Studieboek (predikkunde) na paar jaar praktijkervaring herlezen. Blijft een geweldige methode. L. heeft humor en is ‘to the point’. Ik weet nog steeds niet waar de exegese precies ‘werkt’ binnen deze aanvliegroute, maar dat is voor L. wellicht een vanzelfsprekend onderdeel van het voorwerk.
Dit zijn zeven kernideeën:
i) L. begint met een kritische analyse van de klassieke, vaak deductieve preekstructuur (stelling - drie punten - conclusie). Hij betoogt dat deze vorm de hoorder passief kan maken en de spanning en dynamiek van de bijbelse boodschap kan ondermijnen. De hoorder weet vaak al vanaf het begin waar de preek naartoe gaat, wat de betrokkenheid vermindert.
ii) Het centrale argument van L. is dat een preek effectiever is als deze de vorm van een verhaal of plot aanneemt. Dit betekent niet noodzakelijk dat elke preek een verhalende preek (storytelling sermon) moet zijn, maar dat de structuur van de preek een narratieve dynamiek moet hebben die leidt tot een ‘aha!’-moment bij de hoorder. Het ‘hoe’ is belangrijk, omdat de hoorder vaak al weet hoe het afloopt.
iii) De ‘Lowry Loop’ heeft deze structuur:
Fase 1: Oops (Upsetting the Equilibrium / De Balans Verstoren): De preek begint met het introduceren van een conflict, een probleem, een spanning, of een alledaagse observatie die niet helemaal klopt of die vragen oproept. Dit trekt de aandacht van de hoorder en creëert een ‘jeuk’ – een gevoel dat er iets opgelost of verklaard moet worden.
Fase 2: Ugh (Analyzing the Discrepancy / De Discrepantie Analyseren): In deze fase wordt de spanning of het probleem verder uitgediept. De hoorder wordt geconfronteerd met de complexiteit en de moeilijkheid van de situatie. De ‘jeuk’ wordt intenser. L. benadrukt dat de prediker hier de neiging moet weerstaan om de oplossing te snel te geven. Hier verdieping aanbrengen (psychologisch, antropologisch, sociologisch, theologisch)!
Fase 3: Aha (Disclosing the Clue to Resolution / De Sleutel tot Oplossing Onthullen): Dit is het keerpunt van de preek. Een inzicht, vaak vanuit de bijbeltekst, wordt geïntroduceerd dat een nieuwe kijk op het probleem biedt en de weg naar een oplossing opent. Dit is het moment van openbaring, de ‘aha-erlebnis’.
Fase 4: Whee (Experiencing the Gospel / Het Evangelie Ervaren): Na het ‘aha’-moment ervaart de hoorder de opluchting en de vreugde van de oplossing of het goede nieuws (het Evangelie). De implicaties van het nieuwe inzicht worden duidelijk en voelbaar.
Fase 5: Yeah (Anticipating the Consequences / Anticiperen op de Consequenties): De preek sluit af met een blik op hoe dit nieuwe inzicht of deze ervaring van het Evangelie doorwerkt in het dagelijks leven. Het gaat om de toepassing en de uitdaging om vanuit dit nieuwe perspectief te leven.
iv) De Lowry Loop is inherent inductief. In plaats van te beginnen met een algemene waarheid en deze toe te passen, begint de preek met een specifieke ervaring of probleem en leidt de hoorder naar een ontdekking van de bijbelse boodschap. De hoorders worden zo actieve deelnemers in het proces van betekenisgeving.
v) Door de preek als een zich ontvouwend plot te structureren, wil L. de betrokkenheid van de hoorder maximaliseren. De spanning en nieuwsgierigheid houden de aandacht vast, en het ‘aha’-moment zorgt voor een diepere impact en herinnering.
vi) De prediker is niet zozeer een leraar die kennis overdraagt, maar meer een gids die de hoorders meeneemt op een ontdekkingsreis. Het vereist van de prediker dat hij/zij de ‘plot’ zorgvuldig construeert en de spanning weet vast te houden.
vii) L. ziet deze narratieve benadering niet als een loutere techniek, maar als een manier van preken die diep geworteld is in de manier waarop God zich openbaart – vaak door verhalen, gebeurtenissen en de ervaring van het volk Israël en de vroege kerk. Hij keert zich zowel tegen een te sterke Barthiaanse werkwijze als een al te makkelijk opkomen van God uit menselijke ervaringen.