สามก๊ก

by หลัว กวั้นจง

หนังสือสามก๊กนี้ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพระยาพระคลัง (หน) เป็นผู้อำนวยการแปลจากหนังสือพงศาวดารของจีน เพื่อไว้ใช้เป็นประโยชน์แก่ทางราชการบ้านเมือง เนื่องจากมีเนื้อหากล่าวถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่ให้แง่คิดในด้านการเมืองการปกครองและการทหาร โดยความเริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 711 เมื่อพระเจ้าเลนเต้เสวยราชสมบัติ ทรงเป็นกษัตริย์ที่ปราศจากความสามารถ หลงเชื่อผู้แสวงหาผลประโยชน์ใส่ตนเองจนทำให้การปกครองบ้านเมืองระส่ำระสาย ต่อมาในสมัยพระเจ้าเหี้ยนเต้เกิดการแตกแยกออกเป็นก๊กต่างๆ ที่สำคัญคือ จ๊กก๊ก (เล่าปี่) วุ่ยก๊ก (โจโฉ) และง่อก๊ก (ซุนกวน) ทั้งสามก๊กทำสงครามแย่งชิงอำนาจกันจนถึงปี พ.ศ. 823 พระเจ้าสุมาเอี๋ยนทรงรวมก๊กทั้งหมดให้แผ่นดินจีนกลับมาเป็นอาณาจักรเดียวกันสืบมา เฉพาะหนังสือสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) แปลนี้ ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสรในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ว่าเป็นยอดของความเรียงเรื่องนิทาน ด้วยความที่แปลนั้นชัดเจน ใช้ภาษาได้ไพเราะงดงามสละสลวย เป็นแบบฉบับในการแปลหนังสือพงศาวดารและบันเทิงคดีของจีนเรื่องอื่นๆ ในสมัยต่อมา นอกจากนี้เนื้อเรื่องของสามก๊กยังเป็นต้นเค้าในวรรณคดีไทยบางเรื่องบางตอน รวมทั้งยังมีผู้นำมาแต่งเป็นบทขับร้องเพลงไทยอีกหลายตอนเช่นกัน นับเป็นหลักฐานแสดงถึงความนิยมชมชอบเรื่องสามก๊กเป็นอย่างดี

Genres: Fiction

1408 pages, Paperback

First published January 1, 2012

Reviews

[Whale Read]

อ่านตอนอยู่ ม.1-2 ทำให้ช่วงนั้นไม่ค่อยมีเพื่อนเลย
อ่านในห้องสมุดทุกพักเที่ยง นั่งริมหน้าต่างในเก้าอี้หินอ่อนบนห้องสมุดชั้นสาม

เนื้อเรื่องยากเกินจินตนาการ ชื่อตัวละครเต็มไปหมด

จำฉากได้ไม่กี่ฉาก

จำบังทองได้ เปิดมาแป้บเดียวตายเลย ทั้ง ๆ ที่อวยว่าเก่งมากๆ (จำได้ด้วยว่าตายในตรอกชื่อไม่มงคลกับตัวเอง หงษ์ร่วง หรือไรสักอย่าง)

จำลิโป้ขี่เซ็กเธาว์ลุยน้ำในเมือง

จำได้ว่าขงเบ้งโค่ดฉลาด

อ่านหนังสือเหมือนอ่านตำราเรียน บางช่วงก็สติลอย ๆ งงๆ แต่ก็อ่านต่อไป
หนังสือเล่มหนามาก

จำได้ว่าเป็นพื้นฐานของนิยายกำลังภายในที่มีการหักมุมแล้วหักมุมอีก

ถ้ามองในเชิงประวัติศาสตร์ก้น่าสงสัยว่าใครมันจะจำได้ขนาดนั้น
แต่ถ้ามองในเชิงนิยายก็ต้องบอกว่าคนเขียนสุดยอดจริง ๆ

[Sasa]

ซื้อจากงานหนังสือปลายปีที่แล้ว ต้องใช้เวลาอ่านอยู่นานพอสมควร เพราะว่าตัวละครเยอะมาก ขณะอ่านเลยต้องเปิดย้อนไปมาเพื่อทบทวนอยู่บ่อยๆ แต่เป็นเรื่องราวที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเล่ห์กลยุทธต่างๆมากมาย โดยเฉพาะตอนที่จูกัดเหลียงขงเบ้งคิดกลอุบายศึกเซ็กเพ็ก(ผาแดง)จนก่อให้เกิดการทำลายกองทัพกำลังพลนับล้านของโจโฉจนหมดสิ้น เราอ่านแล้วขนลุกมากๆเพราะน่าทึ่งจริงๆ ถึงแม้ภาษาที่เจ้าพระยาพระคลัง(หน)ใช้เรียบเรียงในการเขียนจะเก่าไปบ้าง แต่ก็เป็นสำนวนที่อ่านสนุก (นึกถึงตอนเรียนภาษาไทยสมัย ม.ปลาย ก็มีการนำเอาบท จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๋า มาให้เรียนตอนนั้นเป็นที่ให้อ่านแลสนุกยิ่งนัก)
อ่านจบแล้วฟินมากๆ จนอยากอ่านอีกรอบ

[okiedokieam]

คุณค่าที่ทุกคนคู่ควร เคยได้ยินผู้คนพูดถึงมาตั้งแต่เด็ก แต่ไม่เคยอ่าน พอมีโอกาสได้อ่าน ทำให้ความคิดเริ่มแรกของตนเองเปลี่ยนไป ตอนแรกก่อนอ่านคิดว่าตนเองไม่น่าเหมาะกับแนวประวัติศาสตร์หรือเปล่า แต่พอเริ่มอ่านตั้งแต่เล่ม 1 หน้าแรก กลับวางหนังสือแทบไม่ลง ติดงอมแงม และการดำเนินเรื่องก็สนุกมากด้วย มีประโยคคำพูดของตัวละครที่ถูกใจหลายประโยค อ่านสามเล่มรวดเดียวในเวลาประมาณหนึ่งเดือน แต่เล่มสามจะค่อนข้างสับสนตัวละครหน่อย ๆ เพราะตัวละครเดิมตายเยอะมาก แล้วตัวละครใหม่ก็เพิ่มมาเรื่อย ๆ แต่ชอบที่เป็นวรรณกรรมที่ไม่ทำให้เกินจริงจนเกินไป ไม่ได้มีตัวเอกที่ดูเป็นฮีโร่ แคล้วคลาดจากภัยอันตรายทุกรอบอะไรแบบนั้น ทุกอย่างค่อนข้างที่จะดำเนินผ่านพื้นฐานความเป็นมนุษย์

ขอบคุณที่ชีวิตนี้มีโอกาสได้อ่านอะไรดี ๆ แบบนี้

[Artanya]

หลังจากตะบี้ตะบันอ่านแล้วพัก อ่านแล้วพัก ยาวนานเกือบครึ่งปี สุดท้ายก็จบจนได้ เฮอะๆ เรื่องนี้ถือเป็นบุญที่ได้อ่าน เนื้อเรื่องแบบ servive + reality มาก เพื่อความอยู่รอดทุกคนพร้อมหักหลังกันได้ทุกเมื่อ เรื่องตามความรู้สึกที่อ่าน ไม่มีพระเอกนะ หลายคนอาจคิดว่าว่าเล่าปี่เป็นตัวแทนฝ่ายคุณธรรม แต่เราอ่านกลับลุ่มหลงกับตัวละโจโฉ (-"-) ความคิดความอ่านความสามารถดูมีมิติกว่าเล่าปี่เยอะ

[Nattawut Phetmak]

หนังสือหนามาก เค้าเลยสับให้เป็น 3 เล่ม ตอนขึ้นเล่ม 3 จะรู้สึกแปลกๆ หน่อยที่สำนวนแปลไม่เหมือนเดิม เพราะเจ้าพระยาพระคลังเสียระหว่างที่กำลังแปลหนังสือชุดนี้ คิดว่าถ้าอ่านภาษาอังกฤษ/จีนคล่องควรอ่านเวอร์ชันพวกโน้นไปเลยน่าจะลื่นกว่านะ