Afhankelijkheidsverklaring

by Rebekka de Wit

‘Ik zou een Declaration of Dependence willen schrijven, omdat dat veel minder bezijden de waarheid klinkt en troostender is dan de gebalde vuist, en independence me vrijwel uitsluitend doet denken aan het alleen zijn, wat er sowieso is.’

Afhankelijkheidsverklaring is een bundel vol bespiegelingen, verhalen en essays over het meest vanzelfsprekende. Op haar eigen familiefeestjes en buurtbarbecues probeert Rebekka de Wit als een antropoloog te doorgronden waarom iedereen van zijn doodsangsten uitdagingen probeert te maken, waarom afhankelijkheid als falen wordt gezien en waarom mensen die graag te boek staan als ‘no nonsense’ doorgaans veel nonsens uitkramen.

Afhankelijkheidsverklaring legt bloot wat onze vanzelfsprekendheden verzwijgen en komt tot pijnlijke conclusies over hoe (on)vrij, (on)afhankelijk en (on)geëmancipeerd we eigenlijk zijn.

Genres: Essays, Nonfiction, Philosophy

136 pages, Paperback

First published April 1, 2019

About the author

Rebekka de Wit (1985) werkt als theatermaker. Haar afstudeervoorstelling 'Hoe dit het verhaal werd' werd bekroond op het Theater Aan Zee in Oostende. Met de voorstelling 'Stel je voor, ik zoek een staat' won ze de SABAM schrijfprijs. De voorstelling 'Heimat' werd in België geselecteerd voor Circuit x. In 2010 won ze de voorronde van Write Now in Antwerpen. Ze publiceerde vervolgens in o.a. 'DW en B' en 'Das Magazin' en trad op in de 33e editie van Geletterde Mensen van Behoud de Begeerte. In april 2019 verscheen Afhankelijkheidsverklaring.

Reviews

[Annelies Gerits · Rating 5 out of 5]

Elke zin hierin voelt als een Eureka moment voor zooooveel gedachten en gevoelens die tot nu toe onbeschrijflijk waren en in de lucht leken te hangen. Eindelijk woorden, joepie!

[b0yc0tt amaz0ñ · Rating 5 out of 5]

gebundelde enigszins vervlochten essays die telkens weer inzichten bieden, via anekdotes stelt ze zichzelf in vraag en zo ik mezelf ook, vooral die ene over de schijnbare onafhankelijkheid, iets dat ik zelf sans gêne ophemel als hoogste goed bij anderen en zo op hamer bij mezelf, voortaan een ode aan afhankelijkheid, als in, een ode aan erkennen dat je zelfstandigheid staat te fonkelen op de schouders van ontelbare reuzen, van de uitvinding van de landbouw tot al materiaal dat je zal kopen voor je zelfgemaakte kippenhok

dankje aan Maud om dit vorig jaar aan te raden, dankje aan Friedel om dat dit jaar te doen en een oceaandiepe dankjewel aan Rebekka de Wit om ook elke week een column van jewelste voor het DS Weekblad te schrijven

[Alexandra]

Dit is een boek dat ik elke dag wil vastpakken om zo de zinnen van Rebekka de Wit in mijn hoofd het prachtigste plekje te geven. Ik verlang er naar om die zinnen tegen mensen te vertellen, om te praten over alle bevindingen die ik heb gedaan, om een pleidooi te doen voor zachtaardigheid.

En omdat ik het niet kan laten, hier enkele van deze zinnen:


"Door iemand naïef te noemen, diskwalificeer je iemands standpunt als niet-tot-de-aard-van-de-wereld-behorende, maar grijp je daarmee niet de macht om te bepalen wat de wereld wordt, in plaats van wat hij is?"

"Ik geloof dat veel vrouwen van die breiende handen hebben als het gaat om hun lichaam.Ze stoppen niet met voelen hoe ze eruitzien. Het is een reflex."

[Elke de Echte · Rating 4 out of 5]

Van een verbeeldingsvermogen gesproken. Rebekka de Wit weet het vuur aan de schenen te leggen van ons wereldbeeld: dát schept – volgens haar – onze verbeelding, en niet andersom. In Afhankelijkheidsverklaring pleit ze voor de emancipatie van ons wereldbeeld, een voortdurende onderhandeling. Verhalen spelen daarin een cruciale rol: die modelleren ons. De Wit zet ons al een eindje op weg, deconstructie per deconstructie, de ene grappiger dan de andere. Maar steeds lekker pittig en ad rem.

[Marijn Sikken]

Ik denk dat de wereld een zachtere plek wordt als we er allemaal wat vaker naar keken door de ogen van Rebekka de Wit.

[Joachim Stoop · Rating 4 out of 5]

Geestig, gevat, geïnspireerd.
Ben erg benieuwd naar haar volgende essaybundel, want adhv haar meer recente gepubliceerde stukken merk je nóg vooruitgang

[Gert De Bie · Rating 5 out of 5]

Afhankelijkheidsverklaring van schrijver en performer Rebekka de Wit bevat een aantal bespiegelingen, essays en verhalen die ze her en der publiceerde in het midden van het vorige decennium.
Wat de stukjes bindt en ze voor ons heel erg relevant maakte is hoe de Wit verbaasd naar een aantal geplogenheden in onze maatschappij kijkt en niet begrijpt waarom die overeind blijven of hoe die er gekomen zijn.

De Wit wordt - als ze zich daarover uitspreekt - naïef genoemd, maar vindt het nog veel vreemder dat als je de feiten netjes bekijkt, er geen enkele reden is om haar die naïviteit te verwijten. Toch blijft ze er tegen aanlopen.

In amusante, goed geschreven stukjes - verhalend en meeslepend - krijgen we haar bedenkingen over onze maatschappij mee, voelen we ons minder alleen en worden we geprikkeld om niet zomaar mee te huilen met de wolven.

"Maar hij was geen kwal, en ik had geen idee hoe je dat doet: je niks aantrekken van iemand met wie je een omgeving deelt. "

"We kunnen er natuurlijk niet meer achter komen, maar misschien moeten we rekening houden met de mogelijkheid dat ons wereldbeeld de wereld veroorzaakt, in plaats van omgekeerd."

"maar wat moeten we anders met onze ogen dan iemand erin laten kijken, zodat we een beetje zwaartekracht houden"

en nog zoveel meer moois....

[Suzanne Bulckaert · Rating 4 out of 5]

Zalig hoe Rebekka de Wit vol zelfrelativering en veel humor de dingen toch zo helder kan verwoorden. Echt een aanrader!!

[Karel · Rating 5 out of 5]

Vijf sterren, alleen al voor haar 'onvertaalbare Inuitwoord' unnanaaanikotoq, wat zoiets betekent als: ik zal je nooit vergeten, omdat je recht door me heen bent gegaan en ik daardoor nu voor altijd anders zal zijn.

[E. · Rating 5 out of 5]

Graag meer uit het hoofd van Rebekka de Wit.

[Esmé Boom · Rating 4 out of 5]

IJzersterke essaybundel, vooral de eerste stukken over naïviteit. Ik ben weer even op een andere manier naar de wereld gaan kijken.

[Maud Lason · Rating 5 out of 5]

Mooiste boek & mooiste verjaardagscadeau van de allerliefste!! Creatief, grappig en inspirerend

[Michael · Rating 4 out of 5]

Het is meer gezegd, maar wat houd ik toch ongelofelijk van de grondtoon van Rebekka de Wit. Dat kijken en geen genoegen nemen met wat wordt waargenomen. Campert schreef: ‘jezelf een vraag stellen / daarmee begint verzet // en dan die vraag aan een ander stellen’. Een betere impressie van deze bundel kan ik niet bedenken.

[Gacela · Rating 5 out of 5]

Qué buena racha lectora he enganchado. Me ha gustado un montón este libro y cómo su autora logra un tono divulgativo que no pierde interés entre anécdotas personales, posicionamiento ideológico, hacernos partícipes de otras conversaciones, lecturas, referencias... He subrayado muchos trocitos repartidos por sus poco más de cien páginas, incluso algunos párrafos en los que nuestro criterio es distinto pero creo que abren conversaciones tan interesantes y necesarias como habitualmente ausentes de los diálogos sociales compartidos.

Me parece especialmente difícil conseguir esta conversación amena con sus lectores partiendo de la unión de distintos artículos previamente publicados de forma independiente. Creo que hay un trabajo muy bueno también en la revisión y agrupación de los temas que trata (¡casi parece otra muestra más de la potencia de la interdependencia!)

Supongo que estaría entre las cuatro y cinco estrellas, aunque posiblemente reducir la valoración a cualquier número de estrellas es una simplificación que traiciona un poco el propio texto. Y puestos a traicionar, que sea por todo lo alto. Se lleva cinco estrellas, mi recomendación y mis ganas de reencontrarme con la autora en más obras suyas.

[Ryan Smet]

Voelt heel raar om dit boek als ‘gelezen’ aan te duiden terwijl de veroorzaakte trilling enige tijd in mij zal blijven voortbewegen. Dit boekje brengt me heel wat angst voor de wereld in mezelf die ik maar moeilijk lijk te doorgronden, maar het brengt een grote appreciatie voort, gericht naar al die steentjes die in dat spiegelgladde meer worden geworpen. Dankjewel

[Janne De Herdt · Rating 5 out of 5]

leuk zo een boek waarin je zoveel in onderlijnt waardoor je onderscheid moet gaan maken tussen verschillende kronkellijntjes en dubbele en driedubbele lijnen gaat trekken onder wat nóg belangrijker is en het zonde voelt om al die pagina's verborgen te laten in de huls van een boek want het zou een mooi muurbehang zijn

ik wil dat jullie dit lezen

[Lore · Rating 5 out of 5]

Ik wil leven in een wereld vol Rebekka's. Of op z'n minst in eentje die even mooi is als haar taalgebruik.

[Isabelle Gommers · Rating 4 out of 5]

Prachtig boekje van een prachtige schrijver.

[Stijnfr · Rating 4 out of 5]

Rebekka inspireert, troost, benoemt; doet lachen, nadenken, dromen; wordt stilaan een van m'n go to auteurs om het leesplezier nieuw leven in te blazen 🥳

[Masha Celen · Rating 5 out of 5]

Meestal vertoef ik aan de buitenkant van mijn lichaam, maar dit lezen brengt me, al is het maar even, terug in mijn lijf.




Prachtige essays, stof om over na te denken, overdaglectuur, zeer herleesbaar.

[Annadwolf · Rating 3 out of 5]

‘Het ik als een bijeenkomst van allemaal mensen, tegenstrijdigheden, geschiedenissen. Een ruimte waar de deuren openstaan en je niet zo goed kan controleren wie er allemaal aanwezig is in die ruimte’ (77)

[Marie Declercq · Rating 5 out of 5]

Vond dit echt een topboek!! Doet je echt nadenken which I like en het omvat mooie thema’s. Dankje Marie voor het cadeautje <33 heb er van genoten

[Marlies · Rating 4 out of 5]

“Lichtelijk gekromd, met een ingehouden buik en mijn hoofd naar beneden. Zo sta ik erin. In rivieren in Frankrijk, in dit gesprek en in elk debat. Met een lichaam dat maar gedeeltelijk van mij is. Het is ook van een buitenwereld, die ik zelfs ervaar als ik naakt voor een spiegel sta. Ik zit er vaak buiten, buiten mijn lichaam bedoel ik, en maak er als een soort waakhond een soort rondjes om zodat ik zeker weet dat het ‘er mag zijn’. Ik ben constant publiek van mijn lichaam.”

En meer van dit. (Gekregen van Salomé voor mijn verjaardag)

[Freek Fenijn · Rating 5 out of 5]

Fris, eerlijk, dapper, wijs, ontroerend.
Een boek vol kleine anekdotes, die grote vragen oproepen. Vragen die niet beantwoord worden, maar die wel op een ontwapenende manier doordacht worden zodat er toch contouren van een antwoord zichtbaar worden.
Het is een boek dat niet per se optimistisch is maar mij wel heel vrolijk stemde.
Het is een boek waar ik veel met anderen over gesproken heb.

[Vincent Coomans · Rating 3 out of 5]

3,5!
Er staan een paar hele mooie overpeinzingen in dit kleinood van Rebekka De Wit, een auteur die wel wat in haar mars heeft. Ze kijkt met een wijze blik naar belangrijke maatschappelijke ontwikkelingen en uitdagingen en roemt de kracht van anekdotes. En met recht en rede, want met zuinige taal verschaft de auteur je nieuwe inzichten en een wijder voorstellingsvermogen.
Ik wil meer!

[Silke Vanhoof · Rating 5 out of 5]

Eén van die zeldzame boeken die uitnodigen om opnieuw (en opnieuw) te lezen. Pientere en vol humor geformuleerde hersenspinsels van een heerlijke auteur die, behalve het doorgedreven individualisme en hardnekkige mythes zoals die van de "geniale klootzak", ook dat auteurschap en zichzelf op de korrel weet te nemen.

[Haaike · Rating 4 out of 5]

Inspirerende essaybundel met mooie inzichten over maatschappelijke ontwikkelingen en thema's. Voor zo'n kort boekje opvallend veel citaten gemarkeerd :-)

[Joren · Rating 5 out of 5]

Heerlijke gedachtenstromen met vaak hele zinvolle inzichten! Een mooi pleidooi tegen het hedendaags onafhankelijksstreven. We leven immers in kwetsbare afhankelijk van elkaar. Zo'n besef geeft zoveel meer ruimte.

Ook een mooi hoofdstuk over het voorstellingsvermogen. Een citaat:
"Als het zo is dan ons voorstellingsvermogen alleen maar kan groeien door de wereld om ons heen, als het zo is dat ons voorstellingsvermogen geen vakantie van de werkelijkheid is, geen oneindige vrijplaats, maar de ruimte bepaalt waarbinnen we kunnen denken, is het dan niet zo dat mensen die eisen dat we ons voorstellingsvermogen uitbreiden, ons daarmee redden van de beklemmende ruimte die ons voorstellingsvermogen zal worden als wij de enige zijn die erin passen? Je hoort regelmatig dat we voorstellingsvermogen nodig hebben om voorbij heersende paradigma te kunnen denken. Maar als ons voorstellingsvermogen zich nóóit meer kan voorstellen dan wat er nu al is, maar altijd beduidend minder, is het dan niet andersom? "

[Amandine · Rating 4 out of 5]

Mooi geschreven, belangrijk, maar was net niet vaak genoeg vernieuwend/openbarend voor me. Leuke ideeën: fuck de geniale klootzak & misschien is er wel geen diepe ik. Was wel geen fan van de essay ‘kanttekening bij het voorstellingsvermogen’, wat ze wil zeggen snap ik en ik denk dat het bij veel mensen zo kan zijn, maar ik denk dat het een grote sterkte is om dat wel te blijven stimuleren. Maar goede essays en de anekdotes zijn wel een meerwaarde ook, ik wil meer zoals het hangmatverhaal!

[Manon Van Causbrouck · Rating 5 out of 5]

Magnifiek prachtig boek, het is hoopvol en toch laat het je ook alles in vraag stellen en zou je er een beetje triest van kunnen worden. Mijn nieuw lievelingsboek, heerlijk vlot geschreven & mooie zinnen! WAUW