اسبِ من

by معین دهاز

اسب من، نام مجموعه اشعار نو، سروده‌ی معین دهاز است. اشعاری عجیب و متفاوت که یک ویژگی مشترک دارند و آن پرداختن به مرگ است. در حقیقت در کلمه کلمه‌ی کتاب اسب من، مرگ را می‌توان دید. گویی که معین دهاز می‌خواسته با شعرهایش از امیدهای از دست رفته بنویسد. از جهانی که نزدیک به انتها است و از زندگی که برباد رفته می‌پنداردش. معین دهاز برای اسب من، مقدمه‌ای کوتاه و خواندنی نوشته است. مقدمه‌ای که در نگاه اول شاید عجیب به نظر برسد اما انگار چکیده‌ی کل کتاب را در خود دارد.

Genres: Poetry

106 pages, Paperback

First published January 1, 2018

Reviews

[ZaRi]

از دفن ما
سالهاست که میگذرد
فقط
کاش کسی میدانست
چرا نمیمیریم؟

***

خندیدیم
ما
به رنگین کمان خندیدیم
به لبهای آسمان
که به هفت رنگ غمگین بود

***

چگونه بمانم؟
وقتی هرکه مرا در آغوش گرفت
کارد به پهلویم زد
از مترسکی که نیمه‌شب را می‌ترساند
چگونه نترسم؟
چگونه تحمل کنم،وقتی تحمل نشدم
وقتی شمع‌ها
تنها بر سنگ‌ها روشن‌اند
وقتی از خاک
داس می‌روید
چگونه برویَم؟
وقتی سبزترین شاخه‌هایمان
پاییز را به یادم می‌آورند...

[صَــــنَــــمْــــ]

زاویه‌ی دید، سلیقه و قلم معین دهاز رو بسیار دوست دارم.

[Saba]

چهار بار خوندمش، چون همه ی شعراشو دفعات قبل متوجه نمیشدم، درک نمیکردم، هنوزم بعضیاش هست که نتونستم بفهممشون، شاید اونقدر بخونمش تا تک تک جمله هاشو حس کنم و بفهمم

این قسمتش نگاه و دید متفاوت شاعرو به پدیده ها خیلی خوب نشون میده:

مثل برگ مرده ی چای در آب
از درون خالی میشوم
و جهان را تاریک میکنم

****

خیره ام به قاصدک
این گیاه غریب
که پس از مرگ به راه می افتد

[Mohi]

باید گریه کنم
اما نه برای این فاجعه...
برای این،
که بازمانده را نجات یافته می‌دانید

[Nafiseh]

«دوست دارم همین حالا گریه کنم
برای همه‌چیز
برای همین حالا
‌اما
رنج رمقی برای ابراز ندارد.»

[امیرمحمد]

نه محتوا، نه فرم.

[Hana]

مرگ غم انگیز است،
وقتی مردنم هیچکس را تنها نمیکند.
وقتی مردنم هیچکس را تنها نمیکند،
زندگی غم انگیز تر است....

[Maryam Samiei]

شعرها زیبا بودن اما به غایت تلخ

[Jila]

برای این قصه هر پایانی زیباست..

[Zohreh Samiei]

چقد دوستت داشتم با این که تلخ و بعضا سمی بودی!

[Mamadreza]

وقتی تمامش کردم واقعا یک سنگینی بر دوشم حس میکردم، که به من تعلق نداشت و برای شاعر بود.
با تک تک اشعار با این که تازه شعرخوانی را شروع کرده ام ارتباطی داشتم.
در غم بخوانید که بیشتر درونش غوطه‌ور می‌شوید.

[Faeze Nayebi]

این یکی از قشنگ ترین کتاب های شعری بود که خوندم تاحالا.
حیف که به قدر کافی دیده نشد.

صفحه ی ۱۶
فرو میروم در آب
و چون نهنگی خسته که ساحل را نمی یابد
مردنم
تمام نمیشود
آب ها سردند
پایین میروم
پنجره را نبسته اند
سرد شده
سرمای خانه،رگذر ها را آزار میدهد
محله را آزار میدهد
فصل را دارد اذیت میکند
باران زیباییست
اما جهان در برف زیباتر است.


صفحه ی ۱۰۲
خیره ام به قاصدک
این گیاه غریبه
که پس از مرگ به راه می افتد.

[Parizi Sina]

خیره‌ام به قاصدک
این گیاه غریب
که پس از مرگ به راه می‌افتد

[Negar]

بهترین بهترین بهترین

[Raz]

دوست دارم همین حالا گریه کنم برای همه چیز برای همین حالا .


از دفن ما سال‌هاست که می‌گذره ، فقط کاش کسی می‌دانست چرا نمی‌میریم ؟


مرگ غم‌انگیز است وقتی مُردنم هیچ‌کس را تنها نمی‌کند .


نترس هرگز قایقِ من موجی که غرق نکند بالاترمان می‌برد .


شعری که دوست دارم ، چرا مرا می‌گریاند ؟ نه ، منصفانه نیست که در برابر هر آن‌چه دوست داریم ، آسیب پذیرتریم .

[Parisa]

چیزی بگو
حرفی بزن از فردا
اما نه آن‌قدر تلخ که دلم بلرزد
و نه آن‌چنان زیبا
که باورم نشود

نترس
سرانجام فریاد می‌زند ناخدا
که جزیره‌ای پیداست
جزیره‌ای کوچک
جزیره‌ای سرد
اما امن...


قلم ایشون رو بسیار دوست دارم♡

[Amin Tuysserkani]

در مجموعه‌ای حدودا صدصفحه‌ای شعرهای ناب و زیبای بسیاری خواندم. ورق‌های این کتاب مملو از تلخی است ولی بین این تلخی زیبایی بسیاری نشسته است.

از خانه بیرون می‌روم
و تنهاییم بزرگ‌تر می‌شود

جناب معین دهاز، چه زیبا و غمگین سروده‌اید...

[Ali Arabloo]

لبخند بزن
و امیدوار بمان
به روزی که نخواهد آمد

[Eikiues]

از دفن ما
سال‌هاست که می‌گذرد،
فقط
کاش کسی می‌دانست
چرا نمی‌میریم؟

[Bahar]

بعضی از شعراش واقعا خوب بودن؛ انگار در وجودم یادآور حسی غریب می‌شدند.

[Mohammad Sheydaee]

دلم گرفته و روی شانه‌های خودم گریه می‌کنم...
غم انگیز. جذاب. و آرام. حتما بخوانید و لذت ببرید.
لینک طاقچه
https://taaghche.com/book/75215/%D8%A...

[Sami AzadRad]

اشعار متفاوت و نگاهش رو پسندیدم

[bookgalsad]

محشر… اضافه شد به کتاب های مورد علاقه ام.

[Kimia Pirzadi]

رنجم را در کلمه‌های این کتاب دیدم.
هشدار می‌دهم که قلب‌تان خواهد شکست.

[Fateme H.]

از کتاب:
تو دوباره سبز خواهی شد
و من شاهد رقصیدنت در باد خواهم بود
اگر رفتگر پیر مرا نبرده باشد
وقتی پریشانی‌ات، از موهات
به شانه‌ام ریخت

[Rosemehr]

شعرهای خلاقانه و قشنگ، ایده‌ها و نگاه های نو. لذت بردم.

[MaryGol]

بعد از خواندن مقدمه، نتونستم کتاب را رها کنم. تصویرسازی‌های اشعار ایشون باعث شد که ناامیدی و تنهایی‌ای که داشتم، از نگاه شاعر ببینم. آنچه این کتاب را برایم دلنشین کرده، همراهی انسان و طبیعت در تنهایی و ناامیدی بود. به نظرم شعر خوب، شعریه که منو از عادت بیناییم دور کنه و دید متفاوتی داشته باشه و اسب من به همین جهت برام ارزشمنده.

« گوش کن
این صدای آبشار است
راستی
هنوز آرامت می‌کند،
تماشای افتادنش؟ »

| جمعه، هشتم اردیبهشت ۱۴۰۲ |

[Reza]

‌"وداع، ساده نیست
کوچک نیست
که بشود پشت قاب عکس گذاشت
وداعِ برگ و شاخه کوچک نیست
تو دوباره سبز خواهی شد
و من شاهد رقصیدنت در باد خواهم بود
اگر رفتگر پیر مرا نبرده باشد"

[Krypton]

شخصاً انتظارات بیشتری داشتم اما برای یکبار خواندن در یک نشست، بد نبود. هر چند…