Vuur: Het Voeden van het Vuur

Vertellingen van de Ondergang #3A

by Kim ten Tusscher

Een leven lang vechten heeft zijn tol geëist. Moegestreden richt Lilith zich op een rustige toekomst voor haar en haar gezin. De Inuuk zien in de Drakenvrouw en de ongekende magie die ze sinds kort bezit echter het middel om de balans in de wereld te herstellen. Als Jakob zijn aandacht op het poolvolk vestigt, besluit Lilith om haar familie en vrienden te verdedigen, ook al weet zij als geen ander dat een gevecht nooit zonder offers is.

Nighram is ternauwernood ontsnapt uit een brandend Kurush Kuru. De oorlog in het westen lijkt nog verder weg nu iedereen dreigt te sterven door een tekort aan water en voedsel. Nighram zet voorzichtig haar eerste schreden op het pad naar koningsschap, maar niet iedereen is bereid om de oude rolverdelingen zomaar op te geven. Hoe meer invloed Nighram krijgt, hoe meedogenlozer haar tegenstander wordt.

De wereld verandert in een rap tempo, maar nog niet alles is verloren. Diep begraven ligt een kracht waarmee het lot van iedereen kan worden bepaald. De Goden geven hun geheimen echter niet gemakkelijk prijs.

Genres: Fantasy

317 pages, Paperback

First published April 1, 2019

About the author

I am a Dutch fantasy author. The characters in my books are not acting as a hero, neither as a villain. They all play their part in the obscure between good and evil. The female characters that play an important role in the epic sagas are strong willed and show a great psychological and emotional depth.
I have published eight books to date of which four of them have been translated into English. My curiosity leads me to explore new parts of the ever-growing world in which my stories are situated. More tales are to be told.

Of course, I love to read as well. I'm a huge fan of Robin Hobb, Michael J. Sullivan and artists like John Howe, Benjamin Lacombe and Iris Compiet.

Reviews

[Johanna · Rating 5 out of 5]

Vuur 3-1 van Kim ten Tusscher is het eerste deel van een tweeluik in de serie Vertellingen van de ondergang. Deel 3 is gesplitst en over twee boeken verdeeld. De schrijfster gebruikt steeds korte, krachtige termen als titels voor haar boeken. Deel 1 uit deze serie heet Bloed en deel 2 heet Macht. Deel 3 zou Vuur heten, maar heeft nu als subtitels ‘Het voeden van het vuur’ en ‘De poort naar het lot’ gekregen. Het lijkt met die korte titels eenvoudig, hoewel ‘Vertellingen van de ondergang’ natuurlijk als serietitel aangeeft dat het juist heel complex is.
Kim schreef eerder over het hoofdpersonage Lilith in haar Lilith trilogie, die zich in dezelfde verbeeldingswereld afspeelt. Het tweeluik Jager en Prooi komt ook uit deze verbeeldingswereld en je ziet dat er met de Vertellingen van de ondergang steeds meer over deze fantasiewereld bekend wordt. Hij breidt zich uit en dat is prachtig om te zien.
Dit boek gaat verder na deel 1 en 2, waar we al kennis hebben gemaakt met Lilith (natuurlijk) en met haar man Az-Zhara die ook een drakenwisselaar is. Maar ook met Nighram en haar moeder, met Kiril en zijn zus, met de magiër Nayaku en met Tokala. Ieder van hen heeft eigen beweegredenen voor hun handelingen. In dit boek wordt dan ook weer vanuit meerdere perspectieven geschreven en gewisseld van personage.
Lilith worstelt met een nieuw soort macht die in haar is opgewekt en probeert die onder de knie te krijgen. Ze is naar de Inuuk gegaan en wil niet langer vechten. In het verleden liep dat steeds op misbruik van haar gaven uit. Ze probeert om nu samen met Az-Zhara een rustig leven op te bouwen, ver van alle strijd. Maar lukt dat haar?
De god Jakob wil haar toch weer gebruiken. Hij heeft zo Zijn eigen plannen met de wereld.
Tokala is nu de profeet van Jakob, hij is in de plaats van Lilith en voorheen van Kasimirh gekomen. Hij wil doen wat zijn god van hem verwacht, maar vindt Jakob hem wel goed genoeg?
Nighram vlucht uit een ondergrondse stad die in vlammen op gaat. Zal ze wel op tijd kunnen ontsnappen aan het gevaar? En waar is haar moeder dan gebleven? Heeft Nigesanla het gered of is ze in de vlammenzee omgekomen?
Kiril vindt iemand die hij voor dood achter zou willen laten, maar kan hij dat over zijn hart verkrijgen? En kan hij Merzia de rug toekeren? Wat is er nog van de wereld te redden?
Allemaal vragen die spelen in dit deel van Vuur en alle vragen zetten mij er als lezer toe aan om door te willen lezen. Ik wil weten hoe het met de personages verder gaat. Waarom doen ze wat ze doen? En welke keuzes maken ze? Welke gevolgen hebben die?
Als ik me probeer voor te stellen hoe Kim ten Tusscher bezig is met het schrijven van haar oeuvre, dan verwacht ik dat haar personages haar na acht boeken geschreven te hebben over hen wel heel dierbaar moeten zijn. Haar verhalen lezen heerlijk vlot, ze zijn spannend en de verwijzingen naar de problematiek in de echte wereld om ons heen is vaak heel confronterend. Ik ga gauw verder lezen aan deel 3-2 De poort naar het lot, want ik heb prangende vragen die nog niet beantwoord zijn. Hopelijk lees ik daar de antwoorden, al verwacht ik gezien het de Vertellingen van de ondergang zijn, dat het slecht af gaat lopen. Jammer als dat echt zo is, want intussen heb ik als lezer ook een band gekregen met de personages en zie ik ze niet graag gaan.

[Laura.has.too.many.books · Rating 4 out of 5]

* You need to read the previous books to understand what is going on in this entry.
** Book read in Dutch.

After a life of fighting, Lilith has joined the Inuuk, looking for a peaceful future for her and her family. But the power of the Makhma is growing in her and the corruption that has ruled the rest of the world is also spreading to the Inuuk. And when they start seeing Lilith as an means to an end her peace is shattered once again.
Nighram barely escaped a burning Kurush Kuru, but is forced to return to it's old corruption. Not willing to be force to marriage, Nighram decides she can and will be the Queen the people need her to be. But the more power she gains, the more danger comes on her path.

Pro's:
+ There are multiple storylines, told from multiple perspectives and certainly in this entry they are woven together very nicely. Not all the character get an equal amount of attention, but I think the balance is really nice and the story only grows in power because of it.
+ As Lilith is still my favorite character, I love the way she stands up for herself in this entry. She has been on such a journey and the trust she now places in Az-Ahara and unwilling to fight another fight she didn't provoke, I felt so proud when she finally said no.

Con's:
- At times, the complexity of the story overwhelmed me a bit. It always balanced out again, but it is quite a lot and the flows into one event from another went a bit too fast for me.

I really liked this entry in the series quite a lot, it was very fast paced ( sometimes a bit too much) and I feel like the overarching story is going forward in a very steady pace. Still think Lilith is the best character, with Nighram being close second. Rayender is still the King Geoffrey of this series and I still do not find one redeeming quality in him ( not sure why he is not dead yet). I cannot wait to read the next book, as this book ended on quite the cliffhanger.

[Gea · Rating 4 out of 5]

Ook dit deel was weer heel erg goed, gauw verder met het laatste deel.

[Ferry Visser · Rating 5 out of 5]

Als het Nederlands letterkundig museum besluit om een portrettengalerij van de auteurs van speculatieve literatuur te openen, dan mag Kim ten Tusscher daarin niet ontbreken. Dat ze tot de beste schrijvers binnen het genre behoort heeft ze wederom bewezen met ‘het voeden van het vuur’, boek 3.1 van de vertellingen van de ondergang.
Waarom is dit nieuwe boek van de Twentse schrijfster speculatieve literatuur? In dit boek verwijst Ten Tusscher naar de vluchtelingenproblematiek. Dat komt sterk naar voren in de verhaallijnen van Nighram en Kiril. De ethische kwesties die daarbij in het verhaal aan bod komen zijn erg heftig, schrijnend en hard. De verhaallijn van de erfgename van de troon van Merzia doet denken aan het psychologisch egoïsme van Thomas Hobbes. Het oprecht sociale karakter van Nighram komt in conflict met het sociale contract in Kurus Kuru. Dit levert een reeks van conflicten op die op een spannende manier worden uitgewerkt. Als de mens van nature slecht is, waarom delen mensen dan hun water om de dorst van anderen te lessen?
‘Want waarheid en onwaarheid zijn eigenschappen van de taal en niet van de dingen.’ Deze woorden van Hobbes zijn daarom ook belangrijk, omdat zij de essentie van het schrijverschap van Ten Tusscher weergeven. Ze beheerst de onderwerpen waar ze over schrijft en creëert in het verhaal voor haar lezers situaties waarin de lezer zich steeds afvraagt hoe hij zelf zou handelen. Er bestaat in har werk geen duidelijk goed en kwaad en daardoor is het makkelijk om mee te leven als lezer met de verhaalpersonages.
Daarnaast associeerde ik de ontwikkeling van Tokala met religieus extremisme. Hij is iemand die een sterk verlangen heeft naar een mystieke eenwording met het goddelijke. Alleen hoe groter dit gevoel wordt hoe meer afstand er ontstaat tussen hem en Jakob ontstaat. Hierdoor gaat Tokala zich steeds meer verschuilen achter de wil van Jakob en daardoor is hij voor mij een religieuze extremist. De spirituele ontmoetingen die hij heeft met Jakob zijn heftig en hebben een macabere invloed op de magiër. In het boek komen nog meer vormen van fanatiek geloof aan bod en deze verscheidenheid levert een brede oriëntatie van het onderwerp op.
Voor mij bewijzen deze twee thema’s de intertekstualiteit waarmee het boek tot literatuur gerekend mag worden.
Binnen de ontwikkeling van Nayaku en Lilith is macht een belangrijk thema. Waar de een naarstig op zoek is naar meer macht verkrijgt de ander het op natuurlijke wijze. Dit contrast wordt heel interessant, omdat Lilith steeds meer bij zichzelf blijft en probeert haar leven op orde te krijgen. De grootmagier wil steeds meer en dat zorgt voor een geleidelijke vervreemding van zichzelf. Zo voeren beide personages een innerlijke strijd, die Ten Tusscher op een hele beeldende en creatieve wijze beschrijft.
Daarnaast is de titel een verwijzing naar het thema. De hoofdpersonages moeten ieder hun innerlijke vuur (motivatie) volgen en aanwakkeren om dicht bij zichzelf te blijven en hun plannen ten uitvoer te brengen. De groei van Lilith, Kiril, Nighram, Tokala en Nayaku wordt op een constructieve en meeslepende manier hierdoor beheerst.
Verder zijn draken een belangrijk motief. De semantisch betekenis van de draak is het evenwicht tussen de aarde, water, lucht en vuur. Naast de zwarte draak (Lilith) heeft de witte draak een belangrijke rol. Heel vindingrijk maakt de auteur gebruik van zowel de positieve als de negatieve symboliek van wit, zoals ze ook heeft gedaan bij met zwart. Deze kleur verwijst negatief naar dood, verdriet, wanhoop en wedergeboorte, macht en een nieuw begin.
Kortom dit boek is vanwege de intertekstualiteit een mustread voor de lezers van speculatieve literatuur. Als deze prachtige ontwikkeling doorzet dan mogen de lezers van Kim Ten Tusscher nog veel geweldige boeken van haar verwachten #kimtentusscher #hetvoedenvanhetvuur #uitgeverijzilverspoor

[Diane · Rating 5 out of 5]

Kim ten Tusscher is al sinds 2008 actief als auteur van epische fantasy boeken. Ze begon met Hydrhaga en ze schreef onder andere de Lilith trilogie. Maar ze was na het schrijven van deze trilogie, net als veel lezers, nog niet klaar met deze bijzondere personage. Dus schreef ze verder.
Deze serie heet Vertellingen van de ondergang en bevat de boeken Bloed, Macht, Vuur, Blind en Storm. Vuur 3.1 is het eerste deel van een tweeluik.

Let op: als je de andere delen niet gelezen hebt kan deze recensie spoilers bevatten.

Over het vorige deel Macht schreef ik: “Kim ten Tusscher heeft dit deel zo realistisch beschreven dat bijna vergeten wordt dat het fantasy is.”

“Leven was een kracht die je op de been hield.”

Na het stormachtig einde van Macht is in Vuur in het begin de rust weergekeerd. Iedereen is herstellende van alle gebeurtenissen. Lilith is in verwachting en woont bij de Inuuk. En ze maakt zich de nieuwe magie die ze heeft gevonden steeds meer eigen. Dan richt Jacob zijn aandacht weer op haar en de strijd laait weer op.
Nighram probeert ook haar leven weer op te pakken en probeert samen met haar volk te overleven tijdens de hongersnood. Ze probeert de eerste stappen te zetten naar het koningschap maar oude gewoontes en gebruiken maken het niet gemakkelijk voor haar.
Beide vrouwen geven het echter niet op om voor zichzelf en hun geliefden op te komen.

“Toen hoorde hij een snik, dat klonk verdomd menselijk.”

Kim ten Tusscher creeert met dit deel een stukje rust in de verhalen die er spelen. Door rustig terug te kijken en het beeld van het heden goed weer te geven weet de lezer even weer hoe alles zat. Wat in dit deel opvalt is dat het steeds menselijker, steeds persoonlijke worst. De gebruiken van de stammen zoals van de Inuuk en de onderstam worden goed uitgelegd en er is bijna begrip voor hun dilemma’s. Ten Tusscher probeert ook een boodschap mee te geven; als er honger heerst doen rangen en standen er niet meer toe.
Ook Kiril speelt een mooie rol als hij een bijzondere vondst doet. Dit gedeelte raakt erg en maakt zijn personage ook menselijker. Er wordt anders gekeken tegen een personage waar de lezer eerder veel moeite mee had.
Er is in dit boek ook weer genoeg ruimte voor de beschrijvingen van de wereld die ten Tusscher heeft bedacht. Er zijn geen tekeningen nodig, het beeld is heel duidelijk voor de lezer met een beetje fantasie. Het speelt zich als een film af.

Als ze op het einde weer de confrontatie aan moet gaan lijkt de moed in haar schoenen te zakken….en laat Ten Tusscher de lezer achter met een enorme cliffhanger

[Annette · Rating 4 out of 5]

Er zijn grenzen aan de maximale lengte van een paperback. En Kim ten Tusscher is niet de eerste auteur waarvan ik boeken lees die er tegenaan loopt. Haar derde boek in deze serie werd dus in twee stukken verdeeld en die twee stukken zijn nu twee aparte boeken geworden. Dat betekent dat dit boek, ietwat vertekend dus, ineens heel behapbaar lijkt in de serie. Ik was heel benieuwd of dat splitsen ging werken. Gelukkig kreeg ik een recensie-exemplaar van de uitgeverij.

Omdat dit boek relatief kort is, het is immers maar de helft van het verhaal, vloog ik er echt bizar snel doorheen. Voor mijn gevoel was ik eigenlijk nog maar net begonnen. Dat betekent echter niet dat dit boek alleen maar opbouwt en opbouwt en geen echte finale bevat. Ik weet niet of de auteur het bewust zo geschreven heeft, maar het laatste hoofdstuk van dit boek lijkt wel gemaakt te zijn om een laatste hoofdstuk te zijn. Een rasechte mid-season finale.

Tijdens het lezen van dit boek had ik ook steeds meer het gevoel dat duidelijk wordt wat voor verhaal we eigenlijk aan het lezen zijn en wat voor oorlog we nu eigenlijk aan het volgen zijn. We leren de God Jakob steeds beter kennen en we krijgen een steeds beter beeld van wat zich jaren geleden heeft afgespeeld en ook waarom. Het maakt het niet makkelijker om op dit moment een kant in het verhaal te kiezen. Veel personages weten immers een stuk minder dan wij!

Maar ondanks het feit dat wij kennis hebben die sommige personages missen, blijft het heel makkelijk om te snappen waarom ze doen wat ze doen, waarom ze zijn wie ze zijn en waarom ze bepaalde keuzes maken. Natuurlijk zijn er personages waarmee ik een sterkere klik heb, maar ik kan geen enkel personage echt haten. En dat is volledig de verdienste van de auteur en haar vermogen om haar personages enorm gelaagd en eerlijk neer te zetten.

Ik ben heel benieuwd naar het tweede deel van dit boek!