรื่องและ

[Nessy Bunny · Rating 3 out of 5]

แหม่ มีทั้งความขัดใจ มีทั้งอารมณ์อยากด่า บางครั้งถึงขั้นอยากวางหนังสือ...
แต่ไม่รู้เพราะอะไร ก็ยังอ่านจนจบ
ความจริงชอบทั้งหมอหญิง และ เซียนเครื่องหอมของนักเขียนท่านนี้มากเลยนะ พอเล่มนี้ออกมาก็หยิบมาโดยไม่คิดจะอ่านบรรยายปรกหลังด้วยช้ำ
แม้จะยังคงความลึกชึ้ง ความมีมิติของตัวละคร แต่ถ้าเทียบกับสองเรื่องก่อนหน้า รู้สึกผิดหวังมาก
มันเหมือนติดในวงจอนเดิมๆ เนื่องเรื่องแคบมาก และนางเอกก็น่าหมั่นไส้ยังไงไม่รู้ คิดแต่เรื่องจะหย่าจะหย่า
เป็นถึง ดร. ทั้งชู ทั้งเทพ ไมไม่เคลียร์กันให้มันจบๆเล่า
เดินเข้าไปเลยสิ่! พูดกันให้รู้เรื่อง ขนาดนี้แล้วยังจะกลัวอะไรอีก
ต้องให้พระเอกตายก่อนใช่ไหมถึงจะพอใจ 😒😒😒

[Rintea W · Rating 5 out of 5]

ในที่สุดพระเอกของเราก็ฉลาดขึ้นแล้ว แปลกนะ พอรู้ใจตัวเองหูตาสว่าง คิดอ่านได้อย่างมีเหุผลขึ้นมาเลย ไหนว่าความรักทำให้คนตาบอดไง🤩
เล่มนี้ที่คิดว่ามันสนุกขึ้นเพราะนางเอกไม่ได้นิ่งเป็นทองไม่รู้ร้อนอย่างเดิมแล้ว อย่างน้อยก็มีเชือดเฉือน มีตอบโต้บ้างแหละ😩
ยังวนเวียนกับเรื่องของหลังบ้านเสียเป็นส่วนใหญ่ ดีขึ้นมาหน่อยตรงที่ผ่านไปปีครึ่งแล้ว ไม่งั้นเล่ามาเป็นเล่ม ผ่านไปสามเดือน😣
ตามกันต่อไป ดูสิว่าเมื่อไหร่จะหย่าสำเร็จ😝

[Natcha Sittichaikan · Rating 5 out of 5]

โอ๊ยยยยยย มันช่างเจ้มจ้นนนน เล่มนี้ฐานะลูกอนุเปิดเผยแล้ว ส่วนพระเอกก็ยอมรับว่ารักจนตัดนางเอกไปจากใจไม่ได้แล้วเช่นกัน ใกล้จะได้หย่าออกจากบ้านไปแล้ว แอบสงสารพระเอกนิดนึง แต่เป็นเราๆก็ทำแบบนางเอก คือหนทางอยู่ด้วยกันมันยากเกินไปเพราะติดปัญหาที่ผู้ใหญ่ คืออ่านแล้วรำไยยัยแก่พันปี (ย่าพระเอกมาก) โครตเห็นแก่ตัว รำไยยยยย

[Pan · Rating 3 out of 5]

ยิ่งอ่านยิ่งเกลียดย่าพระเอกจริงๆ เหมือนผู้เขียนไม่รู้จะไปทางไหน เดี๋ยวก็เขียนว่าย่าชื่นชมนางเอก อีกแป๊ปๆก็โมโห แล้วก็จะหลอกใช้ไปเรื่อยๆ ประโยคที่ว่าจะเก็บไว้ในคฤหาสน์เพื่อเป็นตัวเสริมมงคลนี่แบบมาบ่อยมากค่ะ พระเอกดีขึ้น แต่ก็อ่อนจนน่ารำคาญ แต่ก็จะพยายามอ่านจนจบค่ะ อยากเห็นตอนทุกคนตะลึงเมื่อรู้ว่านางเอกคือเเซียนปรุงยา ถึงแม้ในเรื่องจะไม่ค่อยมีรายละเอียดเกี่ยวกับการปรุงยาเท่าไหร่เลย

[Wadeeintawong Vorawit · Rating 4 out of 5]

good

[Hammu · Rating 2 out of 5]

เหมือนอ่านเรื่องวนลูปเดิมๆ วนอยู่กับแค่จะออกจากคฤหาสน์ จะหย่าร้างกับพระเอกให้ได้ อนุตบตีแก่งแย่งชิงดีกัน ทั้งเรื่องดูแล้วไม่มีอะไรเลย

[Aommie K. · Rating 4 out of 5]

ยังไม่ได้หย่าอีกเหรอ นางเอกไม่เหนื่อยแต่คนอ่านอย่างอิชั้นเหนื่อยมากจ้า