What do you think?
Rate this book
ภารกิจรักพิเศษ
"ฉันไม่ได้คิดจะตั้งตัวเป็นปฏิปักษ์กับคุณนะคะผู้กอง ฉันก็แค่เป็นห่วงน้องปีน" เธอห่วงเด็กทุกคนที่อยู่ในการดูแลของเธอนั่นละ จิณห์นิภาคงรู้กว่าตัวเองเป็นครูที่แย่มากเลย ถ้าต้องปล่อยให้เด็กนักเรียนของเธอคนใดคนหนึ่งต้องพบเจอกับชะตากรรมอันเลวร้าย
"ผู้รู้ครับ ผมก็เลยอยากจะสร้างข้อตกลงกับคุณ" "ข้อตกลง?" "สิทธิในการตัดสินใจอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับปีน รวมถึงการดูแลปีนเป็นของผม แต่คุณจะดูแลหรือสอนเขายังไงก็ได้ ตอนที่ปีนอยู่ที่โรงเรียน อย่าลืมนะจินนี่ว่าคุณเป็นครู ถ้าคุณอยากจะดูแลปีนได้เท่ากับที่ผมทำ คุณต้องเปลี่ยนตำแหน่งมาเป็นแม่ของปีนแล้ว"
จินห์นิภาถลึงตาใส่อีกฝ่ายที่ชอบทำเป็นเล่นอยู่เรื่อย กระนั้นคำพูดของเขามันก็ชวนให้ใบหน้าร้อนผ่าว หญิงสาวเบือนหน้าไปอีกทางก่อนจะรับข้อเสนอของคมปกรณ์เสียงเบา "ก็ได้ค่ะ ตกลงตามนั้น" "ตกลงในฐานะครูของปีน หรือในฐานะแม่ของปีนล่ะครับ" "ในฐานะครูสิ! ตาบ้า!" พูดไปแล้วก็ต้องรีบเอามือตะครุบปากตัวเองแทบไม่ทัน
โอ.. เธอกะจะละคำว่าตาบ้าไว้ในใจแท้ๆ แต่ดันยั้งปากตัวเองไม่ทัน "ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเรียกคุณแบบนั้น" "ครับ ผมรู้" คมปรณ์พูดทั้งรอยยิ้ม ไม่ได้ถือสาอะไรจิณห์นิภาเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องขบขัน ก็เขาเองนี่แหละที่ไปแกล้งแหย่จนทำให้เธอสติหลุดไปอย่างนั้น "เอาเป็นว่าคราวนี้ผมไม่ถือโทษคุณครูก็แล้วกัน เพราะผมต้องรีบไปให้ทันนัดมื้อกลางวัน แต่ถ้าวันหลังคุณเรียกผมว่า "ตาบ้า" อีก ผมคงต้องหาวิธีมาลงโทษ"
"ผู้รู้ครับ ผมก็เลยอยากจะสร้างข้อตกลงกับคุณ" "ข้อตกลง?" "สิทธิในการตัดสินใจอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับปีน รวมถึงการดูแลปีนเป็นของผม แต่คุณจะดูแลหรือสอนเขายังไงก็ได้ ตอนที่ปีนอยู่ที่โรงเรียน อย่าลืมนะจินนี่ว่าคุณเป็นครู ถ้าคุณอยากจะดูแลปีนได้เท่ากับที่ผมทำ คุณต้องเปลี่ยนตำแหน่งมาเป็นแม่ของปีนแล้ว"
จินห์นิภาถลึงตาใส่อีกฝ่ายที่ชอบทำเป็นเล่นอยู่เรื่อย กระนั้นคำพูดของเขามันก็ชวนให้ใบหน้าร้อนผ่าว หญิงสาวเบือนหน้าไปอีกทางก่อนจะรับข้อเสนอของคมปกรณ์เสียงเบา "ก็ได้ค่ะ ตกลงตามนั้น" "ตกลงในฐานะครูของปีน หรือในฐานะแม่ของปีนล่ะครับ" "ในฐานะครูสิ! ตาบ้า!" พูดไปแล้วก็ต้องรีบเอามือตะครุบปากตัวเองแทบไม่ทัน
โอ.. เธอกะจะละคำว่าตาบ้าไว้ในใจแท้ๆ แต่ดันยั้งปากตัวเองไม่ทัน "ขอโทษค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเรียกคุณแบบนั้น" "ครับ ผมรู้" คมปรณ์พูดทั้งรอยยิ้ม ไม่ได้ถือสาอะไรจิณห์นิภาเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องขบขัน ก็เขาเองนี่แหละที่ไปแกล้งแหย่จนทำให้เธอสติหลุดไปอย่างนั้น "เอาเป็นว่าคราวนี้ผมไม่ถือโทษคุณครูก็แล้วกัน เพราะผมต้องรีบไปให้ทันนัดมื้อกลางวัน แต่ถ้าวันหลังคุณเรียกผมว่า "ตาบ้า" อีก ผมคงต้องหาวิธีมาลงโทษ"
296 pages
Published June 1, 2018
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
No one has reviewed this book yet.