Ik vond dit een zeer mooi boek.
Het is ook de eerste keer dat ik een thriller heb gelezen, en hieruit heb ik echt wel beseft dat het genre toch ook iets is voor mij.
Het boek gaat over een gezin die een uitstapje maakt naar Leuven, en wanneer ze op het einde van hun dag terug de trein willen nemen naar huis gebeurd er iets vreselijks.
Wanneer Caro (de mama) en Nouk (de dochter) even naar het toilet gaan krijgt Cas (de papa) een telefoontje.
Wanneer hij omkijkt is Loïs (het ander dochtertje) verdwenen. Hij slaat in paniek en probeert haar nog achterna te gaan tussen al het volk. Wanneer hij begint te lopen word hij meegesleurd door een trein en sterft hij.
Caro moet langs de ene kant verwerken dat haar man is overleden, maar langs de andere kant wilt ze weten waar haar dochter is. Ondertussen hoort ze ook nog Cas zijn stem in haar hoofd. Wat wil hij nog zeggen tegen haar? Dit kan toch geen toeval zijn? Door wie is Loïs meegenomen? Kennen we deze persoon? Was dit allemaal gewoon een voorbedacht plan? ,.....
Vanaf het begin van het boek geraakte ik al geïnteresseerd.
Het was goed opgebouwd en begon al snel spannend te worden waardoor ik ook wou blijven lezen.
Het verhaal wordt ook bij elk hoofdstuk van een ander perspectief bekeken, van verschillende personen.
Ik kan wel niet zo goed tegen enge dingen, dus heb wel een keertje een traantje gelaten, gewoon omdat ik het wat akelig vond. Maar dat kan wel gewoon aan mijzelf liggen.
Er zaten verschillende thema's in het boek. Je had enerzijds liefde maar ook verlies, moord, verdwijning,... en dat alles maakte voor mij dat het een heel interessant boek was.
Ik kan niet echt op iets negatiefs komen, omdat ik echt positief verrast ben door dit boek, en dit zeker ook aanraad.
Voor mensen die van wat spanning en raadsel houden is dit echt een geschikt boek. Het is soms wat eng maar het valt echt nog heel goed mee! Ik ben zelf een persoon die heel rap bang word en dit boek was makkelijk te lezen voor mij.
Feliers, Anja. Wat hij mij zei. Kalmthout: pelckmans uitgevers, 2019