Senin Hakkında Yedi Şey Düşündüm

by Berrak Yurdakul

Bu kitabın baş kahramanı daima korku ve kaygı içinde yaşayan, hata yapıp durmaktan yorulmuş, zihninin içinde sürekli konuşan sesin esiri olmuş, kendine tapmak ve kendinden nefret etmek arasında gidip gelen bir insan. Bu kitabın baş kahramanı sizsiniz.

Bilge büyücü Mama Nono, kahramanımıza şöyle diyor:

"Kendini çok bilgili, kültürlü, incelikli ve zarif buluyorsun. Peki bütün bunlar anlamlı bir yaşam sürdürmen için yeterli mi? Edindiğin bunca fiyakalı fikir, zihnini değiştirebildi mi? Eğer öyleyse neden hayatın -günlük varoluşun- eziyet dolu, her an kargaşa ve kaos içinde? Arada tek tük neşeli, mutlu anların var, ama bunların dışında yaşamına neredeyse her zaman bir karabulut hakim."

Yedi yılda bir defa ve yalnızca yedi kişi için kapılarını açan gizemli bir manastırdan bir davetiye alsaydınız ne yapardınız?

Mama Nono'nun peşine takılın ve balta girmemiş bir ormanda, tehlikelerle dolu bir maceraya sürüklenin. Kendinizi hatırlamayı ve kendinizi izlemeyi öğrenerek zihninizi eğiteceğiniz bu yolculukta bir pigmeden:

• Gerçek bir insan olmanın yedi şartını

• Zihin gücünüzle bedeninizi ısıtmayı

• Yürüyüş meditasyonu yapmayı

ve bir prensten:

• Başka Türlülük Kanunu'nun nasıl işlediğini

• İçsel baş düşmanınızı ve içsel hayvanınızı nasıl bulacağınızı

• Zihinsel ve fiziksel acılarla baş etme yöntemlerini

• Rüyada uyanabilmenin yollarını öğreneceksiniz.

272 pages, Paperback

Published November 10, 2018

Reviews

[Kaplumbağa Felsefecisi · Rating 5 out of 5]

Berrak Yurdakul, pandemi ile birlikte ünüversite yıllarımdan sonra tekrar hayatıma girmiş bir yazar. Önce birkaç konuşması etkiledi, şimdi de kitapları tam da olması gerektiği anda okuduğum hissi ile yanıbaşımda duruyor. Anlatımı, kurgusu sizi uyanık tutmak için fantastik karakter dokunuşları, aslında tam da yapmak istediği, hayatı her anıyla hissederek, içselleştirerek, anın içinden süzülmenize yarayacak ipucu veriyor. Berrak bu kitabında rüyalarımızın ve kimi zaman kabuslarımızın da kontrolünün bizde olduğuna değiniyor. Aslında bu biraz pratik yapıldığında olmayacak şey değil. Çünkü uyanıkken de güçlü ve iyi olana tutunmamız gerektiği tüm kitap boyunca anlatılırken, bir kabusta da bunu yapabileceğimizden bahsediyor. Misal; kabusun içinde bir yangın var ise, neden ateş sen olmayasın? Kontrol sende. Bu tıpkı çok da istemediğimiz bir yerde olduğumuzda pencereden geçen kuşa odaklanıp aslında orada olmadığını hayal etmek gibi değil mi? Bunu başarmak bazen zor olabileceğinden farklı meditasyon teknikleri ve nefes egzersizi örnekleri ile bize yol gösteriyor kitap. Bu kitapta mantranın da ne olduğunu öğrendim. Bulunduğunuz olumsuz duruma dair olumlu bir cümle üretip gün içerisinde bu düşünce batağına düştüğünüz düşmediğiniz her an yüksek sesle bunu tekrar etmek. Mesela, "acı sona erecek."

Ve senelerce sıkılmak eylemine dair aklımdan geçenleri de özetlemiş Berrak. "Saçmalık! Bu sıkılma huyu insan icadıdır. Kuşlar kuş olmaktan, dağlar dağ olmaktan hiç sıkılmazlar. Yalnızca zihinleri sığ ve boş ahmaklar her şeyden sıkılırlar."

" Kişi kendini tanıdığı zaman, zihninin esareti de sona erer. Zihin, kendine koyduğu sınırlardan kurtulur ve özgürleşir. O zaman zihin taze, keskin ve uyanık olur. Böyle bir zihin qrtık hakiki vazifelerini yapmaya ve diğer hiçbir şeye karışmamaya başlar. Zihin sadece bir işlev haline geldiğinde insan yaşamın inde her an dikkatli ve canlı kalmayı başarabilir. Kişi kafasının içinde durmaksızın konuşan sesle, zihninin içinden sel gibi akan imgelerle, düşüncelerle veya fırtına gibi esen duygularla özdeşleşmekten kurtulur. Bunların hepsi de kendi hallerine bırakıldıkları zaman yavaş yavaş azalıp, etkisiz hale gelirler. Sahte kişiliğiyle özdeşleşmeyi bırakan kişi, geçmişin yükünden tamamen kurtulur ve dikkatini bu anda odaklanmayı öğrendiği için gelecek kaygısıyla kendini hırpalamayı bırakır. Bütün bunlar çok önemli kazanımlar, çok büyük özgürlüklerdir. Bunlara kavuşmak için insanın var gücüyle çalışması gerekir."

[Barış Semerci]

Kitabı Destek Yayınları göndermiş. Sağolsunlar. Ben de elime alır almaz okumaya başladım. Arka kapak yazısı ilgimi çekmişti. İsmi ve kapağı da çok hoşuma gitti. Kişisel gelişim türünde bir kitap olduğu yazıyor ama böyle roman gibi bir şeydi. Yer yer okumakta ve okuduklarımı anlamakta zorlandım çünkü soyut konular o kadar uzun bir şekilde sürmüş ki anlamak için yavaşlamam gerekti. Bazı yerlerde de "Bitse de gitsek" dediğim oldu ama kitapları yarım bırakmayı sevmediğimden kendimi okumaya zorladım. Buna rağmen değindiği düşünceler güzeldi. "uyanık olmak" üzerinde durulmuştu kitap boyunca.

[Gezgin Kitap Gurmesi · Rating 5 out of 5]

Kişisel gelişim kitabı demek yanlış olur. Bu bir "kendini gerçekleştirme" kitabı. Kendisi sıkı bir budist olan Berrak Hanımın; kişinin hem kendisine karşı hem diğer insanlara hem de doğaya karşı nasıl daha iyi bir "insan" olabileceğine ilişkin muhteşem zihin meditasyonlarını aktardığı, benzersiz, büyüleyici bir kitap...

[Vkurnaz · Rating 3 out of 5]

Alice Harikalar Diyarı tadında mindfulness adına yazılmış güzel bir kitap… Bana biraz fazla sade ve yalın geldi. Yazarın amacı da budur belki o nedenle üstüne olumsuz bir yorum yasmak istemiyorum. Bir kaç güzel altını çizdiğim cümleyi buraya yazayım siz karar verin:)
*Gereğinden fazla soru sormak da bir tembellik biçimidir.
*Bir insan ya uykudadır ya da uyanıktır. Biraz öyle, biraz da böyle olunmaz.
*Güvenceyi sana tek bir şey sağlar. Eğitimli zihin!!!
*Kendi haline bırakılan gelecek ancak geçmişi tekrarlar.
*Kişi enerjisini kendini yükseltmek için kullanmıyorsa; ortalığı karıştırmak için harcıyor demektir.
*Taş gibi olma, su gibi ol.

[Semanur · Rating 4 out of 5]

Bir çırpıda ama aynı zamanda düşünerek, yazılanları özümseyerek okudum. Berrak Yudakul söyleşilerinden aşina olduğum öğretileri, çok güzel bir romana dönüştürmüş. Dönüp dönüp tekrar okunası bir kitap çıkmış ortaya. Yüreğine emeğine sağlık Berrak Yurdakul...

[Yasemin Ilkay · Rating 3 out of 5]

Bu kitapla ilgili karışık hisler içindeyim çünkü yazarın ilk kitabından sonra içerik olarak ilgimi çekse de üslup ve yaklaşım noktasında sıkıntılı buldum metni. Zaten edebi bir metin olarak yaklaşmamıştım da aysınlanma yolunda ilerleyen baş karakterimiz Berrak’a (ki bu kendisi) yazarın sert ve dayatmacı yaklaşımı beni bir hayli rahatsız etti. Zihni ve aklı bu kadar dışarda mı tutmalıyız yoksa aydınlanma yolunda onları birer müttefik haline getirebilir miyiz acaba? Yazarın yargılayıcı yaklaşımı ve ya hep ya hiçci çerçevesi beni çok rahatsız etti. Ki yansıtmaya çalıştığı felsefeden de oldukça uzak. Sanki yazar uçurtmalı kitaptan bu yana içinde öfke ve nefret büyütmüş de onu aktarmış gibi geldi bana. Kitabın sonu da çok çabuk geldi. Prensli kısımlar gereksiz uzatılmış mı diye de düşünmeden edemedim. Hele şu yedi sayısına olan anlamsız takıntı.. belki anlamsız değildir bilemiyorum ama…

Kitap Savaşçı kitabından da çok beslenmiş ana orada kendimi çok daha iyi hissetmiştim, hatta Don Juan’la Carlos Castenada’nın karşılıklı etkileşiminden oluşturulmuş Ixtlan Yolculuğu da yine benzer temada bir ruhani rehberin, bilgenin eşliğinde ahmakça ilerleyen hayatın içinde uyuyan tipik bir (öğrenci) insanın hikayesinde. Ancak orada Don Juan’ın eleştirileri, yargıları hiç rahatsız etmiyor çok doğal geliyordu. Ama bu kitapta Berrak’a ve bizler gibi türevlerine yapılan hakaretler çok yersiz rahatsız ediciydi. Prens ya da Madam Nono ne kadar aydınlanmış kişiler soru işareti… önceki kitapta bana gerçekçi gelen Nono karakteri bu kitapta hiç anlamlı gelmedi, prens karakterine ise bir anlam vermekte oldukça zorlandım.

Maymun Kapuçino ve mavi elbiseli küçük kız aslında anlamlı dokunuşlar, biri zihnimizi biri kalbimizi imliyor gibi okudum ben ancak kitabın sonunda ne yazık ki kız dışında diğer karakterler bir yere bağlanmıyor gibi hissettim. Mavi rengi de tam olarak neyi simgeliyor, mavi manastır nedir neden oradadır… ufak parçalar halinde verilen bazı bilgelik kırıntıları var aslında bir bütünlüğe de işaret ediyor ancak bu kitap içinde olmuyor.

Kitapta tek bir şeyi çok ama çok sevdim. O da şu: “Kendinizi, size emanet edilmiş bir küçük çocuk olarak görün. Hata yaptığınızda, korktuğunuzda veya negatif duygulara kapıldığınızda bir çocuğa böyle bir durumda nasıl davranırsanız kendinize de öyle davranın. Çocuğa bağırılmaz, vurulmaz ve çocuk utandırılmaz. Ona karşı daima şefkatli, nazik, anlayışlı ve sabırlı olunur (s.253-54)”. Ben kitabı bu mesajla anımsamak ve yeni yılın bu ilk günüyle 2024’e de bu niyetle girmeyi tercih edeceğim ☺️

[Cevizin_kitaplari · Rating 1 out of 5]

Öncelikle kitaptaki maymuna karşı alınan tavıra çok rahatsız oldum. Kitap kahramanı her ne kadar kendini geliştirmekte olan bir insan olsa da bir hayvan bu kadar nefretle anılıp bu kadar negatif bir düşünceye maruz bırakılmamalı. Yazar özellikle bizim gibi hayvan sevgisinin çok nadir görüldüğü bir topluluğa hitap ederken bu kadar aşağılayıcı bir tavır alan karakter kullanmamalıydı. Kitabın kendisini hiç geliştirmemiş daha önce benliğinden habersiz insanlara yardımcı olabileceğini düşünsem de, birazcık psikoloji ve kişisel farkındalık çalışmış ve farkına varmış kişilere hakaret gibi gelebilecek kısımlar var. Yani kendinizi birazcık geliştirdiyseniz ,ki illa kişisel gelişim okumanıza gerek yok bu alanda makaleleri okuyabilirsiniz, kitapta ana karaktere yapılan sen şöylesin sen böylesin tarzındaki paragraflar oldukça gereksiz gelecektir. Seslendiren her cümlenin sonunda içindeki tüm nefesi dışarı veriyor. Ben bu tarz okuma görmedm dikkat dağıtıyor.

[Özgün Tanglay · Rating 2 out of 5]

Meditasyon, zihnin halleri, farkındalık hakkında hiçbir şey bilmiyorsanız okuyup bir şeyler öğrenebilirsiniz. Benim için bir çocuk kitabı gibiydi ve başladığım için bitirmiş bulundum. Aynı yazarın “Ev Yapımı Bir Paraşüt” kitabını severek okumuş ve ondan faydalanmıştım. Sanırım bunun yerine “Ev Yapımı Bir Paraşüt”ü yeniden okumayı tercih ederdim. Karakterleri abartılı buldum, dili de öyle. Bununla birlikte altını çizdiğim çok yer oldu, çünkü arka planda verilmek istenen bilgiler, yazarın derin bilgisi ve deneyimi, o öz kıymetli; ama kurmaca olarak beni tatmin etmedi.

[Gamze Harman · Rating 4 out of 5]

kitabın kurgusunu çok sevemedim, ki aslında edebiyatçı değil zaten yazar çok da mühim olduğunu sanmıyorum. Verdiği mesajlar, farkına vardırdığı gerçeklikler çok güzeldi. Tek sefer okunmakla kalınmaması gerektiğini düşünüyorum. Hayatta ilerledikçe dönüp okuyup, unuttuklarımı hatırlamakta, hatırlamakla kalmayıp gerçeğe dönüştürebilmekte çokça faydası olacaktır bana. Tavsiye ederim, özellikle kendini tanıyıp gerçekleştirebilme isteği olanlara

[cancel · Rating 2 out of 5]

kitaba başladığım andaki ilgiyle devam edemedim. benim için bir yerde bir kopukluk oldu.

[Nazlı Yanıköz · Rating 5 out of 5]

Terapi niteliğinde, meditasyon pratikleri yaptırıyor ve sizi sihirli bir dünyaya sokuyor. Berrak Yurdakul’un yine Ev Yapımı Bir Paraşüt kadar tatlı, merkezini kaybettikçe okunulası kitabı.

[Seda Calore · Rating 5 out of 5]

Ne kadar guzel bir kitap, ne kadar muhtesem bir beyin, ne kadar etkileyici bir dusunur Berrak Yurdakul. Kitaplari ingilizceye cevrilmediyse cevrilip daha cok insana ulasmali 💙

[Zehra Turkmen · Rating 4 out of 5]

“Kendinizi, size emanet edilmiş bir çocuk olarak görün.”

[Aysegul · Rating 4 out of 5]

Hakikatı yüzüme çarpan ve Alis Harikalar Dünyasında andıran kurguyla beni etkileyen bir kitap.

[Elif Bekar · Rating 4 out of 5]

“Bence artık kendi sofranızı kurmalı ve başkalarını doyurmalısınız”

Kitap kendi zihnini ve benliklerini tanıyan bir karakterin, kendine şefkat yolculuğu.

[Fatma Karakas · Rating 2 out of 5]

Malesef cok fazla ayni seylerin tekrari vardi. Biraz zor bitirdim. Ancak seriye basladigim icin sonuncu kitap olan ucuncuyu de okuyacagim. Umarim o bundan daha farkli seyler iceriyordur. Zira bu kitap birincinin oldukca tekrari idi.

[Ezgi · Rating 1 out of 5]

Kitaba büyük umutlarla başlamıştım. Yolculuk kavramının kullanımının hem ruhsal hem de mistik anlamda insanın iç yolculuğunu anlatmada iyi bir başlangıç olduğunu düşündüm ancak ne yazık ki devam ettikçe kitap benim için tam bir hayal kırıklığıydı. Burada oldukça yüksek puanlar verildiğinden kitapla ilgili ayrıntılı bir yazı yazmak istedim.
Öncelikle kaynakça kısmına baktığınızda kitabın Budizm ve mindfulness kavramlarından ilham aldığını açıkça görebilirsiniz. Ancak kitap bu kavramları hiçbir şekilde yansıtmıyor. Kitap boyunca ana karakter olan Berrak'a yapılan yargılayıcı, eleştirel, kaba, şefkatten ve kabulden uzak yaklaşımlara sık sık tanık oluyoruz. Hem Budizm felsefesinde hem de mindfulness kavramında yargılamama, nezaket, şefkat ve kabul kavramları büyük önem taşımaktadır. Kitap ise bunların tam terslerini vurguluyor.
Örneğin, şefkatin, aptal şefkat ve bilgece şefkat olarak ikiye ayrılması. Bilgece şefkatte, kişi sevdiği kişiyi sarsmalı, ona sert davranmalı diyor ve hatta şiddeti meşrulaştırıyor.
Kitap boyunca -meli/malı cümleleri ile karşılaşıyorsunuz. Sürekli olarak Berrak'a böyle yapmalısın gibi dikte edilen eylem ve düşünceler bulunuyor. Bunu ne yazık ki çok sert, katı ve kaynakçada faydalanıldığı belirtilen kitapların felsefesinden oldukça uzak buldum. Tek bir doğrunun olmamasının yanı sıra doğru herkes için farklı olabilir. Ayrıca, ana karakter Berrak'ın sürekli olarak davranışları için aşağılandığını, eleştirildiğini ve yargılandığını görmek de oldukça üzücüydü.
Kitap kendi içinde oldukça çelişkiler de barındırıyor. "Bilge" olarak atfedilen karakterler öğütledikleri davranışların zıttı şeklinde davranıyorlar ve bu çelişkileri kitabın başka yerlerinde çeşitli şekillerde görmek de mümkün. Bir diğer çelişki ise kitapta "negatif" duyguların söylenmemesi, isimlendirilmemesine dair verilen dayatma. "Negatif" duygumuzu isimlendirmezsek (sesli olmasa da) onu nasıl fark edebiliriz? Ben içimden şu an çok öfkeliyim demezsem öfkeli olduğumu fark edebilir miyim? Bence imkansız bir durum bu.
Bir diğer durum ise duyguların negatif duygu olarak etiketlenmesi. Negatif duygu dendiğinde aklımıza üzüntü, stres, kaygı gibi duygular gelirken pozitif duygu dendiğinde mutluluk, neşe, heyecan gibi duygular gelir. Unuttuğumuz şey ise her ikisi de hayatta rastladığımız ve rastlayacağımız duygulardır. Yani negatif duygulardan kaçamayız çünkü onlar da hayatın bir parçasıdır. Bunları "negatif duygu" olarak etiketlemek, bu duyguların istenmeyen duygular olduğu ya da kaçınılması gerektiği hissiyatını uyandırır. Dolayısıyla burda sözcük seçimini biraz yanlış buldum. Güncel kaynaklar ve araştırmalar "negatif duygu" kavramını karşılamak adına "zor duygular" kavramını kullanmaktadır.
Kitapta acı (pain) ve ıstırap (suffer) sözcükleri eş anlamlı olarak kullanılıyor. Bildiğim kadarıyla bu ikisi benzerlik gösterseler de farklı kavramlar. Kitapta belirtilen gerekli acı ve gereksiz acı kavramları da yine yargılayıcı bir tanımlama bence. Kimsenin isteyerek acı çektiğini düşünmüyorum (Bazı psikolojik durumları gözardı edersek.).
Tüm bunları düşündüğümde ne yazık ki yazarın yansıtmaya çalıştığı felsefeden oldukça uzak bir kitap ortaya çıkardığını düşünüyorum. Benim için belki de şu ana kadar okuduğum en kötü kitaptı.

[Deniz Gümüş]

Tanrı sessizliği çeşit çeşit yarattı. Yol kenarında tek başına duran ağacın sessizliği, bir konuşmadan önceki sessizlik, uzun otların arasında kıvrılan yılanın sessizliği, geçip giden bir ömrün sessizliği, devam eden sessizlik ve sona eren sessizlik.
Kendi kanıyla kaynayan bu dünyanın dışında olmanın, insanın bütün çirkin eylemlerini ardında bırakmanın kadim sessizliği.
Ama bu sonuncusu senin bilebileceğin türden bir sessizlik değil, çünkü onu henüz hiç tatmadın.
Yoruldum. ne kadar yavaş aksa da zaman yorucudur. Zaman, zaman soyut bir kavram değildir. insan zamanı görür ona dokunur,mevsimler değişir, gökyüzü değişir, her şey yorulur ve her şey yaşlanır ama zaman tüm varlıklar için aynı işlemez. Tanrı zamanı da çeşit çeşit yarattı. İçsel acılarının, sonu gelmeyen günlük kederlerinin, bağlımlıklıklarının ve biriktirdiklerinin pençesinde kıvranan senle, hiç bir şey olmak cesaretini gösteren biz, kuşkusuz iki değişik zamana aidiz. Bizim içimizde akan yaşam senin içinde akanla aynı. Buna ragmen aynı zamanı paylaşmıyoruz. İnsan toprağa aittir. Zamanla kendini karartır ve zamana kurban gider. Bir de zamanla iş birliği yapanlar vardır. Bizim gibiler. Kendi sefaleti için bahaneler bulmayı bırakanlardır onlar. Her şeyin sesini duyabilenlerdir. Karanlıkta yolunu bulabilenler.

[Duygu · Rating 5 out of 5]

Mindfulness ya da farkındalık konusunda yazılmış en iyi iki kitap bu ve yazarın daha önceki kitabı Ev Yapımı Paraşüt olabilir. Daha önce Ev Yapımı Paraşüt’ü okuduğumda bu mevzularla ilgili neredeyse hiç kitap okumamıştım, o aklımda Ev Yapımı Paraşüt’ü biraz basit buldum. Sonra Farkındalık konusuna kafayı takıp üç beş kitap karıştırınca gördüm ki olabilecek en yalın, en tatlı, en 3 yaşında çocuğa anlatır gibi anlatım o kitaptaymış. Anlatım masal havasında olunca kitap sıkmamış, okumak zorlaşmamış. Üstelik örnekler de güzel ve dünyeviymiş :) hal böyle olunca bu kitabı da çıkar çıkmaz okudum, bu defa en baştan hakkını vericem bence diğer kitap için yazdıklarım aynen bunun için de geçerli. Uygulamak, pratik etmek başka mesela tabiiki ama sadece okumak açısından kolay bir kitap, mevzuyu fazla akademik havaya girmeden, ders kitabı okuyor moda dönmeden aktarıyor. Meraklısına öneririm.

[Mine Gedik · Rating 5 out of 5]

Tekrar tekrar okunacaklar listeme girdi. Edebi bir eser değil evet, yazarın da edebi bir kaygısı olduğunu düşünmüyorum. Anladığını, donandığını öyle net, öyle yalın anlatıyor ki konuşmalarında olduğu gibi yazdıkları da büyüleyerek bunları anlamamı sağlıyor. Kişisel gelişim olarak da görmüyorum bu kitabı. Kendi içine bakmaya cesaret etmek, kendiyle tanışmak, gündelik hayata, düşüncelere bambaşka bir pencereden bakmak isteyenler okumalı. Eckhart Tolle'nin Şimdinin Gücü kitabını okurken hissettiklerimi yaşadım bunu okurken. ❤️

[Emina Buket · Rating 4 out of 5]

Çok keyifle okuduğum bir kitap oldu ama ben de Ev Yapımı Paraşüt kitabınin yerine geçecek bir kez daha elime alirim duygusunu bırakmadı. Arada açıp Ev Yapımı Paraşüt kitabınin sayfalarını çevirmeyi tercih ederim.
En sevdigim bölüm ise insanın kendine yarattığı sıkılmak kısmı oldu. Kuş kuş olmaktan, dağ dağ olmaktan sıkılmıyor ama maşallah insan sıkılıyor.

Kitabı okuyun ve farkındalığinizi artırın. Mindfulness için bir giris kitabı niteliğinde basit o yüzden beklentiyi çok yüksek tutmayın. İlk kez Berrak Yurdakul okuyacaksaniz da Ev Yapımı Paraşüt ile başlamanızı tavsiye ederim.

[Ebru Kalan · Rating 3 out of 5]

Çocuk masalları saflığında, büyülü gerçeklik tadında, mistik karakterlerle anlatılan kişisel gelişim mesajları kitabı tam olarak tanımlıyor.
Mavi manastıra davet edilen karakterin yol arkadaşları daha doğrusu yol göstericileri ile yaşadığı maceralı yolculukta diyaloglar arasında anlatılan meditasyon yöntemleri, kendini gözlemleme ve tanıma hakkındaki cümleler gerçekten öz ve net. Bu diyaloglar için üç yıldız, ama masalsı yolculuk beni sıktı diyebilirim…

[Idilik · Rating 5 out of 5]

Herkes sever mi bilmem mantıklı insanlar saçma sapan bulabilir belki de ne bu zırvalık diyebilirler ya da yargılamadan sadece sıkılabilirler okurken ben zaten hep derim birşey size hitap ediyorsa dogru zaman doğru kitap, işte benim için de bu denklem tuttu ve keyifle okudum kitabın satırlarını çize çize mürekkebim bitti😜

[Gizushka · Rating 4 out of 5]

Kişisel gelişim kitabı sevmeyenler dahi rahatlıkla okur. Güzel bir hikaye eşliğinde anlatılıyor her şey.
Daha detaylı yorum isteyenler için link bırakıyorum.
https://www.gizushka.com/senin-hakkin...

[Elif DEMİREL · Rating 5 out of 5]

Alice harikalar diyarında nın , mindfullnes versiyonu 👌☺️

[Deniz Oztas · Rating 5 out of 5]

Zihinsel illüzyon hakkında harika bir kitap

[Sam · Rating 5 out of 5]

Önerilmese asla alıp okumayacağım bir kitaptı ama yüzüme vurdu vurdu durdu önyargılarımı.

[Esra · Rating 4 out of 5]

Okudukça düşündüren, roman tarzında yazılmış fakat tamamen öğüt vermek ve kişisel gelişim amaçlı bir kitap. Gayet zevkli ve sürükleyici.

[Selen Kılınç · Rating 5 out of 5]

Şifanız bol olsun. Bana 'an'ı tekrar tekrar hatırlattı. Uyanmak ve uyanık kalmak isteyen herkese tavsiye ediyorum.

[Emine · Rating 5 out of 5]

Mindfullness, kendine dönme, kendini bilme ve anda kalma gibi konulari didaktik şekilde değilde masalsi bir anlatimla hem okunmasini hemde anlasilmasini kolaylaştırmış yazar, cok begendim.