Poleke no comprende por qué su padre tuvo que viajar hasta Nepal para encontrarse a sí mismo. Ella siente que no necesita ir tan lejos para conocerse y saber qué quiere ser en la vida: una poeta. Sin embargo, en esta entrega de la serie, Poleke descubrirá que hay situaciones que superan la voluntad humana y que a veces debemos dejarnos llevar por el viento para encontrar el perdón y aceptar la pérdida.
Guus Kuijer is a Dutch author. He wrote books for children and adults, and is best known for the “Madelief” series of children's books. For his career contribution to "children's and young adult literature in the broadest sense" he won the “Astrid Lindgren Memorial Award “from the Swedish Arts Council in 2012, the biggest prize in children's literature. As a children's writer he was one of five finalists for the biennial, international Hans Christian Andersen Award in 2008. Other notable awards he received were the “Gouden Griffel” in 1976, 1979, 2000 and 2005 as well as the “Golden Owl” in 2005. From 1967 to 1973 he was a primary school teacher.[ In 1968 he started writing short stories for the magazine Hollands Maandblad and in 1971 he published a collection of his short stories. In 1973 he stopped teaching in order to become a full-time write. Years later, a television series Madelief (1994) and movie Scratches in the Table (1998) were made of his book series about Madelief (1975–1979). Of his book series Polleke (1999–2001) a movie Polleke (2003) and a television series Polleke (2005) were made. In 2011 Australian Richard Tulloch translated The Book of Everything into English and adapted it into a very successful play produced in 2013 by the Melbourne Theatre Company. Recently he wrote four bestselling books that recount in his own style important bible stories from the ancient testament.
?🤔Polleke 4; Stiekum hoopte ik dat net als bij Madelief 4 dit ook zo'n bijzonder boekje zou zijn dat je aan het denken zou zetten. Dat was het zeker met de manier waarop Opa het slechte nieuws aan Polleke vertelde, maar het was toch geen Madelief 4. Maar wel weer genoten dus. => Polleke 5 dus: Ik ben Polleke, hoor! MW1/1/26
Bij eerste lezing Vierde boek over Polleke. Ik zeg het wat droog, maar gaandeweg dit deel kreeg ik tranen in mijn ogen. Een prachtreeks!
Bij tweede lezing Het cynisme dat er bij mij de vorige twee delen toch een beetje insloop, verdampt in dit deel. Voor Polleke worden de zaken ingewikkelder en wordt het verschijnsel 'geloof' (toch al een thema in de Polleke-reeks) verder uitgediept. Dit leidt tot het sterkste en ontroerendste deel van de hele reeks. In één ruk uitgelezen.
Deze reeks volgt Polleke vanuit haar eigen leef- en gedachtenwereld terwijl ze opgroeit. Polleke komt uit een nieuw samengesteld gezin (ze woont bij moeder en later een stiefvader) maar heeft wel nog contact met haar vader en diens vriendin/nieuwe vrouw. De meester in school is de nieuwe vriend en later man van haar moeder (haar stiefvader dus). Op school is ze 1 van de weinige autochtone kinderen (een blank nederlands meisje) en leert dat ze dus per definitie racistisch is en zich moet aanpassen. Een harde en maar al te reële wereld maar Polleke gaat die te lijf met realiteitszin, niewsgierigheid en een goed hart. Ze beschikt over een goed verstand en kent geen vooroordelen maar zit wel met vele vragen. In dit vierde deel speelt haar opa een grote en belangrijke rol. Polleke leert omgaan met de dood van een diepgelovig christen. Ondertussen verloopt haar liefdesleven nog altijd chaotisch maar zet ze toch weer een volgende stap. Kuijer brengt met veel humor een antwoord waar veel opgroeiende jongeren in onze maatschappij mee zitten. Een boek om zeer kritisch te lezen en liefst onder ouderlijk toezich in de vorm van duiding en goede raad.
En lo personal la historia no me convenció del todo y sentí que le hizo un poco más de sabor a la historia para lograr capturarme.
Existen partes en donde yo me quedaba escéptico, puesto que la historia la siento correteada y a veces sin chiste.
Tengo que reconocer que el valor primordial del libro es la unión familiar (lo que aplaudo) el cual es muy importante para inculcar en niños y jóvenes.
Spik ha aperto un centro di meditazione. Polleke cerca di capire se e come perdonare Mimun e Caro. Ma il nonno viene ricoverato in ospedale...
Finale aperto, un po' sottotono rispetto ai precedenti.
* Camminavo e camminavo ma non sapevo dove andavo. A dire il vero non sapevo niente, solo ciò che avevo in mente: camminavo e camminavo e nel mentre speravo.