Το αίτημα του Γκολντόνι για ανανέωση της ιταλικής κωμωδίας, βρίσκει τη σαφή του έκφραση και στην κωμωδία Οι δίδυμοι της Βενετίας. Η χρήση του μοτίβου των ομοίων είναι προσφιλής στους συγγραφείς των σεναρίων της Κομέντια ντελ Άρτε. Μεταμφιεσμένα πρόσωπα που στο τέλος του έργου αποδεικνύονται αδέλφια, χαμένα παιδιά σε ναυάγια ξαναβρίσκονται μέσα σε επεισόδια γεμάτα παρεξηγήσεις, που βασίζονται στο ότι οι θεατές ξέρουν ό,τι οι ρόλοι δεν γνωρίζουν κατά τη στιγμή της παρεξήγησης, αυτή είναι η πιο δοκιμασμένη μέθοδος για την ευρωπαϊκή κωμωδία. [. . .] Πέρα όμως από τη δυνατότητα που επιτρέπει να αναπτυχθεί μια πλοκή γεμάτη εκπλήξεις, το μοτίβο της ομοιότητας αποτέλεσε κλασικό τέχνασμα για αυτοσχεδιασμό από τους ηθοποιούς της Κομέντια, που είχαν συνηθίσει να παίζουν όλους τους, τυποποιημένους από μια μακρόχρονη παράδοση, ρόλους με μάσκες και με τερτίπια αναγνωρίσιμα για τους θεατές. Στους Διδύμους ο Γκολντόνι, όπως άλλωστε το κάνει και αλλού, αφαιρεί τα τεχνάσματα και καθορίζει μια νέα χρήση των ρόλων, που αν και είναι γνωστοί από το παρελθόν παρουσιάζονται μέσα από μια νέα οπτική που τείνει να ανατρέψει την όποια προκαθορισμένη εικόνα του θεάτρου έχουν σχηματίσει οι σύγχρονοι του θεατές. Το αίτημα για ανανέωση της θεατρικής γραφής ικανοποιείται με το έργο του Γκολντόνι, ταυτόχρονα όμως γεννάται και ένα καινούργιο αίτημα, που πρέπει πια να ικανοποιήσει η θεατρική πρακτική.
Carlo Osvaldo Goldoni was an Italian playwright and librettist from the Republic of Venice. His works include some of Italy's most famous and best-loved plays. Audiences have admired the plays of Goldoni for their ingenious mix of wit and honesty. His plays offered his contemporaries images of themselves, often dramatizing the lives, values, and conflicts of the emerging middle classes. Though he wrote in French and Italian, his plays make rich use of the Venetian language, regional vernacular, and colloquialisms. Goldoni also wrote under the pen name and title "Polisseno Fegeio, Pastor Arcade," which he claimed in his memoirs the "Arcadians of Rome" bestowed on him.
capire il dialetto di tonino zanetto e arlecchino dovrebbe essere considerata una delle fatiche di ercole no cap goldoni sei bravissimo ma io mi sono letteralmente scervellata
Il tema del doppio riutilizzato in modo inedito da Goldoni, adattato a un attore importante come Cesare Darbes, famoso per la sua abile interpretazione degli zanni furbo e stolto. Goldoni ne utilizza le abilità per fargli interpretare i due gemelli, che rispetto alla precedente tradizione hanno nomi e caratteri diversi. Mette in scena una morte all'interno di una commedia, e riesce a farla risultare più che comica al pubblico. Un'opera innovativa sotto molti punti di vista, sebbene si innesti all'interno di una tradizione, quella del doppio, portata a saturazione nel corso dei secoli a partire da Plauto.