Vuile was

by Koenraad Goudeseune

Autobiografisch getint relaas van een jongen die opgroeit in een milieu van Westvlaamse kleinburgers en boeren.

136 pages, Paperback

First published January 1, 1993

About the author

23 februari 1965: geboren te Ieper als Koenraad Jules Cornelius Goudeseune

College van Ieper

Verder onderwijs in Gent.

Zijn eerste poëzie verscheen in de tijdschriften Dietsche Warande & Belfort en het Nieuw Wereldtijdschrift.

1987: debuut met het poëziebundel ‘Album’ uitgegeven in eigen beheer.

1993: zijn officiële debuut Vuile was , waarin hij zijn eigen jeugd in de jaren zeventig en tachtig verwerkt heeft in een mix van fictie en werkelijkheid en waarin hij inderdaad niet schroomt om de vuile was buiten te hangen.

Voor deze bundeling kreeg hij een eervolle vermelding van de jury van de Lubberhuizenprijs voor prozadebuten.

1998: een tweede bundel, Dat zij mij leest, ditmaal uitgegeven door uitgeverij Atlas.

1999: in Onuitsprekelijk is wat wij over de liefde zeggen (1999) selecteerde hij brieven uit zijn eigen correspondentie. De portretten van hemzelf, van vrienden en familieleden zijn vaak ironisch en meedogenloos.

Naast de brievenromans Al mijn risico’s zitten onder het stof (2000), Het boek is beter dan de vrouw (2007) en Wat duurt op drift zijn lang (2010), verschenen verschillende poëziebundels.

2005: na zeven jaar komt er een nieuwe poëziebundel: Zen uit eigen werk

Goudeseune was werkzaam in allerlei tijdelijke baantjes, zoals kelner, nachtwaker en taxichauffeur.

2011-2015: verschillende bundels zien het licht der literaire letteren. De laatste Het probleem met mensen die naar zee gaan werd heerlijk besproken op Tzum Weblog door Aly Freije

Reviews

[Wim Chielens · Rating 4 out of 5]

Dit debuut van Koenraad Goudeseune dateert van 1993 en het bevat korte verhalen die samen één roman vormen. Goudeseune heeft daarna in zijn proza nog weinig echte verhalen proberen te vertellen, het waren brieven, columnachtige beschouwingen en pamfletten. "Vuile Was" is the coming of age van Koenraad in het West-Vlaamse Boezinge. de personages zijn prachtig geportretteerd, wegzinkend in de Westhoekse klei, met modder in de mond. Zijn taal, waarin hij heerlijk klaterend Nederlands vermengt met boers West-Vlaams, is spits, trefzeker en uiterst amusant. Goudeseune is grappig, meeslepend, onbeschaamd ambitieus en pretentieus (Claus en Brouwers zijn zijn idolen!), maar ook donker en ontroerend. In het laatste hoofdstuk voorspelt hij zichzelf als winnaar van de grootste literaire prijzen en de auteur van Vuile Was had alles in zich om een groot schrijver te worden. Het is bijna onwezenlijk om te weten dat dat nooit gelukt is.