Η θάλασσα στο χιόνι

by Ελευθερία Κυρίμη

Μια καθηγήτρια με ανοιχτούς λογαριασμούς με το παρελθόν της πηγαίνει για πρώτη φορά σε μια κωμόπολη λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Φλώρινα για να δουλέψει ως αναπληρώτρια σε Επαγγελματικό Λύκειο. Οι ιστορικές της γνώσεις για την περιοχή και η επιθυμία της να καλλιεργήσει την ιστορική συνείδηση των μαθητών της θα την οδηγήσουν στη δημιουργία ενός Ομίλου Προφορικής Ιστορίας. Ο Ηλίας, η Ελένη και άλλοι μαθητές της πείθουν αρκετούς από τους «ντόπιους» κατοίκους της περιοχής να τους διηγηθούν τις ιστορίες τους και να μοιραστούν μαζί τους τις τραυματικές μνήμες τους. Πώς όμως θα αντιδράσουν ο Διευθυντής, απόγονος Μακεδονομάχου, ο τοπικός λόγιος με τα δεκάδες βιβλία για τη Μακεδονία αλλά και τα άλλα παιδιά «με τα παντελόνια παραλλαγής και τα ξυρισμένα κεφάλια»;
Μια ιστορία για το χθες και το σήμερα, για τη συνάντηση του ατομικού τραύματος με το συλλογικό. Μια γυναίκα που αναμετριέται με τα δικά της βαρίδια, επουλώνοντας το τραύμα μέσα από τη συγχώρεση, και μια ομάδα παιδιών που, κόντρα στο ρεύμα της λήθης και της εθνικής μυθολογίας, σκαλίζουν τις πληγές του παρελθόντος με στόχο όχι την εκδίκηση αλλά την κατανόηση.

Άραγε, θα μπορούσε να γραφτεί ένα μυθιστόρημα και για αυτές τις εξόριστες φωνές που κατέγραψαν τα μαγνητόφωνα των δικών μου παιδιών του ομίλου; Είναι η ελληνική κοινωνία έτοιμη να αναμετρηθεί με το τραύμα που δεν είναι μακρινό αλλά χάσκει ακόμη, εκεί δίπλα της ανοιχτό; Σίγουρα είναι ευκολότερο να νοσταλγείς αυτούς που ξέρεις πως δεν πρόκειται να επιστρέψουν παρά να κοιτάξεις κατάματα αυτούς που θέλεις να πιστεύεις πως δεν υπάρχουν.

Genres: Fiction

144 pages, Paperback

Published February 21, 2019

Reviews

[Anastasia Ts. · Rating 3 out of 5]

Ένα βιβλίο διαφορετικό από λοσα διάβασα το καλοκαίρι. Θα το χαρακτηριζα επικαιρικό λόγω του πολιτικού χαρακτήρα του. Η συγγραφέας κινείται μεταξύ της ιστορίας και των προσωπικών της εμπειριών και στιγμών. Στις σελίδες αυτές διακρίνεται η προσπαθεια μια καθηγήτριας να διασώσει την ιστορία με έναν προοδευτικό τρόπο διδασκαλίας. Η στάση της αυτή θα γεννήσει συμπάθειες αλλά και αντιπάθειες. Σε γενικές γραμμές πρόκειται για λενα ενδιαφέρων ανάγνωσμα μολονότι πρόκειται για το πρώτο της εργο. Δεν πρέπει να το αντιμετωπίσουμε σαν ιστορικό βιβλίο αλλά σαν ένα λογοτεχνικό κείμενο διανθισμένο με αφηγηματικές τεχνικές.θεωρώ πως στόχος του βιβλίου είναι να κατανοήσει ο αναγνώστης ότι οι δυσκολίες δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν αλλά να μας ωθούν στην εκπλήρωση των έργων μας.

[Leonidas Moumouris · Rating 4 out of 5]

Φαντάζομαι ότι είναι ένα ενοχλητικό βιβλίο για φανατικούς "Μακεδονομάχους". Ξέρεις, εκείνους που δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι μέσα στα ελληνικά σύνορα η γλώσσα δεν ήταν πάντα ελληνική παρά την ελληνική συνείδηση. Εκείνους που δεν θέλουν να ξέρουν ότι το θέμα της γλώσσας ήταν κάτι που πολλές φορές επιβλήθηκε.
Κι επειδή την εθελοτυφλία πολλοί ελατρεψαν, εγώ όμως ποτέ, θα πω ότι είναι ένα γενναίο πρώτο βιβλίο από την κυρία Κυρίμη.

[Yujeong · Rating 3 out of 5]

Αυτό το βιβλίο θα το χαρακτήριζα τρυφερό. Περίεργο ακούγεται, ειδικά λόγω του θέματος που καταπιάνει, αλλά έτσι ένιωσα διαβάζοντάς το. Μου έβγαλε μια ζεστασιά κι αγάπη για κάτι που πονάει να αγαπάς φανερά, κι αυτό ήταν κάτι που με άγγιξε.

Θα διαβάσω σίγουρα και το επόμενο βιβλίο της συγγραφέως. Ελπίζω να μου αρέσει εξίσου, κι ίσως και λίγο παραπάνω.

[Effie N · Rating 5 out of 5]

«Η θάλασσα στο χιόνι» είναι ένα βιβλίο που δεν εγκλωβίζεται στην ιστορία, αλλά την αναπλάθει με τρόπο διαφορετικό, βιωματικό και τόσο άμεσο! Η γλώσσα του, πότε είναι κοφτερή και πότε τρυφερή, ανθρώπινη... Ακόμη και για όσους δεν έλκονται από το ιστορικό αφήγημα, η αμεσότητα της γραφής και η ευθύτητα των συναισθημάτων το καθιστούν συγκινητικό και αληθινό. Το απόλαυσα και το διάβασα απνευστί!

[Chumba Tribes · Rating 4 out of 5]

Μικρό διαμάντι. Προσεγμένο στη λεπτομέρεια, βασισμένο σε κανονική έρευνα με τη βιβλιογραφία του και τις υποσημειώσεις του (όχι τόσο συνηθισμένο για μυθοπλασία, ιδίως στα ελληνικά), με μια γλώσσα που αποφεύγει τη φλυαρία και όπου καμμία λέξη δεν είναι περιττή, το πρώτο βιβλίο της Ελευθερίας Κυρίμη είναι εντυπωσιακό. Πόσο μάλλον που έχει στο επίκεντρό του μια ιστορία ιδιαίτερα ενοχλητική για πολλούς από τους εν δυνάμει αναγνώστες του: την καταπίεση, τους διωγμούς και μετά τις διακρίσεις που υπέστησαν οι συμπολίτες μας στη Μακεδονία που είχαν την ατυχία να έχουν μητρική γλώσσα τη μακεδονική. Η συγγραφέας πετυχαίνει σε αυτές τις πολύ λίγες σελίδες του βιβλίου της να δώσει με μεγάλη ζωντάνια την οπτική γωνία του απλού ανθρώπου που είχε την ατυχία να βρεθεί ανάμεσα σε όμορους εθνικισμούς. Και όλα αυτά χωρίς να πέσει ούτε για μια στιγμή στην ευκολία του διδακτισμού. Το διαβάζεις σε μια το πολύ δυο ωρίτσες και σου μένει για πολύ καιρό να το σκέφτεσαι.

[Lila Dimaki · Rating 4 out of 5]

Όταν η ατομική μνήμη σε κατακλύζει με θραύσματα από το παρελθόν,πώς μπορείς αντικειμενικά και αμερόληπτα να αντικρίσεις τη συλλογική μνημη;Κοιτάς το δέντρο και χάνεις το δάσος.