Nadine en Mark hebben genoeg van alle verplichtingen en het gehaast in Nederland en vertrekken met hun vier dochters naar de Franse Auvergne. Daar hebben ze een kleine camping op het platteland overgenomen, omgeven door weilanden, heuvels en bossen. Er ligt een prachtig leven in het verschiet, maar er moet nog veel gebeuren. De oproep om een paar weken mee te helpen tegen kost en inwoning, levert een gezellige groep op. Maar dan meldt zich een nieuwe vrijwilliger en Nadine krijgt de schrik van haar leven. Ze kent hem en weet waarvoor hij komt. Het gaat om een gebeurtenis die ze altijd voor Mark heeft verzwegen. En dat wil ze graag zo houden…
Dit boek zette ik toen het uitkwam op mijn te lezen lijst, ik reserveerde het deze zomer voor de vakantie zodat ik een fijne feelgood om te lezen had. Eenmaal opgehaald bij de bieb bleek er een pistool op de rug te staan en helemaal geen feelgood te zijn. Dat was ik even vergeten. Hoewel er thriller op het boek staat, had ik dat gevoel niet en voelde ik ook nauwelijks spanning. Het begint als een ‘Ik vertrek’ aflevering en ik moet zeggen dat het stiekem erg leuk was om te lezen hoe ze een bouwval opknappen (had ik toch dat feelgood gevoel nog). Ondanks de weinige hoeveelheid spanning, die naar mijn idee meer aan het einde van het boek ook ineens kwam en ging, heb ik echt een hele fijne leesdag gehad met dit boek. Verder is het verhaal prima uitgedacht en de vlotte manier van schrijven van De Vriend maakt dat je het boek zo uit hebt.
De cover is kleurrijk en zonnig, een dame in een blauwe jurk loopt langs een dikke muur. Van hoogte kijkt de naar zee. Is ze op weg naar een nieuwe bestemming? De titel Pain au chocolat geeft het boek iets zoets, al zit er toch ook een wrang randje aan dit verhaal. Ellen de Vriend is journalist en schrijft al 30 jaar boeken, voor een breed publiek. Pain au chocolat is alweer haar 5e boek bij Uitgeverij Karakter. Heel bijzonder is het feit, dat ze van 1 thema haar eigen verhaal heeft neergezet.
In de vertelperspectief van de ik-persoon lezen we over Nadine en haar gezin. Ze verhuizen met grote enthousiasme voor een nieuw avontuur naar Frankrijk. Behalve dochter Nora, die er toch ook echt moeite mee heeft. Ellen de Vriend schrijft in een heerlijk te begrijpen rustige schrijfstijl. De spanning komt wat langzaam op gang. Maar is dit erg? Nou, nee. Als lezer leef je al snel in en schrik je echt mee met Nadine die een bekend gezicht tegen komt. Voordat je je daar iets over af gaat vragen, gaat het verhaal over op Mark. tot grote verbazing en ook verrassing. Het geeft een flinke twist in het Nadine-relaas, die graag haar monsters uit het verleden zou laten verdwijnen. Maar dit blijkt lastiger dan gedacht.
Conclusie
Ellen de Vriend heeft met dit spannende actieverhaal een stukje van zichzelf weggegeven en dat is mooi gedaan. Het heeft verschillende lagen en geeft hiermee voldoende diepgang, voor een succesvol boek. Al draait het meeste om personage Nadine, toch heeft echtgenoot Mark ook een belangrijke rol in het geheel.
Dit boek valt onder de categorie thriller. Maar ik vrees dat als je echt een thrillerfan bent en niets anders leest dan dat, je dit boek maar niets gaat vinden. Oke er komen doden in voor er is ook sprake van een gevangenisstraf, maar al bij al is dit toch eerder een roman (misschien nog een kruising tussen roman en psychologische thriller). Maar zowel de setting als de schrijfstijl is erg leuk. De Personages komen echt tot leven en zijn zeker herkanbaar. Dit is dus zeker niet het laatste boek dat ik van deze schrijfster lees
Leest vlot en goed verhaal, maar de spanning mocht intenser en vroeger komen. Het wordt pas laat in het boek spannend en dat deel gaat dan zeer vlot. Dus net iets te langdradig in het begin of toch niet genoeg spanning om dat te compenseren. Maar overall wel een goed boek. Heb genoten om dit te lezen en heb dit snel uitgelezen.