What do you think?
Rate this book
Knap voor een dik meisje
Tatjana is al haar hele leven dik. En krijgt dus al zo lang ze zich kan herinneren ongevraagd commentaar op haar lijf. Naaste familie, wildvreemden, specialisten: iedereen vindt het nodig haar te vertellen dat dik zijn iets slechts is en dat ze daar zo snel mogelijk iets aan moet doen. Alsof het haar niet al duidelijk was hoeveel haar extra kilo's haar hebben gekost. In haar puberteit waren er geen prille liefdes of eerste seksuele ervaringen, geen onbezorgd ontdekken van de wereld. In plaats daarvan waren er pestende klasgenoten, stiekeme vreetbuien en een constante schaamte.
Wanneer ze eenderde van haar lichaamsgewicht verliest ervaart ze voor het eerst de privileges die bij slank zijn horen. Toch neemt het ongevraagde commentaar alleen maar toe – al helemaal als ze weer begint aan te komen. In dit boek neemt ze zélf de regie in het gesprek over haar lichaam, en doet ze openhartig verslag van het leven als dikke vrouw in een land waar dun zijn de norm is.
Wanneer ze eenderde van haar lichaamsgewicht verliest ervaart ze voor het eerst de privileges die bij slank zijn horen. Toch neemt het ongevraagde commentaar alleen maar toe – al helemaal als ze weer begint aan te komen. In dit boek neemt ze zélf de regie in het gesprek over haar lichaam, en doet ze openhartig verslag van het leven als dikke vrouw in een land waar dun zijn de norm is.
192 pages, Paperback
Published April 9, 2019
21 people are currently reading
1230 people want to read
About the author
Tatjana Almuli
7 books157 followersTatjana Almuli (1991) is schrijver, journalist, fotograaf en spreker en geworteld in Amsterdam.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 302 reviews
September 22, 2019
Ik haalde dit boek uit de bibliotheek en wilde bij thuiskomst alvast even de eerste pagina lezen - dat werd meteen het hele boek. In een ruk.
In Knap voor een dik meisje vertelt Tatjana Almuli op een open en heel eerlijke manier over de moeizame relatie die ze van kinds af aan met haar eigen lichaam heeft. Het boek gaat over lichaamspositiviteit en lichaamsneutraliteit, maar toont vooral ook aan hoe dikke mensen in de samenleving behandeld worden. Mensen met overgewicht worden uitgelachen en gepest, er wordt aangenomen dat ze per definitie een ongezonde levensstijl hebben en worden door allerlei kleine dingetjes (bijvoorbeeld leuningen op een stoel) voortdurend geconfronteerd met hun eigen gewicht. Het is belangrijk dat dergelijke verhalen verteld worden: dikke mensen moeten gerepresenteerd worden in de media, ze maken immers een groot onderdeel uit van de samenleving. Bovendien moet de negatieve connotatie van het woord dik aan de kaak gesteld worden. Dik staat niet gelijk aan ongezond of ongelukkig. Uit het verhaal van Tatjana Almuli en de andere vrouwen die ze interviewt blijkt heel duidelijk dat door af te vallen de denkwijze van anderen over jou misschien verandert, maar dat dit niet automatisch betekent dat je ook gelukkiger bent.
Al met al is Knap voor een dik meisje niet alleen een ontzettend goed geschreven pageturner, maar ook een belangrijk verhaal dat vertelt moet worden. Dikke mensen mogen hun stem laten horen in de samenleving. Dit boek is nog maar het begin, aldus de schrijfster. Heel leuk ook dat ze aan het einde van haar eigen verhaal ook andere boeken en podcasts tipt. Een prachtig Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
In Knap voor een dik meisje vertelt Tatjana Almuli op een open en heel eerlijke manier over de moeizame relatie die ze van kinds af aan met haar eigen lichaam heeft. Het boek gaat over lichaamspositiviteit en lichaamsneutraliteit, maar toont vooral ook aan hoe dikke mensen in de samenleving behandeld worden. Mensen met overgewicht worden uitgelachen en gepest, er wordt aangenomen dat ze per definitie een ongezonde levensstijl hebben en worden door allerlei kleine dingetjes (bijvoorbeeld leuningen op een stoel) voortdurend geconfronteerd met hun eigen gewicht. Het is belangrijk dat dergelijke verhalen verteld worden: dikke mensen moeten gerepresenteerd worden in de media, ze maken immers een groot onderdeel uit van de samenleving. Bovendien moet de negatieve connotatie van het woord dik aan de kaak gesteld worden. Dik staat niet gelijk aan ongezond of ongelukkig. Uit het verhaal van Tatjana Almuli en de andere vrouwen die ze interviewt blijkt heel duidelijk dat door af te vallen de denkwijze van anderen over jou misschien verandert, maar dat dit niet automatisch betekent dat je ook gelukkiger bent.
Al met al is Knap voor een dik meisje niet alleen een ontzettend goed geschreven pageturner, maar ook een belangrijk verhaal dat vertelt moet worden. Dikke mensen mogen hun stem laten horen in de samenleving. Dit boek is nog maar het begin, aldus de schrijfster. Heel leuk ook dat ze aan het einde van haar eigen verhaal ook andere boeken en podcasts tipt. Een prachtig Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
April 12, 2019
Ik wilde 'alvast een klein stukje lezen' in dit boek, en tweeënhalf uur later was het uit. Wat een boek is dit. Het is mooi, heftig, ontroerend, rauw, grappig en aangrijpend en alles ertussenin. Tatjana is zó eerlijk en kan ook zo goed schrijven. Ik vond het een indrukwekkend verhaal met een supersterke onderliggende maatschappelijke boodschap: misschien moeten we iets doen aan het feit dat we voor mensen die niet de norm zijn soms letterlijk geen plaats maken in onze samenleving.
July 26, 2019
Het begin moest ik even inkomen, maar toen ik tijdens de warme nachten niet kon slapen heb ik het boek uitgeluisterd. Ik vind het erg fijn dat Tatjana zelf het boek heeft in gesproken, dit maakte het erg persoonlijk en intiem.
Het boek zelf vind ik op sommige fronten juist heel herkenbaar, maar soms ook juist niet. Ik lees dat voor velen het een feest van herkenning is, maar ik mis dat soms een beetje.
Het voelt een beetje alsof ik iets 'fout' doe omdat ik bepaalde gevoelens niet deel. Dit is natuurlijk ronduit belachelijk. Ik denk dat dit boek (die van Mayra is next), social media en de yoga mij helpt om zelf zekerder en opener te zijn over het feit dat ik dik ben. Ik ben wie ik ben en ik mag er zijn.
Ik heb altijd al het gevoel gehad dat mensen mij maar accepteren zoals ik ben. En als mensen mij lelijk vinden dan is dat ook goed. Je hoeft niet naar mij te kijken. Feel free to look the other way!
Gelukkig heb ik mezelf nog nooit verborgen om wie ik ben. Ik draag bont gekleurde jurkjes, rode lippenstift en tijdens de yoga een strakke broek. En dat is onderdeel van mijn identiteit. Niemand maar dan ook niemand zou ooit in staat moeten zijn om dit van mij af te pakken. Overigens geld dat natuurlijk ook voor slanke meiden en vrouwen. Iedereen moet kunnen zijn wie hij en/of zij is. Iedereen is daar vrij in. We moeten wat minder kritiek op elkaar hebben en wat liever voor elkaar zijn.
Ik wil Tatjana, Mayra, Ashley, Tess en vele anderen bedanken. Dat we mogen laten zien dat we zijn wie we zijn. En dat ik meer ben dan alleen 'die dikke'. Bedankt. En let's keep going. We zijn allemaal awesome!!!
Het boek zelf vind ik op sommige fronten juist heel herkenbaar, maar soms ook juist niet. Ik lees dat voor velen het een feest van herkenning is, maar ik mis dat soms een beetje.
Het voelt een beetje alsof ik iets 'fout' doe omdat ik bepaalde gevoelens niet deel. Dit is natuurlijk ronduit belachelijk. Ik denk dat dit boek (die van Mayra is next), social media en de yoga mij helpt om zelf zekerder en opener te zijn over het feit dat ik dik ben. Ik ben wie ik ben en ik mag er zijn.
Ik heb altijd al het gevoel gehad dat mensen mij maar accepteren zoals ik ben. En als mensen mij lelijk vinden dan is dat ook goed. Je hoeft niet naar mij te kijken. Feel free to look the other way!
Gelukkig heb ik mezelf nog nooit verborgen om wie ik ben. Ik draag bont gekleurde jurkjes, rode lippenstift en tijdens de yoga een strakke broek. En dat is onderdeel van mijn identiteit. Niemand maar dan ook niemand zou ooit in staat moeten zijn om dit van mij af te pakken. Overigens geld dat natuurlijk ook voor slanke meiden en vrouwen. Iedereen moet kunnen zijn wie hij en/of zij is. Iedereen is daar vrij in. We moeten wat minder kritiek op elkaar hebben en wat liever voor elkaar zijn.
Ik wil Tatjana, Mayra, Ashley, Tess en vele anderen bedanken. Dat we mogen laten zien dat we zijn wie we zijn. En dat ik meer ben dan alleen 'die dikke'. Bedankt. En let's keep going. We zijn allemaal awesome!!!
March 25, 2023
Een boek over dik-zijn: fascinerend en erg tof dat er over wordt geschreven. Maar na de zoveelste pagina vol zelfbeklag en verontwaardiging over 'de mensen' begint het boek me wat tegen te staan. Ze is wel erg scheutig met verwijten. Het helpt ook niet dat bijna elke titel van het hoofdstuk een kwetsende uitspraak is van een willekeurig persoon, zo ook de boektitel.
Als mensen Tatjana vanwege haar dikte op gezondheidsrisico's wijzen is dat 'de makkelijke gezondheidskaart spelen.' Een vriendin die zegt dat ze 'gewoon Tatjana is, niet dik of dun', dat wringt dan weer, want kom op, kijk naar me! Mensen die haar ronduit dik noemen zijn bot, want 'ik wil niet dat mensen mij zo zien.'
Je kan het onmogelijk goed doen als vreemde, vriend of kennis van Tatjana. Alle medische experts zijn onbekwaam, behalve één. Haar enorme zang- en acteertalent wordt in de kiem gesmoord omdat 'de mensen' alleen naar haar gewicht kijken en niet naar haar prestaties. Dan is de leefomgeving aan de beurt: waarom zijn alle vliegtuigstoelen zo klein, waarom worden krukjes niet steviger gebouwd, waarom hebben stoelen in godsnaam leuningen, waarom mag mijn gewicht er niet zijn? Als ze afvalt zijn complimenten ook niet oké, want hallo, was ik daarvoor niet goed genoeg? Het schiet alle kanten op, en je hebt het gevoel dat ze tijdens het schrijven de dingen voor zichzelf nog aan het rijmen is.
Mensen die suggereren dat ze zelf aandeel heeft in haar eigen gewicht worden aangewezen als bot, dom, onaangepast en ronduit slecht, terwijl zij zelf elke gedraging van wie dan ook veroordeelt. Verder moet er steeds worden benadrukt dat ze wel enorm veel sport, dat haar eetbuien een psychische oorzaak hebben, dat er een gendefect is. Ik heb nog nooit zo vaak het woord 'ik' in een boek gelezen, dat ook nog eens afsluit met de suggestie om haar te volgen op Instagram. Millenials!!
Als mensen Tatjana vanwege haar dikte op gezondheidsrisico's wijzen is dat 'de makkelijke gezondheidskaart spelen.' Een vriendin die zegt dat ze 'gewoon Tatjana is, niet dik of dun', dat wringt dan weer, want kom op, kijk naar me! Mensen die haar ronduit dik noemen zijn bot, want 'ik wil niet dat mensen mij zo zien.'
Je kan het onmogelijk goed doen als vreemde, vriend of kennis van Tatjana. Alle medische experts zijn onbekwaam, behalve één. Haar enorme zang- en acteertalent wordt in de kiem gesmoord omdat 'de mensen' alleen naar haar gewicht kijken en niet naar haar prestaties. Dan is de leefomgeving aan de beurt: waarom zijn alle vliegtuigstoelen zo klein, waarom worden krukjes niet steviger gebouwd, waarom hebben stoelen in godsnaam leuningen, waarom mag mijn gewicht er niet zijn? Als ze afvalt zijn complimenten ook niet oké, want hallo, was ik daarvoor niet goed genoeg? Het schiet alle kanten op, en je hebt het gevoel dat ze tijdens het schrijven de dingen voor zichzelf nog aan het rijmen is.
Mensen die suggereren dat ze zelf aandeel heeft in haar eigen gewicht worden aangewezen als bot, dom, onaangepast en ronduit slecht, terwijl zij zelf elke gedraging van wie dan ook veroordeelt. Verder moet er steeds worden benadrukt dat ze wel enorm veel sport, dat haar eetbuien een psychische oorzaak hebben, dat er een gendefect is. Ik heb nog nooit zo vaak het woord 'ik' in een boek gelezen, dat ook nog eens afsluit met de suggestie om haar te volgen op Instagram. Millenials!!
March 2, 2023
Ik zie dit bij andere reviews al voorbij komen, maar ik hoor er ook bij: “ik dacht even een paar pagina’s te lezen, maar kon niet meer stoppen.”
Dit boek is vlot, mooi en eerlijk geschreven. Ik kon niet meer stoppen met lezen (en dat is lang geleden). Het boek staat op mijn ereader en stiekem baal ik daar nu van. Er zijn een aantal zinnen die ik heel graag een tabje had willen geven, maar helaas…
DAARNAAST is de boodschap van dit boek enorm verhelderend en belangrijk. Ik heb enorm veel nieuwe en belangrijke dingen geleerd. Het boek raakte mij, het boek kwam op momenten dichtbij. Ik ben blij dat ik het heb gelezen en zal het zeker aan een ieder ander aanraden.
Dit boek is vlot, mooi en eerlijk geschreven. Ik kon niet meer stoppen met lezen (en dat is lang geleden). Het boek staat op mijn ereader en stiekem baal ik daar nu van. Er zijn een aantal zinnen die ik heel graag een tabje had willen geven, maar helaas…
DAARNAAST is de boodschap van dit boek enorm verhelderend en belangrijk. Ik heb enorm veel nieuwe en belangrijke dingen geleerd. Het boek raakte mij, het boek kwam op momenten dichtbij. Ik ben blij dat ik het heb gelezen en zal het zeker aan een ieder ander aanraden.
March 12, 2023
Super heftig, maar eerlijk verhaal waarin ik veel herkenning heb mogen vinden. Ik ben zelf plus size en dit boek kwam zo dichtbij!
Ik ben niet vanaf de kindertijd plus size geweest, maar ik vind het zo waardevol om als aankomende pedagoog te lezen hoe dit ervaren is door de auteur.
Bedankt voor dit super belangrijke boek! Zeker een aanrader aan iedereen!
Ik ben niet vanaf de kindertijd plus size geweest, maar ik vind het zo waardevol om als aankomende pedagoog te lezen hoe dit ervaren is door de auteur.
Bedankt voor dit super belangrijke boek! Zeker een aanrader aan iedereen!
January 31, 2020
Wat een heftig boek om te lezen! Tatjana kan heel goed verwoorden met welke struggles ze te maken krijgt in haar leven, en ze vertelt het dan ook nog op een hele mooie, open manier.
Dit boek geeft een heel goed inzicht in het leven en de gevoelens van iemand met morbide obesitas. Daarnaast heeft het me ook aan het denken gezet over alle maatschappelijke problemen omtrent obesitas. Zeker een aanrader!
Dit boek geeft een heel goed inzicht in het leven en de gevoelens van iemand met morbide obesitas. Daarnaast heeft het me ook aan het denken gezet over alle maatschappelijke problemen omtrent obesitas. Zeker een aanrader!
July 16, 2020
Het begon goed, ik leefde hard mee en begreep haar ook. Maar toen kwamen rare opmerkingen over o.a. automutilatie die ik echt niet oké vind. En hoe verder in het boek, hoe meer ik "de feeling" met de auteur miste wat ik in het begin wel had. Spijtig.
March 3, 2020
Het is belangrijk dat ze een maatje meer bespreekbaar maakt, maar met sommige opmerkingen sloeg ze de plank volledig mis.
April 17, 2019
Wat ik zo sterk vind aan dit boek, is de eerlijkheid van Tatjana en het niet pretenderen de wijsheid in pacht te hebben. Ze schrijft openlijk over haar twijfels. De twijfels over haar afgelegde pad, over haar gewicht, over body positivity, over de medische kant van het verhaal. Dat vind ik knap, het is geen aanklacht of een zwart-wit schets, het is een verslaglegging en beschouwing van haar pad en waar ze mee te maken heeft (gehad).
Ik denk dat ik dikke mensen in hun waarde laat en ze niet veroordeel, maar in Tatjana’s boek las ik voorbeelden waarvan ik dacht “fuck, dit heb ik sowieso wel eens gedaan / gezegd”. Ik vind zo’n eye opener waardevol. Dank daarvoor.
Dit boek is wat mij betreft een aanrader omdat het mij meeneemt in ‘de ander’ en me nieuwe inzichten biedt. Ik vind het stof tot nadenken en ik hoop dat meer mensen dit lezen, meedenken en samen naar een inclusievere wereld gaan.
Ik denk dat ik dikke mensen in hun waarde laat en ze niet veroordeel, maar in Tatjana’s boek las ik voorbeelden waarvan ik dacht “fuck, dit heb ik sowieso wel eens gedaan / gezegd”. Ik vind zo’n eye opener waardevol. Dank daarvoor.
Dit boek is wat mij betreft een aanrader omdat het mij meeneemt in ‘de ander’ en me nieuwe inzichten biedt. Ik vind het stof tot nadenken en ik hoop dat meer mensen dit lezen, meedenken en samen naar een inclusievere wereld gaan.
December 23, 2019
*Let op, geen spoilers maar ik bespreek wel kleine hints en dingen uit het boek die je misschien niet vooraf wil weten.*
In 'knap voor een dik meisje' vertelt Tatjana Almuli over haar leven, en met name haar gewicht. Ze overloopt haar jeugd, de jongvolwassen jaren en vooral de strijd die ze voerde met haar lichaam. Een non-fictie boek met een autobiografische sausje erover heen. Langs de ene kant moeizaam om daar een recensie over te schrijven, langs de andere kant: ik heb een heleboel bedenkingen bij dit boek.
Als eerste vond ik het interessant. Voornamelijk om te weten wat een zwaarder gewicht in het leven van iemand doet. Vreemde bedenking, maar ik kan begrijpen dat sommige zaken niet meer zo vanzelfsprekend zijn. Zoals het vliegtuig nemen, en vooral: je daar comfortabel bij voelen. Al snel wordt duidelijk dat het voornamelijk gebeurtenissen zijn in de jeugd van Tatjana, die haar op een bepaalde manier hebben getekend.
Eerlijk gezegd vond ik dat los staan van het hele gewichtskwestie. Ik denk dat veel van de neerslachtige zaken eerder het gevolg waren van trauma's dan haar (over)gewicht. Al probeerde ze in het boek wel te weerspiegelen dat alles kwam door haar zelfbeeld. Met een jeugd zoals de hare, is het niet abnormaal dat je mentaal enkele struikelblokken ondervindt.
Het persoonlijke kantje aan dit boek kon ik waarderen. Het luisterde het audioboek dat evenals ingesproken werd door de auteur. Dat gaf het allemaal nog meer persoonlijkheid en bevorderde de leeservaring. De auteur heeft een aangename stem om naar te luisteren. Afgaande daarop is de schrijfstijl vlot en toegankelijk voor elk type lezen.
Waarom ik toch maar twee sterren geef? Dit boek slaagt in mijn ogen de bal compleet mis...
Het zelfmedelijden van Tatjana is storend. In het boek is dit te aanwezig en ik hoop oprecht dat in haar dagelijkse leven dit anders was. Alles wordt op anderen afgeschoven. Elk klein dingetje dat in haar leven fout gaat is de schuld van iemand anders. Haar jeugd kan een reden zijn en ik denk oprecht ook dat het in verband staat, maar ook daarna is elke tegenslag gelinkt aan een ander persoon.
Ze haalt meermaals aan zich niet voldoende te voelen voor anderen. Al had ik vaak bij haar woorden het idee dat ze de verschillende mannen waar ze mee gedatet heeft, evenals als niet goed genoeg zag. Hier en daar had ik het gevoel dat ze net dezelfde houding aannam tegenover anderen, als de houding die mensen naar haar hadden en die ze bekritiseerde.
Deze twee dingen met elkaar gecombineerd, maken dat Tatjana andere mensen dingen gaat verwijten. Voor haar ouders, die naar mijn ogen zowat de enige in het hele verhaal zijn die daadwerkelijk wat fout hebben gedaan, neemt ze het steeds op. Ze draagt beide op handen, ondanks dat ze een keerpunt heeft naar haar vader toe. Onschuldige personen, waarvan ze vaak misschien niet met zekerheid kon zeggen of ze daadwerkelijk foute bedoelingen hadden, wijst ze met de vinger.
Er zijn ook vele uitspraken in dit boek waar ik even van opkeek. 'Ik had liever Anorexia gehad, dan was ik tenminste dun.' Is een van de uitspraken waarbij ik zoiets had van: 'zoiets kan je toch niet zeggen?'. Ze heeft anorexia in haar omgeving gezien, en doet er zo lichtjes over.
Veel uitspraken zijn ook heel haatdragend naar 'slanke' mensen toe. Opnieuw dat vingerwijzen dat het hun fout is. Tegenover haar vriendinnen is ze soms ronduit arrogant. Wanneer sommige haar accepteren voor wie ze is, haar gewicht niet zien; reageert ze zo brut en kordaat.
Uit het boek haal je al snel: de wereld moet zich aanpassen aan mij. De wereld moet rekening houden met mensen die obesitas hebben.
Ze haalt aan hoe anderen haar vooroordelen, maar ze doet het zelf eens zo erg. Haar houding naar anderen toe is vrij ongepast en niet relevant aan haar gewicht. Dit gaat eerder uit naar wantrouwen en persoonlijkheid.
Ik had van dit boek verwacht om te lezen hoe haar leven in elkaar zit. Welke dingen ze zoal hoort, wat voor haar moeizaam is (niet een opsomming zoals veters strikken gaat niet vlot), hoe ze opzoek ging naar de reden van haar vreetbuien, hoe ze haar problemen aanpakte en vooral hoe ze haar verhaal als inspiratie voor anderen wilde gebruiken.
In realiteit krijg je een boek dat haar trauma's beschrijft, waarin ze maar voor een kort deel praat over haar gewicht en welke problemen het met zich meebrengt, eerlijk gezegd had ik nooit het gevoel dat ze haar eigen fouten toegaf, haar problemen leek ze op te willen lossen maar iedereen weet dat woorden niets zijn naast daden, haar problemen pakte ze niet aan (of dat heeft ze niet in het boek uitgebreid beschreven) en eerlijk gezegd geeft dit boek geen inspiratiebron voor personen in dezelfde situatie.
Ik vind het vreselijk jammer om dit boek slecht te vinden. Zeker omdat het non-fictie is, en je eigenlijk iemands levensverhaal beoordeelt. Ik hoop oprecht dat de werkelijkheid anders is dan het boek, en veel dingen gewoon fout overkomen bij de lezer. Het is vooral de inhoud en de houding van Tatjana dat mij als lezer dwarszat.
Als conclusie wil ik vooral nalaten dat dit boek eerder pessimistisch en haatdragend is, en niet zo zeer een objectief en bemoedigend beeld biedt.
In 'knap voor een dik meisje' vertelt Tatjana Almuli over haar leven, en met name haar gewicht. Ze overloopt haar jeugd, de jongvolwassen jaren en vooral de strijd die ze voerde met haar lichaam. Een non-fictie boek met een autobiografische sausje erover heen. Langs de ene kant moeizaam om daar een recensie over te schrijven, langs de andere kant: ik heb een heleboel bedenkingen bij dit boek.
Als eerste vond ik het interessant. Voornamelijk om te weten wat een zwaarder gewicht in het leven van iemand doet. Vreemde bedenking, maar ik kan begrijpen dat sommige zaken niet meer zo vanzelfsprekend zijn. Zoals het vliegtuig nemen, en vooral: je daar comfortabel bij voelen. Al snel wordt duidelijk dat het voornamelijk gebeurtenissen zijn in de jeugd van Tatjana, die haar op een bepaalde manier hebben getekend.
Eerlijk gezegd vond ik dat los staan van het hele gewichtskwestie. Ik denk dat veel van de neerslachtige zaken eerder het gevolg waren van trauma's dan haar (over)gewicht. Al probeerde ze in het boek wel te weerspiegelen dat alles kwam door haar zelfbeeld. Met een jeugd zoals de hare, is het niet abnormaal dat je mentaal enkele struikelblokken ondervindt.
Het persoonlijke kantje aan dit boek kon ik waarderen. Het luisterde het audioboek dat evenals ingesproken werd door de auteur. Dat gaf het allemaal nog meer persoonlijkheid en bevorderde de leeservaring. De auteur heeft een aangename stem om naar te luisteren. Afgaande daarop is de schrijfstijl vlot en toegankelijk voor elk type lezen.
Waarom ik toch maar twee sterren geef? Dit boek slaagt in mijn ogen de bal compleet mis...
Het zelfmedelijden van Tatjana is storend. In het boek is dit te aanwezig en ik hoop oprecht dat in haar dagelijkse leven dit anders was. Alles wordt op anderen afgeschoven. Elk klein dingetje dat in haar leven fout gaat is de schuld van iemand anders. Haar jeugd kan een reden zijn en ik denk oprecht ook dat het in verband staat, maar ook daarna is elke tegenslag gelinkt aan een ander persoon.
Ze haalt meermaals aan zich niet voldoende te voelen voor anderen. Al had ik vaak bij haar woorden het idee dat ze de verschillende mannen waar ze mee gedatet heeft, evenals als niet goed genoeg zag. Hier en daar had ik het gevoel dat ze net dezelfde houding aannam tegenover anderen, als de houding die mensen naar haar hadden en die ze bekritiseerde.
Deze twee dingen met elkaar gecombineerd, maken dat Tatjana andere mensen dingen gaat verwijten. Voor haar ouders, die naar mijn ogen zowat de enige in het hele verhaal zijn die daadwerkelijk wat fout hebben gedaan, neemt ze het steeds op. Ze draagt beide op handen, ondanks dat ze een keerpunt heeft naar haar vader toe. Onschuldige personen, waarvan ze vaak misschien niet met zekerheid kon zeggen of ze daadwerkelijk foute bedoelingen hadden, wijst ze met de vinger.
Er zijn ook vele uitspraken in dit boek waar ik even van opkeek. 'Ik had liever Anorexia gehad, dan was ik tenminste dun.' Is een van de uitspraken waarbij ik zoiets had van: 'zoiets kan je toch niet zeggen?'. Ze heeft anorexia in haar omgeving gezien, en doet er zo lichtjes over.
Veel uitspraken zijn ook heel haatdragend naar 'slanke' mensen toe. Opnieuw dat vingerwijzen dat het hun fout is. Tegenover haar vriendinnen is ze soms ronduit arrogant. Wanneer sommige haar accepteren voor wie ze is, haar gewicht niet zien; reageert ze zo brut en kordaat.
Uit het boek haal je al snel: de wereld moet zich aanpassen aan mij. De wereld moet rekening houden met mensen die obesitas hebben.
Ze haalt aan hoe anderen haar vooroordelen, maar ze doet het zelf eens zo erg. Haar houding naar anderen toe is vrij ongepast en niet relevant aan haar gewicht. Dit gaat eerder uit naar wantrouwen en persoonlijkheid.
Ik had van dit boek verwacht om te lezen hoe haar leven in elkaar zit. Welke dingen ze zoal hoort, wat voor haar moeizaam is (niet een opsomming zoals veters strikken gaat niet vlot), hoe ze opzoek ging naar de reden van haar vreetbuien, hoe ze haar problemen aanpakte en vooral hoe ze haar verhaal als inspiratie voor anderen wilde gebruiken.
In realiteit krijg je een boek dat haar trauma's beschrijft, waarin ze maar voor een kort deel praat over haar gewicht en welke problemen het met zich meebrengt, eerlijk gezegd had ik nooit het gevoel dat ze haar eigen fouten toegaf, haar problemen leek ze op te willen lossen maar iedereen weet dat woorden niets zijn naast daden, haar problemen pakte ze niet aan (of dat heeft ze niet in het boek uitgebreid beschreven) en eerlijk gezegd geeft dit boek geen inspiratiebron voor personen in dezelfde situatie.
Ik vind het vreselijk jammer om dit boek slecht te vinden. Zeker omdat het non-fictie is, en je eigenlijk iemands levensverhaal beoordeelt. Ik hoop oprecht dat de werkelijkheid anders is dan het boek, en veel dingen gewoon fout overkomen bij de lezer. Het is vooral de inhoud en de houding van Tatjana dat mij als lezer dwarszat.
Als conclusie wil ik vooral nalaten dat dit boek eerder pessimistisch en haatdragend is, en niet zo zeer een objectief en bemoedigend beeld biedt.
December 23, 2019
Almuli schrijft een moedig boek dat nodig is in een maatschappij waarbij dun zijn de norm is. Het boek ontroerd, onderwijst en inspireert.
In het boek groei je mee met Almuli en dat is schitterend gedaan. Aanrader voor iedereen!
In het boek groei je mee met Almuli en dat is schitterend gedaan. Aanrader voor iedereen!
August 12, 2023
Ik besloot gisteren om voor het eerst een boek via Storytel op m'n telefoon te lezen en dat was veel fijner dan ik had gedacht! Ik kon op alle momenten waarop ik bijv. even moest wachten of in de metro zat een stukje lezen. Dat was heel fijn want ik zat direct in dit boek, en heb het zo binnen 24 uur uit kunnen lezen haha. Doordat ik de wekelijkse podcast van de schrijfster luister en haar op Instagram volg, vond ik het nog interessanter om dit boek te lezen.
January 3, 2023
Voel een speciale band met Tatjana omdat zij ooit de baan bij een uitgeverij kreeg die ik ook graag had willen hebben. (Maar het was de liefste afwijzing ooit, dat ben ik nooit vergeten, 🌈)
Dit boek was vaak herkenbaar. Hoe je soms onzichtbaar kan zijn terwijl je er zo duidelijk uitspringt. Hoe dun het lijntje tussen verschillende eetstoornissen is en hoe het nooit om het eten zelf gaat maar om die verdomde onrust. Hoe jouw lichaam de nachtmerrie is van je vriendinnen en een fetisj voor mannen. Hoe het uiteindelijk niet om je lichaam gaat maar dat je het ook nooit kan vergeten.
Dit boek was vaak herkenbaar. Hoe je soms onzichtbaar kan zijn terwijl je er zo duidelijk uitspringt. Hoe dun het lijntje tussen verschillende eetstoornissen is en hoe het nooit om het eten zelf gaat maar om die verdomde onrust. Hoe jouw lichaam de nachtmerrie is van je vriendinnen en een fetisj voor mannen. Hoe het uiteindelijk niet om je lichaam gaat maar dat je het ook nooit kan vergeten.
January 21, 2022
Dit boek moet iedereen lezen. Het is zo raak en echt, zonder omhaal geschreven.
Ik haat het dat de maatschappij zo negatief tegenover dik zijn staat. Dat mensen de ruimte voelen om zich te bemoeien met mensen die niet in hun plaatje passen. Dat mensen, bewust of onbewust, mensen afwijzen enkel op basis van hun gewicht. Door dit boek zijn mijn ogen (nog meer) geopend voor het feit dat dik-zijn geassocieerd wordt met zoveel negatieve kenmerken, en hoe ik daar zelf (onbewust) aan mee doe. Het zit overal in verweven. De schrijfster heeft de tijd en energie opgebracht om ons daar op te wijzen, hoewel ze dat keer op keer op keer op keer al moet doen. Ik ben haar dankbaar, want dat is blijkbaar nog steeds hoognodig. Ik ga me verder verdiepen in dit onderwerp, want ik wil en moet er meer over leren.
Ik haat het dat de maatschappij zo negatief tegenover dik zijn staat. Dat mensen de ruimte voelen om zich te bemoeien met mensen die niet in hun plaatje passen. Dat mensen, bewust of onbewust, mensen afwijzen enkel op basis van hun gewicht. Door dit boek zijn mijn ogen (nog meer) geopend voor het feit dat dik-zijn geassocieerd wordt met zoveel negatieve kenmerken, en hoe ik daar zelf (onbewust) aan mee doe. Het zit overal in verweven. De schrijfster heeft de tijd en energie opgebracht om ons daar op te wijzen, hoewel ze dat keer op keer op keer op keer al moet doen. Ik ben haar dankbaar, want dat is blijkbaar nog steeds hoognodig. Ik ga me verder verdiepen in dit onderwerp, want ik wil en moet er meer over leren.
January 14, 2022
Het is tijd dat we allemaal meer gaan nadenken over wat we zeggen en wat het effect daarvan is op anderen. En dat we proberen aandacht te besteden aan de denkbeelden die ons met de paplepel ingegoten zijn, maar helemaal niet goed voor ons zijn. Laten we voortaan elkaar in hun waarde houden en iedereen laten doen waar diegene blij van wordt! We lopen niet in hun schoenen, dus we weten niet wat ze hebben meegemaakt om te komen waar ze nu zijn. Tatjana is heel goed in staat om dit aan je over te brengen, en je een beeld te geven van hoe het is om dik te zijn. Als je het boek nog niet gelezen hebt, klinkt dit misschien bot: dik zijn. Maar Tatjana zegt het zelf: het is een taboe die we moeten doorbreken. Dat iemand dik is, mag best gezegd worden. Maar, je weet niet waarom iemand dik is. Misschien vindt diegene het niet belangrijk, misschien heeft diegene een gendefect. Misschien zit het in je genetische aanleg, heb je een spierziekte, ... . Dus in plaats van te oordelen over anderen, kan je ook proberen in te zien waarom je denkt, "goh wat is die persoon dik". Waarom denk je zo?
Nou, wil je daarmee beginnen? Lees dan dit boek. Die gaat je helpen om hier goed over na te denken.
Ik heb het boek geluisterd via Storytel, verteld door Tatjana zelf. Unieke manier om het boek tot je te nemen, want ze vertelt je echt haar levensverhaal. Zeker een aanrader.
Nou, wil je daarmee beginnen? Lees dan dit boek. Die gaat je helpen om hier goed over na te denken.
Ik heb het boek geluisterd via Storytel, verteld door Tatjana zelf. Unieke manier om het boek tot je te nemen, want ze vertelt je echt haar levensverhaal. Zeker een aanrader.
April 16, 2019
Ik vond dit een heel mooi boek, maar ook heel emotioneel. Ik vind dit boek echt een must read voor iedereen of je nu dik of dun bent!
November 16, 2023
Aanrader!
Verdrietig, moeilijk, pijnlijk, eerlijk, mooi, confronterend, inzichtelijk.
Verdrietig, moeilijk, pijnlijk, eerlijk, mooi, confronterend, inzichtelijk.
November 20, 2019
Ik herken zoveel gedachtes die zij heeft en zoveel opmerkingen die zij naar haar hoofd heeft gekregen.
Diep respect 🙏. Eerste keer dat ik heel het boek door heb gehuild.
Diep respect 🙏. Eerste keer dat ik heel het boek door heb gehuild.
April 17, 2023
Zo openhartig over struikelblokken en schaamte schrijven kunnen maar weinig mensen. Gelukkig leert Almuli je dat men zich niet hoeft te schamen voor diens lichaam, welke vorm dit lichaam ook aanneemt. Tatjana Almuli neemt je mee terug naar haar kindertijd en laat zien hoe ze opgroeide onder de kritische blikken van haar omgeving. Almuli’s schrijfstijl is heerlijk. Sarcastische en poëtische zinnen wisselen elkaar af. Van alle boeken die ik in 2023 heb gelezen - en dat zijn er aardig wat - heb ik van dit boek het meeste geleerd.
November 30, 2019
Goed geschreven. Ook herkenbaar en confronterend.
September 10, 2019
3.5/5
Dit boek is ongelooflijk dapper geschreven - en dan niet "wow dapper een dik persoon durft iets te doen wat dunne mensen altijd al doen maar het is dapper want ze is dik". Almuli durft in dit boek ongelofelijk open en rauw te zijn, zozeer dat ik na de eerste paar hoofdstukken eerst maar even een kopje thee voor mezelf ben gaan zetten, want het was vrij overweldigend, en ook wel een beetje triggerend hier en daar.
De vergelijkingen met Roxane Gay's Hunger zijn dan ook wel op hun plaats: in beide gevallen gaat het om een "geschiedenis van mijn dik-zijn" en bewustzijn creëren voor hoe omgaat met de samenleving dikke mensen (spoiler alert: het is weinig positief), waarin memoires worden gecombineerd met een call to action om in de maatschappij anders om te gaan met dikke mensen en het stigma op dik-zijn. Verplicht leesvoer voor al die mensen die zich negatief uitlaten over dikke mensen, en vooral ook voor al die lieve dunne mensen die zich body positivity hebben toegeëigend om nu overal te verklaren dat je wel dik mag zijn "maar het moet wel gezond blijven" (ik zie jullie op Instagram en geloof me, I am judging you). Ik zou zeggen: lees eerst eens Almuli. Het leest als een trein, je hebt het zo uit.
Tot slot, Almuli is zeker niet de meest radicale stem op het gebied van dik-zijn - zoals ze zelf ook zegt combineert ze haar body positivity vooral met lichaamsneutraliteit. Maar ze brengt daarmee wel een belangrijk grijs gebied aan de orde: hoe ziet de dagelijkse worsteling eruit van iemand die niet voldoet aan het geldende schoonheidsideaal, maar dat wel krijgt opgedrongen? En waarom presenteert zo'n groot gedeelte van de body positivity beweging toch vaak zo'n "mooi weer" beeld van zichzelf? Door eerlijk te zijn over de mentale tol die deze worsteling teweegbrengt, is ze wellicht niet de meest radicale fat acceptance activist, maar laat ze wel een werkelijkheid zien die voor veel vrouwen geldt, en dat is in een wereld waarin dikke mensen weinig visibiliteit hebben, al heel wat.
Dit boek is ongelooflijk dapper geschreven - en dan niet "wow dapper een dik persoon durft iets te doen wat dunne mensen altijd al doen maar het is dapper want ze is dik". Almuli durft in dit boek ongelofelijk open en rauw te zijn, zozeer dat ik na de eerste paar hoofdstukken eerst maar even een kopje thee voor mezelf ben gaan zetten, want het was vrij overweldigend, en ook wel een beetje triggerend hier en daar.
De vergelijkingen met Roxane Gay's Hunger zijn dan ook wel op hun plaats: in beide gevallen gaat het om een "geschiedenis van mijn dik-zijn" en bewustzijn creëren voor hoe omgaat met de samenleving dikke mensen (spoiler alert: het is weinig positief), waarin memoires worden gecombineerd met een call to action om in de maatschappij anders om te gaan met dikke mensen en het stigma op dik-zijn. Verplicht leesvoer voor al die mensen die zich negatief uitlaten over dikke mensen, en vooral ook voor al die lieve dunne mensen die zich body positivity hebben toegeëigend om nu overal te verklaren dat je wel dik mag zijn "maar het moet wel gezond blijven" (ik zie jullie op Instagram en geloof me, I am judging you). Ik zou zeggen: lees eerst eens Almuli. Het leest als een trein, je hebt het zo uit.
Tot slot, Almuli is zeker niet de meest radicale stem op het gebied van dik-zijn - zoals ze zelf ook zegt combineert ze haar body positivity vooral met lichaamsneutraliteit. Maar ze brengt daarmee wel een belangrijk grijs gebied aan de orde: hoe ziet de dagelijkse worsteling eruit van iemand die niet voldoet aan het geldende schoonheidsideaal, maar dat wel krijgt opgedrongen? En waarom presenteert zo'n groot gedeelte van de body positivity beweging toch vaak zo'n "mooi weer" beeld van zichzelf? Door eerlijk te zijn over de mentale tol die deze worsteling teweegbrengt, is ze wellicht niet de meest radicale fat acceptance activist, maar laat ze wel een werkelijkheid zien die voor veel vrouwen geldt, en dat is in een wereld waarin dikke mensen weinig visibiliteit hebben, al heel wat.
April 7, 2025
Persoonlijk vond ik het erg gericht op “fatshaming” misschien komt dit ook door mijn eigen (foute) verwachtingen bij dit boek, het is namelijk het verhaal van Tatjana en niet ons allemaal. Wat ze prachtig verwoord heeft zijn de vooroordelen vanuit de maatschappij!
Er waren maar weinig momenten waar ik mezelf in kon leven.
Eén realisatie moment was “het gevoel dat “dik zijn” beslist of je wel of niet iets/iemand waard ben.”
En wat we allemaal moeten onthouden WEES LIEVER VOOR JEZELF
Er waren maar weinig momenten waar ik mezelf in kon leven.
Eén realisatie moment was “het gevoel dat “dik zijn” beslist of je wel of niet iets/iemand waard ben.”
En wat we allemaal moeten onthouden WEES LIEVER VOOR JEZELF
December 29, 2019
Hoewel ik mezelf niet identificeer als dik, ben ik nooit de slankste geweest. Ik vond veel herkenning in dit boek en ook de opmerkingen die Tatjana vroeger hoorde, hoorde ik ook. Laten we met zijn allen beter nadenken met wat we tegen onze (klein)kinderen, neefjes, nichtjes en onbekenden zeggen. Je mag er zijn, altijd. In welke vorm of maat dan ook 💖
October 21, 2022
Ik vond dit een heel heftig boek. De schrijfster wordt veel persoonlijker dan ik dacht en beschrijft haar hele leven. Hoe erg sommige dingen zijn die ze mee maakt.
April 7, 2020
Ik heb dit boek al behoorlijk lang in mijn boekenkast staan. Ik durfde hem eigenlijk niet te lezen omdat ik dacht dat het te confronterend zou zijn. Vanavond het boek in één keer uitgelezen. Ook ik kamp met veel onzekerheden over mijn uiterlijk en mijn gewicht. Ik ben een tijd geleden ook flink afgevallen met alle complimentjes en schouderklopjes van dien. Toch voelde ik me niet gelukkig, niet slank en niet mezelf. Ik sporte elke dag obsessief en het liefst twee of drie keer op een dag. Ik at vrijwel zonder caloriechecken en kijken of ik het nog wel mocht. Gelukkig ben ik nu meer in balans en voel ik me prettiger in mijn lijf. Al zijn er wel weer wat kilo's bijgekomen. Neemt mijn onzekerheid en dat stemmetje niet weg die af en toe zegt dat ik teveel heb gegeten en daarom moet sporten. Gelukkig geniet ik weer van sporten en doe ik het om mezelf goed te voelen en niet om een cijfer op de weegschaal te veranderen. Dank je Tatjana dat je dit op papier zet.
July 7, 2019
Zo ontzettend confronterend dit. Wel erg goed. Iedereen die vindt dat dik zijn je eigen schuld is, zou dit moeten lezen. Sowieso zou iedereen dit moeten lezen.
April 18, 2019
Absolute aanrader!
June 21, 2019
Zo ontzettend herkenbaar! Niet zo zeer de reden waarom dat je dik bent of de achtergrond met mishandeling maar wel de veroordeling, de zelfwalging en het niet snappen waarom je met bepaalde dingen niet kan stoppen.
Ik vind het een ontzettend vlot geschreven boek, ook heel erg leuk gedaan door ervaringen van andere in de laatste hoofdstukken te verweven. Wat ik ook fijn vond is dat het geen boek is vol met je moet van jezelf leren houden! Bodypositivity! Maar gewoon een leuk en vlot geschreven boek over waar je zo allemaal mee te maken krijgen als je buiten de norm valt qua gewicht.
De veroordeling als je boodschappen gaat doen, of sporten is mij totaal niet vreemd en zo ontzettend herkenbaar.
Ook het niet willen lastig vallen en het maar wegslikken van wat je eigenlijk wil zeggen.
Ik raad dit boek zeker aan, zowel aan overige forse dames en heren als aan iedereen die wel in de norm valt om eens te kijken waar je zoal onbewust overal mee te maken krijgt. Vooral de veroordeling gaat vaak onbewust.
Ik vind het een ontzettend vlot geschreven boek, ook heel erg leuk gedaan door ervaringen van andere in de laatste hoofdstukken te verweven. Wat ik ook fijn vond is dat het geen boek is vol met je moet van jezelf leren houden! Bodypositivity! Maar gewoon een leuk en vlot geschreven boek over waar je zo allemaal mee te maken krijgen als je buiten de norm valt qua gewicht.
De veroordeling als je boodschappen gaat doen, of sporten is mij totaal niet vreemd en zo ontzettend herkenbaar.
Ook het niet willen lastig vallen en het maar wegslikken van wat je eigenlijk wil zeggen.
Ik raad dit boek zeker aan, zowel aan overige forse dames en heren als aan iedereen die wel in de norm valt om eens te kijken waar je zoal onbewust overal mee te maken krijgt. Vooral de veroordeling gaat vaak onbewust.
April 20, 2019
Ik vind dit heel moedig voor een knap meisje. Het heeft mijn perceptie op schoonheid en het woord "dik" heel erg veranderd. Dit boek liet mij vooral weer even inzien waarom je niet gelijk moet trainen, diëten en al die shit als je wat kilo's aankomt of simpelweg als je gewoon dik bent geworden. En ik vind het oprecht bijzonder dat iemand zo openlijk is over haar gevecht met zichzelf en het schoonheidsideaal dat we hier hebben. Dat je zoveel onzekerheden van jezelf op papier zet wetende dat iedereen het kan lezen. respect!
Displaying 1 - 30 of 302 reviews