What do you think?
Rate this book
Prozy utajone
Prozy utajone to Kafka trochę inny od tego, z którym polski czytelnik zżył się przez lata i którego nauczył się czytać. Przygotowany przez Łukasza Musiała (i w jego przekładzie) zbiór stanowi kontynuację Opowieści i przypowieści (PIW 2016), prezentując mniej znane i nieznane polskiemu czytelnikowi opowiadania Kafki. Najobszerniejsza część tomu obejmuje ukazane w nowym kontekście prozatorskie fragmenty Dzienników, krótkie prozy i zapiski z tzw. Konwolutu 1920, opublikowanego tu w całości (w nim m.in. dwanaście opowiadań i miniatur znanych z wcześniejszych przekładów).
Ale nie na tym zasadza się nowatorstwo Próz utajonych. Przekładając Kafkę in extenso z edycji krytycznych jego pism, wraz z fragmentami niedokończonymi, brulionami i notatkami – pośród których czytelnik rozpozna znane już polszczyźnie opowiadania (niegdyś wyodrębnione przez strażnika spuścizny Kafki, Maxa Broda) − nie unikając wprawek, rodników, powtórzeń i fragmentów „słabszych”, tłumacz odsłania specyfikę twórczości autora Procesu. Okazuje się nią życiopisanie. Kafka – w interpretacji Musiała – to nie tyle zawodowy autor powieści i opowiadań, ile artysta, który nie uznaje podziałów gatunkowych, ulega kapryśnemu natchnieniu, a to, co pisze, pisze całym sobą.
Ale nie na tym zasadza się nowatorstwo Próz utajonych. Przekładając Kafkę in extenso z edycji krytycznych jego pism, wraz z fragmentami niedokończonymi, brulionami i notatkami – pośród których czytelnik rozpozna znane już polszczyźnie opowiadania (niegdyś wyodrębnione przez strażnika spuścizny Kafki, Maxa Broda) − nie unikając wprawek, rodników, powtórzeń i fragmentów „słabszych”, tłumacz odsłania specyfikę twórczości autora Procesu. Okazuje się nią życiopisanie. Kafka – w interpretacji Musiała – to nie tyle zawodowy autor powieści i opowiadań, ile artysta, który nie uznaje podziałów gatunkowych, ulega kapryśnemu natchnieniu, a to, co pisze, pisze całym sobą.
- GenresFiction
352 pages, Hardcover
First published January 1, 1920
27 people are currently reading
228 people want to read
About the author
Franz Kafka
3,226 books38.6k followersPrague-born writer Franz Kafka wrote in German, and his stories, such as "
The Metamorphosis
" (1916), and posthumously published novels, including
The Trial
(1925), concern troubled individuals in a nightmarishly impersonal world.
Jewish middle-class family of this major fiction writer of the 20th century spoke German. People consider his unique body of much incomplete writing, mainly published posthumously, among the most influential in European literature.
His stories include "The Metamorphosis" (1912) and " In the Penal Colony " (1914), whereas his posthumous novels include The Trial (1925), The Castle (1926) and Amerika (1927).
Despite first language, Kafka also spoke fluent Czech. Later, Kafka acquired some knowledge of the French language and culture from Flaubert, one of his favorite authors.
Kafka first studied chemistry at the Charles-Ferdinand University of Prague but after two weeks switched to law. This study offered a range of career possibilities, which pleased his father, and required a longer course of study that gave Kafka time to take classes in German studies and art history. At the university, he joined a student club, named Lese- und Redehalle der Deutschen Studenten, which organized literary events, readings, and other activities. In the end of his first year of studies, he met Max Brod, a close friend of his throughout his life, together with the journalist Felix Weltsch, who also studied law. Kafka obtained the degree of doctor of law on 18 June 1906 and performed an obligatory year of unpaid service as law clerk for the civil and criminal courts.
Writing of Kafka attracted little attention before his death. During his lifetime, he published only a few short stories and never finished any of his novels except the very short "The Metamorphosis." Kafka wrote to Max Brod, his friend and literary executor: "Dearest Max, my last request: Everything I leave behind me ... in the way of diaries, manuscripts, letters (my own and others'), sketches, and so on, [is] to be burned unread." Brod told Kafka that he intended not to honor these wishes, but Kafka, so knowing, nevertheless consequently gave these directions specifically to Brod, who, so reasoning, overrode these wishes. Brod in fact oversaw the publication of most of work of Kafka in his possession; these works quickly began to attract attention and high critical regard.
Max Brod encountered significant difficulty in compiling notebooks of Kafka into any chronological order as Kafka started writing in the middle of notebooks, from the last towards the first, et cetera.
Kafka wrote all his published works in German except several letters in Czech to Milena Jesenská.
Jewish middle-class family of this major fiction writer of the 20th century spoke German. People consider his unique body of much incomplete writing, mainly published posthumously, among the most influential in European literature.
His stories include "The Metamorphosis" (1912) and " In the Penal Colony " (1914), whereas his posthumous novels include The Trial (1925), The Castle (1926) and Amerika (1927).
Despite first language, Kafka also spoke fluent Czech. Later, Kafka acquired some knowledge of the French language and culture from Flaubert, one of his favorite authors.
Kafka first studied chemistry at the Charles-Ferdinand University of Prague but after two weeks switched to law. This study offered a range of career possibilities, which pleased his father, and required a longer course of study that gave Kafka time to take classes in German studies and art history. At the university, he joined a student club, named Lese- und Redehalle der Deutschen Studenten, which organized literary events, readings, and other activities. In the end of his first year of studies, he met Max Brod, a close friend of his throughout his life, together with the journalist Felix Weltsch, who also studied law. Kafka obtained the degree of doctor of law on 18 June 1906 and performed an obligatory year of unpaid service as law clerk for the civil and criminal courts.
Writing of Kafka attracted little attention before his death. During his lifetime, he published only a few short stories and never finished any of his novels except the very short "The Metamorphosis." Kafka wrote to Max Brod, his friend and literary executor: "Dearest Max, my last request: Everything I leave behind me ... in the way of diaries, manuscripts, letters (my own and others'), sketches, and so on, [is] to be burned unread." Brod told Kafka that he intended not to honor these wishes, but Kafka, so knowing, nevertheless consequently gave these directions specifically to Brod, who, so reasoning, overrode these wishes. Brod in fact oversaw the publication of most of work of Kafka in his possession; these works quickly began to attract attention and high critical regard.
Max Brod encountered significant difficulty in compiling notebooks of Kafka into any chronological order as Kafka started writing in the middle of notebooks, from the last towards the first, et cetera.
Kafka wrote all his published works in German except several letters in Czech to Milena Jesenská.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
August 15, 2023
kochałem pewną dziewczynę, która mnie także kochała, lecz musiałem ją zostawić.
dlaczego on jest jak ja
dlaczego on jest jak ja
November 27, 2025
„Potrafię pływać jak inni, tylko że mam od innych lepszą pamięć, nie zapomniałem dawnego Braku-umiejętności-pływania. A że go nie zapomniałem, Umiejętność-pływania nic mi nie daje i jednak nie potrafię pływać.”
Uwielbiam Pana Kafkę jeszcze bardziej.
Uwielbiam Pana Kafkę jeszcze bardziej.
August 24, 2024
Totalnie szczerze uważam ze tego nie da się czytać ciurkiem, ani nawet od deski do deski z przerwami dla zdrowia psychicznego. To naprawdę prężny chaos, liczne powtórzenia i urywki, które męczą i irytują. Myślę ze to tylko dla hardkorowych fanów Kafki, niezbyt inspirujące ale z pewnością otwierające nieco szerzej drzwi do świata autora.
May 9, 2024
byłaby lepsza gdyby nota od tłumacza znajdowała się na początku
August 5, 2024
Mimo, że odhaczyłem dopiero "Przemianę" i "Proces", czułem się wystarczająco przygotowany, czytając prozę w tak oryginalnej, niekompletnej i trudnej formie. Konieczność odczytywania słów w dwóch płaszczyznach, gdzie każdy fragment, zdanie czy nawet słowo opisuje sytuację kafkowską, weltschmerz, alienację, poniżenie, pogłębia moją fascynację lekturą.
Poza tym oceniam na plus samą formę wydania, oparcie się Łukasza Musiała na edycjach krytycznych i wierny oryginałowi przekład.
Poza tym oceniam na plus samą formę wydania, oparcie się Łukasza Musiała na edycjach krytycznych i wierny oryginałowi przekład.
July 25, 2023
geniusz ale wiecie
April 3, 2024
no coz ja moge żec….
January 15, 2024
4⅔
Za dużo coś ostatnio dobrych książek przewija się przez moje dłonie. Ale to nie o tym.
Chciałabym, żeby ktoś wierzył we mnie i w moje pisarstwo tak absurdalnie głęboko, jak Max Brod wierzył w Kafkę. Ale to również kompletnie nie o tym.
Do rzeczy więc.
Na wstępie pragnę nadmienić, że Łukasz Musiał jest niesamowicie wprawnym tłumaczem, uważnym czytelnikiem, i w ogóle błyskotliwym człowiekiem, co ujawnia pod koniec książki w swoim wytłumaczeniu, po co i na co w ogóle czytelnikom jest coś takiego jak "Prozy utajone".
Forma jest nietypowa, bo nietypową postacią jest sam Kafka. A raczej bardzo typową, bo jestem przekonana, że więcej było takich pisarzy, którzy palili swoje dzieła, i którzy ogólnie rzecz ujmując ponieśli pisarską porażkę, niż tych, którzy faktycznie na wydaniu swoich dzieł zbili majątek, i którzy po śmierci dalej są opiewani. Kafka jednak miał zaszczyt dołączyć - przynajmniej częściowo - do grona tych drugich JEDYNIE DZIĘKI bardzo nietypowej, bardzo szlachetnej i bardzo bezinteresownej przyjaźni z Maxem. Zestawmy zatem z Kafką nie wszystkich pisarzy ever, czyli wszystkich, którzy kiedykolwiek dotknęli się maszyny do pisania czy kartki, ale innych obok niego najbardziej znanych do dziś pisarzy XX wieku. Z takiego porównania mamy wniosek, że tak, Kafka i jego podejście do pisarstwa było nietypowe.
Napisał, jak wiemy, trzy dłuższe powieści, z których dwie są uważane za absolutne arcydzieło, a "Ameryka" lub też "Zaginiony" - jak kto woli - jest po prostu mniej znana i rzadziej omawiana. Większości tu pewnie to nie zdziwi, ale każda z nich jest tak naprawdę owocem duetu Kafki z Brodem, który nie tylko wypełniał zostawione przez Franza luki, ale też poprawiał pod kątem stylistycznym i gramatycznym, bo notatki Kafki pozostawiały również w tym aspekcie wiele do życzenia. Gdzie więc w tekstach, które czytamy i opiewamy - bo nie sądzę, żeby ktokolwiek sięgał bądź chciał sięgnąć po ten zbiór nie lubiąc prozatorstwa Kafki - kończy się Kafka, a zaczyna się Brod? Ciężko stwierdzić.
Ciężko stwierdzić w prawie każdym jego dziele, ale tu z odsieczą przybiega do nas Łukasz Musiał, z najbardziej chaotycznym owocem pisarskiej weny znanym człowiekowi. Niekoniecznie mojej szafie, dla niej "Prozy utajone" byłyby niezwykle przemyślaną i dopracowaną całością. Ale, wracając.
Jak napisał Musiał, Kafka ma wiele odsłon, z których jedne mają mniej, a inne więcej Kafki w sobie.
Czysto ode mnie, jeśli "Proces" w formie, jaką możemy dziś dostać, mieści w sobie 40% Kafki w Kafce, to "Prozy utajone" mogłyby w porywach dostać 75. Czy więcej znaczy lepiej? - oczywiście w kontekście Kafki w Kafce? Obiektywnie rzecz ujmując może i nie. Ale jeśli naszym celem jest lepsze poznanie Kafki, a nie obcowanie z wybitną literaturą, to wtedy tak, więcej oznacza lepiej. Bardziej przekonywać was chyba nie muszę, jeśli to Franz Kafka jest tym, czym jesteście zainteresowani.
Za dużo coś ostatnio dobrych książek przewija się przez moje dłonie. Ale to nie o tym.
Chciałabym, żeby ktoś wierzył we mnie i w moje pisarstwo tak absurdalnie głęboko, jak Max Brod wierzył w Kafkę. Ale to również kompletnie nie o tym.
Do rzeczy więc.
Na wstępie pragnę nadmienić, że Łukasz Musiał jest niesamowicie wprawnym tłumaczem, uważnym czytelnikiem, i w ogóle błyskotliwym człowiekiem, co ujawnia pod koniec książki w swoim wytłumaczeniu, po co i na co w ogóle czytelnikom jest coś takiego jak "Prozy utajone".
Forma jest nietypowa, bo nietypową postacią jest sam Kafka. A raczej bardzo typową, bo jestem przekonana, że więcej było takich pisarzy, którzy palili swoje dzieła, i którzy ogólnie rzecz ujmując ponieśli pisarską porażkę, niż tych, którzy faktycznie na wydaniu swoich dzieł zbili majątek, i którzy po śmierci dalej są opiewani. Kafka jednak miał zaszczyt dołączyć - przynajmniej częściowo - do grona tych drugich JEDYNIE DZIĘKI bardzo nietypowej, bardzo szlachetnej i bardzo bezinteresownej przyjaźni z Maxem. Zestawmy zatem z Kafką nie wszystkich pisarzy ever, czyli wszystkich, którzy kiedykolwiek dotknęli się maszyny do pisania czy kartki, ale innych obok niego najbardziej znanych do dziś pisarzy XX wieku. Z takiego porównania mamy wniosek, że tak, Kafka i jego podejście do pisarstwa było nietypowe.
Napisał, jak wiemy, trzy dłuższe powieści, z których dwie są uważane za absolutne arcydzieło, a "Ameryka" lub też "Zaginiony" - jak kto woli - jest po prostu mniej znana i rzadziej omawiana. Większości tu pewnie to nie zdziwi, ale każda z nich jest tak naprawdę owocem duetu Kafki z Brodem, który nie tylko wypełniał zostawione przez Franza luki, ale też poprawiał pod kątem stylistycznym i gramatycznym, bo notatki Kafki pozostawiały również w tym aspekcie wiele do życzenia. Gdzie więc w tekstach, które czytamy i opiewamy - bo nie sądzę, żeby ktokolwiek sięgał bądź chciał sięgnąć po ten zbiór nie lubiąc prozatorstwa Kafki - kończy się Kafka, a zaczyna się Brod? Ciężko stwierdzić.
Ciężko stwierdzić w prawie każdym jego dziele, ale tu z odsieczą przybiega do nas Łukasz Musiał, z najbardziej chaotycznym owocem pisarskiej weny znanym człowiekowi. Niekoniecznie mojej szafie, dla niej "Prozy utajone" byłyby niezwykle przemyślaną i dopracowaną całością. Ale, wracając.
Jak napisał Musiał, Kafka ma wiele odsłon, z których jedne mają mniej, a inne więcej Kafki w sobie.
Czysto ode mnie, jeśli "Proces" w formie, jaką możemy dziś dostać, mieści w sobie 40% Kafki w Kafce, to "Prozy utajone" mogłyby w porywach dostać 75. Czy więcej znaczy lepiej? - oczywiście w kontekście Kafki w Kafce? Obiektywnie rzecz ujmując może i nie. Ale jeśli naszym celem jest lepsze poznanie Kafki, a nie obcowanie z wybitną literaturą, to wtedy tak, więcej oznacza lepiej. Bardziej przekonywać was chyba nie muszę, jeśli to Franz Kafka jest tym, czym jesteście zainteresowani.
December 29, 2024
no i w sumie powiedziałbyś, że to ciężkie i że nie rozumiesz, ale ja dalej pamiętam o nieumiejętności pływania, ty nie pamiętasz, to nas różni. przy tym sprawia, że jestem bardziej podobna do Kafki, który żył sto lat temu, niż do ciebie, który żyjesz dzisiaj, obok mnie.
rozumiem, że opowiadanie, które zaczynał pisać nudziło go po jednym słowie, a to przypomina mi mnie i [tekst urywa się]
rozumiem, że opowiadanie, które zaczynał pisać nudziło go po jednym słowie, a to przypomina mi mnie i [tekst urywa się]
February 11, 2024
Ziemia była przeorana [tekst urywa się]
December 9, 2025
Oj ciężko się czyta momentami ale warto
Displaying 1 - 12 of 12 reviews