Cemil Kavukcu, Donus ve Suda Bulanik Oyunlar’dan sonra ucuncu romani Gamba ile yeniden okurun karsisina cikiyor. Gamba’da Kavukcu’nun, oykulerinde de yer yer isledigi yolculuk, bisiklet ve seruven tutkusu one cikiyor. Soluk soluga okuyacaginiz bu carpici romanin degindigi baska seyler de ask, kacis, cinselligin sorgulanmasi ve ozgurluk istegi. Dort arkadas, yeni emekli olan Asim’in onculugunde guneyde bir bisiklet turuna cikarlar. Bu tur, siradan ve sorunlu yasamlarindan tam anlamiyla bir kopus olacak, kendilerini butunuyle doganin ve ickinin kollarina birakacaklardir. Bu yuzden cep telefonlari kapatilir ve pedala basilir. Cok gecmeden geride biraktiklari yasam butun agirligiyla uzerlerine cokecek, planlar altust olacaktir. Bu arada Asim’in cocukluk kbusu Gamba da geri doner.
İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Jeofizik Mühendisliği bölümünü 1976'da bitirdi. Öyküleri, 1980 yılından bu yana çeşitli dergilerde yayınlandı. Patika adlı yapıtıyla 1987 yılında Yaşar Nabi Nayır Öykü Ödülü'nü ve 1996 yılında "Uzak Noktalara Doğru" adlı öykü kitabıyla Sait Faik Hikâye Armağanı'nı, 2009 yılında "Angelacoma’nın Duvarları" adlı otobiyografik anlatı kitabıyla Sedat Simavi Edebiyat Ödülü'nü kazandı.
Bazı eksikleri olsa da güzel bi yol kitabi olmuş, özlemişim Cemil Kavukçu'nun bitik insanlarını. Alttan alttan verilen devlet memurluğu eleştirisi, idealist mühendislerin bi yerden sonra koyvermeleri de hoşuma giden detaylardandı. Yine bol alkollü bir kitaptı ki her kamp kurdukları yerde imrendim, seneye likya yolunu kesin yürüyeceğim, bu da kendime not olsun.