Report to the Commissioner

by James Mills

"One hell of a good suspense story . . . Mills's book is a spellbinder, ironic in its implications, explosively dramatic in its narrative." —  The New York Times

The youngest detective on the New York City police force, Bo Lockley is eager to prove himself. Ordered to track down "the Stick," a high-rolling pimp, Bo finds himself at the center of a Times Square shootout. Worse yet, he's quickly arrested and charged with murder, becoming the scapegoat of a department all too ready to sacrifice a naïve rookie in order to conceal its own corruption.
The ensuing scandal leads to an investigation by the Internal Affairs Division that forms the basis of Report to the Commissioner. So authentic that it reads like a real-life crime investigation, this suspenseful novel recaptures the gritty atmosphere of 1970s  New York in its examination of exploited idealism and self-serving ambition. Written by the author of The Panic in Needle Park, this hard-hitting bestseller inspired an acclaimed 1975 movie.

"Gripping. [A] solid and original crime novel about injustice and corruption in the NYPD." — Publishers Weekly

Genres: Fiction, Novels, Crime, Police

288 pages, Paperback

Published September 18, 2019

About the author

James Mills is an American novelist, screenwriter and prize-winning journalist.

Mills wrote two New York Times bestsellers, Report to the Commissioner, a novel, and , a study of international narcotics trafficking. As a result, he testified before a panel of the House Foreign Affairs Committee as an expert. His books The Panic in Needle Park and Report to the Commissioner were later made into major motion pictures.

Reviews

[Peiman · Rating 3 out of 5]

داستان کتاب گزارش به کمیسر حول محور یک کارآگاه تازه‌کار و خام به نام بو لایکلی می‌چرخه که سعی می‌کنه انسان خوبی باشه و کارش رو به بهترین نحو انجام بده و به صورت ناخواسته درگیر ماجرایی میشه که به قتل یک پلیس منجر میشه. شیوه‌ی نوشتار کتاب به صورت متن پیاده شده از بازجویی‌ها و مدارک هست و برای من چون به مستند علاقه دارم شیوه‌ی جذابی بود. کتاب به غیر از یک داستان پلیسی ساده سعی در به نمایش کشیدن فساد و تضاد پلیس داره و در کل انتقاد از پلیس آمریکا یکی از شاخه‌های پر رنگ کتابه و یکی از دلایل شهرت کتاب همین موضوعه. نمره‌ی اصلی کتاب از نظر من ۳.۵ هست اما نه اونقدری که به بالا گردش کنم. متن پشت جلد هم برام جالب بود پس اینجا می‌نویسم

در «گزارش به کمیسر» آدم‌ها دو دسته‌اند. آنها که از پیش در نظم نمادین جامعه برای خودشان جایی پیدا کرده‌اند و آنها که از همان اول برای جذب شدن در این نظم مشکل دارند. در اینجا هم مثل هر رمان پلیسی دیگری، تقابل میان نیک و بد شکل دهنده‌ی درام اصلی داستان است. اما در شهری مدرن و در میان هیاهوی ماشین‌ها و آدم‌ها و تحت تصمیمات بوروکراتیک بالادستی‌ها، تشخیص اینکه نیک کدام است و بد کدام برای آدم‌ها ناممکن می‌شود، حتی آدم‌هایی که در یک نهاد واحد مشغول به کارند... در این درام پر تعلیق و پُر کشش، نیک در برابر نیک قرار می‌گیرد و بد در برابر بد و بدین ترتیب تشخیص مرز باریک و ظریف میان این دو سخت و سخت تر می‌شود.
رابین مور - نویسنده‌ی کتاب ارتباط فرانسوی

[Ali Nili · Rating 5 out of 5]

«تصور کنین؛ دو تا آدم مسلح دارن تو خیابون می‌دون که تازه یکی‌شون هم فقط شورت پاشه ولی از پلیس هیچ خبری نیست.»

داستان به صورت مصاحبه با افراد دخیل توی یک قتل نقل میشه. نیمه‌ی اول داستان بیشتر وظیفه‌ی فضاسازی و مطرح کردن پلات رو داره. توی همین نیمه کتاب به قدری خوش‌خوانه که سخت میشه کتاب رو زمین گذاشت. اما نیمه‌ی دوم که وارد خود جریان اصلی میشه کاری می‌کنه که عملا نمیشه کتاب رو رها کرد.

نویسنده توی کتاب از ایده‌ی خیر در مقابل شر گذر می‌کنه و ایده‌ی خیر در مقابل خیر رو علم می‌کنه. با این کار تعاریف خیر و شر هم به هم می‌ریزه و باعث میشه مخاطب به این سوال برسه که آیا پلیس/مجرم خوب و بد داریم؟ آیا وقتی یکی توی دسته‌ی پلیس یا مجرم قرار گرفت و این لیبل رو پذیرفت (یا بهش چسبید)، باز هم می‌تونه توی دسته‌ی خوب و بد قرار بگیره؟ یا خوب و بد بودن افراد تحت تأثیر لیبل‌هاییه که می‌خورن؟

تجربه‌ی خوندنش برام چیزی بیش از خوندن یه کتاب جنایی بود. با پایان‌بندی تر و تمیزی که داشت مطمئنم تا چند روز ذهنم درگیرشه.

[nargesf97 · Rating 3 out of 5]

خیلی خیلی قابل پیش‌بینی بود و اواسط کتاب کاملا مشخص بود که قراره روند داستان چی باشه و من ترجیح میدم کتابی تو این سبک غیرقابل پیش‌بینی‌تر باشه

[Negar Khalili · Rating 4 out of 5]

یک رمان جنایی پلیسی عالی بود.
انگار که نشستم دارم یه فیلم عالی می‌بینم. اما طولانی‌تر و شخصیت‌ها پرداخته‌تر.
بسیار لذت بردم.
داستان در مورد یک قتل یک خانم جوانه که مامور مخفی دایره مواد مخدره. مامور دیگری اون رو به قتل رسونده اما این همه‌ی داستان نیست. در خلال قصه از کلی فساد و کم توجهی در اداره‌یپلیس پرده برداشه می‌شه و در پایان داستان می‌بینیم که مقصر مرگ اون زن تنها اون مامور نبوده و خیلی چیزها دست به دست هم دادن.
ترجمه خیلی خوب و روان بود و من مجموعا کتاب رو دوست داشتم.

[Kowsar Bagheri · Rating 4 out of 5]

نمی‌دونم واقعاً در دسته‌ی «رمان» قرار می‌گیره یا نه، اونایی که سواد نظری این حوزه رو دارن باید بگن. اما فرم و ساختار جالبی داشت. روایت مستندی بود از یک قتل در قالب بازجویی‌ها از متهم و شاهدها‌. روان پیش می‌رفت و ترجمه‌ی خوبی هم داشت واقعاً.
+ مشخصاً بازنمایی هود منتالیتی هارلم هم برام جذابیت خاصی داشت.

[Mohammad Mirzaali · Rating 3 out of 5]

رمان پلیسی مهیج و خوش‌خوانی بود و بر اساس متن بازجویی‌ها، گزارش‌ها و حتا مقالات روایت می‌شد. همان اول متوجه می‌شوید که یک مأمور پلیس، مأموری دیگر را کشته و داستان بیش‌تر به مقدمات و حوادث پیش از قتل مربوط است. ترجمه، کاغذ، قطع و چاپ هم که عالی ست

[Aida Es · Rating 3 out of 5]

داستان پلیسی جالبیه که بیشتر به صورت گزارش روایت میشه و در دل داستان نژادپرستی، فساد و مافیا رو در سیستم نشون می‌ده. به نظر من فراتر از یک رمان پلیسی-جنایی بود.

[Someone Who Reads]

فرمت روایت که در قالب مصاحبه هست رو دوست داشتم. خود موضوع داستان جالبه؛ پلیسی که یه پلیس مخفی رو میکشه. هیجان چندانی برای رونمایی از اتفاقات وجود نداره چون میدونیم چه اتفاقی افتاده ولی روندش به اندازه کافی جالب توجه هست. کوتاه و جمع‌و‌جور هم هست و حوصله‌سربر نیست.


https://taaghche.com/book/71945

[Malihe63 · Rating 1 out of 5]

زیاد از خوندنش لذت نبردم یه داستان پلیسی خیلی معمولی

[Fati Madanipour · Rating 4 out of 5]

داستان پلیسی جذابیه. خیلی خوبقضیه رو برای آدم تشریح و حلاجی میکنه

[John · Rating 4 out of 5]

Very hurried notes . . .

A book I've been meaning to read for decades, and one that didn't disappoint.

Told in documentary form -- interview transcripts, completed PD forms, etc. -- this tells of how a young NYPD detective, Lockley, following the instructions of superiors who'd underestimated his abilities, inadvertently tracked and shot an undercover Narcotics Bureau operative, then pursued the pusher she'd been spying on until both men were trapped in a sort of Mexican standoff in a Saks Fifth Avenue elevator; then of the siege and the efforts of some of Lockley's bosses to foist all the blame for the fiasco onto him.

The first half is setup, and is fascinating for the verisimilitude; the second becomes a true suspenser.

The format is of course reminiscent of Ed McBain's 87th Precinct novels, albeit without the straightforward narrative that obviously forms the bulk of those books. (And without the humour.) McBain was obviously well aware of the echo: in his late novel Fat Ollie's Book, the book in question, Fat Ollie's dire attempt at a novel, is called Report to the Commissioner, and the boys 'n' gals of the old Eight Seven joke about how Ollie's too unread to realize that a book of that title already exists.

Anyway: A gap in my reading filled to very satisfying effect.

[Bookish girl sahar · Rating 4 out of 5]

روایتی مستند از ماجرای به قتل رسیدن كارآگاهی جذاب و شجاع به نام پاتريشيا باتلر، که از ماموران مخفی اداره ی مبارزه با مواد مخدر آمريكاست؛

جیمز میلز روزنامه‌نگار و نویسنده سبک پلیسی جنایی آمریکایی است. اثر دیگرش «امپراطوری زیرزمینی» هم مستندی است در مورد مافیای مواد مخدر در آمریکا. که هر دویشان از پر فروش های نیویورک تایمز هستن.
بر اساس این کتاب یک فیلم هم ساخته شده است.

یه رمان پلیسی جذاب و سرگرم کننده. ترجمه خوب و روونی هم داره و خیلی خوش خوانه. اگر داستان پلیسی سبک رئال دوست دارین گزینه ی خیلی خوبیه. با خوندنش احساس می کنین که دارین گزارشی واقعی از قتل یه پلیس رو می خونین نه صرفا یه رمان جنایی پلیسی.
نحوه ی روایت داستان جالب و متفاوت بود. داستان به صورت مجموعه ای از گزارش ها و بازجویی های مربوط به پرونده ی قتل هستش که از همون اول داستان قاتل و مقتول که از قضا هر دوشون پلیس هستن، مشخص می شه و در عین حال که هیچ راز و رمز و پیچیدگی خاصی نداره، پر کشش و جذابه.

[Miles Nilsson · Rating 3 out of 5]

This early 1970s thriller as well as the 1975 movie based on it hold up even after several decades, but the novel approach of the novel 14told as if it were a true story, taken directly from the official investigative report 14does have more verisimilitude as a book than a movie.

Author James Mills 19 conceit is that a detailed New York City police report has been leaked to him and he has merely arranged the constituent reports and interviews without inserting his own narrative. Nice trick. Of course, the entire book consists of the author telling a story through fake reports and interviews. The over-all effect is convincing. (Except that he has a psychiatrist 19s report describe a patient 19s 1Ceffect 1D when the word a shrink would use is 1Caffect. 1D The author 19s knowledge of police procedures is presumably better than his knowledge of psychiatry.)

The fake report technique allows the story to be told from different viewpoints and from varying degrees of distance. At the beginning and end we get dry reports that first intrigue us but at last regretfully take us away from the story. In between, the interviews acquaint us with the characters and their part in the story through their own words. The initial crime reports raise more questions than they answer. A police detective named Beauregard 1CBo 1D Lockley kills an undercover police detective named Patty Butler. Why? How did that happen? Was it an accident or a murder? Through alternating interviews (plus an unpublished magazine interview with Butler, a copy of which had been given to the police department for approval), we get pieces of the story and also come to see that without understanding who these people are, their actions would be even less understandable.

By interviewing different characters and asking each what he makes of the others, Mills 19 Internal Affairs investigator, Captain Strichter, effectively gives us different perspectives on each individual. The reader must sort through these different versions and draw his own conclusions, though Mills skillfully leads us to favor some conclusions over others. Is Lockley jealous over Patty? Probably not overtly, but he himself says 1Cmaybe. 1D Is he blinded by job frustrations, romantic fantasies, or his father 19s expectations? Despite initial impressions and secondary misgivings, does he have the potential to become a good police officer or is Det. Richard 1CCrunch 1D Blackstone, Lockley 19s partner, right that somebody should have saved Lockley a lot of trouble and told him upfront that this job was never for him? Butler is an intriguing figure in an early 1970s novel. She is only 22 and one of the most successful narcotics officers in the department, having lured more drug dealers into selling drugs to her than any of her colleagues. Some officers, including one of the interviewees, are dismissive, thinking that she has an unfair advantage in being able to bat her eyes and get what she wants, but others note that her job is very dangerous even though she herself dismisses the risks. Is Butler brave or foolhardy or a little of both?

One of the characters, Thomas Henderson a/k/a the Stick, remains distant from us until the last few chapters. We first meet him through the hearsay of people who do not really know him. For a while, we know him mainly from his police dossier which outlines his rise from an impoverished inner city childhood to captaincy of a drug ring before the age of 20. However, during the last few chapters, he and Bo Lockley spend twenty-two hours together in an enclosed space, and Lockley 19s account of these hours most nearly brings the Stick to life.

A gritty description of New York 19s Times Square in the early 1970s is at the heart of the novel. As someone who was young and occasionally in New York at that time, reading this novel now makes me aware of how historical that period has become. At one point, Lockley is in Times Square and he needs to call his superior. Nowadays, no problem: just pull out your cell phone and call the lieutenant. But in 1971, cell phones were science fiction, and Lockley has to find a pay phone. But the numerous pay phones along the street have all been vandalized and are completely useless. He has to find a hotel with working phones in the lobby. Meanwhile, Lockley has left his only friend, a legless war veteran named Joey Eagan, to watch his suspects until he returns. This proves a major challenge because in order to follow them from 47th to 38th streets Eagan has to chase them on a skate board propelled by his hands. When Lockley finds Eagan, the vet 19s hands are bloody from pounding the concrete with his knuckles for some ten blocks. Why did Eagan do this for Lockley? We learn that Lockley is the only person who treats Eagan as a human being rather than a freak. It tells you something about Eagan and something about Lockley.

The point of the titular report to the police commissioner is to get to the bottom of the case and find out whether Lockley is solely to blame or if others are shirking their responsibility for the scandal. Thus, another source of conflict is the police brass, the lieutenants and captains and deputy chiefs who spend too much of their time worrying about office politics. Although it has tragic consequences, the corruption in this novel is contained, but the question remains as to whether there is anything wrong with the system. What, at any point along the way, could others have done to make this situation right before it went so wrong?

This novel was written roughly around the time of a major investigation into police corruption in New York City. Famously, a police officer named Frank Serpico testified that corrupt police were numerous enough to be able to intimidate honest police officers into silence and complicity. I am reminded of the case of a New York policeman who was battling corruption in the late 1980s. A mutual friend arranged for him to speak to Serpico, who had been retired for nearly twenty years by then. In the middle of the active policeman 19s description of his difficulties getting police officials to combat corruption, Serpico began to laugh uncontrollably. The police officer asked what was so funny, and Serpico apologized. It was not that any of this was funny, but it made him realize that nothing had really changed since 1970.

[Alireza Azadi · Rating 5 out of 5]

از شیوه‌ی روایت داستان خیلی خوشم اومد. برخلاف نظر کسایی که گفتن داستان از میانه‌ی کتاب لو رفته بود، من اینطور فکر نمیکنم. اساساً ما روایت رو به شکل فلش بک داشتیم دنبال میکردیم پس همچین چیزی به‌نظرم چندان با معنا نیست. به‌نظرم نویسنده با این شکل روایت تونست در جاهای مختلف تعلیق ایجاد کنه اما پایان کتاب برای من شوکه کننده بود.

[Mahtab · Rating 4 out of 5]

نیمی از کتاب را در باران ِ صبحگاهی دانشگاه خواندم. خواندم و قضاوت های اکید از تراوشات ذهنی‌ام به کلمات می‌ریخت و هرچه می‌خواندم قطعی بودن فی‌الواقع سخت‌تر می‌شد
دختر معصوم ِ بور که هیچ شباهتی به رمان‌های جنایی ایرانی نداشت، در نهایت سرنوشتی عجیب و غیرمنتظره داشت که ذهن مرا به‌غایت، به مغازه خودکشی و پایانش سوق می‌داد

[TK421 · Rating 4 out of 5]

One of the first police procedurals....worth the time if you can find a copy.

[Farhang Fassihi · Rating 4 out of 5]

سبک جدیدی از رمان‌های پلیسی است. با سبک‌های سنتی‌تر مثل پوآرو، خانم مارپل یا شرلوک هلمز متفاوت است. ولی در نوع خود جذاب و خواندنی بود.

[Ann · Rating 4 out of 5]

A Shakespearean tragedy in bureaucratese! I give this book a bonus point for the original format.

Imagine New York City in 1975 : a city struggling with a heroin epidemic, a corrupt police force, ingrained racism and the general post-Watergate disillusionment. In this volatile environment, a young (male) cop is found to have shot another (female, undercover) cop. In a succession of facsimiles of police reports, transcripts from tape recordings of witnesses, intake forms from jail, a psychiatry ward, it becomes clear that this is a terrible tragedy rather than a malicious slaying. I called it a Shakespearean tragedy because all the misery is based on characters acting out of ignorance of the true identity of the other actors, even when they are face-to-face. And so a totally preventable tragedy takes place, with some young people being sacrificed to the whims of the gods. And with a terrible cover-up (again, shades of Watergate) immediately being put into place to blame the victim rather than the originators of the plot.

I don't want to spoil the book, but it has to do with two police departments playing games with each other, with the right hand not knowing what the left hand is doing....

In the beginning the book is a little confusing to the reader, because of the format, but once you start to get a whiff of what happened, you just keep on reading, waiting for the train wreck to happen....

[Zara Karami · Rating 4 out of 5]

#معرفی_کتاب
یه ماجرای پلیسی رو اگه بخوای جذاب تعریف کنی باید سوژه‌های جذابی داشته باشی. تعریف کردن جرم و جنایت به تنهایی کششی برای خواندن نداره. پس یه مامور مخفی داری: یه دختر خوشگل و خوش‌تیپ. بلوندی که نگاه‌ها رو به خودش جذب می‌کنه. این دختر که می‌تونه به راحتی یه مدل باشه، لابه‌لای معتادا می‌گرده تا موادفروش‌ها رو به دام بندازه. در محله‌ی ترسناکی مثل هارلم جولان میده و بین مامورای مخفی بالاترین میزان دستگیری رو داره. کار خطرناکیه. باید بتونی اعتماد موادفروش‌ها رو به دست بیاری و مواظب باشی که لو نری.
تا همین‌جا، این پیرنگ (پلات) خیلی جون‌داریه‌ برای یک داستان پرکششی که مخاطب رو با خودش همراه کنه، ولی جیمز میلز بیشتر از این‌ها در چنته داره تا داستانش رو از یک اثر صرفا سرگرم‌کننده به یک داستان فراموش نشدنی تبدیل کنه.
از بین ویژگی‌های ممتاز کتاب دست می‌ذارم رو نحوه‌ی روایت این داستان. این کتاب در زمان خودش یک نوآوری بود، چون ماجرا رو به صورت بازجویی تعریف می‌کنه. از ابتدای کتاب قاتل و مقتول معلوم‌اند و ادامه بیشتر تمرکز می‌کنه به برداشتی که بقیه از قتل دارند. سیاست، منفعت‌طلبی و آدم‌فروشی شخصیت‌ها را می‌توان از میان گزارش‌ها فهمید. از دل این گزارش‌ها خیلی موارد دیگه رو هم میشه بیرون کشید؛ مثل این‌که چقدر راحت قانون برای سفید نگه داشتن دامن‌اش پشت قانون‌گذاران رو خالی میکنه.

[Beer Bolwijn · Rating 2 out of 5]

After reading "Panic in Needle Park" by this author, I was willing to try this book. For some reason I thought it was a fictionalization of Bob Leuci's shenanigans (see Prince of the City).

The layout of the book is quite experimental. The first dozen pages or so consist of authentic-looking police records, which help setting the mystery atmosphere of the story. The variety of those records, reports, interview transcripts and journalistic pieces give you the sense of browsing through a big (curated) police folder. So for the first third of the book, I was holding a solid 4 star book in my hands.

Unfortunately, the characters gradually possess increasingly perfect memory of the events, this releasing authenticity. Worse yet, the events spiral towards a boring standoff in an elevator between the cop and the bad guy. This set piece drags on for far too long, and is hampered by the lack of proper acquaintance with the characters. I simply didn't care what would happen in that elevator, and skimmed through the third third which devolved in a tediously boring thriller.

[Bryan D · Rating 5 out of 5]

This is a well written novel that felt so authentic that I double checked the back to ensure that it was indeed fiction.
The tale of the investigation surrounding the death of an undercover narcotic officer and how another undercover cop and a drug kingpin ended up in a gun stand-off in a locked elevator for almost a day is told through documentations including interviews that were sent to the Police Commissioner.
It's set in 1971, my edition was published in 1974 and the dialogue and descriptions are of the time, majority of the derogatory terms would offend many today, but as I say, it was of the time.
I'd love to see the movie or maybe a Kathryn Bigelow adaptation because the tension surrounding the predicament within the elevator is probably some of the best writing I've read in many years.
This is certainly one of the finest police books I've read and should be more popular than it is.

[Saghar · Rating 4 out of 5]

من قبل این کتاب عصیان رو از همین نشر خوندم و با پایانش ناراحت شدم و این کتاب هم مجدد منو با پایانش ناراحت کرد اینکه انقدر انسان های قدرتمند بخاطر موقعیت خودشون باعث مرگ سه نفر بشوند باعث شد هم ناراحت هم عصبانی بشم چون آخه فردی مثل لاکلی واقعا حقش نبود زندگیش اینجوری بشه فقط با یه شستشوی مغزی کلا باعث شدن لاکلی فکر کنه گناهکاره و باید مجازات بشه و در آخر هم نتونست گناهکار بودن خودشو تحمل کنه و خودشو کشت در حالی که اون فقط به وظیفه ای بهش داده بوده بودن عمل کرد و یه عشق احمقانه بدبختش کرد شاید اگر همون انسان های قدرتمند هواشو داشتن این همه آدم نمیمردن و اگر انقدر ساده و بی عرضه نمیدونستنش ، واقعا دلم برای این افراد میسوزه چون بقیه زندگیشو خراب میکنن و اونام کار دگ ای نمیتونن بکنند تا زندگیشونو درست بکنند.
در کل این کتاب رو دوست داشتم با وجود اینکه سر گذشت لاکلی خیلی برام ناراحت کننده بود.

[Niki · Rating 3 out of 5]

روند داستان را میتوان به صورت کلی به یک فیلم آمریکایی جنایی با کات های زیاد تشبیه کرد.
روندی تند از یک پرونده، با کرکتر هایی مشخص، کاراگاه بو لاکلی مردی جوان که برای ارضای خواسته های خانواده وارد مسیری میشود که تماما متفاوت از تصورش است و تمام اصول اخلاقی‌اش را زیر سوال میبرد
و مامور مخفی پتی باتلر کسی که شاید صرفا یک دختربچه با اعتماد به نفس بالاست و شاید کسی که بهتر از هرشخص دیگری میداند که درموقعیت های خاص باید چه کند
داستان نه پیچیدگی خاصی دارد و نه حتی معمای خاصی اما روند آن، دلیل هر اتفاق، برابر هم قرار گرفتن خواسته ها و تاوان آن ها چیزیست که خواننده را ترغیب میکند برای پیدا کردن دلیل و انتخاب بین مسئولیت و انکار کتاب را پیش ببرد

[Kourosh.Sln · Rating 3 out of 5]

کتاب خیلی خوب شروع میشه و باعث میشه انتظار شما خیلی از داستان خیلی بالا بره، شیوه روایتی که نویسنده انتخاب کرده هم جالب و متفاوته
هر فصل کتاب به صورت کاست های یک بازجوئیه که قراره به دست کمیسر برسن
اما ایراد اصلیش اینه که بازجوئی ها تبدیل شدن به مونولوگ ها انگار نویسنده فقط میخواد از زبان شخصیت ها حرفش رو بزنه و اهمیتی به ساخت گفتگو نمیده.
ایراد دیگه کتاب نقطه اوج داستانه که بشدت ضعیف و کلیشه ایه البته این داستان پنجاه سال پیش چاپ شده شاید برای اونموقع خوب بوده

[Cliff Morrison · Rating 5 out of 5]

I've read numerous police novels over the years, and "Report to the Commissioner," originally published in 1972, remains among the very best. Here as in nearly everything he's published, James Mills is excellent at plotting. The report centers on a character who attempts only to do the right thing and in the end is made to pay a terrible price.

[about my mind · Rating 5 out of 5]

« تصور کنین دو تا آدم مسلح دارن تو خیابون می‌دون که تازه یکی‌شون هم فقط شورت پاشه ولی از پلیس هیچ خبری نیست »

روایت مستند وار و مبتنی بر نوار کاست های ضبط شده از افراد درگیر در قضیه قتل یک مأمور مخفی مواد مخدر .

نثر روان و خیلی خوبی داشت ، این مهم برمیگرده به ترجمه خیلی خوب این اثر ...

جمله ای در آغاز داستان آورده شده که کلیت مفهوم این اثر را به زیبایی نمایان می‌کند : « بر خود ناظران چه کسی نظارت می‌کند ؟ »

[BAback · Rating 3 out of 5]

🖋️ یک داستان پلیسی جنایی با درون مایه روانشناختی. نگاهی به وضعیت پلیس در دهه ٧٠ آمریکا و مشخصا نیویورک. داستان _آنگونه که از عنوان پیداست_ روایت گزارشی است که برای کمیسر تهیه شده و در کتاب بصورت بازجویی هایی از کسانی که نقشی در اتفاق دارند،شکل گرفته. ترجمه خوب و روان بود و از همه بهتر و دوستداشتنی تر، شکل و شمایل کتاب های خوب نشر بیدگل است.

[M.Hadi.Ahmadi · Rating 4 out of 5]

گزارش به کمیسر از اون دست کتابای جنایی و معمایی نیست که کلی سوال بدون جواب تو ذهنتون به وجود بیاره. از همون اول می‌دونید چه اتفاقی افتاده و داستان قابل حدسه. ولی این باعث نمی‌شه کتاب زیبا و جذاب نباشه و حرف‌هاش رو نزنه. من دوسش داشتم ولی شاید کسی که تو داستانای پلیسی دنبال معمای زیاده از این اثر لذت نبره.

[Mahshid Saghatchi · Rating 4 out of 5]

روند نوشته شدن داستان درسته که به صورت گزارش هستش ولی جالبه که اصلا این موضوع غیرجذابش نکرده بلکه باعث شده شبیه یه فیلم بشه و خیلی گیرا باشه. می‌تونم بگم تنها نکته‌ی منفیش اینه که از اول همه چی مشخصه و کنجکاوی آدن رو کمتر برمی‌انگیزه. ولی خب جذاب بودن نحوه‌ی روایت و شخصیت‌پردازی خوب و حساب شده این امر رو پوشش میده.

[Hamid mousavi · Rating 5 out of 5]

همون طور که از اسم کتاب مشخصه داستان یک گذارشی ست که به کمیسر داده شده.
من از این که اول داستان خواننده متوجه میشه که چه اتفاقی افتاده خیلی خوشم اومد. کتاب بسیار روان بود و پر از کشش من که به شخصه لذت بردم.