In een luchtballon naar de (volle) maan! Dolfje Weerwolfje en Noura mogen mee in de luchtballon van neef Leo. Ze komen terecht op de binnenplaats van een duister kasteel. Daarbinnen klinken vreemde geluiden…
Neef Leo is de lieveling van veel Dolfje-lezers. Met zijn geheel eigen taaltje brengt hij humor en laat hij zien dat 'anders' prima is.
Stephen Paul Lambert Mary Elizabeth (Paul) van Loon (Geleen, April 17, 1955) is a Dutch children's author and singer of self-described 'children's book band' Paul van Loon & Andere Snuiters. The main body of his work consists of horror stories aimed at younger audiences. An avid reader of 'adult' horror authors as H.P. Lovecraft even when he was young, he felt there was not enough in the genre aimed at children. His most well-known works are the series 'Dolfje Weerwolfje' (Dolfje the Werewolf) and 'De Griezelbus' (The Horrorbus). Van Loon has been writing for over 25 years and has written over 100 books. His work has been the basis for 3 films and 2 television series. His books are not only sold in the Dutch-speaking Netherlands and Belgium, but are also available in other countries including Germany, France, Italy, Denmark, Estonia, Latvia, Sweden, Spain and Japan.
Leo neemt Noura en Dolfje mee op reis met een luchtballon, waar zullen ze eindigen en wat voor avonturen zullen ze beleven.
Dit boek was eens heel anders dan de andere Dolfjes, ditmaal is Leo de hoofdpersoon. Dit was duidelijk te zien aan de twee fonts (Leo tekst en gewone tekst en later ook nog wat spookjes) en ook aan de illustraties die heel anders waren dan degene in de gewone Dolfjes. Ik vond het wel een geinig idee dat Leo eens de spotlight krijgt en zijn verhaal mag vertellen. Ik was wel even bezorgd of ik zoveel van Leopraat kon lezen, en ik kan je zeggen ja het is uiteindelijk goedgekomen, al had ik af en toe moeite met lezen. En later krijgt zelfs Dolfje een stuk spotlight als er dingen gebeuren en onze groep is in tweeën.
Het verhaal zelf was erg leuk, door wat Dolfje zegt wil Leo nu gaan vliegen en dus gaat hij zijn luchtballon halen (die wel erg apart en magisch werkt :P), alleen gaat het duo niet naar de maan… maar ergens anders heen. Ze crashen (het gaat net goed) in de buurt van een spookachtig kasteel en wat daar gebeurd? Ik vertel niks, maar ik las het met veel plezier en spanning.
Ik had al aan het begin een vermoeden wie ons trio zou redden en ik vond het erg leuk om te zien dat ik gelijk had. Wauw, diegene werkt snel zeg.
Het echt jammere vond ik wel dat Leo steeds weer iets nieuws had wat pijn deed en dat dit steeds werd geillustreerd. Tja, de eerste keer vond ik het wel hilarisch om Leo met pijltjes naar plekjes die auw doen te zien, maar na 5 keer werd het gewoon saai en herhalend. En toen kwamen er dus nog 6x of zo bij. Tja, nee dank je. Ik snap het wel. Ook hoefde ik nou niet steeds het te lezen dat hij een pijntje had, ik had het plaatje gezien, ik snap het.
En zoals altijd lees zeker ook het laatste stuk door de auteur over het boek. Die vind ik altijd erg leuk om te lezen omdat hij vertelt hoe het boek is geschreven en waarom het deze keer over Leo ging.
Ik heb dit boek met veel plezier gelezen. Lekker gelachen, lekker genoten, het was weer spannend! Ik kan niet wachten op het volgende boek. Zou het weer over Dolfje gaan? Of krijgen we weer een andere karakter aan het woord?