“Qelarha, één ding moet je goed begrijpen: elfen zijn gevaarlijk. Zorg dat je nooit in hun handen valt. Beloof je dat?” Roshya kijkt haar aan totdat ze knikt ten teken dat ze het heeft begrepen.
“Maar hoe doe ik dat dan?” Daar heeft Roshya een simpel antwoord op: “Het zijn hun ogen. Sta nooit toe dat een van hen je in de ogen kijkt. Als dat gebeurt, ben je verloren. Zo brengen ze de lathrain tot stand, dat weet ik zonder enige twijfel.”
De elf Dalnohr heeft al een aantal mensen gehouden en heropgevoed. Voor hen heeft hij nooit meer dan een vage vertedering gevoeld. Mensen verschillen nu eenmaal te zeer van elfen. Als darhan is hij bijna ten prooi gevallen aan de Ziekte, die de hele wereld uit haar evenwicht dreigt te brengen. Eenmaal hersteld, besluit hij nog één keer een mens in huis te nemen.
De band is het eerste boek in het tweeluik Lathrain. Anna López Dekker neemt je mee naar de magische wereld van de elfen. Zij leven volledig in harmonie met hun omgeving en zien mensen slechts als inferieure wezens.
Lathrain leest erg aangenaam. Ik zat vanaf de eerste pagina meteen in het verhaal. Het is direct spannend, elfen blijken een groot gevaar te vormen voor mensen. Dit gegeven intrigeerde mij, elfen worden namelijk over het algemeen gezien als lieftallige wezens, terwijl in dit verhaal de mensen juist doodsbang voor hen zijn.
Anna López Dekker beschrijft in het eerste deel van het boek hoe de mensen en de elfen leven. Je krijgt een goed beeld van de twee totaal verschillende werelden. Ook maak je kennis met de hoofdpersonages Qelarha en Dalnohr, deze worden goed uitgewerkt. Verder maak je kennis met het feit dat elfen mensen ontvoeren en aan zich binden en de reden waarom zij dit doen. Als deze basis voor het verhaal is gelegd, gaat het avontuur echt beginnen: Dalnohr bindt het meisje Qelarha aan zich om haar mee te nemen naar het Elfenwoud. Deze scène is erg spannend beschreven. Qelarha vecht met al haar kracht tegen de binding, ze wil niet door de elfen gevangen worden genomen. Dalnohr verbaast zich over haar kracht en het feit dat het mensenmeisje zo hard kan tegenstribbelen. Dit is nog niet eerder voorgekomen.
Anna López Dekker heeft in dit verhaal twee mooie werelden geschapen, die van de mensen en die van de elfen. Je leert beide volkeren goed kennen, ze zijn erg verschillend van elkaar. Elfen beschouwen mensen als inferieur, en erg oppervlakkig. Er is aan beide kanten onbegrip voor de manier waarop het andere volk leeft.
Wat een prachtig verhaal en wat heb ik genoten!! Lathrain is een intrigerend fantasy-verhaal. Het gaat over jezelf blijven in elke situatie, over het hebben van goede bedoelingen die slecht uit kunnen pakken, angst, onbegrip, het in balans zijn en over het verschillen in de manier van denken. Het is zonder meer en interessant en boeiend verhaal, dat je aan het denken zet.
Ik geef Lathrain 1 - De band van Anna López Dekker graag 4 sterren.
Weer even heel iets anders dan ik gewend ben. Kort samengevat: dit is geen fantasyboek waarin "onze helden" een groot kwaad tegen hun volk proberen te stoppen en ontdekken dat ze verborgen krachten hebben die ze heel goed nodig kunnen hebben.
Het kwaad stoppen gaat namelijk in de vervolgdelen gebeuren.
Dat geeft dit boek een grote kans als het gaat om karakterontwikkeling, immers daar kunnen honderden pagina's over geschreven worden. Gelukkig is dat goed gelukt, we krijgen de personages door en door te kennen. Wat vooral een frisse toevoeging is, is de relatie tussen de mensen en de elfen, wat in dit deel de leidraad van het verhaal is.
Hieronder een beetje spoilers dus wees gewaarschuwd: We leren de elfen vooral kennen als uit de hoogte geplaatste wezens die 0 punten krijgen voor empathie. Ze snappen gewoon helemaal niks van mensen, ook al nemen ze al duizenden jaren mensen in huis. Ik vind het wat vreemd dat onze hoofdrolspeelster dan ineens de eerste mens is die op een magische manier laat zien dat mensen meer zijn dan aardeverwoestende barbaren zonder een goede etiquette.
Daar op terugkomend: ik krijg echt een hekel aan elfen in de eerste 4/5 van dit boek (shoutout naar je mens-in-opleiding "mijn mensje" noemen en dan behandelen als slaaf). Dat is heel goed gedaan en het resulteer uiteindelijkt in een fijn gevoel van payoff als de rollen beginnen te veranderen.
Helaas duurt die ontwikkeling voor mij wel iets te lang waardoor ik me er een beetje doorheen moest werken. Er lijken grote stukken in het verhaal te zitten waarin eigenlijk niet echt veel wordt toegevoegd qua stappen in de ontwikkeling van persoonlijkheden.
Hieronder hele dikke spoilers: De verhaallijn over de kwade tovenaar zag ik al ver van tevoren aankomen en het verkrijgen van magie door onze hoofdpersoon ook al. Dat haalt de spanning weg uit bepaalde scènes en er is ook geen payoff wanneer het dan daadwerkelijk ook gebeurt.
Ik kijk wel uit naar de andere delen want als ik het goed voorspel gaat er dan gebeuren waar ik hier voor gekomen was. En als er dan ook een stijl wordt gebruikt zoals in dit eerste deel dan ben ik verkocht.
Ik hoop maar dat het niet weer voor het grootste deel gaat over dat elfen mensen maar minderwaardige diertjes vinden, en al helemaal niet dat dat de grootste uitdaging voor onze personages is. Dat station zijn we al gepasseerd.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Lathrain 1 de band is een heerlijk boek met eens een andere kijk op elven. Mooi om te lezen hoe de personages naar elkaar toe groeien en hun vooroordelen achter zich moeten laten. Kan niet wachten op het vervolg!
Een verhaal met een perfecte dosis avontuur en karaktergroei. Wanneer je er eenmaal in zit, lees je dit boek in een zucht uit en zit je met smart te wachten op deel 2!