What do you think?
Rate this book
A Caravana Encantada
"As primeiras traduções portuguesas de todas as histórias infantis de Beatrix Potter estão editadas pela PIM! no volume Contos Completos. Ainda inédito em português permanecia, até agora, A Caravana Encantada, a mais ambiciosa e extensa das narrativas criadas pela autora britânica. Concebido a pensar em leitores um pouco mais crescidos e publicado em 1929, apenas nos Estados Unidos, este romance mágico e emocionante narra as peripécias de um desafortunado porquinho-da-índia que encontra um novo sentido para a vida num circo itinerante, a salvo, por artes mágicas, da interferência dos humanos."
192 pages, Hardcover
First published January 1, 1929
54 people are currently reading
718 people want to read
About the author
Beatrix Potter
3,323 books2,135 followersHelen Beatrix Potter was an English author, illustrator, mycologist, and conservationist who is best known for her children's books, which featured animal characters such as Peter Rabbit.
Born into a wealthy household, Potter was educated by governesses and grew up isolated from other children. She had numerous pets, and through holidays in Scotland and the Lake District, developed a love of landscape, flora, and fauna, all of which she closely observed and painted. Because she was a woman, her parents discouraged intellectual development, but her study and paintings of fungi led her to be widely respected in the field of mycology.
In her thirties, Potter published the highly successful children's book The Tale of Peter Rabbit and became secretly engaged to her publisher, Norman Warne, causing a breach with her parents, who disapproved of his social status. Warne died before the wedding.
Potter eventually published 24 children's books, the most recent being The Tale of Kitty-in-Boots (2016), and having become financially independent of her parents, was able to buy a farm in the Lake District, which she extended with other purchases over time.
In her forties, she married a local solicitor, William Heelis. She became a sheep breeder and farmer while continuing to write and illustrate children's books. Potter died in 1943 and left almost all of her property to The National Trust in order to preserve the beauty of the Lake District as she had known it, protecting it from developers.
Potter's books continue to sell well throughout the world, in multiple languages. Her stories have been retold in various formats, including a ballet, films, and in animation.
Born into a wealthy household, Potter was educated by governesses and grew up isolated from other children. She had numerous pets, and through holidays in Scotland and the Lake District, developed a love of landscape, flora, and fauna, all of which she closely observed and painted. Because she was a woman, her parents discouraged intellectual development, but her study and paintings of fungi led her to be widely respected in the field of mycology.
In her thirties, Potter published the highly successful children's book The Tale of Peter Rabbit and became secretly engaged to her publisher, Norman Warne, causing a breach with her parents, who disapproved of his social status. Warne died before the wedding.
Potter eventually published 24 children's books, the most recent being The Tale of Kitty-in-Boots (2016), and having become financially independent of her parents, was able to buy a farm in the Lake District, which she extended with other purchases over time.
In her forties, she married a local solicitor, William Heelis. She became a sheep breeder and farmer while continuing to write and illustrate children's books. Potter died in 1943 and left almost all of her property to The National Trust in order to preserve the beauty of the Lake District as she had known it, protecting it from developers.
Potter's books continue to sell well throughout the world, in multiple languages. Her stories have been retold in various formats, including a ballet, films, and in animation.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 71 reviews
November 20, 2023
The Fairy Caravan isn't one of Beatrix Potters more well-known and popular works, and I only very recently discovered she had written it. It didn't take much for me to be intrigued by cutesy animals that run a travelling circus which comes complete with Potter's wit.
Beatrix Potter has always been a fascinating human to me. She created a whimsical world of beautiful animals and their stories for both children and adults to enjoy, and she wrote these books in one of my most favourite places: The Lake District. If one ever visits her cottage (which is now owned by The National Trust) it is quite obvious where she may have got her inspiration from. Her mind must have been a treasure trove full of curiosity for the outdoors and nature.
I would say that I didn't enjoy this as much as The Tales of Peter Rabbit, but this was an enjoyable ramble of what I would call many stories put into one, loosely connected by a travelling circus ran entirely by animals. (I do appreciate that concept.) The writing was a little odd in parts, and I feel Potter went off course a few times, like she was having a conversation with someone then abruptly jumped on to a different subject, but mostly, this was rather charming. The fact fairies and a magical forest were also involved just made my experience even better.
This was set in wintertime, where the snow has settled on the ground and the landscape is pretty. I think this makes the reader want to snuggle up in the warm by the fire, and as the weather is turning here, I think I chose a good time to read it. The magical element and the vivid imagination of Beatrix Potter was most definitely a valuable thing.
Beatrix Potter has always been a fascinating human to me. She created a whimsical world of beautiful animals and their stories for both children and adults to enjoy, and she wrote these books in one of my most favourite places: The Lake District. If one ever visits her cottage (which is now owned by The National Trust) it is quite obvious where she may have got her inspiration from. Her mind must have been a treasure trove full of curiosity for the outdoors and nature.
I would say that I didn't enjoy this as much as The Tales of Peter Rabbit, but this was an enjoyable ramble of what I would call many stories put into one, loosely connected by a travelling circus ran entirely by animals. (I do appreciate that concept.) The writing was a little odd in parts, and I feel Potter went off course a few times, like she was having a conversation with someone then abruptly jumped on to a different subject, but mostly, this was rather charming. The fact fairies and a magical forest were also involved just made my experience even better.
This was set in wintertime, where the snow has settled on the ground and the landscape is pretty. I think this makes the reader want to snuggle up in the warm by the fire, and as the weather is turning here, I think I chose a good time to read it. The magical element and the vivid imagination of Beatrix Potter was most definitely a valuable thing.
June 3, 2023
A Lovely story for slightly older kids and adults....the hardbook has a few more pics in, and colour. It Shows that even Beatrix Potter had a keen sense of humour too.
May 17, 2020
I'm a big Beatrix Potter fan, but I'd never read this book. It had the same magic as her more well-known books, of animals living a human-like life unbeknownst to the "Big Folk," as humans are called.
I think perhaps my favorite part was a chapter that was rather bland from a plot perspective - a sequence in which the animals' circus caravan is parked in a sheep meadow, and the animal characters rest and listen to the sheep chatting and exchanging stories. Certainly not the high adventure of scenes like the journey through Pringle Wood or Pony Billy getting captured by the Big Folk - but I enjoyed this slow quiet scene with the sheep because I knew what the author was trying to portray. Having read a couple of biographies of Beatrix Potter, I know that later in her life, her biggest love was her highland sheep - an ancient breed native to the Lake District, uniquely adapted to an almost undomesticated life out on the moors. Beatrix loved preserving the old country traditions and methods of farming, and she was more fond of the sheep than she even had been of rabbits earlier in her life. Beatrix's love of these highland sheep came through very clearly in the chapters featuring the sheep, as the animals talk proudly of their ancient heritage, their love of the land, and their love for their beloved Mistress Heelis (Beatrix herself).
I think perhaps my favorite part was a chapter that was rather bland from a plot perspective - a sequence in which the animals' circus caravan is parked in a sheep meadow, and the animal characters rest and listen to the sheep chatting and exchanging stories. Certainly not the high adventure of scenes like the journey through Pringle Wood or Pony Billy getting captured by the Big Folk - but I enjoyed this slow quiet scene with the sheep because I knew what the author was trying to portray. Having read a couple of biographies of Beatrix Potter, I know that later in her life, her biggest love was her highland sheep - an ancient breed native to the Lake District, uniquely adapted to an almost undomesticated life out on the moors. Beatrix loved preserving the old country traditions and methods of farming, and she was more fond of the sheep than she even had been of rabbits earlier in her life. Beatrix's love of these highland sheep came through very clearly in the chapters featuring the sheep, as the animals talk proudly of their ancient heritage, their love of the land, and their love for their beloved Mistress Heelis (Beatrix herself).
June 23, 2020
A travelling animal circus, hidden from humans by the remnants of fairy magic, entertains the birds and the beasts of the England that was. We follow them on their journey, and listen to the stories the performers tell each other, or are told to them by the animals with whom the circus stays. And both the framing story and the tales told (some adaptations, some original) are wonderful.
"The Fairy Caravan" was very popular through perhaps the early 1960s, and then slipped out of cultural memory, in part due to it being still under copyright, in part because the world she described had slipped away, and in part because it's... not easy. Much is written in thick regional dialects.
I have an excessively wide vocabulary and the SAT scores to prove it, and this is the only book written in English for which I have ever needed to frequently run to the dictionary (or internet) to get definitions. Potter herself knew this would be a problem, and included a handy glossary for the technical farming and regional dialect terms. This would have helped me a lot, had I but noticed that it existed before reaching the last chapter.
"The Fairy Caravan" was very popular through perhaps the early 1960s, and then slipped out of cultural memory, in part due to it being still under copyright, in part because the world she described had slipped away, and in part because it's... not easy. Much is written in thick regional dialects.
I have an excessively wide vocabulary and the SAT scores to prove it, and this is the only book written in English for which I have ever needed to frequently run to the dictionary (or internet) to get definitions. Potter herself knew this would be a problem, and included a handy glossary for the technical farming and regional dialect terms. This would have helped me a lot, had I but noticed that it existed before reaching the last chapter.
Read
October 10, 2017I *adore* Beatrix Potter's stories. This is her only (I think?) longer, novel-ish sort of book, though it keeps the anthropomorphic animals and Yorkshire idyll of Peter Rabbit and Tom Kitten, etc. I do think I prefer her shorter books. They're so perfectly pitched, atmospheric, not-a-word-wasted, and I think here that same writing kind of piles up and becomes a lot. But then there were some great fairy tales interspersed, and the ending was lovely and poignant, so I did really liked it. :) If you're a Beatrix Potter fan, it's totally worth a sunny afternoon's reading.
July 8, 2019
Um livro encantador, com uma boa história e gravuras muito bonitas que me transportaram para a minha infância.
Veja a opinião em video no canal Booktube.
Veja a opinião em video no canal Booktube.
February 29, 2012
Nice book. I guess I'm just not a big fan of talking animals books. This had lovely illustration. Sweet stories. I didn't like the baby talk used by one of the characters.
August 29, 2012
A nice book but not as good as her other short stories
September 5, 2023
What a charming children's book! If the child enjoys Peter Rabbit she is certain to love this story of Billy Pony and Paddy Pig, Xarifa dormouse and Tuppany hamster (who has experienced a magical and unfortunate overgrowth of hair and run away from home), Highland Terrier Sandy and Jenny Ferret, the whole of the performing animals in the fairy caravan! First published in the U.S. in 1929 and only later in the UK. It is a chapter book intended for children a bit older than Peter's fans.
It cries out to be read aloud. Do people still read aloud to their children?
I wish Pony Billy had not worn a bit—why? He is only a willing member of the caravan! And I wish each shift in speaker had been set a new paragraph in dialogue, though I was never confused about who was speaking.
A delightful story with a fairy only at the end. All the animals speak and the "miniature circus" is invisible to the Big Folk. They tell their history in stories as they travel, hidden from the Big Folk by a charm of fern seed worn on their person.
Margaret Lane's biography of Beatrix Potter, the first one published in 1946 less than three years after Potter's death, is dismissive of this little book. Beatrix Potter wrote it specifically for her American readers who had begged for one last box, years after Potter was settled into her life as Mrs Heelis and no longer writing much beyond letters. She was fond of her American readers, according to aLane, and to accomplish a new book, she gathered drawings and tale unused in any book and made this sweet story. Lane did not like it, spoke quite badly of it being rags and tag ends. I did not find it so. The illustrations are pen and ink without color in my copy, but the story is as good or better, and certainly much longer that any children's story she had written to that time.
Margaret Drabble declared it "of no interest." I disagree.
It is not easy to find, but well worth the effort, imo. I meant to pass it straight on, but now I feel I want to keep it close (despite the poor cover on my copy).
It cries out to be read aloud. Do people still read aloud to their children?
The river sings over the pebbles, where never before bridge stood. Little toddling children take that short cut to the school; and Something guards their footsteps by the bank of the flowery pool. The good farm-house horses bless the bridge that spares them a weary road; and Something leads them over, and helps to lighten their load. It wears a russet-brown petticoat,and a little hidden-gray cloak..."
I wish Pony Billy had not worn a bit—why? He is only a willing member of the caravan! And I wish each shift in speaker had been set a new paragraph in dialogue, though I was never confused about who was speaking.
A delightful story with a fairy only at the end. All the animals speak and the "miniature circus" is invisible to the Big Folk. They tell their history in stories as they travel, hidden from the Big Folk by a charm of fern seed worn on their person.
Margaret Lane's biography of Beatrix Potter, the first one published in 1946 less than three years after Potter's death, is dismissive of this little book. Beatrix Potter wrote it specifically for her American readers who had begged for one last box, years after Potter was settled into her life as Mrs Heelis and no longer writing much beyond letters. She was fond of her American readers, according to aLane, and to accomplish a new book, she gathered drawings and tale unused in any book and made this sweet story. Lane did not like it, spoke quite badly of it being rags and tag ends. I did not find it so. The illustrations are pen and ink without color in my copy, but the story is as good or better, and certainly much longer that any children's story she had written to that time.
Margaret Drabble declared it "of no interest." I disagree.
It is not easy to find, but well worth the effort, imo. I meant to pass it straight on, but now I feel I want to keep it close (despite the poor cover on my copy).
May 12, 2023
This story which follows a troupe of critters putting on circus shows and encountering small adventures is very sweet. Every chapter is like its own little tale. I think it gives a little more insight into Beatrix Potter's sense of humor than we detect from her shorter stories. Whisked my way through this one, but would've loved it in my tweens. I think I found more enjoyment from the glossary at the back! Need to adopt more antiquated vocabulary of the 20th century English countryside.
February 21, 2020
Potter's last book lovingly describes The Lake District, her home for many years and the object of her very successful conservation efforts. Her animals are as endearing as ever, and her ear for old-fashioned dialect charms without overwhelming. There's not much in the way of a plot, but adventures abound and the charm of her drawings make this a worthwhile addition to the canon.
October 4, 2018
Mostly a stitching together of little stories, some created by Potter and some adapted from traditional tales. Not very much circus life, even less circus performance. Don't miss the glossary at the end, but know that it's not complete... for example, the roe-deer leaps away "with a flicker of white scuts." Huh?
I do wish the old folk songs from this, and from the Little House books, etc., were readily available, for example on YouTube. A reissue of this should have a CD or a scannable QR code with it... but of course that would require some new 'co-author' to do research and create the music.
Gentle, but not twee. If you don't already know, much of Potter's work was satirical, and many of her characters were much naughtier than Peter. Still interesting to today's children if marketed/ talked up with care.
I do wish the old folk songs from this, and from the Little House books, etc., were readily available, for example on YouTube. A reissue of this should have a CD or a scannable QR code with it... but of course that would require some new 'co-author' to do research and create the music.
Gentle, but not twee. If you don't already know, much of Potter's work was satirical, and many of her characters were much naughtier than Peter. Still interesting to today's children if marketed/ talked up with care.
February 5, 2016
เป็นวรรณกรรมเยาวชนที่คล้ายนิทานแต่ยาวกว่า
ให้รสชาติหวานหอมชวนฝันสำหรับเด็กผู้หญิง
เล่าเรื่องราวการเกื้อกูลกัน��องเหล่าสรรพสัตว์ในกองคาราวานขนาดเล็ก
มิตรภาพของเพื่อนร่วมทาง และผู้ผ่านทาง
ฉากและบรรยากาศสวยงามแสนหวานชุ่มชื่นชุ่มฉ่ำ
บ่มเพาะความอ่อนละมุนในหัวใจดวงน้อยๆ
แต่สำหรับคนที่โตแล้วอย่างเรา เราว่าเนื้อเรื่องมันเรื่อยๆ ไปหน่อย
ไม่มีจุดพีค ไม่มีจุดสนใจให้ติดตาม
ไม่ใช่แนวค่ะ
ให้รสชาติหวานหอมชวนฝันสำหรับเด็กผู้หญิง
เล่าเรื่องราวการเกื้อกูลกัน��องเหล่าสรรพสัตว์ในกองคาราวานขนาดเล็ก
มิตรภาพของเพื่อนร่วมทาง และผู้ผ่านทาง
ฉากและบรรยากาศสวยงามแสนหวานชุ่มชื่นชุ่มฉ่ำ
บ่มเพาะความอ่อนละมุนในหัวใจดวงน้อยๆ
แต่สำหรับคนที่โตแล้วอย่างเรา เราว่าเนื้อเรื่องมันเรื่อยๆ ไปหน่อย
ไม่มีจุดพีค ไม่มีจุดสนใจให้ติดตาม
ไม่ใช่แนวค่ะ
August 13, 2018
I read this book out loud to my sweet little cousin, Joanna. It was as enchanting as Beatrix Potter’s Peter Rabbit stories. A charming illustrated children’s story with the beautiful language, delightful imagery, and very clear and imaginative love for nature that is characteristic of all of Beatrix Potter’s altogether sweet works and illustrations.
February 21, 2010
i absolutely adore this book and never tire of reading it outloud to my kids. the language is simply beautiful even if the first time you read it, you need to get used to the language.
August 1, 2022
#366 คาราวานนางฟ้า
“ขอเชิญทุกท่านมาร่วมกันเสี่ยงทาย
และนี่คือใบแรกที่เราได้ค่ะ”
รูปภาพนี้ เมื่อเราจับเซียมซีได้เบอร์ที่ ๑๓
“ถึงเมื่อวาน จนถึง ในวันนี้
เจ้าหนูมี ชีวิต ความสุขดี
เจอผองเพื่อน ฝูงใหม่ ชวนหนูมี
เดินตามนี้ ทางไป คาราวาน”
รูปภาพนี้ เรื่องราวของปีเตอร์ แรบบิท (อ่านมาแล้วนำมาเล่าสู่กันฟัง)
เป็นเรื่องราวของเจ้ากระต่ายที่อยู่กับแม่และครอบครัว โดยปีเตอร์แอบหนีแม่ไปที่สวนของคนๆหนึ่งที่แม่บอกว่า อย่าเข้าไป และแอบไปกินผลไม้ในสวนเขา จนเขาออกตามล่า และเจ้าปีเตอร์หนีไปหลบที่รดน้ำต้นไม้ หลบหลายที่และเกือบเอาตัวไม่รอด แต่ด้วยไหวพริบ เลยนำมาพาตัวเองรอดพ้นจากการตามล่าและกลับมาหาแม่ตัวเอง และจบลงด้วยการกินอาหารอร่อยฝีมือแม่
หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ถูกเขียนโดยนักเขียนอังกฤษชื่อดังที่เขียนเรื่องปีเตอร์ เเรบบิท ซึ่งเป็นเรื่องโด่งดังของเจ้ากระต่ายน้อยน่ารักที่สามารถเข้าไปอยู่ในใจของทุกคนทั่วโลก และนี่เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่แสดงถึงเรื่องราวน่ารักของผู้เขียนท่านนี้อีกเช่นกัน
รูปภาพนี้ ด้วยจิตคาราวะต่ออาจารย์นักเขียนท่านนี้
สำหรับหนังสือเล่มนี้ถ้าใครอ่านชอบก็คือชอบเลย แต่ถ้าไม่ชอบก็จะรู้สึกเบื่อและน่ารำคาญไปหมด แต่สำหรับเราคือ เรารู้สึกชอบและย้อนวัยเด็ก ดังนั้น เรามีวิธีมาแนะนำให้เพื่อนๆสามารถอ่านหนังสือเรื่องนี้ให้ชอบได้โดยง่ายๆคือ
“เปิดใจกว้างๆ อย่าคิดอะไรมาก และอ่าน
เรามั่นใจว่าทุกคนรู้สึกประทับใจเหมือนเรา”
หนังสือเล่มนี้เป็นลักษณะการนำนิสัยของมนุษย์เข้าไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย และเป็นเรื่องราวที่เป็นเรื่องจริง ผสมนิทาน โดยที่มีเจ้าหนูทำหน้าที่เล่านิทานให้ตัวละครในเล่มฟังด้วย
รูปภาพนี้ หนังสือภาษาอังกฤษ
“ยามเมื่อฉันเดินไปกับตัวเอง
และพูดคุยกับตัวเอง
ตัวฉันเองเล่าเรื่องให้ฉันฟัง”
บีทริกซ์ พ็อตเต้อร์
เจ้าหนูตะเภาชื่อทัพเพนนีต้องออกจากบ้านเกิดตัวเอง เพราะเนื่องจากความผิดพลาดบางอย่าง และเขาก็เดินทางมาเรื่อยๆ มาอย่างไม่มีจุดหมายจนมาเจอกับคณะคาราวานที่เป็นคณะละครสัตว์ โดยจะออกเดินทางไปยังทุกสถานที่ที่มีสัตว์อยู่ เพื่อฉายให้สัตว์ดู
คณะละครสัตว์ คาราวานแห่งนี้ ตัดสินใจชวนเจ้าหนูตะเภาทัพเพนนีมาร่วมคณะด้วยกัน เพื่อจะได้เล่นเป็นสุลต่าน และเจ้าหนูตะเภาก็ตัดสินใจร่วมเดินทางไปกับขบวนคาราวานในครั้งนี้ด้วย
รูปภาพนี้ เจ้าหนูผู้น่ารัก
เจ้าหมาแซนดี้รับหน้าที่ในการเดินทางไปซื้อผ้ามาตัดชุดสุลต่านให้กับเจ้าหนูทัพเพนนี และทุกตัวร่วมเดินทางไปเล่น โดยที่เจ้าหมูจะปลอมเป็นช้าง ส่วนทัพเพนนีก็นั่งอยู่ข้างบนตัวช้างปลอม และทุกคนจะมีการร้องเพลงเล่นให้สัตว์ทั้งหลายดูอย่างสนุก
วันหนึ่ง เจ้าหมูแพ็ดดี้หายตัวไป หลังจากที่สัตว์คาราวานคลาดกัน ซึ่งเจ้าม้าบิลลี่ก็ออกไปตามหา จนค้นพบเจ้าหมูแพ็ดดี้ที่ดันไปกินเห็ดพิษ จนไม่สบายและถึงเพ้อ ดังนั้น เจ้าไก่ชาร์ลเลยบอกให้พาเจ้าหมูมาพักข้างใน โดยเจ้าม้าบิลลี่รีบไปตามแมวมารักษา แต่กลายเป็นว่า ไม่สามารถรักษาเจ้าหมูหาย
รูปภาพนี้ ม้าบิลลี่ผู้น่ารัก
ในระหว่างนั้นที่รักษาเจ้าหมู สัตว์ทุกตัวได้เล่นละครให้สัตว์ที่นี้ดู และก็จะมีเจ้าไก่ชาร์ลที่ขัดตลอดเวลาว่า เขารู้จัก เขารู้แล้ว เล่นไปแล้วนี่ เล่นแบบเก่าอีกแล้ว คือทำเป็นอวดรู้ไปทุกเรื่อง แต่ถ้าคิดถึงน้ำใจของเจ้าไก่ชาร์ลก็มีมากโขอยู่ที่ช่วยเหลือเจ้าหมู และพฤติกรรมนี้ก็ทำให้เรารู้ว่า “คนอวดรู้ หน้าตาแบบนี้นี่เอง”
เมื่อเจ้าแมวไม่สามารถรักษาเจ้าหมูหาย ดังนั้น เจ้าม้ากับเจ้าหมาจึงเดินทางไปเรียกให้คุณหมอหมาสัตวแพทย์มารักษาจนเจ้าหมูหายปกติ และสัตว์ทุกตัวในกองคาราวานนางฟ้าก็เตรียมเดินทางไปเล่นต่อไป
รูปภาพนี้ สัตว์น่ารักทั้งหลายในกองคาราวาน
“เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้จะพบว่า เจ้าม้าบิลลี่เป็นสัตว์ที่มากด้วยคุณธรรม มองโลกในแง่ดี และรักเพื่อนฝูงมาก เจ้าม้าตั้งใจที่จะหาเจ้าหมูตอนเจ้าหมูหายตัวไป และช่วยเหลือเจ้าหมูยามเจ็บไข้ ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าม้าตั้งใจช่วยทุกอย่างเท่าที่คิดว่าตัวเองจะทำได้ เปรียบเหมือน ปิดทองหลังพระ ที่ไม่ต้องให้ใครมาบอกว่า สิ่งที่ตัวเองควรทำดีหรือไม่ควรทำ เพราะม้าบิลลี่รู้อยู่แล้วว่า สิ่งที่ทำนี้คือดีและม้าบิลลี่ก็พอใจในสิ่งที่ทำ
เรื่องนี้สำหรับเรา เราว่า เจ้าม้าเป็นตัวละครที่เด่นชัดที่สุด และรองลงมาคงจะเป็นเจ้าหมาแซนดี้ ที่ฉลาด รอบรู้ แต่ไม่พูดจาอวดรู้หรือยกตนข่มท่าน เพราะมันพยายามหาวิธีช่วยเหลือเพื่อนๆทุกคนในลักษณะเป็นเหตุและผล แถมยังพูดจาไพเราะ ขอความช่วยเหลือได้อย่างดูดี มีหลักการ
นิสัยของสัตว์ทั้งหลายเหล่านี้ บ่งบอกถึงว่า มีคนแบบนี้จริงๆในโลก ไม่ว่า คนขี้อายไม่กล้าสู้หน้าใครอย่างเจ้าหนูทิพเพนนี คนช่างพูด มีน้ำใจและช่างฝันอย่างเจ้าหนูซารีฟา คนช่างทำหน้าที่ตัวเองที่ได้รับมาให้ดีที่สุดอย่างเจ้าหมูแพ๊ดดี้ และคนช่างกลัวอย่างทุกตัวละครในเรื่องนี้ แต่ทุกตัวมีการกำจัดความกลัวที่แตกต่างกันไป”
รูปภาพนี้ นิทานจากคุณแกะ
“ใครกันจะมาเปิดประตู คอกอันใหญ่นี้
หมาจิ้งจอกเห่าลั่น ดวงจันทร์ขึ้นช้า
หิมะตกบนยอดเขา ฟางข้าวอยู่ในไร่”
เมื่อเราอ่านมาถึงบทสุดท้ายของเล่มนี้คือจะจบนิทานของนางฟ้าต้นโอ๊คที่ได้มีการให้คติเตือนใจของมนุษย์ผู้ชอบทำลายธรรมชาติและไม่อยู่กับธรรมชาติ
หลายครั้ง ที่มนุษย์ชอบขอพรกับธรรมชาติทั้งหลายว่า ให้ช่วยเหลือผลผลิตของเขา แต่ตัวเองกลับเป็นผู้ทำลายธรรมชาติที่ตัวเองขอพร ซึ่งมันก็ย้อนแย้งกันอย่างมาก ดังนั้น เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
“ไม่มีพรใดประเสริฐเท่าพรของตัวเองที่ทำด้วยตัวเอง
คือ ก่อนอื่น ทุกคนต้องเริ่มต้นที่เลิกเห็นแก่ตัว
เลิกทำลายกันเอง เลิกหาเรื่องกัน
และเมตตากรุณาต่อกัน เมื่อทุกคนทำแบบนี้ทุกวัน
โลกที่สวยงามก็อยู่เบื้องหน้า”
Look A Breathe
“ขอเชิญทุกท่านมาร่วมกันเสี่ยงทาย
และนี่คือใบแรกที่เราได้ค่ะ”
รูปภาพนี้ เมื่อเราจับเซียมซีได้เบอร์ที่ ๑๓
“ถึงเมื่อวาน จนถึง ในวันนี้
เจ้าหนูมี ชีวิต ความสุขดี
เจอผองเพื่อน ฝูงใหม่ ชวนหนูมี
เดินตามนี้ ทางไป คาราวาน”
รูปภาพนี้ เรื่องราวของปีเตอร์ แรบบิท (อ่านมาแล้วนำมาเล่าสู่กันฟัง)
เป็นเรื่องราวของเจ้ากระต่ายที่อยู่กับแม่และครอบครัว โดยปีเตอร์แอบหนีแม่ไปที่สวนของคนๆหนึ่งที่แม่บอกว่า อย่าเข้าไป และแอบไปกินผลไม้ในสวนเขา จนเขาออกตามล่า และเจ้าปีเตอร์หนีไปหลบที่รดน้ำต้นไม้ หลบหลายที่และเกือบเอาตัวไม่รอด แต่ด้วยไหวพริบ เลยนำมาพาตัวเองรอดพ้นจากการตามล่าและกลับมาหาแม่ตัวเอง และจบลงด้วยการกินอาหารอร่อยฝีมือแม่
หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือที่ถูกเขียนโดยนักเขียนอังกฤษชื่อดังที่เขียนเรื่องปีเตอร์ เเรบบิท ซึ่งเป็นเรื่องโด่งดังของเจ้ากระต่ายน้อยน่ารักที่สามารถเข้าไปอยู่ในใจของทุกคนทั่วโลก และนี่เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่แสดงถึงเรื่องราวน่ารักของผู้เขียนท่านนี้อีกเช่นกัน
รูปภาพนี้ ด้วยจิตคาราวะต่ออาจารย์นักเขียนท่านนี้
สำหรับหนังสือเล่มนี้ถ้าใครอ่านชอบก็คือชอบเลย แต่ถ้าไม่ชอบก็จะรู้สึกเบื่อและน่ารำคาญไปหมด แต่สำหรับเราคือ เรารู้สึกชอบและย้อนวัยเด็ก ดังนั้น เรามีวิธีมาแนะนำให้เพื่อนๆสามารถอ่านหนังสือเรื่องนี้ให้ชอบได้โดยง่ายๆคือ
“เปิดใจกว้างๆ อย่าคิดอะไรมาก และอ่าน
เรามั่นใจว่าทุกคนรู้สึกประทับใจเหมือนเรา”
หนังสือเล่มนี้เป็นลักษณะการนำนิสัยของมนุษย์เข้าไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลาย และเป็นเรื่องราวที่เป็นเรื่องจริง ผสมนิทาน โดยที่มีเจ้าหนูทำหน้าที่เล่านิทานให้ตัวละครในเล่มฟังด้วย
รูปภาพนี้ หนังสือภาษาอังกฤษ
“ยามเมื่อฉันเดินไปกับตัวเอง
และพูดคุยกับตัวเอง
ตัวฉันเองเล่าเรื่องให้ฉันฟัง”
บีทริกซ์ พ็อตเต้อร์
เจ้าหนูตะเภาชื่อทัพเพนนีต้องออกจากบ้านเกิดตัวเอง เพราะเนื่องจากความผิดพลาดบางอย่าง และเขาก็เดินทางมาเรื่อยๆ มาอย่างไม่มีจุดหมายจนมาเจอกับคณะคาราวานที่เป็นคณะละครสัตว์ โดยจะออกเดินทางไปยังทุกสถานที่ที่มีสัตว์อยู่ เพื่อฉายให้สัตว์ดู
คณะละครสัตว์ คาราวานแห่งนี้ ตัดสินใจชวนเจ้าหนูตะเภาทัพเพนนีมาร่วมคณะด้วยกัน เพื่อจะได้เล่นเป็นสุลต่าน และเจ้าหนูตะเภาก็ตัดสินใจร่วมเดินทางไปกับขบวนคาราวานในครั้งนี้ด้วย
รูปภาพนี้ เจ้าหนูผู้น่ารัก
เจ้าหมาแซนดี้รับหน้าที่ในการเดินทางไปซื้อผ้ามาตัดชุดสุลต่านให้กับเจ้าหนูทัพเพนนี และทุกตัวร่วมเดินทางไปเล่น โดยที่เจ้าหมูจะปลอมเป็นช้าง ส่วนทัพเพนนีก็นั่งอยู่ข้างบนตัวช้างปลอม และทุกคนจะมีการร้องเพลงเล่นให้สัตว์ทั้งหลายดูอย่างสนุก
วันหนึ่ง เจ้าหมูแพ็ดดี้หายตัวไป หลังจากที่สัตว์คาราวานคลาดกัน ซึ่งเจ้าม้าบิลลี่ก็ออกไปตามหา จนค้นพบเจ้าหมูแพ็ดดี้ที่ดันไปกินเห็ดพิษ จนไม่สบายและถึงเพ้อ ดังนั้น เจ้าไก่ชาร์ลเลยบอกให้พาเจ้าหมูมาพักข้างใน โดยเจ้าม้าบิลลี่รีบไปตามแมวมารักษา แต่กลายเป็นว่า ไม่สามารถรักษาเจ้าหมูหาย
รูปภาพนี้ ม้าบิลลี่ผู้น่ารัก
ในระหว่างนั้นที่รักษาเจ้าหมู สัตว์ทุกตัวได้เล่นละครให้สัตว์ที่นี้ดู และก็จะมีเจ้าไก่ชาร์ลที่ขัดตลอดเวลาว่า เขารู้จัก เขารู้แล้ว เล่นไปแล้วนี่ เล่นแบบเก่าอีกแล้ว คือทำเป็นอวดรู้ไปทุกเรื่อง แต่ถ้าคิดถึงน้ำใจของเจ้าไก่ชาร์ลก็มีมากโขอยู่ที่ช่วยเหลือเจ้าหมู และพฤติกรรมนี้ก็ทำให้เรารู้ว่า “คนอวดรู้ หน้าตาแบบนี้นี่เอง”
เมื่อเจ้าแมวไม่สามารถรักษาเจ้าหมูหาย ดังนั้น เจ้าม้ากับเจ้าหมาจึงเดินทางไปเรียกให้คุณหมอหมาสัตวแพทย์มารักษาจนเจ้าหมูหายปกติ และสัตว์ทุกตัวในกองคาราวานนางฟ้าก็เตรียมเดินทางไปเล่นต่อไป
รูปภาพนี้ สัตว์น่ารักทั้งหลายในกองคาราวาน
“เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้จะพบว่า เจ้าม้าบิลลี่เป็นสัตว์ที่มากด้วยคุณธรรม มองโลกในแง่ดี และรักเพื่อนฝูงมาก เจ้าม้าตั้งใจที่จะหาเจ้าหมูตอนเจ้าหมูหายตัวไป และช่วยเหลือเจ้าหมูยามเจ็บไข้ ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าม้าตั้งใจช่วยทุกอย่างเท่าที่คิดว่าตัวเองจะทำได้ เปรียบเหมือน ปิดทองหลังพระ ที่ไม่ต้องให้ใครมาบอกว่า สิ่งที่ตัวเองควรทำดีหรือไม่ควรทำ เพราะม้าบิลลี่รู้อยู่แล้วว่า สิ่งที่ทำนี้คือดีและม้าบิลลี่ก็พอใจในสิ่งที่ทำ
เรื่องนี้สำหรับเรา เราว่า เจ้าม้าเป็นตัวละครที่เด่นชัดที่สุด และรองลงมาคงจะเป็นเจ้าหมาแซนดี้ ที่ฉลาด รอบรู้ แต่ไม่พูดจาอวดรู้หรือยกตนข่มท่าน เพราะมันพยายามหาวิธีช่วยเหลือเพื่อนๆทุกคนในลักษณะเป็นเหตุและผล แถมยังพูดจาไพเราะ ขอความช่วยเหลือได้อย่างดูดี มีหลักการ
นิสัยของสัตว์ทั้งหลายเหล่านี้ บ่งบอกถึงว่า มีคนแบบนี้จริงๆในโลก ไม่ว่า คนขี้อายไม่กล้าสู้หน้าใครอย่างเจ้าหนูทิพเพนนี คนช่างพูด มีน้ำใจและช่างฝันอย่างเจ้าหนูซารีฟา คนช่างทำหน้าที่ตัวเองที่ได้รับมาให้ดีที่สุดอย่างเจ้าหมูแพ๊ดดี้ และคนช่างกลัวอย่างทุกตัวละครในเรื่องนี้ แต่ทุกตัวมีการกำจัดความกลัวที่แตกต่างกันไป”
รูปภาพนี้ นิทานจากคุณแกะ
“ใครกันจะมาเปิดประตู คอกอันใหญ่นี้
หมาจิ้งจอกเห่าลั่น ดวงจันทร์ขึ้นช้า
หิมะตกบนยอดเขา ฟางข้าวอยู่ในไร่”
เมื่อเราอ่านมาถึงบทสุดท้ายของเล่มนี้คือจะจบนิทานของนางฟ้าต้นโอ๊คที่ได้มีการให้คติเตือนใจของมนุษย์ผู้ชอบทำลายธรรมชาติและไม่อยู่กับธรรมชาติ
หลายครั้ง ที่มนุษย์ชอบขอพรกับธรรมชาติทั้งหลายว่า ให้ช่วยเหลือผลผลิตของเขา แต่ตัวเองกลับเป็นผู้ทำลายธรรมชาติที่ตัวเองขอพร ซึ่งมันก็ย้อนแย้งกันอย่างมาก ดังนั้น เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
“ไม่มีพรใดประเสริฐเท่าพรของตัวเองที่ทำด้วยตัวเอง
คือ ก่อนอื่น ทุกคนต้องเริ่มต้นที่เลิกเห็นแก่ตัว
เลิกทำลายกันเอง เลิกหาเรื่องกัน
และเมตตากรุณาต่อกัน เมื่อทุกคนทำแบบนี้ทุกวัน
โลกที่สวยงามก็อยู่เบื้องหน้า”
Look A Breathe
September 25, 2024
⭐3.75⭐️
Beatrix Potter’s lesser known The Fairy Caravan follows the members of a traveling animal circus through the landscapes of the Lake District. The story reads as a more episodic collection of little tales woven together into one narrative, presenting different scenarios for the characters—such as Tuppenny the guinea pig, Sandy the terrier, Pony Billy, Paddy Pig, Jenny Ferret, and others—against the lovingly described backdrop of the idyllic countryside Potter called home.
At first, The Fairy Caravan did not really stand out to me as anything incredibly noteworthy, though it was an enjoyable read. I bought my copy at Beatrix Potter’s home in the Lake District after our tour guide told us about how the story came into existence. While reading, there was a piece of me that felt the sweetness of that memory of visiting Hill Top and hearing about Potter’s life and work, and so my experience reading it was tinged with a sense of childlike sweetness as well, but with no deeper message to appreciate. However, there is something about the story that feels vaguely haunting—like it is meant to stay with you even with the recognition that it’s a collection of stories that Potter wrote for herself and for her friends that she never intended to publish. There are rather eerie and dark moments, with undertones throughout of the dangers that these animals face on a daily basis. There is a fragility to the characters and situations that is born from true experience in a natural landscape, where such a traveling caravan such as this would have to consider the dangers of human travelers and natural predators. At its core, the story seems to be an ode to the natural world that Potter lived in and loved so dearly, and furthermore, includes a subtle entreaty to treat its inhabitants and the land itself with a gentle, kind, and reverent hand.
Beatrix Potter’s lesser known The Fairy Caravan follows the members of a traveling animal circus through the landscapes of the Lake District. The story reads as a more episodic collection of little tales woven together into one narrative, presenting different scenarios for the characters—such as Tuppenny the guinea pig, Sandy the terrier, Pony Billy, Paddy Pig, Jenny Ferret, and others—against the lovingly described backdrop of the idyllic countryside Potter called home.
At first, The Fairy Caravan did not really stand out to me as anything incredibly noteworthy, though it was an enjoyable read. I bought my copy at Beatrix Potter’s home in the Lake District after our tour guide told us about how the story came into existence. While reading, there was a piece of me that felt the sweetness of that memory of visiting Hill Top and hearing about Potter’s life and work, and so my experience reading it was tinged with a sense of childlike sweetness as well, but with no deeper message to appreciate. However, there is something about the story that feels vaguely haunting—like it is meant to stay with you even with the recognition that it’s a collection of stories that Potter wrote for herself and for her friends that she never intended to publish. There are rather eerie and dark moments, with undertones throughout of the dangers that these animals face on a daily basis. There is a fragility to the characters and situations that is born from true experience in a natural landscape, where such a traveling caravan such as this would have to consider the dangers of human travelers and natural predators. At its core, the story seems to be an ode to the natural world that Potter lived in and loved so dearly, and furthermore, includes a subtle entreaty to treat its inhabitants and the land itself with a gentle, kind, and reverent hand.
June 18, 2017
I love Beatrix Potter, and particularly her longer works. This one, a novel-length collection of tales bound together loosely via the device of a magical animal-run circus troupe that wends its way through northern England, is not nearly as well known as her "Peter Rabbit" books. It came late in her writing career, and was published only in America at first. It is in some ways of a piece with her better known titles -- little portraits of manners and society through the lens of farm and wild animals -- and partly something else entirely. The individual tales in this book are often weirder, probably older (if not actually traditional), and they aren't really written for mass consumption, as the northern dialect and vocabulary she uses in much of the book are challenging for modern urbanites. The tales range from her trademark social satire (especially wherever cats appear) to a love letter to her Herdwick sheep (this isn't a bad companion volume to The Shepherd's Life: A People's History of the Lake District) to proper Fairy Tales (I mean with fairies in them, not princesses). Definitely less accessible than Peter Rabbit & kin, but well worth it. I will read this again and again.
April 3, 2024
Dibandingkan dengan buku lainnya, kisah dalam buku ini cenderung lebih lambat, meski demikian, tidak mengurangi keseruan kisah. Semuanya bermula dari tikus belanda berbulu pendek bernama Tuppenny. Ia dijadikan semacam kelinci percobaan untuk obat penyubur rambut oleh tikus belanda jenis lainnya. Ternyata bulunya malah tumbuh dengan aneh dan menimbulkan kekacauan. Tak tahan ia melarikan diri dari desa hingga bergabung dalam sebuah sirkus.
Bagaimana kehidupan binatang-binatang tersebut dalam sirkus merupakan hal yang menarik untuk disimak. Serta interaksi mereka dengan binatang lain di luar sirkus dan manusia-disebut Orang Besar.
"Jadi, kau paham, kan Tuppenny," kata Xarifa. "sangat penting membawa biji pakis saat kita pergi ke jalan dan lewat di dekat Orang-orang Besar. Kau harus selalu menjaganya dengan sungguh-sungguh agar tidak hilang."
Bagaimana kehidupan binatang-binatang tersebut dalam sirkus merupakan hal yang menarik untuk disimak. Serta interaksi mereka dengan binatang lain di luar sirkus dan manusia-disebut Orang Besar.
"Jadi, kau paham, kan Tuppenny," kata Xarifa. "sangat penting membawa biji pakis saat kita pergi ke jalan dan lewat di dekat Orang-orang Besar. Kau harus selalu menjaganya dengan sungguh-sungguh agar tidak hilang."
January 13, 2021
This book was an adorable little read. The kindness and the close connection between these enchanted anthropomorphic animals is endearing. The vernacular of both the animals and the humans requires a neat little glossary at the end, which is a fun touch. As expected, the artwork is the show stealer of this experience. Since this was my first book of the Beatrix collection, I wonder the reader needs to read more of the books in order to become more familiar with the characters and the rhythm of the writing, which is short and choppy. Fairies and a mysterious forest completes the magical realism of this book. With this particular book being set in the snowy winter, it is a perfect choice to snuggle up with on a cold winter’s day. I recommend this book.
August 12, 2024
I did not read much Beatrix Potter as a child, so as an adult this all new to me. And perhaps that is why they are not as charming as I had hoped. The pictures are adorable, really lovely. But her tales are. . . odd. I don't know, but something always strikes me as dark or worrisome. The books don't relax me, and Fairy Caravan is no exception. This book, in particular, is strange because either I have a poor version or Beatrix Potter wasn't designating which character was speaking or taking a paragraph break when topic or action changed in some places. I was expecting more of the circus aspect, but it was about a single journey with ill luck. It ends well enough, I suppose, but it is not a happy little tale of fun and gaiety as I hoped it would be.
May 12, 2019
Episodic tales with a meandering flow. I didn’t connect with many of the main characters and felt group scenes to be confusing with the animals talking almost over each other. I enjoyed the Demerara Sugar chapter which was wintery and Christmassy. Overall though I didn’t connect with the stories or prose, felt my mind often wandering, and don’t know think the book as a whole had a satisfying conclusion.
February 7, 2024
A very strange and meandering tale(even for Beatrix Potter), but quite entrancing and sometimes funny in its own weird way. It seems like it will specifically be about Tuppenny at first, but he is just a side character after his first brief adventure. The rest of the book hops around to different characters and their strange or humorous misadventures. Highlights include hallucinogenic fungi, sentient footwear, and my favorite: the Mouse Seminary of Terror.
June 15, 2025
Overall, this story is fun and charming, but I think it also raises an important question regarding the whole, "people didn't know racial/ethnic slurs were bad back then." Like, yes, Beatrix Potter may not have known that the g-slur was offensive, but surely the people who are in charge of her estate/the publishers know better now and could make the necessary edit so that readers can enjoy the story without coming across slurs used in everyday conversations
August 25, 2018
A favorite of Beatrix's, one she said was perhaps too revealing of herself. Her love of place comes through in this not quite so littlenof her "little books." I especially enjoyed the magical, fairy and mystical nature bits, as well as mentions of "Mrs. Heelis" and her dancing clogs. But that silly Paddy Pig - one should never eat toadstool tartlets.
August 27, 2018
This was recommended to me after my guinea pig died last year. It's a very sweet collection of tales told by little animals that travel in a caravan together. I think this would be excellent to read to children. I enjoyed it as an adult, but it would've fit right in with my interests when I was younger. Very cute, very sweet, lovely imagery.
November 8, 2018
I hadn't heard of this title until just recently. I read it aloud with our kids (ages 4 - 12) and, on the whole, we enjoyed it. Some of the vocabulary is a bit above the heads of young folk but we pressed on and made it work.
Full review here: http://www.readingtoknow.com/2018/11/...
Full review here: http://www.readingtoknow.com/2018/11/...
November 4, 2020
A little too much of a slow ramble. Some of the illustrations are a little too busy. But I'm glad Beatrix Potter found a home for her more personal tales. This is more for an adult seeking a child like escape. And I like reading it for my own bedtime story. I can't finish it, even though it isn't terribly long. I reflect on a few pages, then sail off to sleep.
Displaying 1 - 29 of 71 reviews