يادداشت‌های سیاسی كنت دو گوبينو

by Arthur de Gobineau, Adrienne Doris Hytier, Jean Hytier

گوبینو را انسان‌شناسان به‌خاطر «رساله‌ای در نابرابری نژادها» می‌شناسند و ایرانی‌ها به‌واسطه کتابهای «سه سال در آسیا» و «قصه‌های آسیایی». یکی از کتابهای کمترشناخته شده وی، یادداشتهای سیاسی وی است که در هنگام کار در سفارتخانه فرانسه در ایران، از تهران به وزارت امور خارجه پاریس می‌فرستاد و در آنها گزارش امور مربوطه را می‌نوشت. این یادداشتها دو بخش‌اند: بخش نخست شامل ۵۳ یادداشت دارد مربوط به سال‌های ۱۸۵۶ تا ۱۸۵۸ که به‌عنوان کاردار سفارت فرانسه آنها رامی‌نوشت؛ و بخش دوم شامل ۶۹ یادداشت که بین سالهای ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۳ به سمت وزیرمختار فرانسه آنها را نوشت.
ژان هی‌تیه که در سال ۱۳۱۳ برای تدریس زبان فرانسه در دانش‌سرای عالی و دانشکده ادبیات به ایران آمده بود، رونوشتی از این یادداشتها در بایگانی سفارتخانه فرانسه در تهران تهیه کرد و در سال ۱۳۱۶ در فرانسه آنها را با نسخه دوم همین یادداشتها که در وزارت امور خارجه فرانسه نگهداری می‌شد مقایسه نمود. دختر وی، آدریان هی‌تیه مورخ، در سال ۱۳۳۸، با مقدمه‌ای جامع و شرحی بر اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران زمان خدمت گوبینو، یادداشت‌های گوبینو را منتشر کرد. این نسخه فرانسوی در سال ۱۳۷۰ توسط عبدالرضا هوشنگ مهدوی ترجمه و در ۳۵۴ صفحه توسط انتشارات جویا چاپ شد.

360 pages, Paperback

First published January 1, 1959

About the author

Joseph Arthur de Gobineau was a French aristocrat, novelist and man of letters who became famous for developing the racialist theory of the Aryan master race in his book "An Essay on the Inequality of the Human Races"

Gobineau went to a French diplomatic school and became a diplomat in the USA, Norway, Brazil and Persia. His racial ideas were spawned in Persian society, he considered there was a natural barrier between the etnicities in Persian society.

Gobineau was born in a staunch royalist family and his mother is to be said was of Creole-Haitian origin.

Gobineau was also an admirer of Greek and Scandinavian culture

Reviews

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

پس از آنکه سرهنگ تیلور [انگلیسی] موقعیت خود را [در هرات] با این طرز رفتار دوستانه تحکیم کرد، سوال کرد به چه علت سردار، امیر مستقل هرات به نام شاه ایران سکه ضرب می‌کند و خطبه می‌خواند؟ چرا استرداد ایلات هزاره را که در گذشته تابع هرات بوده‌اند و اکنون در خراسان زیست می‌کنند مطالبه نمی‌کند؟ همچنین چرا استرداد یهودیانی را که قشون ایران ضمن عقب‌نشینی با خود به مشهد برده‌اند خواستار نشده است؟