Dick Matena heeft de afgelopen jaren veel lof gekregen voor zijn prachtige beeldbewerkingen van romans als De avonden van Gerard Reve, Kort Amerikaans van Jan Wolkers en Kaas van Willem Elsschot. Nu heeft hij zich vol overgave gestort op de verhalen van S. Carmiggelt, wiens Kronkels tussen 1946 en 1982 dagelijks in Het Parool verschenen. Die viering van zijn honderdste geboortedag betekende een herleving van de belangstelling voor zijn werk. Gedundrukt (Van Oorschot) en Dwalen door Amsterdam (De Arbeiderspers) werden verkoopsuccessen en bereikten tot verbazing van velen weer jonge lezers.
Een must voor de Nederlandse graphic novel-liefhebber. Ben geen echte kenner van Matena's werk maar de tekeningen in dit boek zijn verschillend van stijl. Sommigen wat donker en somber (zoals in De avonden), anderen hebben wat meer kleur en zijn vaak ook vrolijker. Carmiggelt figureert natuurlijk vaak in de verhalen en ook hij heeft een gevarieerd uiterlijk. Enkele verhalen worden weergegeven in de vorm van tekeningen met tekstblokjes eronder (zoals Tom Poes). Ik vond de verhaalkeuze niet altijd gelukkig, sommigen zijn tijdloos en nog steeds heel leuk, zoals 'IJs breken', 'Het woord', anderen komen gedateerd of oubollig over. o.a. 'Tijdgenoten'.
Moeilijk om te raten. Matena is steengoed en Carmiggelt natuurlijk ook, dus waar liep het fout en kon ik niet geboeid blijven? Misschien is het letterlijk te veel van het goede, en komen de verhalen van Carmiggelt toch best tot hun recht in de geslotenheid van onze eigen verbeelding. Jammer ook dat er niet wat meer chronologie of andere logica zat in de verhaalkeuzes over een tijdspanne van zo'n 40 jaar.