Elena wie / Twoja

by Claudia Piñeiro, Tomasz Pindel (Translator)

Glos Claudii Pineiro brzmi jak jedwab, jednak jest to jedwab ostry jak brzytwa. Que Leer
Elena wie. Elena zyje w rytm pigulek. Musi zazywac je w okreslonych odstepach, inaczej jej mózg przestanie wydzielac dopamine, a wtedy cialo nie bedzie jej sluchac. Kazdy krok to wyzwanie. Kazdy ruch to niewiadoma. Kazdy dzien moze przyniesc pogorszenie, bo poprawa po prostu jest niemozliwa.
Mimo tego wszystkiego Elena wyrusza w droge, która dla zdrowego czlowieka bylaby banalnie prosta, a dla niej stanowi prawdziwa meke. Musi dojsc na stacje kolejowa i pojechac do centrum miasta, znalezc dom, w którym mieszka pewna kobieta, bo tylko ona moze pomóc Elenie poznac prawde o Ricie. Rita, córka Eleny, nie zyje od paru miesiecy. Wszyscy powtarzaja, ze to samobójstwo. Elena wie, ze to niemozliwe.
Twoja. Inés zawsze zadbana i usmiechnieta, troszczy sie o dom, meza i córke. Idealna pani domu, wyrozumiala i ulozona. Jednak pewnego dnia Inés znajduje w rzeczach meza kartke z narysowanym szminka sercem i podpisem ,,Twoja". I teraz juz wie, ze Ernesto ja zdradza. Pewnego wieczora sledzi meza i staje sie mimowolnym swiadkiem smierci jego kochanki.
Co zrobi Inés? Wszystko, by uratowac swoje malzenstwo, by jej wygodne zycie rodzinne nie ucierpialo przez ten incydent. Inés, dyskretnie i z tylnego siedzenia, bierze sprawy w swoje rece.

348 pages, Paperback

Published April 10, 2019

About the author

Claudia Piñeiro is an Argentine novelist and screenwriter, best known for her crime and mystery novels, most of which became best sellers in Argentina. She was born in Burzaco, Buenos Aires province.

Reviews

[Tala🦈 (mrs.skywalker.reads) · Rating 4 out of 5]

Elena wie FENOMENALNA
Twoja jednak nie do końca moja

[Bookygirls Magda · Rating 4 out of 5]

4,5!
Twoja była świetna, Elena wie w porządku, ale chyba oczekiwałam ciut więcej

[hopeforbooks · Rating 4 out of 5]

Obie świetne!

[Magdalith · Rating 4 out of 5]

Dwa niedługie teksty - mniej niż powieść, więcej niż opowiadanie - niezależne od siebie, a każdy zupełnie inny.

Pierwszy (nominowany do Bookera) emocjonalnie dojechał mnie mocno (aż na koniec musiały popłynąć łzy, żeby rozładować to napięcie), przesmutny, gorzki, napisany hipnotyzującym, zapętlonym stylem.

Drugi - niby „kryminał”, ale ja nie szufladkowałabym go tak - przezabawny, chociaż pod podszewką też przygnębiający tymi portretami postaci i relacji między nimi. (Nie mogłam pozbyć się z głowy pomysłu, że powinien go zekranizować Almodovar - on by cudnie przerysował te postaci i podkolorował tę zakręconą fabułę.)

Polecam oba teksty (ale pierwszy jest według mnie dużo lepszy, zrobił na mnie większe wrażenie). I mam ochotę na więcej tej autorki.

[Martyna Gawrońska · Rating 4 out of 5]

4,5
2 niezwykłe teksty! Jeden bardzo cierpki, dojmująco smutny (łzy były nieuniknione), drugi - w pokrętny, groteskowy sposób - zabawny.

[Zyta Czyta · Rating 3 out of 5]

W sumie to było dość zabawne, chociaż porusza okropne tematy… zdady, kłamstwa, zabójstwa, choroby…