اجسام

by بابک زمانی

به جنگ که فکر می‌کنم
زخمی می‌شوم
به کویر که فکر می‌کنم
ترک برمی‌دارم
به آسمان که فکرمی‌کنم
پایین می‌افتم
و هروقت به جنگل می‌اندیشم
گله‌ای از گوزن‌ها از رویم رد می‌شود.
جرات فکر کردن به تو را ندارم
«دریا» نام عمیقی برای یک معشوقه است
و من
هیچ‌وقت شنا کردن بلد نبوده‌ام

88 pages, Paperback

Published January 1, 2016

Reviews

[Heliya Naji · Rating 5 out of 5]

"افسوس که کشتی‌ام کاغذی بود
وگرنه
در این گودالِ کوچک
قاره‌های زیادی منتظر کشف شدن بودند"
.
.
.
این کتاب برنده جایزه ملی شعر نور ۱۳۹۵ شده ، ۷۰ شعرِ کوتاهِ که موضوع هرکدوم برای من جدید و نو بود .

[Shahrzad Khajeheian · Rating 3 out of 5]

مجموعه‌ی اجسام، سراسر زوال، آشفتگی و تقلیل آدمی به خرواری خاطره و در نهایت مرگ را به تصویر می‌کشد.
توانمندی بابک زمانی، در تمام ترجمه‌ها و رمانش"بعد از ابر" ستودنیست.

[Tirdad · Rating 3 out of 5]

در مدت خواندن این مجموعه، شبانهٔ شاملو (مرگ را دیده‌ام من...) مدام درون ذهنم در رفت‌و‌آمد بود؛ گفتی شاملو عصارهٔ مرگ‌اندیشی به روایت بابک زمانی را در این شعر بیان‌کرده. با چشم‌پوشی از پاره‌ای اشکالات زبانی که وجودش در اشعار پسندیده نیست، مجموعه‌ای است خواندنی. یکی از اشعار که شاید چندان هم مربوط به مرگ نباشد بسیار درگیرم کرد:

قرص‌هایم را می‌خورم
و این‌گونه
برای آزادی‌ام می‌جنگم
هر قرص یک خاطره را از ذهنم پاک می‌کند
یک نفر را.
من قرص‌هایم را دوست دارم
حتی اگر روانپزشک آن‌ها را تجویز کرده باشد
قوطی پلاستیکی‌اش را دوست دارم
و آن جملهٔ همیشگیِ روی قوطی:

«فراموش‌کردن، آزادی است»

به‌راستی چنین است؟