Genezis z Ducha

by Juliusz Słowacki

"Genezis z Ducha" to utwór utrzymany w poetyce tekstu mistycznego. Podtytuł Modlitwa każe traktować go jako zapis indywidualnej, intymnej rozmowy z Bogiem, w której poeta zapragnął opowiedzieć dzieje swego ducha i nadać im charakter spirytualnej historii całego świata. Poeta starał się połączyć swoje wizje z naukową dokładnością, poszukując w przyrodzie gatunków odpowiednich dla przekazania boskiego objawienia oraz zmagając się z opornym tworzywem języka.

Genres: Polish Literature, Poetry, Classics

40 pages, Paperback

First published January 1, 2004

About the author

Juliusz Słowacki ['juljuʂ swɔ'vatski] (4 September 1809 in Kremenets, Volhynia, Russian Empire now in Ukraine – 3 April 1849 in Paris) was a noted Polish Romantic poet, considered to be one of the "Three Bards" of Polish literature. His works often feature elements of Slavic pagan traditions, mysticism, and Orientalism.


Life and work

Influenced largely by Byron and Shakespeare, Słowacki's early work was often historical in nature, combining exotic locales (as in Arab) and tragedy (as in Maria Stuart). His work took on a more nationalist tone following the failed November Insurrection of 1830 - 1831. Like many of his countrymen, he decided to emigrate to France as a political refugee. Ironically, the first collections of poems he produced in France were unpopular in his native Poland, as they failed to capture the sentiment of the people living under Russian occupation. It was the French authorities which deemed them too nationalist; following a trip to Geneva in 1832, he was denied the right to return to France as part of a larger program to rid the country of the potentially subversive Polish exiles who had settled there. A third volume of his works, produced in Geneva, was far more nationalist in tone, and he began to win recognition in his homeland.

In 1836, Słowacki embarked on a journey throughout Italy, Greece, Egypt and Palestine, which he described in his epic poem "Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu". In 1844, he wrote Genezis z Ducha, an exposition of his philosophical ideas (called genesic idea) according to which the material world is an expression of an ever-improving spirit capable of progression into constantly newer forms.

It was at this time that he attached himself to a group of likeminded young exiles, determined to return to Poland and win its independence. One of his friends was the pianist and composer Frédéric Chopin. The group travelled to Poznań, then under Prussian control. He participated in the Wielkopolska Uprising of 1848, addressing the National Assembly (Komitet Narodowy w Poznaniu) on 27 April. "I tell you," he declared as the rebels faced military confrontation with the Prussian Army, "that the new age has dawned, the age of holy anarchy." By 9 May, the revolt was crushed.

Arrested by the Prussian police, Słowacki was sent back to Paris. On his way there, he passed through Wrocław, where he was reunited with his mother, whom he had not seen for almost twenty years. He died in Paris the following year, and was buried in the Montmartre. In 1927, some eight years after Poland regained her independence, the Polish government requested that Słowacki's remains be moved to Wawel castle in Krakow. He was reinterred near his old rival, Adam Mickiewicz.

Long after his death, Słowacki acquired the reputation of national prophet. His poem "Papież Słowiański" (The Slavic Pope), published in 1848, was believed to foretell the ascension, in 1978, of Karol Wojtyła to the throne of St. Peter as Pope John Paul II. In 2009 Faye Dunaway starred in film "The Bait" by Polish film director and producer Dariusz Zawislak. "The Bait" is a contemporary version of the drama, "Balladyna."

Reviews

[Beliar]

Typ se wymyślił teorię ewolucji 15 lat przed Darwinem

[alkowicz_czyta]

kicia się dowiedziała o dinozaurach i trochę jej odjebało

[c_branwell]

nie wiem co to było, ale było to objawienie

[zuza˚꩜｡]

powiedz mi ze cpasz wiecej niz spisz bez mowienia ze cpasz wiecej niz spisz

[Wiktoria]

⭐1.5, bo nic nie rozumiem. Chłop się odkleił. Ale podoba mi się, że wspomina o dinozaurach. Chyba.

[Marcelina Szulc]

Rany Julek... Poleciałeś
(Ale spokojnie, każdy miał kiedyś moment kiedy zastanawiał się, czy smoki istniały)

[Osia]

Szczerze nie wiem, muszę poczytać opracowania, bo z mojej lektury wyciągam liche wnioski

[marusia ;^)]

Julek, co ty pierdolisz

[Justyna Mastalerz]

Jakby napisał to Mickiewicz to bym dała 1🌟 ale napisał to Słowacki, więc daje 2🌟

[Kacper]

chory człowiek

[Joasia]

Mocne, fajnie jednak kończyć życie z własną filozofią. "I ty, republiko ateńska, przebacz, że początek twój widzę w tym kwiatku koniczyny..." Nie jestem republiką, ale rozgrzeszam. Szalone, Julku, oby tak dalej.

[olga_kulinska]

rany julek

[Marta Kleczynska]

Teoria ewolucji w wydaniu mistycznym i na sterydach

[Fryderyk Franciszek Adam]

"Wieki minęły, o Panie, a duch mój ani jednego z tych dni minionych nie spoczął, lecz ciągle pracując, myśl nową o kształcie zamieniał w kształt, zgodziwszy się ze słowem globowym, stanowił prawo, a następnie prawu się poddawał własnemu, aby na tak położonym fundamencie stanął i nowe wyższe duchowi drogi obmyślał".

"Ja błędny i zamyślony o Tobie, zaledwo w kilku poczuciach prawdy rozweseliłem się, przeglądając twory około mnie będące; często liść trawy albo ptaszynę, która na płocie świergotała... Ale z jaką radością, o! Panie, widziałem, że mi się rzecz każda niby z jednej idei o twórczości ducha rozwija, Ty wiesz! któryś zatrzymał ducha na ustach moich i pozwolił, że jeszcze dni kilka pożyję zatrudniony tą ciągłą rozmową z tajemnicami natury".

Powyższe fragmenta — świetne. Poza różnemi wybranemi kawałkami jednak wcale nieźle go odkleiło. Towiańskiego wpływy negatywne końca nie mają, jak widzę... chociaż może w przypadku Słowackiego one nie były konieczne? Muszę się wczytać.
I wcale się nie wyśmiewam z tego tekstu; wiele ustępów zawiera w sobie jakąś prawdę dla mnie — tyle że dla mnie ona nie ulokowana w osobie jakiegoś boga wszechmogącego.

Ładne jeszcze zdanie: "Oko moje nie śmie zajrzeć w te lasy". Bardzo spodobał mi się też opis drzewa i kwiatów.

"I ty, respubliko ateńska, przebacz, że początek twój widzę w tym kwiatku koniczyny".

[Nikodem Jaworski]

Chłop się po prostu pogubił…

[e]

nie ma wiekszego platka sniegu niz juliusz slowacki, ale jest w tym taki smieszny ze nie moge go nie kochac i tak

[Wiktor Seweryn]

[2,5/10] – (2026) – juluś minął się z powołaniem, zdecydowanie powinien zostać paleozoologiem. i dobrze by zrobił, bo wówczas to ciężkostrawne badziewie najpewniej by nigdy nie powstało…

[Marcelina]

kogoś mi przypomina to pierdolenie

[Zuzanna:)]

co

[Zofia]

Mnie się podoba, szczególnie fragmenty o pracy ducha w roślinach i porównywanie ich do człowieka albo do całych społeczeństw. Jestem ciekawa jutrzejszego omówienia na zajęciach!
PS: I myślę nawet, że koniczyna może być ułożona trochę lepiej od republiki ateńskiej.
PPS: Po omówianiu podoba mi się mniej xd

[Marta]

pozwolę sobie zacytować samego Słowackiego: "o Panie".
a tak serio to miałam z tego jakąś dziwną przyjemność, mimo że widać tu oznaki skrajnego odklejenia i przedawkowania. podobały mi się zachwyty nad przyrodą, dinozaury no i fascynuje mnie wszystko, co związane z Kołem Sprawy Bożej - chyba to ostatnie jest główną przyczyną

[Astrie]

julek ty szajbusie

[OZM]

Dużo ludzi narzeka, że trudne. Pewnie dokładne wgryzienie się we wszystkie subtelności wymaga starań znacznie większych niż moje, ale naczelna myśl wydaje mi się wyłożona dosyć jasno: to Słowackiego wizja życia, swoistej ewolucji, w której wszystkie organizmy są wyrazem dążeń Ducha, zmartwychwstającego w coraz to nowych ciałach. Mało to ortodoksyjne zarówno z punktu widzenia chrześcijaństwa, jak i współczesnej nauki, ale jako piękny, choć odrzucony obraz sprawdza się znakomicie.

"Tu mi pozwól, o Boże, że wydam jedną z małych ducha tajemnic na przedwczesne może szyderstwo sądu. - Oto zmysł woni świadectwem mi jest - przedwiekowego w formach roślinnych pobytu, gdzie duch ciała (które mam teraz) krwiste naczynka zarazem z uczuciem piękności lub bezkształtu i jadu wypracowywał. Uczuwszy woń róży, zapominam na chwilę, jakby w odurzeniu, żądz i smutków ludzkiej mojej natury, a powracam niby w te czasy, w których celem dla ducha mego było utworzenie piękności, a odetchnięcie wonią było mu jedyną ulgą w pracy i rozkoszą..."

[hub]

Julek... poniosło cię.

[Weronika]

Po co.

[Wiktoria]

Chłop zrobił speedrun Spore i napisał fanfika.

[Michal]

Buja

[Dorian]

równie osobliwe co piękne

[Ala Debska]

chciałabym żeby mój duch pozostał skalą bazaltową

[Paulina]

martyrologia, cierpienie narodu i inne tego typu duperele... nie podoba mi się ta wersja Słowackiego, za bardzo mickiewiczowska
edit: przedyskutowaliśmy sobie to na zajęciach i w sumie poniekąd to ma nawet sens