ยอดหญิงเทพสมุนไพร เล่ม 5

祖訓 #5

by 雨久花, อวี่จิ่วฮวา, เม่นน้อย (Translator)

Genres: China

416 pages

First published August 27, 2014

About the author

Associated Names:
* 雨久花 (Chinese Profile)
* อวี่จิ่วฮวา (Thai Profile)

Reviews

[Ning · Rating 2 out of 5]

เหมือนไม่รู้แต่งจบยังไง จากละเอียดเยอะกลายเป็นสรุปให้อ่านซะงั้น

ถ้าจะสรุปขนาดนี้ สรุปตั้งแต่แรกให้จบใน 2 เล่มเหอะ
ประหยัดดี!!!

เรื่องนี้น่าจะเป็นยอดหญิงที่ดูไม่น่าเชื่อถือสุดละมั้ง
อะไรคือเทพปรุงยา นางทำอะไรวันๆ. ขายยา รวย
ไม่ต้องวินิจฉัย กินยาไป หาย!!

เทพมาก เก่งกว่าหมอหญิงอีก

เป็นการอ่านที่แบบ ส่ายหัวตลอดๆ ตัวร้าย พระเอก ท่านย่า(ต้องมา) แม่ผัว(ต้องมี)
มันก็อ่านได้นะ แต่ไม่เพลินเท่าไหร่

[Noomnim'S Box · Rating 1 out of 5]

เป็นนิยายที่รำคาญ​มากกว่าเซียนเครื่องหอม แกนเรื่องกลวงๆ ทะลุมิติ มาแต่งงานกับผู้ชายที่โดนวางยาขี้โรคและมีครอบครัวเฮงซวย ตอนแรกอยากหย่า ต่อมาหลงรักเพื่อรักยอมทุกอย่างโรคสวยงาม นางเอกนิยายเล่ม12บาทชัดๆ
พระเอกกาก โคตรไร้ประโยชน์
ครอบครัว​พระเอก ขยะสุดๆ
นางเอกนึกว่าจะเก่ง สรุปไม่มีจุดยืนอะไร

[Dreaming Jp' · Rating 3 out of 5]

เรื่องยืดเยื้อมากกก วนไปวนมาจริงๆ ดูพยายามหางานให้นางเอกมากค่ะ
และอีกอย่างที่ขัดมากคือความไร้คุณธรรมของรัชทายาทอ่ะ เพื่ออำนาจนางทำได้ทุกอย่าง ขี้ระแวง โดนคนเป่าหูง่ายด้วย เฮ้ออ
มันคือเรื่องจริงของคนเป็นฮ่องเต้รึไง แล้วดูชีวิตนางเอกเพราะความซูเรื่องปรุงยาเลย รู้สึกนางไม่ค่อยมีอิสระอ่ะ
วนๆ อยู่แต่กับพวกคนใหญ่คนโต

กับพระเอกนี้ก็...เขารักกันแต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ต้องทำลายกฎตระกูลก่อน ฝ่ายชายก็แข็งไม่ยอม ก็นะ ยื้ดเพื่อ

สรุปสำหรับหนังสือนักเขียนท่านนี้ ยอดหญิงหมอเทวดาสนุกสุด แต่กระนั้นก็ยังมีออกทะเลเช่นกัน

[Hammu · Rating 1 out of 5]

ทั้งเล่มแทบจะไม่มีอะไร บอกเล่าเรื่องราวเป็นเหมือนบทสรุป ไม่ได้มีเนื้อหาสาระสำคัญอะไร

นางเอกก็เล่นแง่ เล่นตัวเยอะเกินไป อ่านแล้วรู้สึกรำคาญ ไหนจะนิสัยของเหล่าไท่จวินที่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว โดยมองข้ามความรู้สึก หรือความเป็นมนุษย์ของคนอื่นอีก



ถ้าให้พูดสรุปความรู้สึกของการอ่านเรื่องนี้ คงบอกได้แค่ว่า รำคาญ รู้สึกไม่โอเคมาตลอดทั้งเรื่องตั้งแต่เล่มหนึ่งจนถึงเล่มสุดท้ายก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นมา มีแต่เสียความรู้สึกมากกว่าเดิม

[Cherry Sawanya Munkongsujarit · Rating 5 out of 5]

เรื่อง : ยอดญิงเทพสมุนไพร (5เล่มจบ)
ผู้แต่ง : อวี่จิ่วฮวา
ผู้แปล : เม่นน้อย
เล่ม5 พิมพ์ครั้งที่ 1 : มิถุนายน 2562
โปรยปกเล่ม5 :
ความลับ ‘เซียนปรุงยา’ ที่หลี่เมิ่งซีเก็บซ่อนไว้ถูกเปิดเผย
สามีที่รักนางยิ่งขอหย่าขาดอย่างไร้เยื่อใย...

เมื่อชาวบ้านทางใต้กำลังเผชิญกับโรคระบาดครั้งใหญ่
ฮ่องเต้ออกราชโองการให้รัชทายาทกับเซียนปรุงยาไปรักษาคน
หลี่เมิ่งซีจำต้องเปิดเผยความจริงกับสามี และถูกหย่าอย่างไม่ทันตั้งตัว
ในวันที่ตระหนักว่ารักเขาแล้ว การหย่าที่มาถึงนี้ก็ทำให้นางใจหายอย่างมาก

เนื่องจากเยียนอ๋องเรืองอำนาจ สองกำลังสำคัญของรัชทายาทจึงถูกเล่นงานในทันที
ทั้งสกุลเซียวและร้านยาอี๋ชุนถูกจับเข้าคุก และมีโทษถึงประหารชีวิตจากพระราชเสาวนีย์ของไทเฮา!
หลี่เมิ่งซีที่หลุดพ้นการจับกุมมาได้ทันจำต้องคิดหาหนทางช่วยเหลือทุกคนออกมา
แต่การจะนำพระราชเสาวนีย์มาพิจารณาใหม่ได้คือต้องมีราษฎรไม่เห็นด้วยนับหมื่นคน!

คำนำสำนักพิมพ์เล่ม5 :
ในที่สุดก็มาถึง "ยอดหญิงเทพสมุนไพร" เล่ม 5 กันแล้วนะคะ โดยเล่มนี้เป็นเล่มสุดท้ายของนิยายเรื่องนี้ และสำหรับเล่มจบนี้เรื่องราวการฝ่าฟันกฎสกุลเพื่อความรักของเซียวจวิ้นกับหลี่เมิ่งซีจะยังคงดำเนินต่อไป ทั้งยังมีการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของสองขั้วอำนาจระหว่างรัชทายาทและเยียนอ๋องที่จะวัดว่าผู้ใดที่จะได้บัลลังก์ไปครอบครอง สุดท้ายแล้วบทสรุปของเกมการเมือง ความลับเรื่องเซียนปรุงยา และความรักของพระ-นางจะลงเอยเช่นไร หากพร้อมแล้วเชิญท่านนักอ่านพลิกหน้าต่อไปได้เลยค่ะ

สำนักพิมพ์แจ่มใส

เล่ม5 :
รัชทายาทกับหลี่จั้นคุยกันจนแน่ใจว่าเซียนปรุงยาก็คือสะใภ้รองสกุลเซียวนั่นเอง เรื่องนี้ทำให้รัชทายาทมีความคิดที่น่าตกใจคือหรือจะทำให้ทั้งสองคนหย่ากัน ตนอาจจะได้มีโอกาสแต่งงานกับหลี่เมิ่งซี หลี่จั้นฟังความคิดแล้วตกใจยิ่งนัก
ส่วนเซียวจวิ้นแม้ช่วงนี้จะไอเป็นเลือด เคยไปหาหมอหลวงหลี่ตรวจดูก็บอกว่าเป็นโรคปอดถ้ามีโอกาสลองให้เซียนปรุงยารักษาดู อาจจะมีโอกาสหาย ความหวังเดียวคือช่วงนี้รีบสะสางงานให้เรียบร้อย เพื่อสามคนพี่น้องจะได้เดินทางลงใต้และจะได้หาโอกาสตามหาเซียนปรุงยาไปด้วย ทั้งยังมีความคิดจะพาหลี่เมิ่งซีไปในครั้งนี้ด้วย
ส่วนหลี่เมิ่งซีจากสถานการณ์โรคระบาดทางตอนใต้ทำให้นางร้อนใจยิ่งนัก อยากจะบอกความจริงกับเซียวจวิ้นแล้ว อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ยังไงก็ต้องออกจากคฤหาสน์สกุลเซียวให้ได้ เวลานั้นเอง รัชทายาทก็เสด็จมา ทั้งยังให้ตามหลี่เมิ่งซีกับจือชิวไปพบ พอหลี่เมิ่งซีพบรัชทายาทจึงบอกความจริงทันที เซียวจวิ้นที่ตอนแรกยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งถึงกับผิดหวัง เพราะคิดว่าหลี่เมิ่งซีหลอกลวง เล่นสนุกกลั่นแกล้งคนสกุลเซียวมาตลอด หลี่เมิ่งซีก็ไม่อธิบายเรื่องราวทั้งหมดว่าที่จริงแล้วตอนแรกเพราะอะไรจึงเปิดร้านยาอี๋ชุน ทั้งรัชทายาทยังมาพูดทำนองว่าเมื่อครั้งพบกันครั้งแรกจะร่วมออกท่องไปทั่วหล้าด้วยกันหรือไม่ ตอนนี้ตนจะไปเป็นเพื่อน เซียวจวิ้นก็นึกว่าหลี่เมิ่งซีมีใจให้รัชทายาทอีก กลัวเรื่องยุ่งไม่พอหรือไง คนลืมไปนานแล้วยังพูดถึงอีก
เซียวจวิ้นผิดหวังครั้งใหญ่จึงเขียนหนังสือหย่าให้หลี่เมิ่งซีทันที พอได้มาหนังสือหย่ามา นางก็ไม่มีความสุขเหมือนที่คิดหวังเอาไว้ แต่เรื่องรักษาคนเป็นเรื่องเร่งด่วนจึงรีบออกจากคฤหาสน์ไป ใครก็ขวางไม่ได้ เพราะบอกว่าเหล่าไท่จวินเคยสัญญาเอาไว้แล้วว่าถ้าเซียวจวิ้นเขียนหนังสือหย่าให้ใครก็ห้ามขวางกรออกจากคฤหาสน์สกุลเซียว
เซียวอวิ้นมาตามหลี่เมิ่งซีนางเลยบอกความจริงว่านางคือเซียนปรุงยาเพราะเหตุนี้เซียวจวิ้นจึงเขียนหนังสือหย่า และก็บอกว่าที่เปิดร้านยาตอนแรกเพราะได้ยินคำสอนบรรพบุรุษสกุลเซียวก็รู้ว่าไม่อาจอยู่สกุลเซียวได้ จึงคิดหาที่พึ่งในยามยาก ไ���่คิดว่าเรื่องทั้งหมดจะเป็นเช่นนี้
ทุกคนในสกุลเซียวต่างตกใจที่อยู่ดีๆเซียวจวิ้นก็เขียนหนังสือหย่าให้หลี่เมิ่งซี อยากให้ตามกลับมาเพราะหลี่เมิ่งซีคือผู้อุปถัมภ์สกุลเซียว เรื่องนี้เหล่าไท่จวินเชื่อสุดใจจริงๆ ยังมีข่าวตามมาว่านายท่านรองถูกกล่าวโทษ นำโดยผู้ตรวจการจาง ตอนนี้ถูกจับทั้งครอบครัว สกุลเซียวกำลังโดยเยียนอ๋องเล่นงานแล้ว ทุกคนอยากให้เซียวจวิ้นตามหลี่เมิ่งซีกลับมา และบอกเหตุผลทำไมถึงหย่านาง เซียวจวิ้นบอกว่านางเป็นลูกอนุทำให้รับตำแหน่งประมุขไม่ได้ ขอบิดามอบตำแหน่งประมุขให้ตนแล้วจะอยู่ดูแลที่ผิงหยางเอง สุดท้ายเซียวอวิ้นบอกจะเป็นคนเกลี้ยกล่อมพี่รองเอง เมื่อให้บ่าวรับใช้ทั้งหมดออกไป จึงปิดประตูคุยกันและบอกถึงความจริงที่พี่สะใภ้รองเผชิญมาในสองปี และเหตุผลที่เปิดร้านยา เซียวจวิ้นเข้าใจในที่สุด และเซียวอวิ้นก็คิดได้ว่าเพราะพี่รองป่วยด้วยใช่หรือไม่ ตอนนั้นก็ได้ยินเสียงชามแตกนอกหน้าต่าง นึกว่าเป็นสาวใช้แอบฟัง ที่จริงคือชุ่ยอี๋เหนียงมาแอบฟังความลับ เมื่อได้ยินเรื่องใหญ่ก็คิดถึงตัวเอง สกุลเซียวจึงโดนเยียนอ๋องเล่นงานอย่างง่ายดาย
หลี่เมิ่งซีออกจากคฤหาสน์สกุลเซียวก็ให้คนที่อยู่ทางใต้ออกตรวจรักษาโรคระบาด ที่ตนวินิจฉัยจากข้อมูลที่ได้มาทั้งหมดได้ว่าคือกาฬโรค ตอนนี้ต้องควบคุมโรคระบาดให้ได้ โดยขอความร่วมมือจากรัชทายาท ทำให้หลุดคำปัจจุบันออกมามากมาย ทั้งเขตกักกัน ชุดป้องกัน และก็มีข่าวว่าร้านยาอี๋ชุนถูกปิดโดยพระราชเสาวนีย์ของไทเฮาเพราะ เซียนปรุงยาขัดราชโองการ ตอนนั้นเองทุกคนคิดว่าเป็นเซียวจวิ้นพูดออกไปแต่หลี่เมิ่งซียังเชื่อมั่นในตัวเซียวจวิ้น และสกุลเซียวก็โดนปลดจากสกุลสูงศักดิ์ โดนยึดทรัพย์เข้าคุกหลวง ทั้งหมดเป็นฝีมือของเยียนอ๋องที่ปิดหูปิดตาหลอกใช้ไทเฮาในวังหลังอยากจะกำจัดทั้งร้านยาอี๋ชุนและสกุลเซียวไปพร้อมกัน หลี่เมิ่งซีหาทางช่วยเหลือโดนการออกใบปลิวให้ชาวบ้านมารวมกันเพื่อให้เรื่องกลับไปที่ศาลอีกครั้ง
สกุลเซียวทั้งสกุลอยู่ในคุก จางซิ่วมาบอกว่าทุกอย่างเป็นฝีมือของนางเองเพราะแค้นที่ให้ความหวังแต่ก็ไม่สมหวังทำให้เสียเวลาไปนาน และคนที่เป็นคนบอกข่าวก็คือชุ่ยผิง ชุ่ยอี๋เหนียงนั่นเอง ยังบอกว่ายืดเวลาเป็นวันพรุ่งนี้ถึงประหารเป็นของขวัญวันเกิดเหล่าไท่จวิน โดยม่รู้เลยว่าเวลาหนึ่งวันนั้นหลี่เมิ่งซีใช้รวบรวมชาวบ้านเพื่อช่วยคนสกุลเซียวเอาไว้ได้ นายหญิงใหญ่ก็รู้ว่าตนทำผิดต่อหลี่เมิ่งซีก่อนหน้านี้ก็ไม่แข็งแรง ตอนนี้ก็ยิ่งอ่อนแอ ตรอมใจ สุดท้ายก่อนตายก็เพ้อเรื่องราวที่ตนเป็นคนสั่งให้วางยาหลี่เมิ่งซีออกมา และฆ่าจางอี๋เหนียง
ชาวบ้านมารวมตัวกันอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เรื่องจึงถูกส่งกลับไปที่ศาล สุดท้ายร้านยาอี๋ชุนไม่มีความผิด สกุลเซียวถูกปรับหนึ่งแสนตำลึงกับไม่ได้รับสกุลสูงศักดิ์คืน
รัชทายาทกับหลี่เมิ่งซีค่อยๆเดินทางลงใต้ ระหว่างทางมีคนร้ายลอบโจมตีทุกคนคิดว่ามีทำร้ายรัชทายาทแต่ที่แท้มาดักปล้นหลี่เมิ่งซีไป ตามไปก็พบว่าเป็นคนของเยียนอ๋องที่คิดว่าเป็นเซียนปรุงยา แต่หลี่เมิ่งซีเอาตัวรอดมาได้ เยียนอ๋องเห็นแล้วก็หลงรักความงามทันที อยากได้เป็นชายารอง เซียวจวิ้นหาวิธีตามมาช่วยหลี่เมิ่งซีเอาไว้ได้ แต่ตอนจะหนีจากเยียนอ๋องอีกครั้งไม่ง่ายแบบนั้น ทำให้ต้องล่อคนของเยียนอ๋องไปอีกทาง เซียวจวิ้นทุ่มสุดตัวจนได้รับบาดเจ็บแต่หลี่เมิ่งซีก็เดินทางถึงทางใต้ได้สำเร็จ และหยุดยั้งโรคระบาดเอาไว้ได้ ระหว่างนี้ทั้งหลี่เมิ่งซีและรัชทายาทให้คนตามหาข่าวของเซียวจวิ้นไปทั่วแต่ไม่มีข่าวคราวใด จนถึงตอนที่หยุดยั้งโรคระบาดได้แล้ว คุณชายสามเซียวอวิ้นจึงได้มาหาหลี่เมิ่งซีเพื่อขอร้องให้ไปรักษาเซียวจวิ้น ที่แท้ในที่สุดหลี่เมิ่งซีก็รู้ว่าซั่งกวนจวิ้นคือเซียวจวิ้น ครั้งนี้ถ้าช้าไปอีกไม่กี่วันนางก็คงช่วยเซียวจวิ้นไว้ไม่ได้แล้ว ระหว่างดูแลก็บอกให้ดื่มยาต้มที่ขมมากไปสองเดือน ถ้ารักษาก่อนหน้านี้ครึ่งเดือนก็หายแล้ว เซียวจวิ้นก็บอกว่าช่วงแรกไม่ได้กินโจ๊กยาที่ซีเอ๋อร์ทำมาให้หลังจากไปเรือนหลังเสียใจยิ่งนัก ก่อนหน้านี้รัชทายาทก็หวังว่าจะรับหลี่เมิ่งซีเป็นชายาพยายามมาสามเดือนก็ไม่มีผลพอพูดตรงๆหลี่เมิ่งซีก็บอกเพียงเห็นเป็นพี่ชายเท่านั้น จากนี้ไปจะอยู่กับพวกจือชิวและพวกที่ร้านยาไม่แต่งงานอีก ส่วนเซียวจวิ้นที่ไม่ยอมมาให้หลี่เมิ่งซีรักษาในตอนแรกเพราะตอนมาแอบมองเห็นความมีอิสรเสรีของนางแล้วก็คิดได้ว่าความรักไม่ใช่การผูกมัดแต่เป็นการปล่อยวางให้คนรักอยู่อย่างมีความสุข ช่วงนี้หลี่เมิ่งซีกับเซียวจวิ้นอยู่ด้วยกันดูแลอาการป่วยของเซียวจวิ้นหลี่เมิ่งซีรู้สึกมีความสุขมาก ขอเพียงได้อยู่กระท่อมหลังน้อยแบบนี้กับคนที่รักต่อไปแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว แต่นางกลับไม่เห็นความรักลึกซึ้งในแววตาของเซียวจวิ้นเหมือนในอดีต นางจึงไม่กล้าเอ่ยปากบอกถึงความรักของนาง เป็นช่วงรักแต่ไม่แสดงออกทั้งคู่นั่นเอง และรัชทายาทก็มาเรียกตัวหลี่เมิ่งซีไป เซียวจวิ้นตามไปด้วยและสังเกตถึงความผิดปกติ รังสีอำมหิตของการฆ่าฟันได้ก็ระวังป้องกันหลี่เมิ่งซี ที่แท้ทางเยียนอ๋องอยากให้เซียนปรุงยาไปรักษาอาการของไทเฮาที่วังหลวง เขียนอาการมาให้พอหลี่เมิ่งซีอ่านดูก็รู้ว่าอาการเหมือนเซียวจวิ้นในตอนนั้น ต้องถูกพิษหงซินเจียวแน่นอน ถ้าบอกว่ารักษาได้เข้าวังเจอเยียนอ๋องก็ต้องตาย นางไม่รู้วรยุทธ์ทำให้ไม่รู้ว่าตอนนี้บรรยากาศกดดันอย่างมาก สุดท้ายก็บอกว่านางรักษาไม่ได้เป็นโรคที่ไม่มีทางรักษาหาย และบอกว่ายังมีพื้นที่บางส่วนต้องจัดการดูแลผู้ป่วยยังกลับไปไม่ได้ และนางก็ป่วยเดินทางไกลไม่ไหว ขออยู่ทางใต้ รัชทายาทอนุญาต แต่คนของรัชทายาทบอกว่าหลี่เมิ่งซีเป็นจุดอ่อนของพระองค์ต้องกำจัดทิ้ง แล้วค่อยอวยยศให้ภายหลัง รัชทายาทตัดใจไม่ลงสั่งคนคุ้มกันมากขึ้นแต่ว่าถ้าคนของเยียนอ๋องบุกมาหลี่เมิ่งซีจะมีชีวิตรอดไม่ได้ นั่นคือยอมสละหลี่เมิ่งซี ทำให้นางผิดหวังกับรัชทายาทอย่างแท้จริง
ภายหลังหลี่เมิ่งซีกลับผิงหยางก่อนโดนการช่วยเหลือของเซียวจวิ้นวางยาสลบองครักษ์ของรัชทายาท หลังจากที่ไทเฮาสวรรคตแล้ว แต่ก็ไม่พบรัชทายาทอีกเพราะเรื่องในราชสำนักยังไม่แน่นอน คุณชายสามเซียวอวิ้นก็มาหาหลี่เมิ่งซีเพื่อขอร้องให้ไปรักษาเหล่าไท่จวิน
ที่แท้เหล่าไท่จวินโดนยาพิษเป็นอัมพาตและตาบอด ตารักษาเอาไว้ไม่ได้ แต่หลี่เมิ่งซีสามารถช่วยให้เหล่าไท่จวินกลับมาเดินได้อีกครั้ง ที่โดนพิษในที่สุดก็รู้ว่าเป็นซื่อซูที่อยู่ข้างกายเหล่าไท่จวินเป็นคนทำเพราะผลประโยชน์ที่ได้รับจากจางซิ่ว จางซิ่วแค้นสกุลเซียวไม่คิดถึงความผิดของตัวเอง เอาแต่โทษผู้อื่น ครั้งนี้เพราะโดนเยียนอ๋องลงโทษก็มาแก้แค้นกับสกุลเซียวอีก สุดท้ายก็มีข่าวออกมาว่าเยียนอ๋องแพ้แล้วโทษฐานเป็นไส้ศึกบอกเส้นทางการเดินทัพทำให้ทหารห้าหมื่นนายแพ้ศึกทางเหนือ โดนยึดทรัพย์
ในที่สุ���หลี่เมิ่งซีก็ใช้ความดีความชอบแลกมากับการคืนสกุลสูงศักดิ์ให้สกุลเซียวได้ นางคิดในใจจะทำเรื่องพวกนี้ไปทำไมนี่ แต่ไม่ทำก็ไม่ได้เหล่าไท่จวินแก่แล้ว จะตายตาไม่หลับเอา
ตอนนี้ก็ถึงเรื่องสุดท้ายคือเรื่องระหว่างหลี่เมิ่งซีกับเซียวจวิ้น ทุกคนร้อนใจขอร้องให้กลับสกุลเซียวแต่หลี่เมิ่งซียังยืนยันคำเดิมว่าคำสอนบรรพบุรุษไม่อาจฝ่าฝืน มีทางเดียวคือต้องแก้คำสอนไม่งั้นก็ไม่กลับมา จนเวลาผ่านไปสี่ปีคุณชายสามเซียวอวิ้นมีลูกชายแล้ว คุณชายรองกับหลี่เมิ่งซีก็ยังไม่มีอะไรคืบหน้าทั้งสองรู้ใจกันข้ารอเจ้าได้ แต่คนอื่นรอไม่ไหวแล้ว จนมีข่าวว่ารัชทายาทจะขอสมรสพระราชทาน เรื่องนี้หลี่เมิ่งซีบอกกับฮ่องเต้แล้วว่าเคยสาบานไว้ ฮ่องเต้จึงไม่บังคับ แต่คนอื่นไม่รู้ร้อนใจกันไปจนสุดท้ายเหล่าไท่จวินไปขอคำชี้แนะจากจิ้งอวิ๋นต้��ซือ จึงได้บอกว่าสกุลเซียวนี้ไม่ใช่สกุลเซียวในอดีตอีกแล้ว เหล่าไท่จวินจึงคิดได้ว่าเมื่อสี่ปีก่อนสกุลเซียวล่มสลายไปแล้วที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เป็นเพราะเซียวจวิ้นใช้กิจการทางใต้กับร้านยาอี๋ชุน ทำให้เปลี่ยนคำสอนบรรพบุรุษเพื่อหลี่เมิ่งซี แต่นางยังคงโกรธที่เซียวจวิ้นไม่มาบอกเอง ภายหลังรู้ว่าเพิ่งกลับมาความโกรธก็หายไป เรื่องราวมากมายของสกุลเซียวในที่สุดก็ได้ข้อสรุปเสียที

หลังอ่านเล่ม5 :
ในเล่มนี้ได้บทสรุปของทุกเรื่อง จุดสำคัญคือการตามหาเซียวปรุงยาเพื่อหยุดยั้งโรคระบาดทางตอนใต้ทางที่ฝ่ายรัชทายาทกับฝ่ายเยียนอ๋องกำลังแย่งชิงความเป็นใหญ่ในราชสำนักกัน ใครจะเป็นฝ่ายแพ้ ชนะ ขึ้นอยู่กับเซียนปรุงยา ว่าจะสามารถรักษาโรคระบาดทางใต้ได้หรือไม่ สกุลเซียวที่พบเจอมรสุมมามากมายจะเป็นอย่างไรต่อไป สกุลจะล่มสลายเพราะเยียนอ๋องมีอำนาจหรือไม่ และยังเห็นความรักที่ไม่จบสิ้นของคนสองคนที่ต่างความคิดกันว่าจะลงเอยกันอย่างไร เล่มสุดท้ายนี้มีบทสรุปทุกอย่างที่ลุ้นอ่านกันมาแน่นอน

สรุปเรื่อง :
หลี่เมิ่งซี ดอกเตอร์ทางการแพทย์ที่วิญญาณหลุดมาอยู่ในยุคโบราณ ต้าฉีที่ไม่มีในประวัติศาสาตร์ปัจจุบัน เป็นบุตรสาวลูกอนุที่แต่งงานเสริมมงคลแทนบุตรสาวภรรยาเอกสายตรง
เซียวจวิ้น คุณชายรองสกุลเซียว หนึ่งในสี่คุณชายของผิงหยาง มีฉายาว่าพญายมหน้าเย็น คนโบราณโดยแท้ ยึดมั่นคำสอนประจำตระกูล กตัญญู มีความคิดบุรุษคือท้องฟ้าของภรรยา
เหล่าไท่จวิน ยึดมั่นในคำสอนของสกุล เห็นผลประโยชน์ของสกุลเป็นสำคัญ คอยช่วยเหลือหลี่เมิ่งซี แต่ก็พร้อมที่จะหย่านางเพราะฐานะลูกอนุ ไม่สอดคล้องกับคำสอนบรรพบุรุษ

เนื้อเรื่อง :
เซียวจวิ้นป่วยหนักจนไม่มีทางรักษาได้แล้ว แต่เพราะยังมีความเชื่อสุดท้ายจึงใช้วิธีแต่งงานเสริมมงคลเข้ามา ส่วนหลี่เมิ่งซีนางเป็นลูกอนุคนถูกบีบบังคับให้ต้องแต่งงานแทนพี่สาวของนางที่ไม่อยากแต่งเพราะข่าวลือว่า คุณชายรองเซียวป่วยหนักไม่มีทางรักษา แต่งมาก็ต้องเป็นม่าย ตอนนั้นเองที่หลี่เมิ่งซีแขวนคอฆ่าตัวตาย พอช่วยชีวิตมาได้ก็คือหลี่เมิ่งซีที่มีวิญญาณของดอกเตอร์ทางการแพทย์ยุคปัจจุบันแล้วจะการเกิดการทดลองผิดพลาดทำให้ห้องทดลองระเบิด ช่วงก่อนการแต่งงานนางไม่เคยพบใคร ถูกขังในเรือน รอออกเรือน วันแต่งงานนางกังวลมากเพราะเป็นการแต่งงานผิดตัว แต่พอเข้าห้องหอ ถึงได้รู้ว่าเซียวจวิ้นถูกพิษและนางก็รู้ว่าเป็นพิษอะไร จึงทำการรักษา จากนั้นก็ใช้หยดเลือดจากนิ้วมือของเซียวจวิ้นมาหยดที่ผ้าพรหมจารีเอาไว้เป็นหลักฐาน กรณีที่ความลับเรื่องชาติกำเนิดของนางเรื่องเป็นลูกอนุแตกจะได้มีที่พึ่งพิง แต่เซียวจวิ้นกลับนึกถึงข่าวลือต่างๆขึ้นมานึกว่านางเป็นคนที่ไม่รักนวลสงวนตัว จึงนึกรังเกียจ วันที่สองก็ก่อเรื่องกับสาวใช้คนสนิททำการหยามหน้า หลี่เมิ่งซีหาวิธีรักษาอาการของเซียวจวิ้นจึงต้องบอกกับเหล่าไท่จวินว่าดูดวงมาต้องใช้เวลาครึ่งเดือนซึ่งนั้นเป็นเวลาที่นางคิดว่าพิษจะถูกกำจัดไปได้หมด คนอื่นไม่ร็ก็นึกว่านางเป็นคนเจ้าวางแผน อยากเก็บสามีไว้กับตัว ให้นึกรังเกียจยิ่งขึ้น นางที่เป็นคนในยุคปัจจุบันมีความคิดเรื่องบุรุษและสตรีมีความเท่าเทียมกัน มีอิสรเสรี ส่วนเซียวจวิ้นเป็นคนโบราณโดยแท้ ทุกอย่างบุรุษเป็นแผ่นฟ้า สตรีมีหน้าที่ดูแลเรือนหลังไม่มีปากเสียง ความคิดนี้ฝังรากลึก ทุกอย่างความกตัญญูมาเป็นอันดับแรก
ตอนแรกที่เซียวจวิ้นใช้แผนสาวใช้เพื่อยั่วให้หลี่เมิ่งซีแสดงอารมณ์ออกมาให้รู้ว่าใครที่เป็นใหญ่ แต่นางไม่สนใจ นี่เป็นเรื่องแรกที่ทำให้หลี่เมิ่งซีเห็นว่าสามีไม่ชอบตน แม่สามีไม่ชอบตน คนที่สามารถพึ่งพาได้ในคฤหาสน์หลังนี้คือเหล่าไท่จวิน ที่มีความเชื่อหลังจากไปไหว้พระว่าหลี่เมิ่งซีคือผู้อุปถัมภ์สกุลเซียว ถึงแม้หลังจากรู้ความจริงแล้วก็ยังพยายามใช้ความเห็นแก่ตัว เห็นแก่ผลประโยชน์ของสกุลเก็บหลี่เมิ่งซีไว้ในสกุลเซียว
ภายหลังหลี่เมิ่งซีได้รู้ว่าสกุลเซียวมีคำสอนบรรพบุรุษที่ว่า ภรรยาเอกของประมุขสกุลเซียวต้องเป็นสตรีที่ถือกำเนิดจากภรรยาเอกเท่านั้น นางจึงรู้ว่าไม่มีทางที่จะอยู่ในสกุลเซียวได้ ต้องหาทางเตรียมตัวก่อนจะถูกหย่าโดยการนำสินเดิมไปจำนำเพื่อเปิดร้านยาอี๋ชุน เอาไว้ยามออกจากสกุลเซียวจะได้มีที่พักพิง เมื่อรู้เรื่องนี้นางก็ไม่คิดที่จะอยู่สกุลเซียวรอวันหย่าอีก อยากได้หนังสือหย่าออกไปใช้ชีวิตอิสรเสรีข้างนอก เพราะเบื่อหน่ายกับการต้องคอยสู้รบในเรือนหลังที่มีแต่แผนการและการแก่งแย่งกันทั้งทางตรง ทางอ้อม
หลี่เมิ่งซีมุ่งความสนใจไปที่ร้านยาอี๋ชุน ส่วนเซียวจวิ้นก็เริ่มเห็นความดีที่อยู่ใต้ความเย็นชาของนาง หลังจากตอนแรกที่แสดงอำนาจกดข่ม นึกว่าจะทำให้นางยอมจำนน หลี่เมิ่งซีก็ใช้ชีวิตต่อมาอย่างไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร แต่ในเรือนหลังก็เกิดเรื่องมากมาย และก็ได้หลี่เมิ่งซีช่วยไว้ได้หลายครั้ง ทำให้เซียวจวิ้นเริ่มมองซีเอ๋อร์ต่างออกไป แต่จะทำอย่างไรก็ไม่มีทางได้ความจริงใจเหมือนเมื่อตอนเริ่มแต่งงานใหม่ เซียวจวิ้นเริ่มทำดีแก้ต่างแทนหลี่เมิ่งซี แต่ก็จะทำเป็นการบังเอิญผ่านมา ตอนแรกนางยังไม่คิดเข้าข้างตนเองจนในที่สุดก็สังเกตได้ แต่ในเรือนหลังยังมีทั้งแม่สามีและอนุ อีกทั้งยังมีจางซิ่วที่หวังในเซียวจวิ้นอีก กว่าเซียวจวิ้นจะรู้ว่าสตรีในเรือนหลังไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นก็ต้องผ่านเรื่องราวมากมาย จนทำให้คิดได้ และผิดหวังกับสกุลใหญ่เป็นที่สุด สุดท้ายเรื่องราวต่างๆจะจบอย่างไร ความรักเกิดจากคนสองคนที่มีความคิดความเชื่อไม่เหมือนกันจะเกิดขึ้นได้ และอยู่กันได้หรือไม่ต้องตามอ่านในเนื้อเรื่องอย่างละเอียด

หลังอ่าน :
เรื่องนี้ นข อวี่จิ่วฮวา ได้เขียนถึงเรื่องราวในเรือนหลังของสตรีที่แต่งงานไปอยู่ในบ้านสามีอย่างชัดเจน มีตัวดำเนินเรื่องคือนางเอก หลี่เมิ่งซีที่มาจากยุคปัจจุบัน การกระทำและความเชื่อจะแตกต่างจากสตรีโบราณอย่างแท้จริง ตอนแรกนางพยายามที่จะหาที่พึ่งพิงจากสามี แต่เมื่อเห็นว่าไม่ได้ นางก็ยืนได้ด้วยตนเอง ไปหาคนที่มีอำนาจที่สุดในเรือนหลัง และในสกุลนั่นคือเหล่าไท่จวิน การดูแลสามี และเหล่าไท่จวิน ถือเป็นการทำตามหน้าที่เจ้านายผู้บังคับบัญชากับลูกน้อง ไม่มีความคิดอย่างอื่น แต่เนื่องจากนางเป็นดอกเตอร์ทางการแพทย์ เรื่องพิษ เรื่องการรักษาโรคเป็นความถนัดของนาง จะไม่ช่วยก็ไม่ได้ เป็นจรรยาบรรณอย่างหนึ่ง
แต่หลักๆคือเรือนหลังสตรีก็มีการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น มีเล่ห์ร้ายที่เกิดขึ้นได้โดนที่บุรุษที่เป็นลูกชาย สามี ไม่เคยรู้เลย อย่างเซียวจวิ้นที่คิดว่ามารดาใจดีมีเมตตา ที่ไหนได้ลับหลังกลับกลั่นแกล้งสะใภ้ที่ไม่ชอบหน้าสารพัดอย่าง ถึงขั้นอยากให้ตายที่เดียว ส่วนอนุอยู่ต่อหน้าก็เรียบร้อยอ่อนหวาน นกตายซักตัวก็แสดงความเศร้าเสียใจ ร้องไห้สามวันวันคืน กินไม่ได้นอนไม่หลับ เพราะต้องการการเอาใจ จากบุรุษ พอลับหลังสามารถวางแผนร้ายต่างๆ ฆ่าได้แม้กระทั่งบุตรสาว บุตรชายที่ยังเล็กของเซียวจวิ้น แล้วจะไม่ถอดใจได้อย่างไร เหมือนทั้งบ้านเป็นคนเดียวที่โง่ รู้เป็นคนสุดท้าย นึกว่าตนฉลาดที่สุดในบ้าน
ไม่เพียงในเรือนสกุลสูงศักดิ์อย่างสกุลเซียว ขนาดจวนอ๋อง เรือนหลังก็ยังแย่งชิงกันที่เจ้าของจวนยังไม่รู้เรื่องรู้ราว
หรือในเรือนหลังที่จางซิ่วถูกซื้อตัวไป ทุกเรื่องเกิดขึ้นเพราะสตรีในเรือนหลังทั้งสิ้น ทำให้สรุปได้ว่าการใช้ชีวิตในยุคโบราณสตรีช่างอยู่อย่างยากลำบากถ้าไม่เป็นที่รักและเอ็นดูของสามี และแม่สามีไม่ถูกใจ
หลี่เมิ่งซีสามารถก้าวผ่านเรื่องราวต่างๆมาได้ด้วยความสามารถของนางเอง และความคิดที่ปลูกฝังมาในยุคปัจจุบัน สามารถปลอมตัวเป็นบุรุษออกไปท่องไปทั่วหล้า ทำอะไรได้อย่างอิสรเสรี เซียวจวิ้นที่มีความคิดโบราณสามารถปล่อยวางได้และทำตามความฝันของนางได้ นางจึงได้เปิดใจในที่สุด แล้วสามารถอยู่ในยุคเดียวกันได้อย่างมีความสุข แนะนำให้มองในมุมของสตรีในเรือนหลังจะเห็นความแตกต่างของยุคสมัยที่ นข ต้องการจะสื่ออ่านแล้วจะสนุกมาเลยค่ะ

[M · Rating 3 out of 5]

เปิดมาก็ความลับแตกเลยจร้า

แต่งงใจนางเอกว่าจะสะเทือนอะไรมากมาย หล่อนก็เตรียมใจมาตลอดไม่ใช่หรา แถมบรรยายว่ารัก แต่การกระทำไม่ได้รักขนาดนั้นเลยนะ ในความจะบอกไม่บอก อันนี้ก็น่าเห็นใจ จะบอก แต่ก็บอกไม่ได้ ส่วนนึงก็คือพวกคนใช้ค้านเก่งงงงง แต่เมิ่งซีก็คงไม่อยากบอกด้วยแหละ แหม่ จริงๆ คือรอโป๊ะ จะได้มีดราม่า

เอาดีๆ จนเล่มนี้ก็ยังไม่ชอบใจจือชิว รู้สึกเยอะสิ่งกะนางเอกเหลือเกิน คนใช้เรื่องอื่น คำนายก็คือคำขาด เจ้นี่ชอบแสดงอารมณ์เก่ง ไม่พอใจเก่ง ตำหนิเก่งงง ยื้อเก่ง ขวางเก่ง โอ้ยย รำ
จริงๆ แล้วต้องพูดเลยว่ารำคาญคนของนางเอกแทบจะทุกคน

ในส่วนของพี่เซียวนั้น โอเค 2 เล่มที่ผ่านมาต้องบอกเลยว่าพี่ทรหดอดทนมาก ทนทุกข์อเนจอนาถตามคำสัญญาของผู้แต่งจริงๆ 5555 น่าสงสารเหมือนกันนะ ตอนที่ตัดพ้อนางเอก ก็สมควรอ่ะ
พระเอกดื้อด้านมาก อันนี้ต้องพูดเลย 555

แต่สำหรับเรื่องนี้ แม้ว่าแม่สามีจะทำตัวรุงรังเยอะ แต่ไม่เยอะจนน่ารำคาญเท่ายอดหญิงหมอ นะ อันนี้คือเกรี้ยวกราด มีบท แต่ไม่ใช่ตัวร้ายหลัก เยอะสิ่งกว่าคือเหล่าไท่จวิน ท่านย่า กะความจะหนีบอลลีวูดของนางเอกนี่ล่ะ

แล้วตอนจบยังต้องมาเจอความแง่งอนของนางเอกไปอีก.... ในช่วงตรงนี้อิชั้นก็ข้ามๆ ไปเลย
แหม่ ลีลาเยอะ ไหนว่ารักไหนว่าหลง จนทุกอย่างมันเข้าทางแล้ว ยังลีลาไม่เลิก เจ้ไม่เชียร์แล้ว เจ้เหนื่อยยยย
555 แต่โดยรวมถึงแม้ว่าจะมีช่วงที่ตีผ่านเหมือนดู flip book แต่ยอมว่าสนุกกว่าเซียนเครื่องหอม แต่สู้ยอดหญิงหมอไม่ได้

เอาดีๆ อยากรู้ว่าเค้าเขียนอันไหนก่อน ถ้าเขียนยอดหญิงหมอ ก่อนอีสองเรื่องนี้ ถือว่าการเขียนพัฒนาลงคลอง ไม่น่าอ่านของคนเขียนนี้แล้ว แต่ถ้ายอดหญิงหมอเขียนล่าสุด จะถือว่ายังมีหวัง

[Nessy Bunny · Rating 3 out of 5]

ดูจะไร้แก่นสาร ไร้ความรับผิดชอบที่สุดในจำนวนยอดหญิงแล้วมั้งเนี่ย
😒😒😒 โถถถ สมเป็นเล่มจบจริงเชียว รวบรัดตัดตอนยิ่งกว่านิทานก่อนนอนตอนประถมอีกอ่ะพูดจริง!
ยืนยันคำเดิมว่าในเรื่องนี้ “ไม่มีตัวละครใดที่ชอบเลย”
ขนาดรัชทายาทที่นางเอกช่วยชีวิตฟันผ่าอุปสรรคมากมายหลายแหล่มาด้วยแท้ๆ ยังคิดสังหารคิดละแวงกันได้ลง
อิท่านย่าพระเอกก็เห็นแก่ตัวจนหน้าสุดท้าย อะไรคืออยากได้ทายาทจนยอมให้นางเอกตายไปเสียดีกว่า ทั้งที่ตัวเองทั้งตระกูลเป็นหนี้ชีวิตเขา รู้ทั้งรู้ว่าสองคนรักกันขนาดไหน ยังไม่รู้สำนึก น่ารังเกียจจนบรรทัดจริงๆ!

[Kittenlittle · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 5 เล่ม
เล่มแรกๆ อ่านพอโอเค หลังๆ เริ่มไม่ไหว อ่านแล้วเหนื่อยใจ

นางเอกดูมีโชคดีแบบไม่สมเหตุสมผล ปลอมตัวออกไปเที่ยวเล่น เจอรัชทายาท พูดคุยถูกคอกันถูกสาบานเป็นพี่น้องเลย หรือช่วยชีวิตโอวหยางตี๋ ก็เหมือนได้องครักษ์คุ้มครองตลอดไป

เรื่องนี้ก้างขวางคอเยอะมาก พระนางจะปรับความเข้าใจ จะต้องมีคนมาขวางจังหวะตอนจะเอ่ยปากตลอด หลายฉากมาก กว่าพระนางจะได้เปิดใจคุยกันก็เล่มสุดท้ายละ ใกล้จบละ

เรื่องนี้อ่านไปก็มีความร้ายๆ ในครอบครัวพระเอก ไม่อนุ ก็แม่ผัว ไม่ค่อยจะมีคนดีเลย นางเอกก็จะหนีอย่างเดียว พระเอกชอบนางเอกแต่ก็ปากแข็ง ท่ามาก อ่านไปไม่รู้สึกมีความสุขเลย อยากให้จบไวๆ

[4e3a · Rating 3 out of 5]

รีวิวรวม 1-5 เล่ม ให้3.5ดาว

รวมๆแล้วก็สนุกดี เป็นนิยายน้ำเน่าที่ไม่ต้องคิดอะไรเยอะ ไม่มีอะไรซับซ้อน มีบางช่วงบางตอนที่อ่านไปก็เอ๊ะไปบ้างประปราย นางเอกซูแบบหอมปากหอมคอ แต่เหมือนมีกรรมนะทำคุณคนไม่ขึ้น ตั้งแต่ตระกูลเซียวยันรัชทายาท 5555 ตอนตระกูลเซียวล่มสลาย แม่พอ.ตาย ย่าตาบอด คือแบบเออสมน้ำหน้าอ่ะ เห็นแก่ตัวนัก ส่วนพระเอกนี่เหมือนจับฉลากได้มา ไม่ค่อยฉลาดเลย โง่ๆแถมยังหลงอนุ มัวเมากะอนุไปครึ่งค่อนเรื่อง โดนอนุวางยาลูกสาวฆ่าลูกชายยังไม่รู้ตัวจะช่วยแก้ตัวอี๊ก พอหลุดพ้น มารักนอ.ก็นิสัยเสีย เห็นแก่ตัวเอาแต่ใจตัวเองขังนอ.ไว้อีก เป็นพระเอกแบบใดคะ กว่าจะดีแบบสมควรเป็นพระเอกก็เล่มสุดท้ายแล้วจ้า 🤣

[Giyongchy · Rating 2 out of 5]

อ่านจบทั้ง 5 เล่มแล้วคิดว่าจริงๆ แล้วเรื่องนี้นักเขียนสามารถเขียนให้จบได้ใน 2 เล่มด้วยความที่เนื้อหาไม่ได้ไปไหนเหมือนเรือวนในอ่างตลอดทั้งเรื่อง อ่านทุกเรื่องของนักเขียนคนนี้ คือ ชอบมากตั้งแต่หมอเทวดา แต่พอมา 2 เรื่องหลังรู้สึกไม่สนุกเนื้อเรื่องค่อนข้างจำเจ ความสมเหตุสมผลของตัวละครบางตัวก็จางยิ่งกว่าจาง ถ้ามีงานเขียนเล่มอื่นๆ ตามมาอ่านจะต้องคิดก่อนหยิบอ่านละ เพราะอ่านแล้วบางทีให้แต่ความหงุดหงิดก็ไม่ไหว

[Fonfoniny · Rating 1 out of 5]

ยอดหญิงเทพสมุนไพร 5

เล่มนี้คือที่สุดของความน่ารำคาญ ปมรักษาโรคระบาดทางใต้ที่คิดว่าเป็นปมใหญ่ ฉากใหญ่บรรยายผ่านๆไม่กี่หน้ากระดาษ

มีแต่พระนางเข้าใจผิดกัน คนนี้คิดไปทาง อีกคนคิดไปเอง ตัวละครแบนไม่มีมิติ เยียนอ๋องที่เล่ามาว่าเก่งนักเก่งหนาในเล่มก่อนๆก็มาแพ้ง่ายๆอย่างนี้

สาวใช้นางเอกก็ทำตัวยิ่งกว่าเจ้านาย บ้านพระเอกก็เห็นแก่ตัวจนวินาทีสุดท้าย เซียวจวิ้นเป็นพระเอกที่จืดจางมาก มีคุณธรรมความสามารถอะไรถึงคู่ควรเป็นพระเอก

นางเอกหลี่เมิ่งซีก็เอาแต่ใจ ใช้แต่อารมณ์ ปากไม่ตรงกับใจ. มีแต่งอนกันไปงอนกันมา

[Pan · Rating 3 out of 5]

อ่านจบจนได้ จุดจบแม่พระเอกง่ายไปหน่อยนะคะ ไม่สะใจเลย จางอี๋ไท่ก็ไม่มีใครเปิดโปง ถึงนางเอกจะบอกพระเอกว่าอย่าบอกใครเลย สงสารคุณชายสาม แต่ก็นะ อยากให้มีคนรู้บ้าง อย่างน้อยท่านย่างี้ เกลียดท่านย่ามากค่ะ ไม่สะใจกะตอนจบของท่านย่าเหมือนกัน รำคาญท่านย่ามากๆ คือนางเอกเป็นคนช่วยให้ตระกูลได้กลับคืนมา ยังไม่สำนึกในบุญคุณอีก อ่านแล้วเหนื่อยใจ

[Kaeka Peyanon · Rating 3 out of 5]

เนื้อหา บรรยายเยอะซะจนฉากใส่แผลความยาว ครึ่งเล่มได้
ตอนจบ นางเอกเวิ่นเว้อเกิน